विडंबन

मिसळपाव करता करता सांडलवंड झाली
अरे पुन्हा चायनीज खाण्या बायको ही निघाली.

आम्ही चार पावांचीही आस का धरावी
जी मिसळ सांडे त्याची वाट का पहावी?
कसा गॅस उसळकटाच्या सांडतो पखाली..

कपाटात केले कुणी बंद घुशी साती
मीठतिखट सांडून झाले पहा धूळमाती
उरे चायनीज, उडपी एकमेव वाली

उभे स्वयंपाकघर हे झाले एक कार्यशाळा
इथे फरसाण्याचा चुरा पायाने लवंडला
कशी प्लेट दुर्दैवी अन घूस भाग्यशाली

धुमसतात अजुनी विझल्या जिर्‍याचे धुपारे
नवे खाद्य मागत उठते 'अर्धांग' हे सारे
हॉटेलची बिले ही आता पहा खिसा जाळी

शब्दांची निवड
कवितेत गुंफवून
भुलवलेस चार भोळ्या भाबड्यांना
भर दुपारी.
'धोरण''शृंगार'.
आतून बंद कडी घालतोस
दुसर्‍याच अधमुर्‍या अर्थाची.
प्रतिसादा आड चावट राघू
किंचाळतांत,
माहीत्येय .. ....... माहीत्येय..
दुपारची दंगल
आणि केलेला बंदोबस्त.

कालच्या मिपाच्या फडात रंगलेला 'आवाहना'चा कलगीतुरा बघून आपनबी थोडी धुळवड खेळावी म्हनून मग हा तमाशाचा बार ऊडवून द्यावा म्हनतोय! प्रेरना? तिला काय कमी मोप हायेत!!;)

कसं काय एडिटर बरं हाय का, अहो बरं हाय का ?
काल काय ऐकलं, ते खरं हाय का ?

अहो राव तुम्ही, ते नाही तुम्ही, 'खोबार'वाले तुम्ही
न्हाय, न्हाय, न्हाय, न्हाय, 'चाल'वाले तुम्ही
सांगा काय ऐकलं ते खरं हाय का ?

घाईची वेळ

होई गुडगुड | जोरदार कळ ||
बहूतेक मिसळ | कालची ||

भरली बादली | घातली स्लिपर ||
उभे लायनीच्या | शेवटाशी ||

सगळे गप्पांत | रमत गमत ||
आमचाच प्राण | कंठाशी ||

घामाघूम झाला | सदरा फार ||
गाठही गुंतली | लेंग्याची ||

दहा भाडेकरु | एकची संडास ||
उद्धारली नाती | मालकाची ||

अखेरीस आला | आमचा नंबर ||
लाईनही मागे | वाढलेली ||

केली लगबग | घुसलो आत||
झाली शांती | आत्म्याची ||

उद्याही पुन्हा | असेलच घाई ||
लावेन नंबर | प्रभाती ||

-कवी शाहरुख

प्राजुतैंचा 'अनंताचा खेळ..' बघता बघता पूर्वस्मृतीतले अनेक खेळ फसफसून जागे झाले! ;)

चला रे बसूया | कातर सांजेला |
पहिल्या धारेला | आम्ही बद्ध ||

तळले पापड | चखणाही खात |
सोडुनिया साथ | शुद्ध गेली ||

तोंडी एकेकाच्या | इमले सहस्र |
ढोसती एकत्र | समदु:खी ||

काचबिंब नेत्री | ढापण देखणे |
ग्लास चाचपणे | इथेतिथे ||

चंदेरी हा बार | सावळा वेटर |
बाटल्यांच्या पार | दिसे शेट्टी ||

वितळला बर्फ | सोडा फसफसे |
व्हिस्कीचे रे पिसे | लागे मला ||

हे घ्या वाचकहो, शेवटी न राहवून एक विडंबन पाडलंच. प्रेरणा कृष्णकमळ

मादक बंदरी
रूप घाबरवी
सोबत रसोई
छंद फंद

जन हे टवाळ
मेंदूही गहाळ
दंगा न कल्लोळ
दंग दंग

सजल गरळ
निबंध बरळ
न कोणी सरळ
अंगी कळा

अबोल अबोल
टिआरपी घटेल
हे संकेतस्थळ
शांत आहे

जयवीताईंची सुंदर कविता दुरावा हीच आमच्या पुराव्यामागील प्रेरणा! ;)

"देतोस ना उजाळा
त्या कुंद कापडांना?
होतोस काय अडवा
ओढून चादरींना?"

अवरुन घे दुपारी
तो ढीग ताटल्यांचा
ती खूपशी तपेली,
किटली न कपबशांचा

"फक्कड चहासवे दे
सांजा करून भरभर!"
उच्चारवात होती
मज सूचना निरंतर

"देईन 'चंद्र अर्धा'
लग्नात जोडलेला
त्या गोधडीत अजूनी
तू मुक्त सांडलेला?"

"आहे तसा शहाणा!"
अर्धांग बोलले? वा!
संपूर्ण काम झाले
"रंग्यास" रे पुरावा!!

चतुरंग

आमची प्रेरणा छायाताईंचा वाढदिवस आणि ढवळ्या व पवळ्या चे 'वाढ'-दाढ दिवस

हे रोजचेच बघणे ,बघण्यात वेळ गेला
मागून हर मुलीच्या पळण्यात वेळ गेला

कटल्या किती तरी पण ,पटल्या किती तरी ही
पटल्या चुकून त्यांना जपण्यात वेळ गेला

जमवून धाडसाने संवाद साधताना
गालास सुजवलेल्या धरण्यात वेळ गेला

उजवून चाललेल्या सगळ्याजणी पहाता
वेल्हाच राहिलो मी ,कळण्यात वेळ गेला

आमची प्रेरणा मिल्याचे गमक

कसे लपावे घरात लफडे कळेल का हे मला गमक
अहो असा मी भितो कशाला? कलंत्र अमुचे असे कडक

कधीतरी छंदमुक्त जगणे जमायला ही मला हवे
कुणा बरोबर तरी अगोदर, हवेच जुळवायला यमक

कुठेच नामोनिशाण मागे उरायला जर नको मला
हवेच सोडायला मला मग अधीर ओठांवरी उदक

उगाच बोभाट ह्यायचा जर दिलीस उत्स्फूर्त दाद तू
इथे जगाला कळेल सगळे निघून येईल ती तडक

लगेच बडवेल खेटराने तिला जरा लागता खबर
टिकायचे तर तिला न याची कधीच लागो जरा भणक

प्रेरणा?... घरातूनच मिळाली हे सांगायलाच हवे का? म्हणतात ना ढवळ्याशेजारी बांधला पवळ्या.....जाऊदे तुम्ही आपलं विडंबनच वाचा! ;)
(सूचना - वृत्त, मात्रा वगैरे कोल्हापुरी चपला घालून फिरायला गेल्या असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही!... :D )

हे रोजचेच दुखणे, सहण्यात वेळ गेला
दाढेस भर पहाटे मळण्यात वेळ गेला

घासू किती किती मी, चोळू किती किती मी
ढवळ्या न दंतपंक्ती जपण्यात वेळ गेला

चोळून जाड ब्रश हा तोंडात कोंबताना
गळत्या चुकार फेसा धरण्यात वेळ गेला

अजमावुनी बदामा जोरात चावताना
तुटला असा कसा हा? कळण्यात वेळ गेला