आणि मग माझ्या लक्षात आलं की बहुदा सध्याच्या माझ्या विद्दार्थ्याकडून अशी अपेक्षा होणे न लगे.त्या खेळाडू सारखं ह्यांना नावाजायचं जरा कठीणच आहे.ती अवस्था माझ्या मनात चिन्ता निर्माण करणार ह्याची लाज वाटायची पण तसं व्हायचं. आणि " ह्याच त्या माझ्या शिक्षीका ज्यांच्या बद्दल मी तुला सांगत होते,ज्यांनी मला प्रचंड सहाय्य केलं." मी माझ्या मूर्खपणावर जवळ जवळ मनात रडले. हे जरा कळलं नाही. कोठला मूर्खपणा? खादाडमाऊ

हलो खादाडभाऊ , आपल्या पहिल्या प्रश्नाचं उत्तर नंतर देतो. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

हलो खादाडभाऊ, "आणि मग माझ्या लक्षात आलं की बहुदा सध्याच्या माझ्या विद्दार्थ्याकडून अशी अपेक्षा होणे न लगे.त्या खेळाडू सारखं ह्यांना नावाजायचं जरा कठीणच आहे.ती अवस्था माझ्या मनात चिन्ता निर्माण करणार ह्याची लाज वाटायची पण तसं व्हायचं." आपल्या प्रतिक्रितल्या ह्या पहिल्या प्रश्नाचं स्पष्टीकरण असं आहे,की तो क्रिकेटपटू अलकाच्या शिक्षीकेच्या पेशातल्या पूर्वीच्या शाळेतला होता.तसे आता नवीन विद्दार्थी./विद्दार्थीनी "होणे न लगे." असं वाटून अलकाने ते उद्गार काढले असावेत. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

आणि मग माझ्या लक्षात आलं की बहुदा सध्याच्या माझ्या विद्दार्थ्याकडून अशी अपेक्षा होणे न लगे.त्या खेळाडू सारखं ह्यांना नावाजायचं जरा कठीणच आहे.ती अवस्था माझ्या मनात चिन्ता निर्माण करणार ह्याची लाज वाटायची पण तसं व्हायचं. आणि " ह्याच त्या माझ्या शिक्षीका ज्यांच्या बद्दल मी तुला सांगत होते,ज्यांनी मला प्रचंड सहाय्य केलं." मी माझ्या मूर्खपणावर जवळ जवळ मनात रडले. हे जरा कळलं नाही. कोठला मूर्खपणा? खादाडमाऊ

हलो खादाडभाऊ , आपल्या पहिल्या प्रश्नाचं उत्तर नंतर देतो. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

हलो खादाडभाऊ, "आणि मग माझ्या लक्षात आलं की बहुदा सध्याच्या माझ्या विद्दार्थ्याकडून अशी अपेक्षा होणे न लगे.त्या खेळाडू सारखं ह्यांना नावाजायचं जरा कठीणच आहे.ती अवस्था माझ्या मनात चिन्ता निर्माण करणार ह्याची लाज वाटायची पण तसं व्हायचं." आपल्या प्रतिक्रितल्या ह्या पहिल्या प्रश्नाचं स्पष्टीकरण असं आहे,की तो क्रिकेटपटू अलकाच्या शिक्षीकेच्या पेशातल्या पूर्वीच्या शाळेतला होता.तसे आता नवीन विद्दार्थी./विद्दार्थीनी "होणे न लगे." असं वाटून अलकाने ते उद्गार काढले असावेत. www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

आयला.. फारच छान लिहिलयं. वाचताना मला ही थोडी भिती वाटली. तुमची काय अवस्था झाली असेल ते समजू शकतो. एकदा असेच मी रात्री घरी एकटा झोपलो असताना मध्येच जाग आली आणि पाहीले तर कोणीतरी माझ्या रुमचा दिवा लावला होता. मला जाम भिती वाटली. पहिल्यांदा वाटले की चोरबिर आले असावेत पण बेडरूमचा दरवाजा बंद होता त्यामुळे नक्की काय ते समजत नव्हते. तेवढ्यात एक पाल दिव्याच्या बटणापासून थोड्या दुर अंतरावर बघितली आणि पालीमुळे दिवा लागला असावा अशी समजूत करून घेतली. दुसराही असाच एक प्रसंग-होतो.रात्री बेडरूम मध्ये एकटाच झोपलो होतो. जवळच एक खुर्ची होती. झोप तशी लागतच होती आणि अचानक कोणीतरी खुर्चीवर बसल्यावर आवाज येतो ना तसा एक आवाज झाला. मला दरदरून घाम फुटला. तोंडातून एक शब्द फुटेना. (दातखिळ बसणे यालाच म्हणतात काय?). जवळजवळ ३-४ मिनीटे अशाच अवस्थेत होतो. (हा इतका कालावधी सुद्धा खुप मोठा वाटतो.). नंतर कसे काय कोणास ठावूक तोंडातून दत्तगुरूंचे नाव बाहेर आले आणि एकदम मोकळे वाटले. २ मिनीटांनी ऊठलो आणि दिवा लावला. खुर्चीत कोणीच नव्हते (कसे कोण असणार?) . आज हे लिहिताना मला हसू येतेय पण त्यावेळी माझी फारच तंतरलेली होती. अजूनही मी कधी एकटा झोपणार असलो तर माझ्या बेडरूम मध्ये एकही खुर्ची ठेवत नाही. खादाडमाऊ

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))

१०२%सहमत. घरी आमच्या शब्दाला काडीचीही किंमत नसल्याने, संस्थळावर आम्ही फुकट समुपदेशन करत फिरत असतो ;-)

लेख आणि प्रतिक्रिया दोन्हीही मस्त आहेत. ( ह्या लेखाला किमान ५० प्रतिक्रिया निश्चित येतील. ) :) आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)

मला जसा कोणीतरी खुर्चीवर बसल्याचा भास झाला..तसाच एकालाही सारखा होत होता..त्याने मुद्दामून त्याची चित्रफित बनवून घेतली. ती आपण खालील दुव्यावर बघु शकता.. सुचना खरोखरच्या भुताची चित्रफित असल्याने आपापल्या जबाबदारीवर चित्रफितीतील खुर्ची कडे बघावे...थोडी थोडी हलल्याचा भास होईल.. http://www.youtube.com/watch?v=QfZItov1BUo&feature=rec-HM-fresh+div खादाडमाऊ

खास लिहिलंय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

लेख ओके ओके वाटला !! राजेंचा अणुभव (की येडचापपणा बे ? ) एक णंबर्स !! असो .. मी ऑफिसातून लेट घरी यायच्या वाटेवर कॉलणीतलं एक कुत्र माझ्या वर लै भुंकायचं .. त्याची मला लै भिती वाटायची म्हणून मी लांबच्या वाटेने यायचो ... पण दुसरीकडेही कुत्र्याचा त्रास सुरू झाला .. मग मी एक दिवस हातात दगड घेऊन चालू लागलो .. कुत्र जसं भुंकायला लागलं तसं त्याच्या दिशेने एक सॉलीड दगड फेकला गेला, तो इतका अचुक होता की क्लियर डोक्यात बसला , कुत्र गप्प गार झालं ते उठलंच नाही.. म्हंटलं कुत्र खपलं की काय .. मला कुत्र्याची हत्या झाल्याचं वाईट वाटलं पण नाही , दुसर्‍या दिवशी ते पुन्हा दिसलं .. पण मला पाहिलं की आता कुत्रा रस्ता बदलत होता =)) मला प्रचंड आणंद झाला होता .. असो

=)) =)) पण मला पाहिलं की आता कुत्रा रस्ता बदलत होता =)) =)) कदाचित गोर्‍या लोकांचे भुत काळे असावे नाहीतर त्यांना समजणारच नाही की भुत कोण आणि खरोखरची बाई कोण?

मस्त! कधी कधी साध्या साध्या गोष्टींची सुद्धा भिती वाटते हे खरंच आहे. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लेख मस्त लिहीला आहे !! वाचतानाही मी घाबरले!! माझं असं नेहेमी होत असतं! अंधाराला अजुन घाबरते मी.. :)

भाग्यश्रीशी सहमत. मीही वाचताना घाबरले. मधेच वाचन थांबवून घरात एकदा फिरून आले, मगच पुढची गोष्टं वाचली. लहानपणी मी फारच भित्री होते (आता तितकी नाही ;)). पुजेतली सुपारी माझ्याच धक्क्याने अंगावर पडल्यावर मी इतकी घाबरले आणि ओरडले की घरदार जमा झाले होते. रेवती

लै भारी रे! :) येऊ द्या अजूनही.. तात्या.

आयला.. फारच छान लिहिलयं. वाचताना मला ही थोडी भिती वाटली. तुमची काय अवस्था झाली असेल ते समजू शकतो. एकदा असेच मी रात्री घरी एकटा झोपलो असताना मध्येच जाग आली आणि पाहीले तर कोणीतरी माझ्या रुमचा दिवा लावला होता. मला जाम भिती वाटली. पहिल्यांदा वाटले की चोरबिर आले असावेत पण बेडरूमचा दरवाजा बंद होता त्यामुळे नक्की काय ते समजत नव्हते. तेवढ्यात एक पाल दिव्याच्या बटणापासून थोड्या दुर अंतरावर बघितली आणि पालीमुळे दिवा लागला असावा अशी समजूत करून घेतली. दुसराही असाच एक प्रसंग-होतो.रात्री बेडरूम मध्ये एकटाच झोपलो होतो. जवळच एक खुर्ची होती. झोप तशी लागतच होती आणि अचानक कोणीतरी खुर्चीवर बसल्यावर आवाज येतो ना तसा एक आवाज झाला. मला दरदरून घाम फुटला. तोंडातून एक शब्द फुटेना. (दातखिळ बसणे यालाच म्हणतात काय?). जवळजवळ ३-४ मिनीटे अशाच अवस्थेत होतो. (हा इतका कालावधी सुद्धा खुप मोठा वाटतो.). नंतर कसे काय कोणास ठावूक तोंडातून दत्तगुरूंचे नाव बाहेर आले आणि एकदम मोकळे वाटले. २ मिनीटांनी ऊठलो आणि दिवा लावला. खुर्चीत कोणीच नव्हते (कसे कोण असणार?) . आज हे लिहिताना मला हसू येतेय पण त्यावेळी माझी फारच तंतरलेली होती. अजूनही मी कधी एकटा झोपणार असलो तर माझ्या बेडरूम मध्ये एकही खुर्ची ठेवत नाही. खादाडमाऊ

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))

१०२%सहमत. घरी आमच्या शब्दाला काडीचीही किंमत नसल्याने, संस्थळावर आम्ही फुकट समुपदेशन करत फिरत असतो ;-)

लेख आणि प्रतिक्रिया दोन्हीही मस्त आहेत. ( ह्या लेखाला किमान ५० प्रतिक्रिया निश्चित येतील. ) :) आम्ही कोणत्याही कंपूत नाही. कारण आमचा स्वतःचाच एक कंपू आहे. ;)

मला जसा कोणीतरी खुर्चीवर बसल्याचा भास झाला..तसाच एकालाही सारखा होत होता..त्याने मुद्दामून त्याची चित्रफित बनवून घेतली. ती आपण खालील दुव्यावर बघु शकता.. सुचना खरोखरच्या भुताची चित्रफित असल्याने आपापल्या जबाबदारीवर चित्रफितीतील खुर्ची कडे बघावे...थोडी थोडी हलल्याचा भास होईल.. http://www.youtube.com/watch?v=QfZItov1BUo&feature=rec-HM-fresh+div खादाडमाऊ

खास लिहिलंय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

लेख ओके ओके वाटला !! राजेंचा अणुभव (की येडचापपणा बे ? ) एक णंबर्स !! असो .. मी ऑफिसातून लेट घरी यायच्या वाटेवर कॉलणीतलं एक कुत्र माझ्या वर लै भुंकायचं .. त्याची मला लै भिती वाटायची म्हणून मी लांबच्या वाटेने यायचो ... पण दुसरीकडेही कुत्र्याचा त्रास सुरू झाला .. मग मी एक दिवस हातात दगड घेऊन चालू लागलो .. कुत्र जसं भुंकायला लागलं तसं त्याच्या दिशेने एक सॉलीड दगड फेकला गेला, तो इतका अचुक होता की क्लियर डोक्यात बसला , कुत्र गप्प गार झालं ते उठलंच नाही.. म्हंटलं कुत्र खपलं की काय .. मला कुत्र्याची हत्या झाल्याचं वाईट वाटलं पण नाही , दुसर्‍या दिवशी ते पुन्हा दिसलं .. पण मला पाहिलं की आता कुत्रा रस्ता बदलत होता =)) मला प्रचंड आणंद झाला होता .. असो

=)) =)) पण मला पाहिलं की आता कुत्रा रस्ता बदलत होता =)) =)) कदाचित गोर्‍या लोकांचे भुत काळे असावे नाहीतर त्यांना समजणारच नाही की भुत कोण आणि खरोखरची बाई कोण?

मस्त! कधी कधी साध्या साध्या गोष्टींची सुद्धा भिती वाटते हे खरंच आहे. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लेख मस्त लिहीला आहे !! वाचतानाही मी घाबरले!! माझं असं नेहेमी होत असतं! अंधाराला अजुन घाबरते मी.. :)

भाग्यश्रीशी सहमत. मीही वाचताना घाबरले. मधेच वाचन थांबवून घरात एकदा फिरून आले, मगच पुढची गोष्टं वाचली. लहानपणी मी फारच भित्री होते (आता तितकी नाही ;)). पुजेतली सुपारी माझ्याच धक्क्याने अंगावर पडल्यावर मी इतकी घाबरले आणि ओरडले की घरदार जमा झाले होते. रेवती

लै भारी रे! :) येऊ द्या अजूनही.. तात्या.

मस्त परा शेट मस्त लिहिला आहेत तुम्ही हा प्रसंग अवांतर आतल्या गोटातील बातमी कमळ बॅक काहि दिवसात आर्थीक / बौध्दीक दिवाळ खोरी जाहिर करणार आहे कशाला तडमडलास घाश्या अरे हे कमळवाले हात तोडतील तुझा मग तु मिसळपाव वर कसा प्रतिक्रिया देणार जपुन रहा बाबा आता ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

=)) लै भारी ! परा.. तु वर्तमानपत्रामध्ये पण लिहतोस काय ?

=)) =))

(वरील घटना हि पुर्णपणे काल्पनीक असुन, भावा बहिणीतील प्रेम दाखवणारी आहे. तिचे इतर कुठल्या घटनेशी साम्य अढळल्यास तो एक योगायोग समजावा.)....... हे लै आवाडलं !! सस्नेह विशाल ************************************************************* इतक्या वर्षानंतर तिला पाहिली तेव्हा कशी भासली सांगु.... कल्पनेतला "ताजमहाल" हिणकस ठरला !!! :-) :-)

अपेक्षीत प्रतिक्रीया :- UUU खल्लास.

लै भारी रे प रा..... (वरील घटना हि पुर्णपणे काल्पनीक असुन, भावा बहिणीतील प्रेम दाखवणारी आहे. तिचे इतर कुठल्या घटनेशी साम्य अढळल्यास तो एक योगायोग समजावा.) हॅ हॅ हॅ... अवांतरः 'रेल्वे इंजीन बॅंकेला रिसर्व बँक नाव बदलायला लावेल बहुतेक....

हा हा हा.. अजून वाढवता आला असता हा लेख ..पण आवडला.. खादाडमाऊ

=)) एक्क नंबर!!

उत्तम कल्पनाशक्ती परंतु अजूनही अधिक खुलवता आले असते असे वाटते. जियो. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

काय भारी लिहिलय परा! कमाल! @) क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

___/\___ - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लई भारीरे.... मजा आला....

मामाचे पण त्या बॅंकेत मोठे बचत खाते आहे पण त्याचे सुद्धा काहि चालले नाही रे ! हे मामा कोण..? आत्याच्या नवर्‍याचे असे म्हणायचे आहे का तुम्हाला..? खादाडमाऊ

येवूद्या अजून .. सध्या असले विषय बरेच मिळतील... - अफाट जगातील एक अडाणि.

मस्त लिहले आहेस :-) मिपावर मस्त पॉलीटीकल खुसखुशीत लेखन करणार्‍यांच्या यादीत अजुन एक. सही. जियो.

प्रतिक्रीया देणार्‍या व न देणार्‍या सर्वांचे आभार __/\__ ©º°¨¨°º© प्रसाद ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

वा! आवडले!!

निवडणुकीच्या निमित्ताने येउ देत अजुनही असे खुस खुशीत लेख.

लेख खुप खाली गेला होता, दुसर्‍या पानावर जायची शक्यता होती म्हणुन हा प्रतिसाद देउन लेख पुन्हा वर आणला आहे. ह्याच्या नंतर एखादी प्रतिक्रीया आली (यायलाच पाहिजे राव , त्याच साठी तर येव्हडा अट्टाहास) की मग हि प्रतिक्रीया उडवली तरी चालेल. अवांतर :- माझ्या या लेख वर आणण्याच्या 'कृतीत' आणी इतर कोणाच्या 'कृतीत' साम्य आढळल्यास तो एक योगायोग समजावा. ©º°¨¨°º© प्रसाद ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

च्यामारी प.रा. एकदम राजकारनात लेखनबाजी? लढ बाप्पू लढ! सह्ही जमलाय लेख. आता 'वरुण गांधी' प्रकरणावरही येऊ दे की एखादा कडकडीत तराणा :) ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::

परा आपने ये लेख बहुत मनसे लिखा है | :) मदनबाण..... जाहिरातीवाचून धंदा करणे म्हणजे एखाद्या सुंदर स्त्रीने अंधारात डोळा मारण्यासारखे आहे. जालावरुन सभार...

मस्त लिहिले आहे!

मस्त परा शेट मस्त लिहिला आहेत तुम्ही हा प्रसंग अवांतर आतल्या गोटातील बातमी कमळ बॅक काहि दिवसात आर्थीक / बौध्दीक दिवाळ खोरी जाहिर करणार आहे कशाला तडमडलास घाश्या अरे हे कमळवाले हात तोडतील तुझा मग तु मिसळपाव वर कसा प्रतिक्रिया देणार जपुन रहा बाबा आता ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

=)) लै भारी ! परा.. तु वर्तमानपत्रामध्ये पण लिहतोस काय ?

=)) =))

(वरील घटना हि पुर्णपणे काल्पनीक असुन, भावा बहिणीतील प्रेम दाखवणारी आहे. तिचे इतर कुठल्या घटनेशी साम्य अढळल्यास तो एक योगायोग समजावा.)....... हे लै आवाडलं !! सस्नेह विशाल ************************************************************* इतक्या वर्षानंतर तिला पाहिली तेव्हा कशी भासली सांगु.... कल्पनेतला "ताजमहाल" हिणकस ठरला !!! :-) :-)

अपेक्षीत प्रतिक्रीया :- UUU खल्लास.

लै भारी रे प रा..... (वरील घटना हि पुर्णपणे काल्पनीक असुन, भावा बहिणीतील प्रेम दाखवणारी आहे. तिचे इतर कुठल्या घटनेशी साम्य अढळल्यास तो एक योगायोग समजावा.) हॅ हॅ हॅ... अवांतरः 'रेल्वे इंजीन बॅंकेला रिसर्व बँक नाव बदलायला लावेल बहुतेक....

हा हा हा.. अजून वाढवता आला असता हा लेख ..पण आवडला.. खादाडमाऊ

=)) एक्क नंबर!!

उत्तम कल्पनाशक्ती परंतु अजूनही अधिक खुलवता आले असते असे वाटते. जियो. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

काय भारी लिहिलय परा! कमाल! @) क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

___/\___ - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

लई भारीरे.... मजा आला....

मामाचे पण त्या बॅंकेत मोठे बचत खाते आहे पण त्याचे सुद्धा काहि चालले नाही रे ! हे मामा कोण..? आत्याच्या नवर्‍याचे असे म्हणायचे आहे का तुम्हाला..? खादाडमाऊ

येवूद्या अजून .. सध्या असले विषय बरेच मिळतील... - अफाट जगातील एक अडाणि.

मस्त लिहले आहेस :-) मिपावर मस्त पॉलीटीकल खुसखुशीत लेखन करणार्‍यांच्या यादीत अजुन एक. सही. जियो.

प्रतिक्रीया देणार्‍या व न देणार्‍या सर्वांचे आभार __/\__ ©º°¨¨°º© प्रसाद ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

वा! आवडले!!

निवडणुकीच्या निमित्ताने येउ देत अजुनही असे खुस खुशीत लेख.

लेख खुप खाली गेला होता, दुसर्‍या पानावर जायची शक्यता होती म्हणुन हा प्रतिसाद देउन लेख पुन्हा वर आणला आहे. ह्याच्या नंतर एखादी प्रतिक्रीया आली (यायलाच पाहिजे राव , त्याच साठी तर येव्हडा अट्टाहास) की मग हि प्रतिक्रीया उडवली तरी चालेल. अवांतर :- माझ्या या लेख वर आणण्याच्या 'कृतीत' आणी इतर कोणाच्या 'कृतीत' साम्य आढळल्यास तो एक योगायोग समजावा. ©º°¨¨°º© प्रसाद ©º°¨¨°º© फिटावीत जरा तरी जगण्याची देणी एक तरी ओळ अशी लिहावी शहाणी... आमचे राज्य

च्यामारी प.रा. एकदम राजकारनात लेखनबाजी? लढ बाप्पू लढ! सह्ही जमलाय लेख. आता 'वरुण गांधी' प्रकरणावरही येऊ दे की एखादा कडकडीत तराणा :) ---------------------------------------------------------------------------------------- ::::हल्ली चालु असलेल्या मराठी-आंतरजालीय-टोळीयुध्दाचा आपण एक भाग नाही आहात? काय सांगता? स्वतःला कर्कवृत्ती मराठी माणुस कसे काय म्हणवता?::::

परा आपने ये लेख बहुत मनसे लिखा है | :) मदनबाण..... जाहिरातीवाचून धंदा करणे म्हणजे एखाद्या सुंदर स्त्रीने अंधारात डोळा मारण्यासारखे आहे. जालावरुन सभार...

मस्त लिहिले आहे!

लेखातला नायक वास्तवात आहे की नाही हे माहित नसल्याने मी ह्याकडे एक लेखन म्हणुन पाहतोय व त्यानुसार माझ्या प्रतिक्रिया देतोय. अलीकडे मी प्रश्न विचारायच्या प्रयत्नात असतो.उत्तर देण्याचा प्रयत्न करीत नाही.असं करणं मला सोपं जातं असं मुळीच नाही.माझ्याकडे बरीच उत्तरं आहेत.परंतु,माझं मलाच आवाक्यांत ठेवावं लागतं. प्रतिक्रिया न देण्यात जास्त परिश्रम लागतात. वरील विचार आवडले माझ्या लक्षात आलं की जे मी वर्तमानात राहाण्याचं मनात ठरवलं होतं-म्हणजेच जे आजूबाजूला होत आहे त्याच्यावर केंद्रित राहणं-ते पायाभूत होतं. वर्तमानात राहून, जागरूत राहून,अवगत करून आणि डोळे उघडे ठेवून राहिल्याने मला वाटतं मी माझ्या भावाचा सन्मान करीत राहीन.रोजच अगदी थोडा का होईना. वरील विचार मला थोडेसे एक्सपांड करावेसे वाटल्यामुळे मी हे लिहितोय. मी वर म्हणाल्याप्रमाणे ह्या लिखाणाकडे एक लेखन म्हणुन पाहतोय त्यामुळे. मी फार मोठा विचार मांडतोय असा अजिबात आव आणत नाहिये पण जे मनात आले ते लिहितोय. मला वाटते की, नुसते वर्तमानात राहुन फारसा फरक पडत नाही (आणि हेच कदाचित लेखातल्या नायकाला सुचवायचे असेल). [मुळात वर्तमानकाळ अस्तित्वातच नसतो. असतो तो भूतकाळ व भविष्यकाळ. शास्त्रीय दृष्टीकोनातून पाहिले तरी पृथ्वी स्वतः भोवती फिरते (अंदाजे ३ लाख किमी रोज- परिघानुसार) व सूर्याभोवती चक्कर मारते. ही गती सतत आहे व आपण रोज कित्येक लाख किमी फ़्री राईड घेतो] तरीसुद्धा वर्तमानकाळ आहे असे मानल्यास, आपल्याभोवती ज्या घटना घडत असतात त्या आपण निर्माण करतो अथवा ईतर मानव, सजीव, निसर्गाने निर्माण केलेल्या असतात. त्या घटना आपण ज्या गाळण्यांमधून पाहुन त्याचा काय अर्थ लावतो ते सगळ्यात महत्वाचे असते असे मला वाटते. "किल्लारीला भूकंप झाला" ही घटना सामान्य नागरीक, नेते, स्वयंसेवी संघटनेचे कार्यकर्ते, प्रसाशन हे वेगळ्या-वेगळ्या "नजरेने (गाळण्या)" पाहतात. एखादा चोर तर तेथे "चला मातीच्या ढिगाऱ्याखाली काहितरी सापडेल" अशा विचारने जातो. आपल्या भोवती एखादी घटना घडते ती आपण "पाहतो" (वेगवेगळ्या सेन्सरी ऒर्गन्सचा वापर करुन); त्याला आपण एक "अर्थ" देतो (वाईट, चांगला, अलिप्त). हा दिलेला अर्थ आपण कसा देतो ह्याला फार महत्व आहे. तिच घटना दुसऱ्याने पाहुन त्या व्यक्तिने त्याला काय अर्थ दिला आहे तो पुर्णपणे वेगळा असायची शक्यता असते. आपण जो अर्थ लावतो त्याचा भला-बुरा परिणाम आपल्यावर होतो त्यामुळेच आपण त्याघटनेला दिलेल्या अर्थाची निवड आपण काळजीपुर्वक करणे आवश्यक असते. ह्याचे दुसरे उदाहरण- "ओबामा निवडुन आला"- मी जर ओबामाचा चाहता असेल तर मला ते आवडेल, नसेल तर नाही. हे चांगले की वाईट हे मी ठरवतोय पण ते माझ्यापुरते आहे. त्याचा ओबामाला काहीही फरक पडणार नसतो- तो व त्याची सिस्टीम आहे त्याच पद्धतीने कार्यरत राहणार असते. कदाचित लेखातल्या नायकाला म्हणायचे असेल की, मी आता घटनांना योग्य असा अर्थ योग्य ती गाळणी वापरुन देतो आहे व त्यामुळे मला हे जग नव्या रुपात दिसते आहे; असे मला वाटले म्हणून हे विचार मांडायचे धाडस केले.

मुळात वर्तमानकाळ अस्तित्वातच नसतो. असतो तो भूतकाळ व भविष्यकाळ. काही समजले नाही. माझ्या समजुतीच्या एकदम विरुध्ध. अधिक खुलसा केल्यास बरे होइल. कळस थोड फार जाणूनही शून्य उमगल्यामुळे अहंकाराचा कळस !!

छान लिहिलेत सामंतकाका.

कळस छान लेख व सुंदर प्रतिक्रिया..... विचार करायला लावणारा...

मनोजवम मारुत तुल्य वेगं बहिणाबाईंनी ज्याच वर्णन "मन वढाय वढाय उभ्या पिकातल ढोर किती हाकलं हाकलं फिरी येते पिकावर मन पाखरू पाखरू त्याची काय सांगू मात आता व्हत भुइवर गेल गेल आभायात मन लहरी लहरी त्याले हाती धरे कोन उंडारल उंडारल जस वारा वाहादन मन जह्यरी जह्यरी याच न्यार रे तन्तर आरे इचू साप बरा त्याले उतारे मन्तर मन एव्हड एव्हड जस खसखसच दान मन केवढ केवढ आभायतबि मावेन देवा आस कस मन आस कस रे घडल कुठे जागेपनी तुले अस सपन पडल" तर आस हे मन वर्तमानात बंदिस्त होतच नाही प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

लेखातला नायक वास्तवात आहे की नाही हे माहित नसल्याने मी ह्याकडे एक लेखन म्हणुन पाहतोय व त्यानुसार माझ्या प्रतिक्रिया देतोय. अलीकडे मी प्रश्न विचारायच्या प्रयत्नात असतो.उत्तर देण्याचा प्रयत्न करीत नाही.असं करणं मला सोपं जातं असं मुळीच नाही.माझ्याकडे बरीच उत्तरं आहेत.परंतु,माझं मलाच आवाक्यांत ठेवावं लागतं. प्रतिक्रिया न देण्यात जास्त परिश्रम लागतात. वरील विचार आवडले माझ्या लक्षात आलं की जे मी वर्तमानात राहाण्याचं मनात ठरवलं होतं-म्हणजेच जे आजूबाजूला होत आहे त्याच्यावर केंद्रित राहणं-ते पायाभूत होतं. वर्तमानात राहून, जागरूत राहून,अवगत करून आणि डोळे उघडे ठेवून राहिल्याने मला वाटतं मी माझ्या भावाचा सन्मान करीत राहीन.रोजच अगदी थोडा का होईना. वरील विचार मला थोडेसे एक्सपांड करावेसे वाटल्यामुळे मी हे लिहितोय. मी वर म्हणाल्याप्रमाणे ह्या लिखाणाकडे एक लेखन म्हणुन पाहतोय त्यामुळे. मी फार मोठा विचार मांडतोय असा अजिबात आव आणत नाहिये पण जे मनात आले ते लिहितोय. मला वाटते की, नुसते वर्तमानात राहुन फारसा फरक पडत नाही (आणि हेच कदाचित लेखातल्या नायकाला सुचवायचे असेल). [मुळात वर्तमानकाळ अस्तित्वातच नसतो. असतो तो भूतकाळ व भविष्यकाळ. शास्त्रीय दृष्टीकोनातून पाहिले तरी पृथ्वी स्वतः भोवती फिरते (अंदाजे ३ लाख किमी रोज- परिघानुसार) व सूर्याभोवती चक्कर मारते. ही गती सतत आहे व आपण रोज कित्येक लाख किमी फ़्री राईड घेतो] तरीसुद्धा वर्तमानकाळ आहे असे मानल्यास, आपल्याभोवती ज्या घटना घडत असतात त्या आपण निर्माण करतो अथवा ईतर मानव, सजीव, निसर्गाने निर्माण केलेल्या असतात. त्या घटना आपण ज्या गाळण्यांमधून पाहुन त्याचा काय अर्थ लावतो ते सगळ्यात महत्वाचे असते असे मला वाटते. "किल्लारीला भूकंप झाला" ही घटना सामान्य नागरीक, नेते, स्वयंसेवी संघटनेचे कार्यकर्ते, प्रसाशन हे वेगळ्या-वेगळ्या "नजरेने (गाळण्या)" पाहतात. एखादा चोर तर तेथे "चला मातीच्या ढिगाऱ्याखाली काहितरी सापडेल" अशा विचारने जातो. आपल्या भोवती एखादी घटना घडते ती आपण "पाहतो" (वेगवेगळ्या सेन्सरी ऒर्गन्सचा वापर करुन); त्याला आपण एक "अर्थ" देतो (वाईट, चांगला, अलिप्त). हा दिलेला अर्थ आपण कसा देतो ह्याला फार महत्व आहे. तिच घटना दुसऱ्याने पाहुन त्या व्यक्तिने त्याला काय अर्थ दिला आहे तो पुर्णपणे वेगळा असायची शक्यता असते. आपण जो अर्थ लावतो त्याचा भला-बुरा परिणाम आपल्यावर होतो त्यामुळेच आपण त्याघटनेला दिलेल्या अर्थाची निवड आपण काळजीपुर्वक करणे आवश्यक असते. ह्याचे दुसरे उदाहरण- "ओबामा निवडुन आला"- मी जर ओबामाचा चाहता असेल तर मला ते आवडेल, नसेल तर नाही. हे चांगले की वाईट हे मी ठरवतोय पण ते माझ्यापुरते आहे. त्याचा ओबामाला काहीही फरक पडणार नसतो- तो व त्याची सिस्टीम आहे त्याच पद्धतीने कार्यरत राहणार असते. कदाचित लेखातल्या नायकाला म्हणायचे असेल की, मी आता घटनांना योग्य असा अर्थ योग्य ती गाळणी वापरुन देतो आहे व त्यामुळे मला हे जग नव्या रुपात दिसते आहे; असे मला वाटले म्हणून हे विचार मांडायचे धाडस केले.

मुळात वर्तमानकाळ अस्तित्वातच नसतो. असतो तो भूतकाळ व भविष्यकाळ. काही समजले नाही. माझ्या समजुतीच्या एकदम विरुध्ध. अधिक खुलसा केल्यास बरे होइल. कळस थोड फार जाणूनही शून्य उमगल्यामुळे अहंकाराचा कळस !!

छान लिहिलेत सामंतकाका.

कळस छान लेख व सुंदर प्रतिक्रिया..... विचार करायला लावणारा...

मनोजवम मारुत तुल्य वेगं बहिणाबाईंनी ज्याच वर्णन "मन वढाय वढाय उभ्या पिकातल ढोर किती हाकलं हाकलं फिरी येते पिकावर मन पाखरू पाखरू त्याची काय सांगू मात आता व्हत भुइवर गेल गेल आभायात मन लहरी लहरी त्याले हाती धरे कोन उंडारल उंडारल जस वारा वाहादन मन जह्यरी जह्यरी याच न्यार रे तन्तर आरे इचू साप बरा त्याले उतारे मन्तर मन एव्हड एव्हड जस खसखसच दान मन केवढ केवढ आभायतबि मावेन देवा आस कस मन आस कस रे घडल कुठे जागेपनी तुले अस सपन पडल" तर आस हे मन वर्तमानात बंदिस्त होतच नाही प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

पटकन टाकलात हा भाग त्या बद्दल धन्यवाद बाकि कथा खुप वेगाने पुढे सरकते आहे वाचतो आहे ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

पुढें? सुधीर कांदळकर.

पहिले दोन्ही भाग आवडले. हा सुध्दा मस्त लिहिलाय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

??? लवकर लिही. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सह्ही जमलायं! आवडला! आता उत्कंठा वाढ्लीये! येऊ द्यात.

जागु, भाग पटापट येत आहेत. पुढचे लवकर टाक. आणि एवढे सगळे छान चालले आहे, उगाच काहीतरी 'कहानीमे ट्विस्ट' नको टाकूस.... बिपिन कार्यकर्ते

बाप रे !!! बाळु हे माझ "निकनेम"(ह्याला मराठी शब्द सापडेना).त्याचा "सुहास"व्हायला फार कष्ट लागले. आज तीन्-चार दिवसा॑नी मिपावर आलो..सगळे भाग वाचले ..क्लास... एकदम झकास.भाषाशेली तर उत्तमच हे तिन्ही लेख म्हणजे..रणरणत्या उन्हात तुषारच पेन खाली ठेवु नका. लिखाण चालु ठेवा. सुहास.. (द गुड)

ह्म्म्...वाचतोय. मदनबाण..... जाहिरातीवाचून धंदा करणे म्हणजे एखाद्या सुंदर स्त्रीने अंधारात डोळा मारण्यासारखे आहे. जालावरुन सभार...

तिन्ही भाग मस्तच आहेत, लिहीत रहा! रेनि

कोतवाल, कांदळकर्, क्रान्ती, प्राजू, सँडी,बिपिन, बिसोबा, सुहास, मदनबाण, रेनि तुमचे मनापासुन खुप खुप धन्यवाद.

पटकन टाकलात हा भाग त्या बद्दल धन्यवाद बाकि कथा खुप वेगाने पुढे सरकते आहे वाचतो आहे ************************************************************** कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ??

पुढें? सुधीर कांदळकर.

पहिले दोन्ही भाग आवडले. हा सुध्दा मस्त लिहिलाय. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

??? लवकर लिही. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सह्ही जमलायं! आवडला! आता उत्कंठा वाढ्लीये! येऊ द्यात.

जागु, भाग पटापट येत आहेत. पुढचे लवकर टाक. आणि एवढे सगळे छान चालले आहे, उगाच काहीतरी 'कहानीमे ट्विस्ट' नको टाकूस.... बिपिन कार्यकर्ते

बाप रे !!! बाळु हे माझ "निकनेम"(ह्याला मराठी शब्द सापडेना).त्याचा "सुहास"व्हायला फार कष्ट लागले. आज तीन्-चार दिवसा॑नी मिपावर आलो..सगळे भाग वाचले ..क्लास... एकदम झकास.भाषाशेली तर उत्तमच हे तिन्ही लेख म्हणजे..रणरणत्या उन्हात तुषारच पेन खाली ठेवु नका. लिखाण चालु ठेवा. सुहास.. (द गुड)

ह्म्म्...वाचतोय. मदनबाण..... जाहिरातीवाचून धंदा करणे म्हणजे एखाद्या सुंदर स्त्रीने अंधारात डोळा मारण्यासारखे आहे. जालावरुन सभार...

तिन्ही भाग मस्तच आहेत, लिहीत रहा! रेनि

कोतवाल, कांदळकर्, क्रान्ती, प्राजू, सँडी,बिपिन, बिसोबा, सुहास, मदनबाण, रेनि तुमचे मनापासुन खुप खुप धन्यवाद.

मस्त, जबरदस्त....... तमसो मा ज्योर्तिगमय

सर्रकन्‌ काटा आला अगांवर हे वाचुन. थरारक !

कमालीची पकड होती .. वाचताना मजा आली ...

ज ब रा !!!! काय शेवट पर्यंत गुंतवलं आहे कथेत वाचकाला ! लै भारी !

विशालशेठ , उत्तम जमलिय कथा..... कथा पुर्ण संपवल्याशिवाय नजर दुसरिकडे वळलीच नाही. उत्तम. अश्याच येउदेत कथा. अवांतरः ते हिरव्या डोळ्याच्या मुर्तीचा संदर्भ नंतर लागला नाही. वाचकांची दिशाभूल करायला मात्र छान वापर झाला तिचा. कवटी

छान आहे कथा!! :) शेवट तर एकदम सॉलिड!! ;)

झकास!! शेवट एक नंबर...

ज ह ब ह र ह द ह स्त विशाल! मान गये आप को। अदिती आमच्यात डेडलाईन गळ्याशी येईपर्यंत फक्त स्वतःच्या आवडीचीच कामं केली जातात.

बाप ष्टोरी लिहिली आहे विशालसेठ. जय हो !!

कडक!!

एकदम क्लास लिहिले आहे, शैली आवडली.

विशाल अप्रतिम लिहिली आहे ही कथा. ज्यांची नावे पाहून धागा उघडावासा वाटतो अशा मला आवडणार्‍या लेखकांमधे तुमचे नाव जोडले आहे. असेच लिहीत रहा हीच विनंती.

खुपच सुदर कथा आहे.... पुर्ण संपवल्याशिवाय नजर दुसरिकडे वळलीच नाही. एकदम झकास

काटा आला !!! खतरनाक!!!!

छान आहे कथा ! :)

....... जय हो .................

सुंदर कथा वातावरणनिर्मिती वगैरे छान जमली आहे. कोणीतरी म्हटल्याप्रमाणे सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत नॉनस्टॉप वाचावी लागली. मध्ये थांबू शकलो नाही. अजून येऊद्या. अवांतरः वेगवेगळे प्रसंग एकापाठोपाठ येतात त्यामुळे थोडा जर्क वाटतो. खराटा (रंग माझा वेगळा)

करावे तसे भरावे! :-? :) ज ब रा !!!! स्टोरी आहे!!!! :) शेवटपर्यंत खिळवून ठेवलंत !!!!! ..... :) अजून येऊ देत! :) :) युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार | मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित || || इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

ऊत्तम लघुकथेची सर्व लक्षणे सामावणारी कथा. "ती जमाडी जंमत आहे माझी आणि बाबांची" हा शेवटचा 'पंच' (इन्ग्रजी ठोसा ?) मस्तच.

फार छान... जोरदार ! -- लिखाळ.

मजा आली. सुधीर कांदळकर.

हि कथा maayboli.com वर वाचली होती. तिथे पण आपण टाकली होती काय? कळवा. बाकि कथा परत वाचुन पण छान वाट्ते.

विशालभाऊ, उत्तम बॅटिंग करताय..! :) येऊ अजूनही, अगदी भरपूर! :) तात्या.

विशाल, एक सह्ही कथा लिहिली आहे. :)

बापरे! भयानकच आहे. अंगावर काटा आला. (एकदम प्रियालीताईची आठवण झाली. तिची मिपावरची अनुपस्थिती जाणवू देत नाही आहात आपण.) रेवती

जबरदस्त कथा.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मस्त कथा! शेवटपर्यंत खिळवून ठेवले होते. आणि शेवट तर एकदमच अनपेक्षित! अजून येऊद्या. --शाल्मली.

विकु, उत्तम कथा. एका दमात वाचायला लावणारी. भाषा पण छान. मजा आली. बाकी, आमच्या कुरणात (की विहिरीत म्हणू) आलात तुम्ही. ;) आणि रंगूचं म्हणणं खरंच आहे हो. खूप एकटं वाटतं विहीरीत. या कधी तिकडे. ;) बिपिन कार्यकर्ते

मस्तच लिहिलीय कथा! रत्नाकर मतकरींच्या भयकथांची आठवण झाली! शेवट तर खासच. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

लय खास भाऊ... मजा आली.. .. आणि क्रमशः न टाकल्याबद्दल धन्यवाद ______________________________ पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम.... ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

कथानकाचा वेग, प्रसंगांची गुंफण तंदुरुस्त!! एकदम शॉल्लेट! :) चतुरंग

मजा आली विशाल भाउ........ खिळवुन ठेवले शेवट पर्यंत.....

"गजाननराव मला वाचवा, नाहीतर ती रंगी घेवुन जाईल मला. सारखी तिथं त्या मागच्या खिडकीपाशी येवुन उभी राहते आणि मला बोलावते आणि म्हणते, चला की सासुबाई, मी फार एकटी आहे हो इथं. खुप भीती वाटते मला." कथा वाचायला सुरुवात केली आणि वरील ओळीवरुन कालच्या एका बातमीची आठवण झाली. -दिलीप बिरुटे

- अफाट जगातील एक अडाणि.

कथा फार आवडली. एकदा वाचायला घेतली की मध्ये थांबता येत नाही. संपूर्ण कथेत एक गोष्ट थोडी राहून गेल्यासारखी वाटली ती मूर्तीची. तिचा पुन्हा उल्लेख, खुलासा, उपकथानक कथेत नाही. एखादा धागा अर्धवट सोडल्याप्रमाणे वाटले पण एवढे सोडल्यास कथा मस्तच आहे.

उत्तम भयकथा अगदी प्रियालीची आठवण येते. भयापोटी खुप दिवस वाचलीच नव्हती. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

विशाल शेठ, मस्तच..शेवट तर अगदी जबरा.. वेगवेगळ्या चित्रपट कलाकारांचे आवाज काढणार्‍या अनिकेतकडे डोळे विस्फारुन बघत बसणारी हे वाचल्यावर मला थोडी अनिकेत वर शंका आली होती पण त्यानंतरच्या मुर्तीच्या उल्लेखाने दिशाभूल झाली. शेवटपर्यंत वाटत होते की रंगीचे भुत येणार.. खादाडमाऊ

कथा खरच खुप छान आहे. सुर तेच छेडीता...... * * * Waiting For Good Luck To Come In My Life * * *

इतक्या प्रतिक्रिया वाचल्यावर काही वेगळे लिहायला उरलेच नाही! ऊ त्त म!

ह्या मिपाच्या खाणीत काय-काय मिळेल ते सांगता येत नाही. (खरे तर मुख्य बोर्डावर ही कथा आणू का नको? असा प्रश्र्न मनांत आला होता.पण इतकी सुंदर कथा आणली नसती तर, त्या कथेवर अन्याय केल्यासारखे झाले असते.)

कथा वर आनल्याबद्द्ल धन्यवाद

जबरदस्त

मस्त, जबरदस्त....... तमसो मा ज्योर्तिगमय

सर्रकन्‌ काटा आला अगांवर हे वाचुन. थरारक !

कमालीची पकड होती .. वाचताना मजा आली ...

ज ब रा !!!! काय शेवट पर्यंत गुंतवलं आहे कथेत वाचकाला ! लै भारी !

विशालशेठ , उत्तम जमलिय कथा..... कथा पुर्ण संपवल्याशिवाय नजर दुसरिकडे वळलीच नाही. उत्तम. अश्याच येउदेत कथा. अवांतरः ते हिरव्या डोळ्याच्या मुर्तीचा संदर्भ नंतर लागला नाही. वाचकांची दिशाभूल करायला मात्र छान वापर झाला तिचा. कवटी

छान आहे कथा!! :) शेवट तर एकदम सॉलिड!! ;)

झकास!! शेवट एक नंबर...

ज ह ब ह र ह द ह स्त विशाल! मान गये आप को। अदिती आमच्यात डेडलाईन गळ्याशी येईपर्यंत फक्त स्वतःच्या आवडीचीच कामं केली जातात.

बाप ष्टोरी लिहिली आहे विशालसेठ. जय हो !!

कडक!!

एकदम क्लास लिहिले आहे, शैली आवडली.

विशाल अप्रतिम लिहिली आहे ही कथा. ज्यांची नावे पाहून धागा उघडावासा वाटतो अशा मला आवडणार्‍या लेखकांमधे तुमचे नाव जोडले आहे. असेच लिहीत रहा हीच विनंती.

खुपच सुदर कथा आहे.... पुर्ण संपवल्याशिवाय नजर दुसरिकडे वळलीच नाही. एकदम झकास

काटा आला !!! खतरनाक!!!!

छान आहे कथा ! :)

....... जय हो .................

सुंदर कथा वातावरणनिर्मिती वगैरे छान जमली आहे. कोणीतरी म्हटल्याप्रमाणे सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत नॉनस्टॉप वाचावी लागली. मध्ये थांबू शकलो नाही. अजून येऊद्या. अवांतरः वेगवेगळे प्रसंग एकापाठोपाठ येतात त्यामुळे थोडा जर्क वाटतो. खराटा (रंग माझा वेगळा)

करावे तसे भरावे! :-? :) ज ब रा !!!! स्टोरी आहे!!!! :) शेवटपर्यंत खिळवून ठेवलंत !!!!! ..... :) अजून येऊ देत! :) :) युद्ध माझा राम करणार | समर्थ दत्तगुरु मूळ आधार | मी वानरसैनिक साचार |रावण मरणार निश्चित || || इति अनिरुद्ध महावाक्यम् ||

ऊत्तम लघुकथेची सर्व लक्षणे सामावणारी कथा. "ती जमाडी जंमत आहे माझी आणि बाबांची" हा शेवटचा 'पंच' (इन्ग्रजी ठोसा ?) मस्तच.

फार छान... जोरदार ! -- लिखाळ.

मजा आली. सुधीर कांदळकर.

हि कथा maayboli.com वर वाचली होती. तिथे पण आपण टाकली होती काय? कळवा. बाकि कथा परत वाचुन पण छान वाट्ते.

विशालभाऊ, उत्तम बॅटिंग करताय..! :) येऊ अजूनही, अगदी भरपूर! :) तात्या.

विशाल, एक सह्ही कथा लिहिली आहे. :)

बापरे! भयानकच आहे. अंगावर काटा आला. (एकदम प्रियालीताईची आठवण झाली. तिची मिपावरची अनुपस्थिती जाणवू देत नाही आहात आपण.) रेवती

जबरदस्त कथा.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मस्त कथा! शेवटपर्यंत खिळवून ठेवले होते. आणि शेवट तर एकदमच अनपेक्षित! अजून येऊद्या. --शाल्मली.

विकु, उत्तम कथा. एका दमात वाचायला लावणारी. भाषा पण छान. मजा आली. बाकी, आमच्या कुरणात (की विहिरीत म्हणू) आलात तुम्ही. ;) आणि रंगूचं म्हणणं खरंच आहे हो. खूप एकटं वाटतं विहीरीत. या कधी तिकडे. ;) बिपिन कार्यकर्ते

मस्तच लिहिलीय कथा! रत्नाकर मतकरींच्या भयकथांची आठवण झाली! शेवट तर खासच. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

लय खास भाऊ... मजा आली.. .. आणि क्रमशः न टाकल्याबद्दल धन्यवाद ______________________________ पायाला घाण लागू नये म्हणून जपतोस, मनाला घाण लागू नये म्हणून जप हो श्याम.... ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

कथानकाचा वेग, प्रसंगांची गुंफण तंदुरुस्त!! एकदम शॉल्लेट! :) चतुरंग

मजा आली विशाल भाउ........ खिळवुन ठेवले शेवट पर्यंत.....

"गजाननराव मला वाचवा, नाहीतर ती रंगी घेवुन जाईल मला. सारखी तिथं त्या मागच्या खिडकीपाशी येवुन उभी राहते आणि मला बोलावते आणि म्हणते, चला की सासुबाई, मी फार एकटी आहे हो इथं. खुप भीती वाटते मला." कथा वाचायला सुरुवात केली आणि वरील ओळीवरुन कालच्या एका बातमीची आठवण झाली. -दिलीप बिरुटे

- अफाट जगातील एक अडाणि.

कथा फार आवडली. एकदा वाचायला घेतली की मध्ये थांबता येत नाही. संपूर्ण कथेत एक गोष्ट थोडी राहून गेल्यासारखी वाटली ती मूर्तीची. तिचा पुन्हा उल्लेख, खुलासा, उपकथानक कथेत नाही. एखादा धागा अर्धवट सोडल्याप्रमाणे वाटले पण एवढे सोडल्यास कथा मस्तच आहे.

उत्तम भयकथा अगदी प्रियालीची आठवण येते. भयापोटी खुप दिवस वाचलीच नव्हती. प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

विशाल शेठ, मस्तच..शेवट तर अगदी जबरा.. वेगवेगळ्या चित्रपट कलाकारांचे आवाज काढणार्‍या अनिकेतकडे डोळे विस्फारुन बघत बसणारी हे वाचल्यावर मला थोडी अनिकेत वर शंका आली होती पण त्यानंतरच्या मुर्तीच्या उल्लेखाने दिशाभूल झाली. शेवटपर्यंत वाटत होते की रंगीचे भुत येणार.. खादाडमाऊ

कथा खरच खुप छान आहे. सुर तेच छेडीता...... * * * Waiting For Good Luck To Come In My Life * * *

इतक्या प्रतिक्रिया वाचल्यावर काही वेगळे लिहायला उरलेच नाही! ऊ त्त म!

ह्या मिपाच्या खाणीत काय-काय मिळेल ते सांगता येत नाही. (खरे तर मुख्य बोर्डावर ही कथा आणू का नको? असा प्रश्र्न मनांत आला होता.पण इतकी सुंदर कथा आणली नसती तर, त्या कथेवर अन्याय केल्यासारखे झाले असते.)

कथा वर आनल्याबद्द्ल धन्यवाद

जबरदस्त

जागू, बाळू चे व्यक्तिचित्रण आवडले. काही माणसे जन्मत:च वाईट नशीब घेऊन आली असतात. पण कष्ट करून आपली परिस्थिती बदलवतात. अशा लोकांविषयी नेहमीच मला आदर वाटतो. लवकरच पुढचा भाग टाका. खादाडमाऊ

छान लिहिलं आहेत हो जागु!!! पुढचा भाग लवकर येऊ द्या. बिपिन कार्यकर्ते

वा! जागु, तुमच्यात लेखक पण दडला आहे तर... छान लिहलतं, पुढ्चा भाग लवकर टाका...

जागू, बाळू चे व्यक्तिचित्रण आवडले. काही माणसे जन्मत:च वाईट नशीब घेऊन आली असतात. पण कष्ट करून आपली परिस्थिती बदलवतात. अशा लोकांविषयी नेहमीच मला आदर वाटतो. लवकरच पुढचा भाग टाका. खादाडमाऊ

छान लिहिलं आहेत हो जागु!!! पुढचा भाग लवकर येऊ द्या. बिपिन कार्यकर्ते

वा! जागु, तुमच्यात लेखक पण दडला आहे तर... छान लिहलतं, पुढ्चा भाग लवकर टाका...

आणि पश्चिमेकडे सरकत जातो. हे सत्य कां असत्य? ही गोष्ट सापेक्ष की निरपेक्ष ? यातले जे डोळ्याला दिसते ते सत्य की जे बुद्धीला पटते ते सत्य? आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सत्यच नव्हे तर प्रत्येक गोष्ट सापेक्ष आहे. डोळ्याला दिसते ते सत्य असेलच असे नाही अन बुद्धीला पटते ते सत्य असेलच असेही नाही. खर तर सत्यही काहीच नसत अन असत्यही काहीच नसत.. सर्व काही आपल्या मानण्यावर आहे.. उदा: - ही लिन्क पहा..(अवान्तर ) http://www.portraitswithhorses.com/blog/?p=1017&akst_action=share-this कळस थोड फार जाणूनही शून्य उमगल्यामुळे अहंकाराचा कळस !!

आणि पश्चिमेकडे सरकत जातो. हे सत्य कां असत्य? ही गोष्ट सापेक्ष की निरपेक्ष ? यातले जे डोळ्याला दिसते ते सत्य की जे बुद्धीला पटते ते सत्य? आनंद घारे मी या जागी चार ओळी खरडल्या आहेत, जमल्यास वाचून पहाव्यात. http://360.yahoo.com/abghare http://anandghan.blogspot.com/

सत्यच नव्हे तर प्रत्येक गोष्ट सापेक्ष आहे. डोळ्याला दिसते ते सत्य असेलच असे नाही अन बुद्धीला पटते ते सत्य असेलच असेही नाही. खर तर सत्यही काहीच नसत अन असत्यही काहीच नसत.. सर्व काही आपल्या मानण्यावर आहे.. उदा: - ही लिन्क पहा..(अवान्तर ) http://www.portraitswithhorses.com/blog/?p=1017&akst_action=share-this कळस थोड फार जाणूनही शून्य उमगल्यामुळे अहंकाराचा कळस !!

लेख उत्तम आहे. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

लेख उत्तम आहे. क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}