विडंबन

पुर्व-प्रकाशित वपुंच एक वाक्य आहे, की माणूस प्रेमात पडला रे पडला की सर्वात प्रथम काय करतो ते म्हणजे कविता आणी त्यांनी अशीच एका नवकवीची (आनंद बक्षी ..आपल हे..नक्षी...आपल हे..पक्षी : नव प्रेमीची ) कविता ऐकविली. ' देइन मी तुला इडली ' ' तु दे मला डोसा ' ' पाहिन कोणी आपल्याकडे ' ' तर देइन त्याला ठोसा ' अर्थात हे कितपत सत्य आहे ते मला माहीत नाही आणि करुन घ्यायचे पण नाही !

सध्या विडंबनाचे पेव फुटले आहे ते बघून मला एक अत्यंत जूने विडंबन आठवले. १९३२ सालचे एक भजन पूरणभगत नावाच्या सिनेमातले... गायक अत्यंत तोलामोलाचा....के सी डे... आपल्या मन्ना डेचे बहुतेक ते काका होते आणि एस डी बर्मन यांचे गुरू. त्यांचे हे गाणे ऐका... हे गाणे त्या काळात खूप म्हणजे खूपच गाजले होते. बरोबर चार वर्षाने या गाण्याचे विडंबन करण्यात आले मिस. फ्रॉन्टियर मेल मधे. त्याकाळातील बोल्ड नटी फिअरलेस नादीया हिचा हा सिनेमा. त्याचा संगित दिग्दर्शक होता मुहम्मद का कोणीतरी.

तिचा कुत्रा - १ एक प्रयत्न. (विवेकरावांची क्षमा मागून) लहानपणापासुन ओळख होती आमची भेटत होते तसे रोजच. “मित्रच माझा” म्हणाली. 'हुषार आहे अगदी' हसले मी. 'कुत्रे असतातच हुषार' म्हणाले. 'नाही, पण हा. म्हणजे....' ती म्हणाली 'हुशार हो अगदी सकाळी बाहेर जातो न चुकता घरावर तर लक्ष फार सगळे दारूडे, चोर, अगदी “यांच्यावर” सुद्धा. माझ्याकडं बघताय ना? वाटते का तिशीची? याच्याशी खेळणे अगदी रोजच्या रोज रेग्युलर आहे तसा तो सगळ्यातच आणि पर्टिक्युलरही.

प्रेम तो रस्त्यावर तो फिरत होता, त्याचे कपडे फाटके होते. कोट उसवलेला होता आणि त्याला ठिगळे होती. त्याच्या उसवलेल्या बुटातून पाणी ठिबकत होते, तो म्हणाला, 'होतो.' मी विचारले,'प्रेमात?' 'नाही'. तो म्हणाला. 'आयटीत'. अडाणी. तुम्ही जर चांगली पुस्तके वाचत नसाल, तर अभिनंदन. तुम्ही बहुमतात आहात. तुम्ही जर वाचतच नसाल, तर, वेल, मला तुमचा हेवा वाटतो. दिशाहीन कुठे जायचे हे ठरले नसेल तर प्रत्येक रस्ता हा आपलाच आहे शेवटी प्रत्येक रस्यावर कुठे ना कुठे बार असतोच. श्रीमंत निसर्ग आणि स्वतःशी प्रामाणिक राहिलात तर तुम्हाला जगता येणे अवघड आहे.

3