Skip to main content

विडंबन

विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.

(हातसफाई - एक समृद्ध प्रयत्न)

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 27/02/2012 03:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
(हातसफाई - एक समृद्ध प्रयत्न)

सहज थोडा चवीत बदल म्हणून ही पाककृती करून पाहिली आहे. चाखून चव कशी आहे ते जरूर सांगा.

लोकलमधली गर्दी सटकतांना उडालेली झुंबड, (मला) (चक्क!) नकोनकोशी
वाटणारी खिडकीची सीट, गुदमरवून
टाकत फुप्फुसाकाश, कोंडला
अनंत प्राचीन श्वास, ढकलत कासावीस प्राण.

धनशक्तीचे सकसान्न घेवून
उधळणारी कनकपिढी, विखुरते
लोकलफलाटातून.
होवूदे तुझी बोहणी
वाजताच शीटी ८:५३ सीएसटी फास्टची.

निराश तरुणाईचे मनोगत......

लेखक अमितसांगली यांनी रविवार, 26/02/2012 23:38 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेम, स्पर्धा नि व्यसनान, झालाय आयुष्याचा बेरंग
मन माझ झालंय आज, आत्महत्येत दंग...................

प्रेमभंगात होऊनी निराश
विचलित झाल अभ्यासातील लक्ष
सावरण्यासाठी नाही अजूनही दक्ष
जगण्याची आस मारुनी, टाकितो हा प्रेमभंग
मन माझ झालंय आज, आत्महत्येत दंग...................

प्रत्येक गोष्टीसाठी देवाकडे धाव
जलद यशाची लागली हाव
कष्ट करण्याचा न राहिला ठाव
अपयशाच्या भीतीने, जाहलो मी निसंग
मन माझ झालंय आज, आत्महत्येत दंग...................

काव्यरस

व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी

लेखक राजघराणं यांनी बुधवार, 22/02/2012 17:45 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेरणा : https://www.misalpav.com/node/20768

भानामती गाण्यावरून कोलावरीची चाल चोरली आहे. तेंव्हा गाणे मूळ चालीत आणी अंगविक्षेप करतच म्ह्टले पाहिजे. चाल नीट समजल्या शिवाय मज्जा नै येणार. आधी ऐकले असेल तरी पुन्हा आइका आणी मगच वाचा: https://www.youtube.com/watch?v=YR12Z8f1Dh8

यो बॉयझ
आय आम सिंग साँग
सूपर साँग...
फ्लॉप साँग ..

व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी
व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी
र्‍हीदम करेकटा

काव्यरस

दमलेल्या ( पृथ्वी ) बाबाची कहाणी

लेखक अमोल केळकर यांनी सोमवार, 20/02/2012 12:39 या दिवशी प्रकाशित केले.

मुंबापुरी नगरात वर्दी दिली भारी
आदर्शचा राजा गेला नांदेडच्या वारी
मुंबईतल्या पालिकेवर मारु बघ खेळी
तिजोरीच्या चावीसाठी झुलतोमी उरी !!

ना ना ना ना ना ... ना ना ना ना ना ....

मंत्रालयात उशीरा मी असतो बसून
भंडावले डोके युत्या - आघाड्या करून
तास तास जातो पास टेंडर करुन
एक एक मंत्री जातो फाईली ठेऊन
अशा वेळी काय सांगू काय काय वाटे
यमुनेचे पाणी सर्व चहुकडे दाटे !!

ना ना ना ना ना ... ना ना ना ना ना ....

काव्यरस

(गिरनार पर्वतावर रंजिताची - गुरूंशी भेट)

लेखक विसोबा खेचर यांनी बुधवार, 01/02/2012 11:57 या दिवशी प्रकाशित केले.

सदरच्या विडंबनाकरता तामिळनाडूमधील काही महिन्यांपूर्वी सिने अभिनेत्री रंजिता आणि स्वामी नित्त्यानंद यांच्यातील गाजलेल्या स्कँडलचा आधार घेण्यात आला आहे. या स्कँडलबाबत अनेक संकेतस्थळांनी आणि हिंदी-इंग्रजी व सर्व दाक्षिणात्य वाहिन्यांनी काही काळ सातत्याने प्रकाश टाकला होता. सबब, या विडंबनाकरता आणि केवळ मौजमजा म्हणून इथेही त्या स्कँडलचा आधार घेण्यात आला आहे. मिपा मालक-चालक आणि संपादकवर्गाची त्याबाबत हरकत नसावी!

-- तात्या. (मिपा संस्थापक)

<<< यक्षावाणी शापीत जगायचे ..!! >>>

लेखक सुहास.. यांनी बुधवार, 25/01/2012 14:04 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेरणा : https://www.misalpav.com/node/20497

आंजाच्या खफवर
मी फ्लर्ट करीत बसायचो
तिच्यावर गेम साधण्यासाठी
काही 'चाल' शोधीत असायचो
मला हवे ते काव्य मिळत नव्हते
काय करावे कळत नव्हते..?

कधीतरी ती भांडली होती
भटोर्‍यासारखी फुलली होती
काहीतरी बोलायचे होते
व्यनी-मनी पुढ्यात होते
पण थापा पटल्याच नाही
धाग्यातले धाग्यात मरुन गेले
हे कसे झाले ,,?
हे कधी झाले ..??
तिच्या डोळ्यात दबंग सले ,!!

काव्यरस

काळोखातली कासवे

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी रविवार, 22/01/2012 09:05 या दिवशी प्रकाशित केले.

काळोखातली कासवे
काळोखात का(?)सवे आली...
सहज बादलीभर अंडी घातली...
कोणती हिची? कोणती तिची? कळलेच न्हाई...!(म्हणुन मग एक दुसरीला पुढे म्हणते...)
बाजी...मारलीस का..? तू ही... ;-)

(विमान हॅलिकॉप्टर नाकात-नथ-यांच्या एका बालिश कवितेवरुन)

काव्यरस

(सुटलेल्या पोटाची कहाणी)

लेखक यकु यांनी बुधवार, 18/01/2012 15:28 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेरणा: दमलेल्या बाबाची कहाणी

घामेजून ताणलेला एक पट्टा कुणी
काचलेला लालेलाल वळ उठे झणी
रोजचेच झाले आता नवे काही नाही
इन कशी करु आता मला सांगा कुणी
झोपेतच हात जातो ढेरी वरी जरी
निजेतच स्वप्नी भासे स्लीम झाली ढेरी
सांगायचे आहे काही माझ्‍या मनातले मला
सुटलेल्या पोटाची ही कहाणी तुला

ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

दाटदाट नगरात गर्दी होई सारी
घामाघूम राजा नाही तरी एसीचा हा वारा
रोज सकाळीच राजा निघताना बोले
जिम मारायचे काल रा‍हूनिया गेले
जमलेच नाही जरी चालायाला कधी
आज परि चालतच मी येणारच घरी