शांतरस

आई फक्त माणूसच बोलू शकतो का?
नाही बाळा, सारी सृष्टी बोलते आपल्याशी ऐक जरा. फक्त भाषा भिन्न असते.
____

चंद्राची भाषा चांदणे, सूर्याची भाषा रवीकिरणे
वार्‍याची भाषा झुळकेची, समुद्राची अलवार गाजेची ||१||
पिंपळवृक्षाची सळसळ, नदीनाल्यांची खळखळ
सार्‍यांचे मन उमगेल तुला, स्तब्ध शांत करशील मना||२||
कमळ बोलतसे उमलण्यामधुनी, मधमाशी ती कष्टांमधुनी
पहाड बोले अचलपणांतुनी, नभ ते त्याच्या पोकळीतुनी||३||
मौन होउनी संवाद साध बघ, आकळेल निसर्ग तुला
सार्‍यांचे मन उमगेल तुला, स्तब्ध शांत करशील मना||४||

नमस्कार,

मिसळपावच्या इतिहासात प्रथमच खफ वरील साहित्य इथे प्रकाशित करतो आहे. आपण धाग्याचा खफ अनेकदा झालेला पाहिला असेल पण ही अशी ही पहिलीच वेळ असावी की आम्ही खफचाच धागा करुन एक प्रकारे बॅकवर्ड इंटीग्रेशन केले आहे. तरी कोणत्याही पुर्वग्रहदुषित नजरेने आमच्या सदर धाग्याचा आस्वाद घ्यावा आणि प्रतिक्रियांचा पाऊस त्यावर पाडावा ही न्रम विनंती.

हे साहित्य आमचे एकट्याचे नसुन आमच्या ह्या योजनेत अभावितपणे सहभागी झालेल्या श्री नावातकायआहे, श्री भेन्डिबाजार, श्री कुक, श्री स्वानंद व सौ. शुचिताई यांचे आहे.

तू कूक मी स्नेही
तू बूक मी वही

गीत ऐकण्यासाठी खालील ब्लोग ओपन करावा, आणि उजव्या प्लेयर मधील पहिले गाणे लावावे.

www.jayshreeganesha.blogspot.com
गाण्याचे नाव : झाडांच्या पानात

शब्द : गणेशा.
गायिका: स्वप्नजा लेले.
संगितकार: सत्यजीत केळकर.
अल्बमः ये ना तू सख्या ...

नोट: नविन असल्या कारणाने गीत कसे अपलोड करतात ते माहीत नाही , शमस्व , एकदा पहिले गाणे ऐकुन बघा, निश्चित मजा आल्या शिव्फाय राहणार नाही अशी वेडी आशा आहे

चौदावं सरुन पंधरावं लागलय तिला..
दाट केसांच्या घट्ट दोन वेण्या घालुन शाळेला निघालीये ती..
तळपत्या सूर्याची किरणं पडताहेत तिच्या कोवळ्या चेहर्‍यावर
त्यांना चुकवण्यासाठी मान खाली घालून चाललीये ती..
रस्त्यातून जाणार्‍या एक-दोन आज्ज्यांच्या डोलताहेत माना..
"कशी सालस पोर हो..कधी डोकं वर करुन नाही बघायची!"
पण खरं तर मनातुन तिलाही वाटतय
कुणीतरी यावं मागून सायकलवरुन
अन 'विचारावं' तिला
मग निर्दयपणे हसून 'नाही' म्हणावं तिनं त्याला..
पण नाही वाजत सायकलची घंटी मागून!
जाऊ द्या..तिला काय त्याची पर्वा..

बाळाला जर पंख दिले, संस्कार दिले मी शुभंकरी,
अवचित कधी आलास तरी, झडप घातली मजवरती
हे मृत्यो तू काय करी||१||

सहचार-अपेक्षापूर्ती करी, उतरतसे कसोटी अनुदिनी
अवचित कधी आलास तरी, झडप घातली मजवरती
हे मृत्यो तू काय करी||२||

मात्यापित्यांस शांती दिली, कण फेडीले ऋण अपुलेपरी,
अवचित कधी आलास तरी, झडप घातली मजवरती
हे मृत्यो तू काय करी||३||

मित्रास लावला जीव जरी,उत्तेजनही दिधले परोपरी,
अवचित कधी आलास तरी, झडप घातली मजवरती
हे मृत्यो तू काय करी||४||