विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
डिस्क्लेमर्सः
१. कृपया ह. घेणे नाहितर जोडे तयार आहेत.
१.अ. कुणाचे जोडे तयार आहेत हे विचारू नये, अपमान होईल.
२. सदर विडंबन हे विरंगुळा म्हणून लिहीले आहे. वरचे दोन शब्द काही लोकांच्या नजरेआड जाण्याची शक्यता आहे म्हणून हे ही लिहीले आहे.
२.अ. प्रेरणा ... लिहायलाच हवी का? बरं, वाङ्मयचौर्याचा आळ नको, ही घ्या.
३. नीरजाकडून एक कल्पना (न विचारता) उधारीवर आणली आहे, तिचे आभार.
नमस्कार वाचकहो, आणि श्री. मनमोहन सिंग
मना बारावीचं तुला टेन्शन भारी
रात्र रात्र जागून अभ्यास करी।
HSC नंतर CET एक्झाम
आता पुन्हा बॉम्बस्फोट होणार...
आमची प्रेरणा - संदीप खरे यांची 'आता पुन्हा पाउस येणार' ही कविता
आता पुन्हा बॉम्बस्फोट होणार , घरादाराच्या चिंधड्या होणार,
सरकार किती परदेशी गेले ते शोधणार, रिक्षावाले गेले याचा विसर पडलेला असणार ,
अमेरिका संध्याकाळी निषेध करणार , सकाळीच त्यांनी 'पाक' ला शस्त्रे विकलेली असणार ,
इकडे पाटील कपडे बदलणार, देशमुख चित्रपट काढणार ,
'बाबा' रात्रभर पार्टीत नाचणार, बाहेर जोड्यांसाठी मंत्री उभे असणार ,
पद्मभूषण मात्र शाहरुख च ठरणार , काय रे देवा !
बरेच दिवस शांत होतो. पण सद्ध्या माबोवर कौतुकराव शिरोडकरांनी लावलेला धडाका बघून आम्हालाही सुरसुरी आली. कौतुकरावांच्याच https://www.maayboli.com/node/14055 या सुंदर कवितेला आमचे हे विडंबन सादर समर्पित.
'बाई' ने पुरावे खुले मांडलेले...
'साहेबां'शी दुरावे किती वाढलेले..,
पिपासू नेत्यांचे घसे कोरडे अन...
खंड भुखंडांचे वाया चाललेले ...,
वासना धनाची प्रभागास जाळी ...
चरे नित्य आमदार निधीस लाभलेले,
दिसे राजधानीची कवाडे मनाशी ...
रडतात पुढारी, तिकीट कापलेले..,
(श्री. संदीप खरे यांच्या 'आयुष्यावर बोलु काही...." चे विडंबन अर्थात संदीपजींची क्षमा मागुन)
जरा चवीचे.., जरासे बेचव…
जरा चवीचे.., जरासे बेचव, खाऊ काही,
चला खवैय्ये, खादाडीवर खरडू काही ..!
सदैव वळसे जिलबीचे हे खात रहा तू..
सदैव वळसे जिलबीचे हे खात रहा तू..
आला नाही ढेकर तोवर खाऊ काही..,
चला खवैय्ये, खादाडीवर खरडू काही ..!
तवंग पाहून मिसळीवर, कुरकूरल्या बाई
तवंग पाहून मिसळीवर, कुरकूरल्या बाई
पाठ फिरू दे त्यांची नंतर, ओरपू तर्री..,
चला खवैय्ये, खादाडीवर खरडू काही ..!
(मी माझ्या कविता इतरत्र कुठेही लिहिलेल्या नाहीत. या माहितीचा वाचकाला काही उपयोग नाही हे माहीत आहे. पण सोचा बताने मे क्या हर्ज है? या कवितेवरून मला खालील ओळी स्फुरल्या. ही कविता वाचून मला टायपिंग नीट येत नसेल असं वाटेल. पण नाही, तो विडंबनाचा भाग आहे. छंदात बसवण्यासाठी शब्द कसे ताणले जातात हे दाखवण्याचा प्रयत्न)
असा पाऊस पडावा
असा पाऊस पडावा
काडी यम्कांची तुटावी
गळ्क्या छंदछत्रीखाली
कवितेची तिर्पिट् व्हावी
(वेगळ्या प्रकारच्या एका विनोदाचा हा माझा पहिलाच प्रयत्न. कसा वाटला ते जरूर कळवा. यात कुणालाही आणि कशालाही दुखावण्याचा हेतू नाही.. तसे वाटल्यास हसून मोकळे व्हा - क्षणाचा सोबती)
एका पुस्तकाच्या सुरुवातीला लिहिलेली सूचना:
या पुस्तकातल्या कथेत लेखकाने व्यक्त केलेल्या मतांशी स्वतः लेखक तसेच प्रकाशक, मुद्रक आणि विक्रेते हे सर्व सहमत असतीलच असे नाही. वाचकांनीही सहमत असावे असे नाही.
तसेच या पुस्तकातील पात्रे, घटना, व्यक्ती हे सर्व सत्य आहेत. ते वाचकास खोटे वाटत असतील तर तो दोष वाचकाचा आहे आणि हा योगायोग मानू नये. कारण, माझा योगायोगावर विश्वास नाही.
जगताना...
शर्ट म्हणून जगताना
खूप खोचावं लागतं
स्वत:च्या फाटक्या बनियनला
नीट झाकावं लागतं
ताठ कॉलरनं जगताना
घामाने भिजावं लागतं
आणि इस्त्रीच्या वाफेखाली
स्वतःला झोकाव॑ लागत॑
वॉशिंग मशिनच्या गोलात
खूप घुमावं लागतं
ड्रायरच्या गरम जाळात
वाळवून घ्यावं लागतं
चिखलाचा सामना करताना
पांढरेपण जपावं लागतं
चुरगळण्याच्या प्रसंगांना
सामोरं जावं लागतं
टर टर फाटताना
थोडं तुटावं लागतं
कपाटातल्या घडीसाठी
खूप वेळ पळावं लागतं
ती - तुला हे २-४ ओळींचे धागे, लोणची/थालिपीठांचे कौल, काथ्याकूट आवडतात?
तो - नाही
ती - अरसिक कुठचा!
तो - मी अरसिक म्हणून तर मिपा आवडते. ;)
ती - चूप्प . एकदम चूप्प!!
तो - तुला कुठे विडंबने आवडतात?
ती - त्यात काय असतं आवडण्यासारखं?
तो - तेच जे तुमच्या २ ओळींच्या धाग्यांत, लोणची/थालिपीठांच्या कौलांत, काथ्याकूटांत असतं
ती - तुझी विडंबने लई खवट आहेत.
तो - असल्या धाग्यांवरूनच तर ती सुचतात. मग ते धागे फालतू की विडंबने ? :P
ती - मी नाही ज्जा!! विडंबनेच का नाही लिहीत?
मिसळपाव