आमची प्रेरणा बेसनलाडू यांची सुंदर गझल शेवट भात मी असा हाती घ्यावा..खाता खाता ओघळ अन तेव्हाच गळावा..खाता खाता सोबत घेतो तूप वरण अन लिंबू मी ही असा रोज सहभोज घडावा..खाता खाता रोज असा हा पंगतीमध्ये बेत बनावा बोटांवरती स्वाद उरावा..खाता खाता एक घास ही पुढे मला खाता ना यावे अग्रह हा इतका न करावा..खाता खाता खूप वाढले अग्रह अन, भरपेट जेवलो मुखशुद्धीला विडा मिळावा..खाता खाता तृप जेवला "केश्या" आता पडतो क्षणभर डुलकीने या शेवट व्हावा..खाता खाता