( सुरेश भट _/\_ ) चल उठ रे बेवड्या झाली सांज झाली... बाहेर दारू गुत्त्यांना हलकेच जाग आली उघडले कधीचे गुत्त्यांचे द्वार बंद अन्‌ चोरपावलांनी आला देशीचा गंध गल्ल्यावरी गुत्त्याच्या आंटी येऊन बसली... बाहेर दारू गुत्त्यांना हलकेच जाग आली चल लवकरी आता पहिल्या धारेचा सहारा मोसंबी नारंगी ठर्रा करती तुझा पुकारा सज्ज साथ देण्या पापड अंडी चकली... बाहेर दारू गुत्यांना हलकेच जाग आली तव याद करिती सारी बेवड्यांची मांदियाळी घे एक घोट नवटाक चिंता सर्व जाळी तुज शोधण्यास वेडी बायको पुन्हा निघाली... बाहेर दारू गुत्यांना हलकेच जाग आली

या देशात नेमक चाललं तरी काय? *************************** स्वातंत्र्य त्यांनी मांडीखालीच काय गांडीखाली लपून ठेवलं. नि धर्मनिरपेक्षतेच्या मखमली झुलीत ते लोकशाही जातीवादाच्या उबीत उबवीत बसलेत. मग ते तांडेची तांडे निघालेत उरात जाती जातीची धग पेटती ठेऊन.... द्वेवेषाच्या आवेशान ओठाओठातून भंयकर ज्वाला फेकीत एखादया दैत्यासारखी .... स्वातंत्र्याचा सूर्य गिळायला आणि ... मानवतेची ,समतेची छान छान फुलपाखर कुठचं कशी दिसत नाहीत ? भूर्र उडून गेलेत की का धारदार तीक्ष्ण हत्यारानं ठार केलेत त्यांनी ? ठार केलेत म्हणावं तर त्यांची प्रेत नाही दिसत इथं कुठेचं. समता व मानवतेचे सुंदर सुंदर मुखवटे घालून समतेची