विरंगुळा

आपल्या प्रत्येकाच्या आयुष्यात असे काही 'पहिले क्षण' येतात जे आपल्या कायमचे लक्षात राहतात.पहिला पऊस प्रेयसीसोबतचा...तो प्रेमाचा 'ओलावा'...गारठलेले दोघे आणि गरम-गरम भजी,पहिला दिवस कॉलेजचा...तिला पहिल्यांदाच पाहण्याचा तो क्षण...काय 'सॉलीड' दिसत होती, शाळा-कॉलेजमधले पहिले स्नेह संमेलन...स्टेजवर जायचा तो पहिलाच क्षण आणि नेमके संवाद विसरलेले तुम्ही,पहिला प्रयत्न तिला 'प्रपोज करण्याचा'...घाबरलेले तुम्ही आणि बिथरलेली 'ति',पहिलीच ओली 'पार्टी'...मित्रांचा आग्रह आणि नुसत्या वासानेच झिंगलेले तुम्ही.तुमच्या बाबतीत घडलेय का असे काही?असेल तर आम्हालाही सांगा.

एक शिक्षिका शाळेत शिकवत असतात. शिक्षिका : व्हेल मासा हा जरी मोठा असला तरी तो माणसाला गिळू शकत नाही." छोटी रिया : " पण मॅम, माझा फ्रेंड जॉनला व्हेल माशानेच गिळले होते". शिक्षिका : नाही. कारण व्हेल माशाचा घसा लहान असतो. तो माणसाला नाही गिळू शकत" रिया : पण खरंच जॉनला व्हेलनेच गिळले होते. शिक्षिका : अगं! ते कसं काय? रिया : मी स्वर्गात गेल्यावर जॉनला विचारून सांगते तुम्हाला. शिक्षिका : आणि जॉन स्वर्गाऐवजी नरकात गेला असेल तर..? रिया : तर मग तुम्ही जेव्हा तिथे जाल तेव्हा विचारून सांगा मला. :))))))) ( हा फॉर्वर्डेड मेल मधून आलेला जोक आहे)

आमचे प्रिय मित्रवर्य, रसिकग्रणी तात्यासाहेब अभ्यंकर यांना वाढदिवसाच्या खूप खूप शुभेच्छा! त्यांच्या हातून रौशनी, साधना कोळीण, पाटणकर आजोबा यासारखी उत्तमोत्तम व्यक्तिचित्रं या पुढेही लिहिली जावोत हीच शुभेच्छा! आम्हाला ग्रिटींग कार्ड बनवंण्याची कला माहीत नाही. तरी सुद्धा आम्ही तात्याला आवडणार्‍या त्याच्या अनुष्का या बाईचं चित्र इथे डकवून त्याला या रंगीत शुभेच्छा देत आहोत. ही बया तात्याला फ्लाईंग किस देते आहे असं आपण समजू!

आपण दिवसभरात भरपूर गाणी ऐकत असतो. गुणगुणत असतो, गात असतो. बहुतेकांना तर सर्व गाणी तोंडपाठ असतात. पण ह्यातील अधिकाधिक गाणी फक्त आवडली म्हणून आपण लक्षात ठेवतो, गात असतो. तरीही काही वेळा असे होते की एखादे गाणे ऐकताना आपल्या आसपास/स्वत:सोबत काही घडत असेल तर त्यामुळे पुढे कधीही ते गाणे ऐकले की त्या गाण्याच्या वेळचा प्रसंग आठवतो. अशाच प्रकारची काही गाणी माझ्या आठवणीतील... ख्वाब हो तुम या कोई हकीकत.. किशोर कुमार ने गायलेले हे गाणे. मला नक्की आठवत नाही हे गाणे मी कधी पाहिले होते ते. एवढे आठवते की कोणत्या तरी समारंभात हे गाणे आहे.

3

"तारे जमिन पें" पाहिला की नाही? मला माहित आहे तिकिटे मिळत नाहीत ,तरिपण एकदा थेटरवर चक्कर टाकाच आणि बाहेर पडणार्‍या प्रेक्षकांकडे निट पहा. नेहमीसारखा गोंधळ, दंगा करत बाहेर पडणारा प्रेक्षकवर्ग आज असा शांत का दिसतो आहे. काही जण एकदम स्तब्ध दिसत आहेत, काहिजण एकदम हरवल्यासारखे चालत आहेत, काहिंच्या चेहर्‍यावर विचारांचे काहूर माजले आहे. काय झाले नक्की थेटरात? कशामुळे सर्वजण असे वागत आहेत?

मिसळपावच्या वाचकांसाठी काही "दारोळ्या ..............." प्रत्येक तळीराम पिताना सांगतॊ मी दारू सॊडणार आहे दारू म्हणते़ तुझा संकल्प मीच ऊद्या मॊडणार आहे *************************************** दारूडे बेहॊष हॊईन कॊसळतात तेव्हा कींकाळी फॊडत नाहीत याचा अर्थ असा नाही की त्यांची हाडे मॊडत नाहीत *************************************** माझ्या हसण्यावर जाऊ नका माझ्या रूसण्यावर जाऊ नका एकदा प्यायला बसलॊ की माझ्या असण्यावर जाऊ नका *************************************** मी आहेच जरा असा एकटा एकटा राहणारा कुणीही पिताना दिसला॰॰॰ की आशेने पहाणारा *************************************** घराभॊवती कु

सावधान: खालील मजकुरात कथानक उघड केलेले असण्याची शक्यता आहे. आमिरखानचा 'तारे जमींन पर' नुकताच प्रदर्शित झालाय. मी चक्क हा चित्रपट नजीकच्या चित्रपटगृहात लागलीच जाऊन पाहिला! (एरवी चित्रपट प्रदर्शित होऊन, अनेक दिवस लोटून तो व्यवस्थित जुना झाल्यावर आणि तोपर्यंत चारी दिशांनी त्याच्याविषयीची मतं कानावर आदळल्यावर मग आरामात बघणार्‍यांपैकी मी एक!:)) पण 'तारे..' च्या आधीपासून झळकणार्‍या झलका हा चित्रपट लगेच पाहायचा निर्णय घ्यायला पुरेश्या ठरल्या!