रात्रीस छंद आहे, स्वप्नांत राहण्याचा स्वप्नांस शाप आहे, रात्रीस जागण्याचा गेल्या कितीक रात्री, उलटून चांदण्यांच्या झाला सराव आता, अंधार साहण्याचा या सागरास वाटे, आधार चंद्रमेचा चंद्रास धाक आहे, अवसेस भागण्याचा नजरेतले इशारे, ना जाणले तुझ्या मी आहे खडा पहारा, डोळ्यांस पापण्यांचा गंधाळल्या मिठीचा, हा श्वास खास आहे श्वासांस भास आहे, आवेग थांबण्याचा देहात आग आहे, विझवू कशी कुठे ही पाण्यावरीच आहे, आरोप जाळण्याचा लाचार सांज संध्या, धावा करू कुणाचा कृष्णास बंध नाही, हाकेस धांवण्याचा संध्या

सुटुनी चांदण्या रातीतून, पहाट शिरतसे नभात या तरूण आहे मात्र अजूनी, रात्र आजच्या क्षणांत या मनातले वादळ तुझ्या-माझ्या, उतरे मद्याच्या प्याल्यांत या एक एक घोट फिरूनी, काहूरतो शरीरात या न आहे न होती कधी, तमा लोकांची मला नाही तरी काय मिळाले, त्यांच्यासवे जगण्यात या दे शब्दमिठी मला तुझी, सोडू नकोस सैल जरा कैफ मला जगू दे जरा, आज अश्या धुंदण्यात या चार भिंतीं पलिकडे, थोपविलेस तू 'त्या' वणव्याला सखया आज राख होऊदे, जगावेगळ्या जळण्यात या आहेच चिंता उद्या पुन्हा, जगण्याची तुला मला बघ जराशी आहे अजुनी, रात्र आजच्या क्षणांत या

दुनियादारी शिकण्या शिकविण्यात, जन्म सारा चालला दुनिया तुझ्यामुळे हाय एक, कलंदर वाया चालला ते न फसवे आता हास्य ओठी जे दावतो श्वास होउनी गेल्या आता रिती ज्या मी पाळतो न जाणो कधी कसा हा जीव, ऐहिकात रमाया लागला दुनिया तुझ्यामुळे हाय एक, कलंदर वाया चालला सुजनाची धुंदी आता होय मला पारखी शब्दही लेखणीत यायला मागतात पालखी असा कसा फकीराचा पाय, वस्तीत रुताया लागला दुनिया तुझ्यामुळे हाय एक, कलंदर वाया चालला दुनिया तूच सांगशी काय करू अन करू नको जरी सरणावर पडलो तरी सांगशील मरू नको अताशा न देताही मला तुझा, आदेश कळाया लागला दुनिया तुझ्यामुळे हाय एक, कलंदर वाया चालला, दुनिया तुझ्यामुळे हाय एक, कलंदर वाया चा

सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते ... (हझल) सोडत धूर-चाचणी इंजिन झुक झुक करते सोसली नसे त्यांची छाती फुक फुक करते करून दाखविले, पण बघण्या कोणी नव्हते बाण सोडण्या दोरी आता चुक चुक करते घड्याळातले काटे आता थकले बहुधा म्हणून यांना त्यांना आता शुक शुक करते हातावरच्या रेषा आधी समजुन घ्या रे... नंतर म्हणू नका की, नशीब टुक टुक करते कमळावर दवबिंदू जमती चमकुन घेण्या देठ अजुनही चिखलामध्ये लुकलुक करते हत्ती इतकी माया त्याची कुठे वाढली ? निळा रंग माखून उगाचच पुक पुक करते कुणाशी नसे बांधिलकी पण सतत बोलतो खार जशी की पळत सारखी कुक कुक करते

(पुर्वप्रकाशित - जालरंग प्रकाशन! शब्दगाऽऽरवा २०११!)

हिंदू असोत कोणी, कोणी असोत मुस्लीम.... .. वणव्यात पेटलेली, वस्ती अजून बाकी, जाळून पीळ गेला.... रस्सी अजून बाकी..! हिंदू असोत कोणी, कोणी असोत मुस्लीम, दोस्ती उजाड झाली, बस्ती अजून बाकी..!