प्रेमकाव्य

माझ्या ह्या कवितेला देवकी पंडितांचा स्वरसाज लाभलाय "सारे तुझ्यात आहे" ह्या अल्बम मधलं हे गाणं ! हे गाणं ह्या लिंक वर ऐकता येईल.

https://maanbindu.com/showMusic.do?field=sangeet&name=Sare-Tuzyat-Aahe

तुझा हळवा पाऊस
आज आठवतो मला
चिंब सरीनं तयाच्या आज
भिजवतो मला

कधी बरसणं तुझं
रिमझिम अलवार
नखशिखान्त भिजते
त्यात मी रे हळुवार

कधी तुफानी कोसळ
गरजत बरसत
कधी झिम्माड झिम्माड
द्वाड प्रीत फुलवत

आजची पहाट उगवली
अन आठवणींची कळी उमलली
वांड्गनिश्चय आपुला रंगलेला आजदीनी

पहिली भेट ती तुझी न माझी
चोरून एकमेकां पाहण्याची
अनोळखी मने एकमेकां गुंतण्याची

भाटमुखी मंत्रोच्चार मंगलसमयी
तुझ्या माझ्या नात्याच्या स्विकाराची
शुभाशिर्वाद आहेत साखरभरल्या मुखांची

मित्रपरीवारा संधी चिडवण्याची
भरवण्याचा तो सोहळा गुलाबी
अजूनही आहे गोडी सहजीवनी
भरवलेल्या त्या पेढ्याची

पाहायचं आहे हळूच तुला
माझी वाट पाहताना
डोळ्यांची माझ्या वाटेवर
अधीर नजर रेंगाळताना

पहायचं आहे हळूच तुला
माझ्या आठवणीत रमताना
आठवण काढत काढत
तु गालात लाजताना

पहायचं आहे हळूच तुला
माझ्यासाठी अश्रू ढाळताना
काळजातले अश्रू ढाळत
वाहणारे प्रेम पाहताना

पहायचं आहे हळूच तुला
मी स्वप्नात येताना
स्वप्न पाहत पाहत
गोड भाव फुलताना.

उगाचंच बिचारी वाटते माझी मी मलाच...
तुझ्याशिवाय....
सगळंच तुझ्या अवगुंठनात बांधलेलं
सोडवू म्हटलं तर अजूनच आवळणारं
कसा घेणार रे मी मोकळा श्वास...
कसली होतेय तडफड... कळतंय का तुला काही
तुला कधी ते समजणारच नाही
तुला भेटायची ओढ
आणि तू जायचास तेव्हा दाटून येणारे कढ...
तुझी बेफ़िकीरी मात्र तश्शीच !
राग राग येतो अगदी...
चिडलेली छान दिसतेस म्हणे ......
....
बोलतानाही तेच
सगळं मीच डोळ्यातून वाचून काढायचं
माझेही शब्द माझेच आणि तुझेही
तू फक्त डोळ्यांनी बोलणार
बडबड फ़क्त माझीच
.....
आता मी सुद्धा बोलणार नाहीये

असा फिरे रानभर वारा हा पिसाटलेला
जसा माझ्या रोमरोमी तुझा छंद दाटलेला

मेघांच्या रुपेरी कडा एकाएकी काजळल्या
तुझ्या मीलनाच्या आशा मनामध्ये उजळल्या
खळाळून वाहे पुन्हा झरा जसा आटलेला

इंद्रधनू झूल्यावर मन उंच झोके घेई
कधी तुझ्या वाटेवर चातक होऊन जाई
(जसा पाऊस होऊन तूच त्याला भेटलेला!)

लखलखणारी वीज काळ्या अंगणात नाचे
तुझ्या स्मृतींनी तेवती लाख दिवे झुंबराचे
मल्हाराचे सूर छेडी जीव हा झपाटलेला

अशा सुखाच्या धारांनी चिंब चिंब भिजताना
ओल्या मातीच्या कुशीत नवा प्राण रुजताना
साद घालतो प्राजक्त फुलांनी लपेटलेला

शब्दांशिवाय भावना दिसतात नयनी तुझ्या
शब्द दडले डोकावून हसतात नयनी तुझ्या

गजरा माळून माझे भाव टिपशी आरशात
ताटवेच्या ताटवे फुलतात नयनी तुझ्या

वीज येवून मिळावी पावसात चिंब मिठी
थेंबहि मग पाण्याचे भिजतात नयनी तुझ्या

तु जवळ असताना चंद्रहि मग लाजतो
चांदण्याचे रंग कारण खुलतात नयनी तुझ्या

तु समोरी येताच माझे शब्द देतो फेकूनी
पाहूनच ऐकतो ते बोलतात नयनी तुझ्या

निरोप कशाला घ्यायचा मनास वाटे जरी
निरोपाचे हातहि मग झुरतात नयनी तुझ्या

ऋषिकेश
(१४-०५-२००९)

सुटे बेभान हा वारा
फुले उरात शहारा
यावा अशात साजण
देत गुलाबी इशारा

हृदयाच्या सागरात
लाटा उठाव्या खट्‍याळ
प्रीतीशरांनी सख्याच्या
व्हावे पुरते घायाळ

सारी बंधने तोडून
उधळावा कैफ सारा
वेड्‍या मनाने मनाचा
द्यावा सोडून किनारा

निळाईने पसरावे
आकाशाच्या कुरणात
गाणी गावी अवखळ
द्वाड वा-याने कानात

खळे पडावे चंद्राला
यावे चांदणे वयात
बहरावी रातराणी
गंधाळावी सारी रात

नभदीप तारकांचे
हलकेच व्हावे मंद
प्रीतीफुलांच्या श्वासांनी
पांघरावा मधुगंध

जयश्री अंबासकर

विचार करतो तुला सांगाव कसं?
माझं मन तुला कळावं कसं?
सांगयच तर खुप आहे , पण शब्दात व्यक्त होत नाही,
Romantic मला होता येत नाही , आणि सरळ बोलावं असं वाटत नाही,
हा विचार तर चालुच राहिल ,
पण मला तु आवडतेस आणि हा विचार बदलत नाही!

उल्का

काळ्याशार अंगणात शुभ्र चांदण्याचा सडा पडतो,
दर वेळी ठरावीक ठिकाणी प्रत्येक चांदणीचा थेंब दिसतो.

अचानक काल रात्री ती चांदणी खाली आली,
लोक म्हणाले, "ती चांदणी नव्हे, उल्का झाली."