तुझी आठवण, साठवणींच्या कोंदणात अशीच पडून राहिली गंध मनाचा उडाला नभी थेम्ब बनुनी खाली कोसळली तुझी आठवण साठवणींच्या कोंदणात अशीच पडून राहिली झिजूनी काय मिळवले, माउली ? चूल मोकळीच राहिली हात जरी असले मदतीस हजार तुझी चव मात्र आतच राहिली उत्तरे न मिळती कोड्याची सर्व दडले या अंतरी मनी साठले भंगार सारे अंगार बनुनी जाळी जीवा ज्वाला जिथे तिथे पोहोचली तुझी आठवण, साठवणींच्या कोंदणात अशीच पडून राहिली चूक घडली , क्षमा नाही , अक्षम्य अपराध हा आम्ही काशी नाही दाविली उभी हयात चिंतेत गेली चितेवरी ती लोपली गेली मित्रा, सोडूनि आम्हा कायमची माझी माउली सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

जसे छाटले मी मला येत गेले,धुमारे पुन्हा कळू लागले जीवनाचे फिरंगी,इशारे पुन्हा! कुण्या डोंगरी एक पणती सुखाने,जळू लागली तमाच्या तमेचे तिला येत गेले,पुकारे पुन्हा! कळ्या वेचल्या काल माझ्या करांनी,गुन्हा जाहला फुलू लागले श्वास-श्वासांत माझ्या,निखारे पुन्हा!

माझे जगणे होते गाणे ( विडंबन ) जाता जाता पिईन मी पिता पिता जाईन मी गेल्यावरही या मैफिलितल्या धुंदीमधुनी राहीन मी || माझे जगणे होते पिणे कधी मनाचे कधी जनाचे कधी पाण्यासवे कधी सोडयासवे जवळ चणे फुटाणे || सिग्रेटीची संथ धुरावळ वा मित्रांचा संकर गोंधळ कायम आर्तता काळजातली कधीच नाही बहाणे || ओकलो अथवा ओकलाो नाही पोटी काही राहिले नाही 'इंग्लिश' मधील बडबडींचे होई मस्त तराणे || आठवणीँचे राजस गुंजन कधी राजकारणी मंथन जाणतेपणी अजाणतेचे सोंग करी शहाणे ||