शांतरस

तुझे रूप साधे किती गोजिरे रे
तुला लोचनी साठवू साजिरे रे
असावा जसा वाटतो तू तसा रे
धनी - निर्धनी दर्शना येती सारे ।१।

जिथे जाउ साई तिथे ती असावी
सुखी सावली सोबतीला असावी
कुठेही कधीही कशीही दिसावी
तुझी मूर्ति साधीच नयनी ठसावी ।२।

न गर्वात , सर्वात मिसळून राही
न जाती , न धर्मात गुंतून राही
गरीबात रावात देवास पाही
असा देव साईविना कोणि नाही ।३।

धना - कांचनाचा भुकेला न साई
न लोभास मोहास स्वाधीन होई
जयांना कळेना कसा देव साई
तयांना कळू दे असा देव साई ।४।

पार्‍श्वभुमी:हिरो मोठ्या संकटात आहे. तो मनाला प्रश्न विचारतो. कोरस म्हणजे त्याचे +ve मनच आहे.
(एक दुसराही विचार असा करता येईल:-
रस्ता=जिवन, चालणे=जिवन जगणे, थांबणे= मृत्यू )

खालील कविता ही पाचोळ्या प्रती मेघाची ओढ दाखवते आहे.
मेघ- पाउस .मेघ - वसुंधरा ह्यांचे नाते सर्वांना माहीत आहेच.
पण या नविन नात्याची अनोखी ओढ

प्रिय पाचोळ्या

तुझ्या आठवांची मनी पानं उभी र्‍हाई
साद सुन्या आभाळाची तुझे गीत गाई
तरी मेघ दाटला हा पाचोळ्याच्या ठायी
हरवल देह भान मावळल्या नभी
झाकोळुनी हरवतो श्वास वेडापिसा
वनवा ह्यो उरी पेटला... जीव गुंतला

जीव गुंतला ....जीव गुंतला ...जीव गुंतला...जीव गुंतला

गीत ऐकण्यासाठी खालील लिंक ओपन करावी, आणि उजव्या प्लेयर मधील पहिले गाणे लावावे.

www.jayshreeganesha.blogspot.com
गाण्याचे/कवितेचे नाव : झाडांच्या पानात

शब्द : गणेशा.
गायिका: स्वप्नजा लेले.
संगितकार: सत्यजीत केळकर.
अल्बमः ये ना तू सख्या ...

----
नोट: नविन असल्या कारणाने गीत कसे अपलोड करतात ते माहीत नाही , शमस्व , एकदा पहिले गाणे ऐकुन बघा, निश्चित मजा आल्या शिवाय राहणार नाही अशी वेडी आशा आहे.

कल्पेश इसई.(एप्रिल २०००) शाळेच्या काळातली.....

शाळेतल्या एकाच बेन्च्वर बसण्यासाठी भान्डण करणारे...
तर.. मधल्या सुटिमध्ये आम्बट लोणच्यालाही गोड चव आणणारेही ..तेच हे मित्र
सरान्ना मुद्दामुन नाव सान्गणारे ...
तर..मार बसु नये म्हणुन त्यान्च्याच समोर खोटे बोलणारेही ....तेच हे मित्र
सरान्नी प्रश्न विचारल्यावर घाबरवणारे..
तर्..परिक्षेच्यावेळी येत नसलेले उत्तर सान्ग्ण्यासाठी इशारे करणारेही ....तेच हे मित्र