विडंबन

प्रेरणा : - अर्थात हीच! मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी ह. घ्यावं. मूळ कविता फारच सुंदर आहे. तिला मी दिलेली दाद समजावी. :) भर दुपारी चाललेला गायनाचा तास आहे सांग कैसी काढु डुलकी, ताप हा डोक्यास आहे झोप येता धावली ती बावळी कार्टीं तुझी गं सोड तू छंदास या, हा मद्गळ्यासी फास आहे तान लावोनि भसाडी, रेडक्याला साजिरीशी गंध नाही त्या सुरांचा.. च्यायला!

काव्यरस

हास्य

करुण

अद्भुतरस

तंटामुक्त गावाची घोषना राज्यात आली गल्लीपासून दिल्लीपर्यंत पळापळ सर्वांची झाली. अहिंसेच्या पुजा-याचे नाव योजनेला दिले महात्मागांघीच्या नावासाठी सारेजण हपापले. सभा सा-या गावाची चावडीवर जमली, योजनेची महिती सर्वाना दिली. पोलीस स्टेशन, पोलीस पाटील खबर सा-यांना दिली, तक्रार कुणाची नोंदवायची नाही तंबी सर्वांना दिली. बांधाचा असो, चा-याचा असो, भावबंदकीचा असो वा वाटणीचा असो, नवराबायकोचा असो वा सासू-सुनांचा असो, भावाभावांचा असो वा जावाजावांचा असो, तंटा कुणी नोंदवायचा नाही, आपआपसात मिटवायचा, घरचाच वाद पोलीसात कशाला न्यायचा. न्यायनिवाडा करुया आपण, आपणच निवडू पंच

काव्यरस

हास्य

आमची प्रेरणा: मीही कवि होणार. अलिकडे 'आव आव, झटपट जिलब्या पाडके हलवाई बन जाव' असली काही मोहीम चालू असलेली दिसते. इथं असं नव्हे एकूणच सगळीकडे. तेंव्हा म्हटलं त्याच भूमिकेत शिरून त्याच भूमिकेचा जरा समाचार घ्यावा! हे अतिटुकार विडंबन करताना स्पा यांची खूपच मदत झाली त्यांचे आभार. डिस्क्लेमरः खालील कविता पूर्णपणे काल्पनिक असून श्री मेवे यांच्या कवितेचे विडंबन आहे.

काव्यरस

हास्य

एकदा वाटलं कविता करावी... सोप्पं तर असतं.. 'र' ला 'र' आणी 'ट' ला 'ट', त्यात काय एवढं... जमेल की आपल्यालाही एवढे काय आपण 'हे' आहोत... थोडे छान, थोडे दुर्बोध, थोड रुपकात्मक,थोडे तरल, काही मात्र अगदीच वास्तव लिहू आपण चार शब्द... मात्रा देखील जमतीलच की, वृत्त थोडी अडखळ्तील ही, कवयत्रिचे देउन नाव, निभावून ही जाईलच की... मग वाटले नको असे, मग वाटले नकोच ते, मिळेल फटका, होईलही कौतुक, पण कशाला हवे जोडायला आपलं पोतेरं कवितांच्या मलमली गालिच्यांना..... ( इतरत्र पूर्वप्रकाशित)

काव्यरस

हास्य

बरेच दिवसांनी प्रेरणा : काही गरज नाही ब्वा ! किती जिलब्या ती तळते का हा कंड बघ की ते तुझ्या लिहीण्याने निल-ज्ञान वाढते मचाकीय लेखकांस शांतता मिळते संस्थळी आयुष्य आता बदलले प्रगल्भ चावट-गुणी जाहले किती तु अति बोर मारणार किती ह्या शब्दांस जाळणार बास कराकी आता सहन होत नाही धाग्यांची दैनंदिनी आता बघवत नाही

काव्यरस

बिभत्स

पुर्व-प्रकाशित वपुंच एक वाक्य आहे, की माणूस प्रेमात पडला रे पडला की सर्वात प्रथम काय करतो ते म्हणजे कविता आणी त्यांनी अशीच एका नवकवीची (आनंद बक्षी ..आपल हे..नक्षी...आपल हे..पक्षी : नव प्रेमीची ) कविता ऐकविली. ' देइन मी तुला इडली ' ' तु दे मला डोसा ' ' पाहिन कोणी आपल्याकडे ' ' तर देइन त्याला ठोसा ' अर्थात हे कितपत सत्य आहे ते मला माहीत नाही आणि करुन घ्यायचे पण नाही !

(चाल:- जीवनात ही घडी अशीच राहू दे) अंगणात ही स्कुटी अशीच राहु दे पेट्रोलच्या टाकीवरी गंज वाढु दे ||धृ|| रंगविले गॅरेजात कितिक देखणे आवडले गाडीला खूप खर्चणे स्वप्नातही बंद ना कधीच वाटु दे |१| हळुच तिला पुसण्याचा छंद आगळा गाडीचा त्याविण का व्यर्थ हा लळा वर्षातुन छंद बंद कधि न होऊ दे |२| ...पाहु दे असेच तिला आता गंजता राहु दे पेट्रोल भाव नित्य वाढता महागाईत पायपीट सार्थ होऊ दे |३|

सध्या विडंबनाचे पेव फुटले आहे ते बघून मला एक अत्यंत जूने विडंबन आठवले. १९३२ सालचे एक भजन पूरणभगत नावाच्या सिनेमातले... गायक अत्यंत तोलामोलाचा....के सी डे... आपल्या मन्ना डेचे बहुतेक ते काका होते आणि एस डी बर्मन यांचे गुरू. त्यांचे हे गाणे ऐका... हे गाणे त्या काळात खूप म्हणजे खूपच गाजले होते. बरोबर चार वर्षाने या गाण्याचे विडंबन करण्यात आले मिस. फ्रॉन्टियर मेल मधे. त्याकाळातील बोल्ड नटी फिअरलेस नादीया हिचा हा सिनेमा. त्याचा संगित दिग्दर्शक होता मुहम्मद का कोणीतरी.

दुसर्‍या कुत्र्याच्या प्रतिक्षेत ( तिचा कुत्रा -१)

लेखक रामजोशी यांनी मंगळवार, 15/11/2011 16:18 या दिवशी प्रकाशित केले.

तिचा कुत्रा - १ एक प्रयत्न. (विवेकरावांची क्षमा मागून) लहानपणापासुन ओळख होती आमची भेटत होते तसे रोजच. “मित्रच माझा” म्हणाली. 'हुषार आहे अगदी' हसले मी. 'कुत्रे असतातच हुषार' म्हणाले. 'नाही, पण हा. म्हणजे....' ती म्हणाली 'हुशार हो अगदी सकाळी बाहेर जातो न चुकता घरावर तर लक्ष फार सगळे दारूडे, चोर, अगदी “यांच्यावर” सुद्धा. माझ्याकडं बघताय ना? वाटते का तिशीची? याच्याशी खेळणे अगदी रोजच्या रोज रेग्युलर आहे तसा तो सगळ्यातच आणि पर्टिक्युलरही.

प्रेम तो रस्त्यावर तो फिरत होता, त्याचे कपडे फाटके होते. कोट उसवलेला होता आणि त्याला ठिगळे होती. त्याच्या उसवलेल्या बुटातून पाणी ठिबकत होते, तो म्हणाला, 'होतो.' मी विचारले,'प्रेमात?' 'नाही'. तो म्हणाला. 'आयटीत'. अडाणी. तुम्ही जर चांगली पुस्तके वाचत नसाल, तर अभिनंदन. तुम्ही बहुमतात आहात. तुम्ही जर वाचतच नसाल, तर, वेल, मला तुमचा हेवा वाटतो. दिशाहीन कुठे जायचे हे ठरले नसेल तर प्रत्येक रस्ता हा आपलाच आहे शेवटी प्रत्येक रस्यावर कुठे ना कुठे बार असतोच. श्रीमंत निसर्ग आणि स्वतःशी प्रामाणिक राहिलात तर तुम्हाला जगता येणे अवघड आहे.

Subscribe to विडंबन

विडंबन

(काय साला त्रास आहे!)

तंत्टामुक्त गाव

मीही हलवाई होणार

एकदा वाटलं कविता करावी...

<< बसकी >>

भंगार, डबडा, पंचर आणि अजुन ही काही !!

अंगणात ही स्कुटी अशीच राहु दे -

गाओ गाओ मेरे साधो सभी भुलाऑ गम........

दुसर्‍या कुत्र्याच्या प्रतिक्षेत ( तिचा कुत्रा -१)

(मलाही आवडलेली काही वाक्ये)