कविता आणि छायाचित्रे आवडली!
थवे फ़ुलांचे, बीज तृणांचे दान देउन गेला
'पुन्हा वर्षण्या धावत येइन" करुनी तो घोषणा..
पुन्हा अजून याच वर्षात, याच हंगामात येउंदेत म्हणजे पाण्याचा प्रश्न सुटेल!
लाही लाही साहुन धरणी भेगाळुनी गेली
'धाव सख्या रे धाव सख्या!' ती रोज करी प्रार्थना..
कडे-कपारी, दरि-खोर्यांतुन बरसत तो राहिला
बांधुनी साकव इंद्रधनुचा बोलविले श्रावणा..
वा! खूप सुरेख कविता आणि खूप सुरेख चित्रं.
क्रान्ति
सजदे में सर झुकाया तो मैंने सुनी सदा | कांटों में भी फूलो़ को खिलाता ही चला जा
अग्निसखारूह की शायरी
नुसत्याच सुंदर ओळी वाचून कल्पना करण्यापेक्षा इथली चित्र पहायला आवडली.
शब्द आणि फोटो एकमेकांना अनुरूप आहेत.
पण कवितेच्या मधेच ते फोटो आल्यामुळे वचनात जरासा खंड पडतो आहे. अधिक लक्ष त्या फोटों कडे जाते आहे.
पुढील कवितेत फोटो कवितेच्या आधी किंवा नंतर टाक म्हणजे फोटो आणि शव्द हे एकमेकांशी स्पर्धा न करता एकमेकांना पूरक ठरतील.
नेहमीचीच पृथ्वी, मेघातील प्रेमाची कल्पना.तोच तो पाऊस्,इंद्रधनुष्य,तरू-वेली,नाचरा मोर वगैरे.
तरीही कविता आवडली.शिर्षक सुंदर, शब्द छान. यमक ही आवडले.
मीनल.
छानच कविता...
तात्या.
--
आजच्या दिवसात तुम्ही मराठी विकिपिडियावर थोडे तरी लेखन वा संपादन केले आहे काय? नाही?? मग मराठी भाषा तुम्हाला कधीही क्षमा करणार नाही!
कडे-कपारी, दरि-खोर्यांतुन बरसत तो राहिला
बांधुनी साकव इंद्रधनुचा बोलविले श्रावणा....
सुंदर!!!
नुकतेच "इंद्रधनु" पहाण्याचा दुर्मिळ योग आला. वर्णनाने दॄश्य समोर आले :)
छान!
असेच म्हणतो
अरे वा.. छान आहे कविता
कविता आणि
सुरेख!
आयला !! एक
वा .. सुंदर
+१
चित्रे
छानच
कविता आणि
वावा
छान!
कविता आणि
वा!!
व्वा,फोटो
प्राजुतै
मस्त आहे
सर्वांचे
वा.
मस्त आहे