Skip to main content

गझल

सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते ... (हझल)

लेखक अजय जोशी यांनी शुक्रवार, 10/02/2012 या दिवशी प्रकाशित केले.
सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते ... (हझल) सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते सोसली नसे त्यांची छाती फुक फुक करते करून दाखविले, पण बघण्या कोणी नव्हते बाण सोडण्या दोरी आता चुक चुक करते घड्याळातले काटे आता थकले बहुधा म्हणून यांना त्यांना आता शुक शुक करते हातावरच्या रेषा आधी समजुन घ्या रे... नंतर म्हणू नका की, नशीब टुक टुक करते कमळावर दवबिंदू जमती चमकुन घेण्या देठ अजुनही चिखलामध्ये लुकलुक करते हत्ती इतकी माया त्याची कुठे वाढली ? निळा रंग माखून उगाचच पुक पुक करते कुणाशी नसे बांधिलकी पण सतत बोलतो खार जशी की पळत सारखी कुक कुक करते
काव्यरस

हिंदू असोत कोणी, कोणी असोत मुस्लीम....

लेखक जमीर इब्राहीम 'आझाद' यांनी शुक्रवार, 16/12/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
हिंदू असोत कोणी, कोणी असोत मुस्लीम.... .. वणव्यात पेटलेली, वस्ती अजून बाकी, जाळून पीळ गेला.... रस्सी अजून बाकी..! हिंदू असोत कोणी, कोणी असोत मुस्लीम, दोस्ती उजाड झाली, बस्ती अजून बाकी..!

हाती कळ्याच माझ्या

लेखक मकरन्दबेहेरे यांनी गुरुवार, 15/12/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
हाती कळ्याच माझ्या सजवून साथ गेली फुलवून त्या कळ्यांना उमलून रात गेली आता कशास होती संवाद गूज गोष्टी करुनी मुक्या मुक्याने सहजात बात गेली होते नभात तेव्हा अगणित लाख तारे दावून ती दिशाही कोन्यात वात गेली झाली युगा युगांची शेजेत भेट जेव्हा लाजून ती निशाही अडवून हात गेली हरलो कसा कळेना गाफील राहिलो मी माझी प्रियाच तेव्हा देऊन मात गेली बेहेरे मकरंद ११०२६०११

वसा

लेखक क्रान्ति यांनी गुरुवार, 08/12/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
कुणा माहिती काल होतो कसा? मला मीच ना आठवे फारसा ! प्रवाहातल्या ओंडक्यासारखा, किती दूर वाहून आलो असा दगा देतसे सावलीही मला, भरोसा करावा कुणाचा कसा? खुळ्या पावसाच्या वृथा वल्गना इथे कोरडा मी जसाच्या तसा ! खरा चेहरा दाखवू पाहता, चरे पाडले, फेकला आरसा नकोसा जरी वाटला जन्म हा, पुसावा कसा मीच माझा ठसा? उतूही नये जीव, मातू नये फुलावा, फळावा असा दे वसा !
काव्यरस

भंगार, डबडा, पंचर आणि अजुन ही काही !!

लेखक सुहास.. यांनी सोमवार, 28/11/2011 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुर्व-प्रकाशित वपुंच एक वाक्य आहे, की माणूस प्रेमात पडला रे पडला की सर्वात प्रथम काय करतो ते म्हणजे कविता आणी त्यांनी अशीच एका नवकवीची (आनंद बक्षी ..आपल हे..नक्षी...आपल हे..पक्षी : नव प्रेमीची ) कविता ऐकविली. ' देइन मी तुला इडली ' ' तु दे मला डोसा ' ' पाहिन कोणी आपल्याकडे ' ' तर देइन त्याला ठोसा ' अर्थात हे कितपत सत्य आहे ते मला माहीत नाही आणि करुन घ्यायचे पण नाही !