विडंबन

अध्याऋत डांबरट दंगल खाज गढूळगावचा तिरंदाज ----- पोरासोरा पिसाट दंगा शर दिनी-दिनी आभास गंगा ----- घासावारी मिपात्र अंकन संबंधाला बादरायण चर्वण निर्वेसण रसाळ खादन चौदश छेदरी कडकड टाळीधून ----- अक्षयबाला जपीजे माळा ऋषीजटा आणि बिरुदाला वामन उत्तुंग पूज्य चौघडा गढूळगावी शून्य बावडा

विडंबनाचे विडंबन हा नवा खाक्या स्वीकारुन किंवा जुन्या बाटलीत भरलेली नवी दारु म्हणून काही बोल बोलले , अन मौन काही अंतरी (सोलवटली ढोपरे, अन शेकल्या नडग्या तरी) काही लाह्या तडकल्या, अन मूग गिळले भर्भरी बंडझेंडे फडकले अन उग्र वळलेल्या मुठी काही म्हणती लाजुनि 'शोभा झाकलेली बरी' पाठमोर्‍या आकृतीला पाहुनि उद्गारले 'माणूस हा होता बरा' गोष्ट असतसे हीही खरी काय चमचे, किति पळ्या अन डाव कित्येकी येथे मेल्या म्हैशीला पिळुनि दावू दूध मणभरी हरवल्याचे दु:ख नाही, हरवले ते हरवले कोतवाला हाती फसलो, शल्य हे उरले उरी पालखी ती उतरली अन भोई खांदे चोळती

खाद्यप्रेरणा केळीची मांडलेली पाने. अन पानापानावर सांडलेले जिन्नस.. कुठेतरी मधुनच डोकावणारा.. शुध्द तुपातला बेसनलाडु.. द्रोणांचे खोल डोह.. सांबारावर तरंगणारी दगडफुले.. पुन्हा पुन्हा मागणारे.. लग्नावळीतील बेलाज हावरे.. दूर दूर जाणारे वाढपी.. अन त्यांना पुन्हा पुन्हा बोलावणारा मी.. - खुशाल.

प्राजु यांची क्षमा मागुन , मूळ कविता http://www.misalpav.com/node/2111 गादीखाली ढेकुणान्ची , तुरूतुरू हालचाल , कानी कपाळी ढेकूण , झोप पळाली समूळ | चिरडता ढेकूणाला , जळे नाकातील केस, खाज जरा मन्दावते , तोच डसला खवीस| अश्या चपळ ढेकुणा , शोधण्याची धडपड , दडे फटीत जाऊन , झाला नजरेच्या आड| निथळली रांग सारी , शहारला देह सारा , जरा उचलता गादी , कृष्णविश्वाचा पसारा | ओघळले पटापटा , जणु मसुराची डाळ, हलाहलाचे हे थेंब , काळ्या ठिणग्यांचा जाळ | आसमंती फवारला , केरोसिनचा फवारा ओले ढेकुण मरती , क्षण विजयाचा आला | छातिवरी परि एक , जणु ऐकि माझे श्वास