गेलो कधी सोडून तरी     मला कधी विसरु नकोस सदैव तुझ्या सोबत असेन    आठवणीत माझ्या रडू नकोस  ।। हाती हात तुझाच होता        आता कोणती आस प्रीत माझी अखंड राहील        थांबेल जरी श्वास नाही दिली जन्माची साथ     म्हणून राग मनी धरू नकोस सदैव तुझ्या सोबत असेन    आठवणीत माझ्या रडू नकोस  ।। जीवन होते माझे तरी      आधार तु जगण्याचा  प्रश्नच आता उरत नाही      मी तुला विसरण्याचा जीवन माझे संपले तरी      नाते आपुले तो

(काल पोस्ट केलीली कविता ‪#‎वीट‬ , ही प्रियेसीच्या च्या नजरेने होती , आजची ‪#‎प्रयास‬ ,ही कविता प्रियकराच उत्तर …). तू जानारस होतीस , अन जाशीलही , मला राग आलाय , मी सालस असल्याचा तुला माहितेय, मी प्रयास सोडला नव्हता …… .माफी मागण्यात मी कच्चा आहे तुला माहितेय , मी हटहास सोडला नव्हता……. कदाचीत देव तरी इथं सच्चा आहे मला माहितेय … कि तुला माहितेय , मी एकदा नाही … चूक दोनदा केलीये अन दोनदा नाही …चूक तीनदा केलीये अन तीनदा नाही…. चूक शंभरदा केलीये म्हणूनच मला , आज अजून एक संधी हवीये …. माझ्या चुकांना सुधारायची म्हणूनच मला , आज अजून एक संधी हवीये ….

मनाला गॅलरी आपली आपली गॅलरीतले आपण, आपले आपले. गुलाब काढा, मोगरा लावा मोगरा काढा, मरवा लावा, मरवा काढा, सुगंध ठेवा मनाला गॅलरी आपली आपली गॅलरीतला सुगंध आपला आपला. खुर्ची काढा, झोपाळा लावा, झोपाळा काढा, चटई टाका, चटई काढा, मोकळीच ठेवा मनाला गॅलरी आपली आपली गॅलरीतली स्पेस आपली आपली. काचा काढा, गज लावा गज काढा, पडदे लावा, पडदे काढा, उघडीच ठेवा मनाला गॅलरी आपली आपली गॅलरीतला प्रकाश आपला आपला. असणे नको, नसणे नको, आता कुठला ध्यास नको, कुठे फुलला, कुठे अडकला, असला मिळमिळ श्वास नको, मनाला गॅलरी आपली आपली गॅलरीतला श्वास आपला आपला.

अस्तितत्वता नसते जिथे या जगाची दूर-दूर....अशा निवांत निश्चल एकांती रम्य निर्मळशा सरिते काठी शांत-शांत ...

ही बंधने आता तुटायाचे मला भय वाटते, ही बंधने आता तुटायाचे मला भय वाटते! क्षण गुंतुनी जातोय जो पुढच्या क्षणी निःशब्दसा त्याने युगांनाही लुटायाचे मला भय वाटते! बंदिस्त माझे जाहले आहेत स्वर काचांतुनी मी गाउ जाता त्या फुटायाचे मला भय वाटते!! हा दाटला काळोख माझ्या भोवती चोहीकडे धमन्यातला पारा सुटायाचे मला भय वाटते!! आहे वसंताचा ऋतू अजुनी कितीतरी दूरसा अन पाकळ्या माझ्या नटायाचे मला भय वाटते!! -मनमेघ टीप- ही गझल नाही. गझल सारखी वाटत असली तरीही. तेव्हा तंत्राचा मुद्दा बाजूला ठेवून वाचावीत ही नम्र विनंती.

प्रेम तुझे हे बरसणारे पाण्यावर हलकेच तरंगणारे फुलच जसे काही तोच मंद मंद सुवास दरवळतो मनात खास तोच तो कोमलपणा वेड लावे जीवा तुझाच ध्यास अन् प्रेमाचाच श्र्वास तुझ्याच आठवणींची मनात रास असता जवळ तु हरपतसे भान दुर जाताच हे जीवन माळरान तुझ्यात रमले आणि विरघळले जशी विरघळावी दुधात साखर आणि उरले फक्त प्रेमच प्रेम... प्रेमच प्रेम

क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग स्वप्नात झाले होते पटाईत आमचे (पटाईतांची पटाईतपणे माफी मागून!) पंतप्रधान मोदींचे सचीव !! :) क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग क्रिंग त्यांनी विचारले गेले वर्ष भर काय केले ? ओबामां फोनु आला डू यु नो अँड व्हॉट दे सेड ? हॅप्पी न्यू यीअर !! ओह मिपाकरांना आमचा निरोप द्या ओह मिपाकर हॅप्पी न्यू यीअर !!

श्री न. गोळे ह्यांच्या कविते ला मिळालेल्या प्रतिसादातून हा विषय घेऊन येण्याची परवानगी असावी. कविता कुणाची असते , हा प्रश्नच मनास विचलित करून गेला , ह्या सर्व प्रतिसादांमधून. हे प्रश्न मी कविते च्याच माध्यमातून विचारतो आहे. सर्वांनी कृपया जोड द्यावी. विडंबन, जोड , सर्व काही - आपल्या सर्वांची कविता :) कविता कुणाची कवीच्या भावनेच्या अथांग समुद्रातून अमृत स्वरूपात आलेली ती कविता कुणाची? त्या कवीची ? कि त्या बोरू ची ? कि असेल ती त्या कागदाची ? कि त्या वेड्या कला प्रेमीची जो प्रत्येक कवितेस आवर्जून वाचतो प्रेम करतो - निरागस - स्वैर कविता कुणाची ?

माझिया मनासी कधी तरी वाटते फिरावे नदितिरी || हळूच घेउन हाती हिरव्या गवताची कुरवाळावी पाती || नाजुक.... गुजगोष्टी सांगाव्यात तयाशी भेटून त्याना लोटले दिस आज किती तरी - || सांगावे नाते जलदाचे नदीच्या संथ जळाशी संबध ऐलतीराचा आणि पैलतीराशी तसाच सरितेचा सांगावा सागराशी जन्म गिरिकुंदरमाहेरी सार्थक अर्णवी पद सासरी || वाटते मना परोपरी नित्य फिरावे नदितिरी ||

आठवण ही का अशी जागवी मनाला प्रीत माझ्या या मनाची सांगु कुणाला ।। रात्र वेडी जागताना अंतरंग मोहरे पाहताना मी तुला चांदणे ही बावरे का असे भास होती वेड्या मनाला प्रीत माझ्या या मनाची सांगु कुणाला ।। रातराणीच्या फुलांचा घेऊनी सुगंध प्रीत वेडे पाखरू हे मनी झाले दंग नशा तुझ्या प्रेमाची ही आवडे मनाला प्रीत माझ्या या मनाची सांगु कुणाला ।। आठवण ही का अशी जागवी मनाला प्रीत माझ्या या मनाची सांगु कुणाला ।।