नवलाई... ही सवय तुझी का मला माहीत नाही? उशीरा येऊन लवकर जाण्याची घाई अंमळ थांब जराशी मन अजून भरले नाही नभी चंद्रमा झुलतो, अजून रात सरली नाही गाली फुलतो गुलाब त्यावर चंद्रकिरणांची झिलई तुझ्या लडिवाळं बोलण्याची रोज वाटते अपूर्वाई आपण दोघे जागे जग शांत झोपले पांघरून स्वप्नांची दुलई जागेपणी पाहतो आहे आपण उद्याच्या स्वप्नांची नवलाई राजेंद्र देवी

बसल्या बसल्या सहज डोळे भरून येतात तुझ्या माझ्या आठवणी पिंगा घालु लागतात तस सांगण्यासारख फारस काही नव्हतंच एकदा फ़क्त "तू बोल" एवढं तरी म्हणायच इंजेक्षनच्या आधी गार गार अल्कहॉलने पुसाव मग सुईने शांतपणे आरपार टोचत टोचत जाव चंद्राच्या शीतल सहवासात तशीच बेसावध चांदणी विरहाची अबोल वेदना हळूहळू होत जाते जीवघेणी खंत याची नाही की वेगळ्या झाल्या वाटा कधी न कधी हात हातातुन सुटनार च होता एकच टोचनी लागून राहिली आहे तरी मनाला डोळ्यात डोळे घालून एकदा निरोपही नाही घेतला

प्रत्येकाला जीवनात यशाची घाई असते, यशाचीही चव भलतीच न्यारी असते, ज्याने ती चाखली ती धन्य होतो, जो वंचित राहिला बिचारा तो "अन्य" होतो !! पण यशाच्या अंगी कुठलाही भेद नाही, धर्म, पंत, जात, लहान, थोर नाही, मनगटात बळ आणि मनात जिद्द असेल तर, जगाला काबीज करणेही अशक्य नाही !! तशीच यशाची एक दुसरीही बाजू असते, ती तुम्हाला दुस्य्रांच्या ईर्षेच्या यादीत जोडते, तुम्ही लाख स्वता बरोबर स्पर्धा करत असला तरी, बाकी जग नेहमीच तुम्हाला प्रतियोगी म्हणून ओळखते !! मित्रानो यशाचा असं कुठलंच सूत्र नाही, मेहनत, बुद्धिमत्ता, निष्ठा यांना कुठलाही विकल्प नाही, यश नाही मिळणार म्हणून जो प्रयत्न करणे सोडतो, तो कधीच यशाच्य