जोळी डंगर्या बैलाची
झालं कचूमचू गाळं
वाटं उतरेलं चाकं
असे जिंदगी चे हालं
जो येते तो बोलूनचं
निर्हा गामनं ठेवते
होनं जानं काई नाई
फक्त चकोन्या दाखोते
कायं कोनाच्या पोटातं
नाई होटावरं दिसे
जातो भरळल्या आमी
दाने जात्यातले जसे
कई फुटीलं भोपया
निंगतीलं ह्या झापळा
भिता सारोल्या जातीलं
कई खचूनं पोपळा
आमी बापा साधे सुधे
नाई समजतं कावा
नोका चितं पाऊ आता
बेळ्ळी लागली रे बावा
बेळ्ळी- बैलगाडी ला बैल जुंपतांना त्याच्या गळ्या खालुन बांधलेला पट्टा जेव्हा बैलगाडीच्या मागील भागात पुढील भागा पेक्षा अति जास्त ओझे होते तेव्हा बैलाचा गळा त्या पट्ट्या (बेळ्ळी ने)आवळल्या जातो याला बेळ्ळी लागणे असे म्हणतात
डंगर्या - म्हाताऱ्या
वाटं-बैलगाडी च्या चाकाभोवती असलेली लोखंडी पट्टी ती ढिली होणे म्हणजे वाट उतरणे परिणाम चाक मोडणे
चकोन्या- चकवणे
पोपळा- मातीच्या भिंतीवर कालांतराने धरनारा थर पोपडा
मिपाकरांचा अत्यंत आभारी आहे. आपण च प्रोत्साहन दिले आपणां मुळेच दिवाळी अंकात समाविष्ट होऊ शकलो. दिवाळी अंकाचे संपादक,रसिक मित्रांनो धन्यवाद!
नीलकांतजी, धन्यवाद !
यातले बोली भाषेतले अर्थ
अर्थ
In reply to अर्थ by ऊध्दव गावंडे
व्वा ! आता पूर्ण कविता समजली.
कविता आवडली
प्रतीकात्मक काव्य आवडले!
छान
मस्त.
वा! आवडली कविता.
एकदम आवळ्ळी
सुरेख कविता..
कविता आवडली.शेतकऱ्यांच्या
मिपाकरांचा अत्यंत आभारी आहे.
सुरेख कविता
सुरेख..
सुंदरच
कुणीकडची भाषा म्हणायची?
वास्तववादी , मनाला भिड़नारी
सुरेख!