कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
ही कविता माझ्या मैत्रिणीने लिहिली आहे.
आनंदात असताना
सुखात भागीदार
कुणीही चालतं
पण दु:खात रडताना
अश्रू पुसायला
आपलंच माणूस लागतं
घोळक्यात असताना
दंगामस्ती करायला
कुणीही चालतं
पण एकांतात असताना
गुपित सांगायला
आपलंच माणूस लागतं
वरवरच्या जखमांना
फुंकर घालायला
कुणीही चालतं
पण मनात खोलवर
रुतलेल्या जखमांना
आपलंच माणूस लागतं
काळाच्या अंधारात
विरणार्‍या आठवणींसाठी
कुणीही चालतं
पण मनाच्या कप्प्यात
घर करण्यासाठी
आपलंच माणूस लागतं
मद्यमैफलीस प्रारंभ करण्यापूर्वी म्हणायचा श्लोक.
वदनी चषक लावा, जाम प्या परीपरीचे
सहज कवन होते, जाम पिता फुकाचे
पावन करी जीवा त्वा, मद्य हे पूर्ण ब्रह्म
समय हरण नोहे, जाणिजे यज्ञकर्म.
-अविनाश ओगले
मैत्रीण माझी नाजुक फुलासारखी
वाऱ्याबरोबर डोलणाऱ्या इवलाश्या रोपटयासारखी
हसण तिच खळखळणाऱ्या झऱ्यासारख
मनही तिच त्यातील निर्मळ पाण्यासारख
आहे ती अशीच अश्रुसोबत हसणारी
मनातील वादळांना मनातच थोपवणारी
भासते कधी आकाशातील चांदणीसारखी
तर कधी सागराबरोबर खेळणाऱ्या लाटेसारखी
तशी आहे ती माझ्यापासुन दुरवर
तरीही अंतःरात रुतलेली खोलवर
तुझ्या मैत्रीच्या छायेत मला क्षणभर विसावू दे
हरलो जरी मी, आपली मैत्री मात्र सदैव जिंकू दे
माझा अनुभव मी मान्ड्त आहे.
वाचावा हि विनती.
प्रेम हे होत नसत
प्रेम हे कराव लागत
आपल अस कुणीच नसत
आपलस कराव लागत...!
एकदा तरी स्वाताहून
वादळात झोकयच असत
नाहीच हाती आल तर
त्याच वादळात
मानोसक्त मारायला शीकायच असत
म्हनूनच.......!
प्रेम हे होत नसत
प्रेम गे कराव लागत
आपल अस कुनीच नसत
आपलस कराव लागत..........
कस वाट्ल
प्रतिक्रिया पाठ्वा.
मैत्री ठरवून होत नाही हाच मैत्रीचा फ़ायदा आहे,
मैत्रीला कुठले नियम नाहीत हा मैत्रीचा पहिला कायदा आहे....
मैत्रीची वाट आहे कठिण पण तितकीच छान आहे,
आयुष्याच्या कुडीचा मैत्रीच तर प्राण आहे....
मैत्रीमध्ये जरुरी नाही दररोजची भेट,
ह्रदयाचा ह्रदयाशी संवाद असता थेट....
तुझी मैत्री म्हण्जे आयुष्याचा ठेवा,
मुखवट्यांच्या गर्दीमधला खात्रीचा विसावा .......................
माझी स्वताची कविता.
तुझ्यातल्या कवीला डोळे हवे ट्पोरेच
हात सुकोमलच हवेत
केस काळेभोर सुगन्धी कुरळेच हवे;
फुलाबिलानी सजलेले.
वस्त्र नेटकीच हवीत अंगासरशी
तुझ्या कवितेत सामील व्हायला
अन तू उगाळ्लेल्या माझ्या भावना, अन
मी ही हवी विवस्त्र.
तु़झ्या घराचे घर करायला,
हसतमुख घराचे दार उघडायला,
जेवणाचे सुगन्ध दरवळावयाला,
रडत्या मुलाला शान्तवायला
जबाबदारीची ओझी वाहायला.
समारम्भात मिरवायला,
मी तर हवी दक्ष, सावध,
तुझाच घ्यायला पक्ष.
तुझ्यातल्या कवीला माझ्या सारखी कोणीही चालते
पैसे मोजून गप्प बसणारी,
न मोजता मिळाली तर भीतीनी मूग गिळ्णारी.
वाच पुस्तके
जगण्याचे जर भान पाहिजे, वाच पुस्तके!
जगती जर सन्मान पाहिजे, वाच पुस्तके!
साहित्याविण अर्थहीन हे अवघे जीवन
जिंदगीत जर जान पाहिजे, वाच पुस्तके
संस्कारांनी घडतो माणूस... मोठा होतो
मानाचे जर पान पाहिजे, वाच पुस्तके
सहा रिपूंच्या हल्ल्यापासून वाचवणारा
हृदयी जर भगवान पाहिजे, वाच पुस्तके
आयुष्याच्या रुक्ष कोरड्या वाटेवरती
हिरवे जर तुज रान पाहिजे, वाच पुस्तके
स्वत्व संस्कृती माय मराठी हवी जपाया
मातीचा अभिमान पाहिजे, वाच पुस्तके
----अविनाश ओगले
पोटात कावळे काव काव,
नकोस आणू उगीच आव.
मिळेल शहरी अन गावोगाव,
मस्त चव आणि स्वस्त भाव.
पावमिसळ कुणा नाही ठाव ?
मिसळ पाव, मिसळ पाव. ||१||
पावाला थोडं बटर लाव.
उसळ,दाणे,टमाटर दाव,
लिंबाला मधेच घाल घाव,
जरासा रस मग त्यात श्राव.
शेवेखालचा कांदा खाव,
कोथिंबीरीला वर असेल वाव.||२||
तोंडाला पाणी वासाने याव,
पहाणा-याला फार सुटेल हाव,
खाणा-याची ती पोटात जाव,
मोठ्ठे घास ,जरा हळ्ळूच चाव,
चवीने खा पण मार ताव,
असशील चोर अथवा साव.||३||
मेघानी केली अवनीची पूजा
कधी थेंबांनी आला पाऊस राजा
हिमपाकळ्या अलगदल्या ताज्या
अंगणी माझ्या तृणावरी विसावल्या.
नवरस ,नव आल्हाद ताजा
वाटे पूजेची मज मौजमजा
मेघाची काय वर्णावी भक्ती
कळेना अशी ही सॄष्टीची युक्ती.
ही कविता माझी नाही. कोणाची आहे ते ही नाही माहिति. मला आवडली म्हणून इथे देत आहे.
अफाट आकाश
हिरवी धरती
पुनवेची रात
सागर-भरती
पाचूंची लकेर
कुरणाच्या ओठी
प्रकाशाचा गर्भ
जलवंती-पोटी
अखंड नूतन मला ही धरित्री
आनंदयात्री मी आनंदयात्री
मेघांच्या उत्सवीं
जाहलों उन्मन
दवांत तीर्थांचे
घेतलें दर्शन
दूर क्षितिजाची
निळी भुलावण
पाशांविण मला
ठेवी खिळवून
अक्षयवीणाच घुमे माझ्या गात्री
आनंदयात्री मी आनंदयात्री
मिसळपाव