शिशिरी मळभ दूर झाले, उत्तरायणी रवी आले,
बेहोषला आसमंत, मी वसंत मी वसंत...
खुलते आज कळीकळी, पानोपानी ही झळाळी,
भ्रमराला ना आज उसंत, मी वसंत मी वसंत...
ध्यान उभे बैराग्याचे, सळसळणारे मन त्याचे,
पिंपळाचा श्वास संथ , मी वसंत मी वसंत...
आज तयाला भान नुरे, सुवर्णाचे नाजूक तुरे,
राजस आम्र उन्मत्त, मी वसंत मी वसंत...
धरा होती ती ल्यायली, दाट धुक्याच्या त्या शाली,
सुवर्णरेखा ही दिगंत, मी वसंत मी वसंत...
तृणांकुराचे हे थवे, आज भासती नवे नवे,
पानगळीची उगा खंत, मी वसंत मी वसंत...
भरून गेली किल्बिल सारी, विहंगाची उंच भरारी,
सृष्टीची ही नशा जिवंत, मी वसंत मी वसंत...
ऋतूचक्राच्या या खुणा, फ़िरूनी येईन पुन्हा पुन्हा,
खेळ चाले हा अनंत, मी वसंत मी वसंत...
- प्राजु
दिगंत - क्षितिजरेखा..
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
4034
प्रतिक्रिया
27
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
>>ध्यान उभे
अप्रतिम
+१
In reply to अप्रतिम by जयवी
अप्रतिम
क्लासच..!
क्लासच..!
छान, प्रसन्न कविता
हेच म्हणतो..
In reply to छान, प्रसन्न कविता by बेसनलाडू
बैरागी
In reply to छान, प्रसन्न कविता by बेसनलाडू
ध्यान उभे
मस्त काव्य
+१
In reply to मस्त काव्य by शितल
योग्य वेळी योग्य विषय
वसंतोत्सव
सहमत
In reply to वसंतोत्सव by विसोबा खेचर
मस्त
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
+१
In reply to मस्त by नंदन
+१
In reply to +१ by अनामिक
मस्तच
मस्त च
अ प्र ति म च
क्सं जमतं तुम्हाला
अप्रतिम...
वा प्राजु..
In reply to अप्रतिम... by बिपिन कार्यकर्ते
कविता छान
सुंदर कविता
वा वा मस्तच काव्य!