सुरवात तर झकास आहे, आवडली.
आपल्या जगावेगळ्या छंदाची माहिती आणि कहाणी वाचायला आवडेल, पुढचा भाग लवकर येऊद्यात ...
पुलेशु ...!!!
------
(भुते पकडणारा ) छोटा डॉनबाबा बंगाली
आम्ही आमच्या आंतरजालीय दुश्मनांना काही वेळा क्षमाही करतो, मात्र त्यांचे नाव आणि आयपी अॅड्रेस कधीही विसरत नाही .. ;)
लिहीत रहा ...वाचतो आहे...
पुलेशु ...!!!
<<<कारण हे सर्पभूत इतके मानगुटीवर बसेले कि मला हळू हळू उठता बसता सगळीकडे सापच दिसू लागले>>>
मला हि मध्ये अशीच स्वप्न पडायची .. नुसते सापच साप दिसायचे..मातोश्री नी मला सोमवार ऊपास करावा असे सुचविले..काही झाल नाही ..शेवटी एक दिवस खेड्-शिवापुर रोड वर खरोखरच्या सापाचे (सर्पराज्.नाग) दर्शन झाले ..आणी स्वप्नेही ब॑द झाले...
सुहास
चला माझ्या सारखं कोणीतरी आहे तर.
-----------------------------------------------------------------
तुम्ही जिंकलात का हारलात याला काहिच महत्व नाही. मी जिंकलो का हरलो हे महत्वाचे.
-----------------------------------------------------------------
मला सुध्दा साप पकडायची इच्छा आहे. पुण्यात आल्यावर येथे सर्पोद्यान आहे म्हणून तेथे गेलो होतो. तेथे श्री निलीमकुमार खैरे प्रमुख आहे. त्यांना सुध्दा विचारलं की मला साप पकडायला शिकवाल का? तर ते म्हणाले की सध्या आम्ही शिकवत नाही. आधीच खुप काम आहे. त्यांच्या सहाय्यकाला विचारले तर तो म्हणाला की आधी आम्ही शिबीरं घ्यायचो मात्र आता घेत नाही. उद्यानाचे बरेच काम आहे.
अश्या तर्हेने माझा प्रयत्न थांबला :(
इतर कुणी साप पकडणं शिकवतं का ?
- नीलकांत
भारीच छंद आहे की :)
मीही एकदा असाच प्रयत्न करुन पाहिला होता. बत्तीसशिराळ्याला नागपंचमीला गेलो होतो मावशीसोबत...तिथे त्यांच्या वाड्यात राहणार्या एका टारगटाला बरोब्बर पकडलं आणि दोस्ती करुन घेतली...दुसर्या दिवशी सक्काळी सहा-साडेसहापासून त्याच्यासोबतच बोंबल्त हिंडत होतो गावभर...गळ्यात एक मोठी धामण आणि डाव्या हातावर धामणीचं पिल्लू गुंडाळून :D
घरी गेल्यावर मावशीनं लय बडिवलं होतं राव :( हां, पण एका बाटलीतून धामणीचं एक पिल्लू घेऊन आलो होतो त्या शर्याच्या मदतीनं.. (कॉलेजमध्ये मास्तरांच्या टेबलावर ठेवायचा पिल्यान होता :D ) पण आमचे काका आमच्यापेक्षा अतरंगी असल्यानं त्यांना लगेच कळलं आणी ते पिल्लू पुण्यात पोचता पोचताच बाटलीबाहेरून रस्त्यात सोडाव लागलं. :(
अवांतरः खरंच पकडता का हो तुम्ही साप? मला एक द्याल? आमच्या हापिसात एकाला छळायचा लै लै मूड आलाय :D
----------------------------------------------------------------------------------------
एक गदारोळ प्रसवे ती स्वाक्षरी | गदारोळाचे कारण ते एक स्वाक्षरी ||
रे मना ऐसा खेळ ना करी | ज्या योगे वितंड मुळ धरी ||
ऐश्या कारणे रे धमु ना करावी स्वाक्षरी || सच्चिदानंद ! सच्चिदानंद !!
सगळ्यांना धन्यवाद
मी सध्या फक्त बिनविषारी साप पकडते :) विषारी सापांना हात लावायची परवानगी पण नाही आणि खरतर आजून तेव्हडी हिम्मतही माझ्यात आली नाही हुक असेल तर हुसकून लावता येते फक्त त्यांना ;)
>>>>खरंच पकडता का हो तुम्ही साप? मला एक द्याल? आमच्या हापिसात एकाला छळायचा लै लै मूड आलाय
हे हे हे छळायची हि idea तर मला पण सुचली होती पण तसे केले न तर नंतर खूपच बोलणी खावी लागतात आणि मुख्य म्हणजे त्या माणसाला खरच त्रास होतो ( दोन दिवस ताप उतरला नवता एका मैत्रिणीचा ) :( हे लक्ष्यात आल्यावर हा प्रकार सोडून दिला.अर्थात मला पहिला साप चावला तेव्हा दहा मिनिटे मला काहीच सुचले नव्हते :(
>>>>>साप पकडून घरात बाळगण्याची माझीही एक आठवण आहे
लिहा न मग त्याबद्दल मला वाचयला आवडेल
>>>>चला माझ्या सारखं कोणीतरी आहे तर.
>>>> मला पण शिकायचय....
>>>>>मला सुध्दा साप पकडायची इच्छा आहे.
चला म्हणजे माझा काही जगावेगळा छंद नाही आहे तर
जपत किनारा शीड सोडणे - नामंजूर!
अन वार्याची वाट पहाणे - नामंजूर!
मी ठरवावी दिशा वाहत्या पाण्याची
येईल त्या लाटेवर डुलणे - नामंजूर!
मस्त खुसखुशीत लेखन!
मी पण बिनविषारी साप हाताळलेला.. पण जास्त त्या फंदात पडलेलो नाय.. उगाच कशाला सापाला त्रास माझ्यामुळे ( याला म्हणतात धोरणीपणा राघवा!! स्वत:ची फाटली असे मान्य करणे म्हणजे जरा हेच नाय का?? ;) )
राघव
( आधीचे नाव - मुमुक्षु )
अवांतरः
बाकी,
जपत किनारा शीड सोडणे - नामंजूर!
अन वार्याची वाट पहाणे - नामंजूर!
मी ठरवावी दिशा वाहत्या पाण्याची
येईल त्या लाटेवर डुलणे - नामंजूर!
या ओळी खूप मस्त! :)
हाहाहा !
सापाची व माझी दोस्ती अगदी लहानपणापासून.... कधी पुरामध्ये .. कधी शेतामध्ये.. कधी घरा मधे कध मोरी मध्ये.. कुणाला भेटोना भेटो साप मला जरुर भेटायचा ;)
पण सध्या मला पाहीले की सापलाच फिट येते वाटतं.. त्यामुळे साप माझ्या पासून दुरच राहता =))
मस्त लेखन पध्दती.. स्माईलाचा योग्य व परिणामकारक वापर.. आवडला !
एकमद मस्त.. येऊ दे पुढला भाग
माणसाला एक छंद असलाच पाहिजे आणि तो असा असा जगावेगळा छंद असेल तर धम्मालच :)
स्मायलीजचा चपखल वापर हे तुमच्या लेखनशैलीचे वैशिष्ट्य ठरावे (पहिली स्मायली सोडल्यास ;) )
ऋषिकेश
------------------
बुद्धीसाठी लोह वाढवणारी औषध घ्यायला लागल्यापासून "डोकं गंजलं तर!" ही भिती वाढली आहे
=)) . पहीली स्माईली पाहीली आणि घाबरुन लेख बंदच केला होता मी. आता इतके प्रतिसाद आलेत म्हणल्यावर पुन्हा उघडुन पाहीला. ;)
मजा येते साप पकडायला. >:D< <--हे सापाकरीता बरका उगाच गैरसमज नको. ;) ;)
येउद्या, सचित्र भाग येउद्या पुढचा. चित्रं पहायला आवडतील, सापाची.
पहिली स्मायालीच्या बाबतीत माझा थोडा गैरसमज झाला होता :S मला वाटले कि ते मोठ्याने ओरडत आहे म्हणून मी ती वापरली :O
पण आत्ता इतर कोणी गैरसमज करून घेऊ नये हि विनंती :)
जपत किनारा शीड सोडणे - नामंजूर!
अन वार्याची वाट पहाणे - नामंजूर!
मी ठरवावी दिशा वाहत्या पाण्याची
येईल त्या लाटेवर डुलणे - नामंजूर!
लेख छान आहे. जगावेगळा छंद आहे खरा तुमचा. 'वेताळा'प्रमाणेच म्हणते. लेखात स्माईलीज चा योग्य वापर केलेला दिसतो. पुढचा भाग लवकर टंका.
#o साप पकडून तो नंतर सोडून देता की नाही? 8>
-ठकू
www.mogaraafulalaa.com
गुण गावे गाढ वाचे, पाय धरावे बा येकाचे
प्रतिक्रिया
वाचतो आहे ...
+१
सहमत आहे
छान छंद आहे
मजेदार.
मजेदार लेखन..जगावेगळा छ॑द...
झकास....
भारीच
+१
छान..
मस्त...
वाचतो आहे...
अरे वा !
शाब्बास!
लई भारी
सुरूवात
धन्यवाद
कुठे
विषारी साप पकडायला शिका
बापरे...
मस्त!
हाहाहा
एकमद मस्त
. पहीली
पहिली स्मायालीच्या
लेख छान