विडंबन — मराठी विडंबन काव्य व लेखनाचा संग्रह. प्रसिद्ध कविता व गीतांवरील खुमासदार विडंबने येथे वाचा व हसा.
जयश्री ताइंची कधीच नाही वाचुन आमची झोप उडाली आणि काय म्हणतात ते एक विडंबन पाडले (एक प्रयत्न)
https://misalpav.com/node/4738
का बंध रेशमाशी जुळले कधीच नाही
गात्रात कंप माझ्या भरले कधीच नाही
त्या सॉवळ्याच होत्या रात्री जागून माझ्या
वाह्यात वागणे मज जमले कधीच नाही
सलवार ही फुलांची मद झुलवीत येते
मज त्या लयीत झुलणे जमले कधीच नाही
डोळ्यात मोजलेल्या रात्री कितीक माझ्या
सत्यात भेटणे तुज जमले कधीच नाही
काल रामदासांच्या 'काही कविता' वाचल्यापासून अस्वस्थ होतो, दोन समजल्या नाहीत म्हणून आणि दोन समजल्या म्हणूनही! आज त्यांच्या कवितेवरची त्यांची स्वतःची टिप्पणी आणि मुक्तरावांचे विवेचन बघून कविता समजल्याचा हर्ष झाला. आनंद झाला की त्यानंतर विडंबन हे येतेच त्याप्रमाणे ते आले...
माझा हा विडंबनाचा पहिलाच प्रयत्न आहे.
आभाळ थांबलेले.....
कवि : चारुदत्त दिवाण
प्रतिभा आभाळ थांबलेले, मातीही थांबलेली;
तेजाचे गर्भ सभोती तेजात ओढलेले. . ध्रु.
येते अशी घडी की ध्यानात रानवारा;
तू भरिशी चित्र असे की तेजाचे किरण नहाले. . १.
जाऊ नकोस आता, सोडू नकोस हाता;
नुकतेच साधनेचे ते दीप चेतलेले. . २.
तू असता असा सभोती.. मातीची तुटती नाती;
श्वासांचे बंध गळोनी प्राणांचे प्राण मिळाले. . ३.
प्रदीप कुलकर्णींची 'शिकार!' बघून आमची कार आम्हाला आठवली नसती तरच नवल! ;)
.......................................
हि कार!
...............................................
उन्हात या कोवळ्या सकाळीच धार येते
नि संपता संपता बघा ही दुपार येते!
कधी तरी भेटती जुने मित्र सांजवेळी...
नशेत होतात छान गप्पा... बहार येते!
सदैव हा तर्र प्यायलेलाच राहतो मी...
नि शुद्ध येथे कधी तरी एक बार येते!
कधी कधी आग आग होते मला परंतू...
कधी कधी हीवही मला फार फार येते!
काल प्रातःस्मरणीय नित्यवंदनीय गुरुवर्य केशवसुमार स्वप्नात आले, म्हणाले "आंद्या शिंच्या अरे झोपतोस काय ? उठ भाड्या .. मोठ्या विश्वासाने तुमच्या खांद्यावर काही जबाबदारी टाकली होती .. तुम्ही पार चिंध्या केल्या रे विश्वासाच्या !!" ... गुरुवर्याचा क्रोधित स्वर ऐकुन अंमळ घाबरलोच .. गुरुबंधु रंगारावाला फोन लावावा म्हटला तर गुरुदेव कडाडले .. "थांब जरा !! .. आज आलोच आहे तर हा द्वंद .. सॉरी छंद शिकुन घे !" ..
मंडळी ही पाककृती अतीशय सोपी आणि हमखास प्रतिसाद देणारी आहे.
साहित्य :
साहित्य हे तुम्ही भारतात आहात की परदेशात ह्यावर अवलंबुन आहे. भारताता असाल तर एक मोबाईलफोन आणि (किमान) तीन-चार मित्र/मैत्रिण. परदेशात असाल तर एखादा ओळखीचा/जवळापासचा कुणीही आणि एक कॅमेरा.
कृती:
इथेही तुम्ही देशातच असाल तर अतीशय सोपी कृती आहे.
पूर्व तयारी :मोबाईलचा वापरकरुन ३-४ मित्रांना शनिवारी रात्री कुठेतरी जेवायला जायचा प्लॅन करायचा. जेवणाआधी मद्यपान/धुम्रपान केल्यास असात्विक कट्टा होतो मद्यपान आणि धुम्रपान टाळल्यास सात्विक कट्टा होतो.
पुन्हा पुन्हा मी!!!>
(श्री प्रवीण खेर्डेकर यांच्या "पुन्हा पुन्हा मी" या कवितेवरून प्रेरणा घेऊन.......)
जीवनात नसेल टिकवले ब्रम्हचर्य आम्ही
हात अधिक महत्वाच्या कामामध्ये व्यस्त आहे...
असे उठसूठ बोंबा मारत जाऊ नका
डांबिस व्हायचं म्हणजे काय चेष्टा आहे?
बेवडे म्हणून जीवनभर आम्हाला हिणवता....
श्रीखंड पुढ्यात आलं की कोणाला बनवता?
आम्ही असू "टल्ली", पण तुमच्यात संयम किती पक्का आहे?
असे डोळे फाडून पाहू नका
डांबिस व्हायचं म्हणजे काय चेष्टा आहे?
देवद्वार छंदात कविता करणार्‍या कवींची लाट पाहुन केशवटुकाराला जाग आली अन त्याला आठवली त्याच्या प्रातःस्मरणीय सदगुरु केशवसुमारांनी दिलेली धुवांधार द्वंद्वाची दिक्षा. अन उत्स्फुर्त द्वंद्व झाले ते रामजींच्या या सुरेख कवितेबरोबर : पहिली रात (देवद्वार)
छंद कवितांची |
झुल पांघरली |
कवींची टोळी |
आली सखे ||
मंद त्या बेण्यांची |
लावतो मी वाट |
बस तु मुकाट |
कवियत्री ||
केश्याचा टुकार |
आता बहकेल |
कविता फाडेल |
वैतागुन ||
(चकणा )
उमाकांत काणेकर यांचे गीत असलेली , शोभा गुर्टू यांच्या आवाजातील एक अप्रतिम गझल ' उघड्या पुन्हा जहाल्या, जखमा उरातल्या ' याचे हे विडंबन त्यांची माफी मागून
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
मिळता पुन्हा सगळा चकणा बशीतला
दिसती मम डोळ्यांना मदिरा पेल्यातल्या
घेऊ कशी नुसती घशात जळजळे
सुरवात करताना, चकल्या पुढातल्या
निघता वलय ओठी, हळुवार सिगारचे
मिळतात त्या अजुनी शेंगा भाजलेल्या
मिसळपाव