कुणा माहिती काल होतो कसा? मला मीच ना आठवे फारसा ! प्रवाहातल्या ओंडक्यासारखा, किती दूर वाहून आलो असा दगा देतसे सावलीही मला, भरोसा करावा कुणाचा कसा? खुळ्या पावसाच्या वृथा वल्गना इथे कोरडा मी जसाच्या तसा ! खरा चेहरा दाखवू पाहता, चरे पाडले, फेकला आरसा नकोसा जरी वाटला जन्म हा, पुसावा कसा मीच माझा ठसा? उतूही नये जीव, मातू नये फुलावा, फळावा असा दे वसा !

संसार हा सुखाचा दोघात चाललेला पत्नी मुकी मनाचा संवाद साधलेला त्या कुंपणावरी का ठेवू असा भरोसा शेतास खाउनीया ज्यानेच घात केला का सापळ्यात आला उपदेशतो सभेला नादात तोच नेता मोहात लालचेला थापाच मारणारा अजुनी सभेत दिसता निवडून तोच येता मतदार भारलेला भजनात आळवीता भावात देव आहे बाजार का न सहता तो भाव वाढलेला

बहरलेला वृक्ष होतो एकदा मी छानसा दूर गेली फूल पाने एकटा मी हा असा जन्मता मी खूष झाले का बरे गणगोतही जीव होता पुरुष माझा नवस जन्माचा तसा देवही ना जाणतो तो मुकुटचोरी जाहली मी सदा डोकावतो झोळीत माझ्या का असा मॉलमध्ये जात असता खूप असतो खूष मी लांब असताना भिकारी मीच बघतो का खिसा श्वानही वर मान करुनी आज भुंकेना मला राव असता मान होता आदबीचा या बसा

सगळीच राख येथे.. दिसतो विनाश आता.. नुसते वळून बघता तुटतात पाश आता.. पाहून कुंपणा त्या.. जाणीव तीव्र होते; घर तेवढे निमाले..उरला पलाश आता.. राखेत जन्मणार्‍या पक्ष्यापरी स्थिती..की.. सर्वस्व जाळुनी मज दिसते अकाश आता? अंधार तेवतांना ठिणगी महाग होती.. डोळ्यांस त्रास होतो दिसता प्रकाश आता... आसुसल्या मनाला.. कूस तेवढी मिळेना.. आसेतलेच आर्त.. होते निराश आता.. (विषण्ण) राघव