विडंबन

काल रामदासांच्या 'काही कविता' वाचल्यापासून अस्वस्थ होतो, दोन समजल्या नाहीत म्हणून आणि दोन समजल्या म्हणूनही! आज त्यांच्या कवितेवरची त्यांची स्वतःची टिप्पणी आणि मुक्तरावांचे विवेचन बघून कविता समजल्याचा हर्ष झाला.

माझा हा विडंबनाचा पहिलाच प्रयत्न आहे. आभाळ थांबलेले..... कवि : चारुदत्त दिवाण प्रतिभा आभाळ थांबलेले, मातीही थांबलेली; तेजाचे गर्भ सभोती तेजात ओढलेले. . ध्रु. येते अशी घडी की ध्यानात रानवारा; तू भरिशी चित्र असे की तेजाचे किरण नहाले. . १. जाऊ नकोस आता, सोडू नकोस हाता; नुकतेच साधनेचे ते दीप चेतलेले. . २. तू असता असा सभोती.. मातीची तुटती नाती; श्वासांचे बंध गळोनी प्राणांचे प्राण मिळाले. . ३.

प्रदीप कुलकर्णींची 'शिकार!' बघून आमची कार आम्हाला आठवली नसती तरच नवल! ;) ....................................... हि कार! ............................................... उन्हात या कोवळ्या सकाळीच धार येते नि संपता संपता बघा ही दुपार येते! कधी तरी भेटती जुने मित्र सांजवेळी... नशेत होतात छान गप्पा...

पुन्हा पुन्हा मी!!!> (श्री प्रवीण खेर्डेकर यांच्या "पुन्हा पुन्हा मी" या कवितेवरून प्रेरणा घेऊन.......) जीवनात नसेल टिकवले ब्रम्हचर्य आम्ही हात अधिक महत्वाच्या कामामध्ये व्यस्त आहे... असे उठसूठ बोंबा मारत जाऊ नका डांबिस व्हायचं म्हणजे काय चेष्टा आहे? बेवडे म्हणून जीवनभर आम्हाला हिणवता.... श्रीखंड पुढ्यात आलं की कोणाला बनवता? आम्ही असू "टल्ली", पण तुमच्यात संयम किती पक्का आहे? असे डोळे फाडून पाहू नका डांबिस व्हायचं म्हणजे काय चेष्टा आहे? तुम्हाला पोरगी पटत नाही, याचा दोष आमच्यावरच आश्रमात कितीही शिकवा, तुमचे घोडे आडवळणावरच.... असा अन्याय आमच्यावर करणं किती रास्त आहे? असे स्मायली टाकून सट

(चकणा ) उमाकांत काणेकर यांचे गीत असलेली , शोभा गुर्टू यांच्या आवाजातील एक अप्रतिम गझल ' उघड्या पुन्हा जहाल्या, जखमा उरातल्या ' याचे हे विडंबन त्यांची माफी मागून -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- मिळता पुन्हा सगळा चकणा बशीतला दिसती मम डोळ्यांना मदिरा पेल्यातल्या घेऊ कशी नुसती घशात जळजळे सुरवात करताना, चकल्या पुढातल्या निघता वलय ओठी, हळुवार सिगारचे मिळतात त्या अजुनी शेंगा भाजलेल्या पिऊनिया उरावी, ती भुक लागलेली तू विसरलास होत्या नोटा खिशातल्या ----------------------

श्री चतुरंग ह्यांचे 'होता खमंग, होता चकणाहि खास बाकी' हे विडंबन वाचले.