विडंबन

आमच्या जाणिवेचा प्रेरणास्त्रोत - जाणिव

कवी लिखाळ ह्यांच्या काव्यप्रतिभेला सर्वपित्रीच्या रात्री आलेला भेसूर बहर वाचून मी थिजून गेलो :S आणी माझ्या गोठलेल्या तनातून विडंबनाची एक थंडगार लहर सरसरत गेली!

प्रसाद कुलकर्णींच्या 'अफवा' वाचून आमच्या पूर्वीच्या काही प्रमादांबद्द्ल उठलेल्या अफवांची आठवण ताजी झाली!

हे विडंबन नाही. आम्ही फक्त प्राजुच्या संयमाची रेघ या सुंदर कवितेवरुन प्रेरणा घेतली आहे. आदितीचा 'पाय' होता 'ब्रह्मकुमारी' विप्रंची आंबोळ्याची 'नाडी' होती मनिषची 'लक्ष्मी' कर्णाची 'थंडी' होती होती जरी अजब ती धनंजयाचा 'कंस' तो करी किती 'हाराकिरी'! आत्महत्या करुन गेला ऋषिकेशाचा शेतकरी आयुष्यातून उठून गेला पेठकरांचा टॉमीही मासेमारीचे गूज सांगे टारु हा माउंटब्युकी मारतो माणसे आता चतुरंगाचा बिबटाही! बाजी मारली पार्टनरनी पुरस्कारही घेतला मिपाकरांची परिक्षा घेत आहे सर्किटही! ------------------------------------------- कंदीलसुमार २७-०९-२००८

आज मी बसून आहे, बायको जेवू घाले ना राहिले तसेच काम, की भाकरी फुगे ना ! केरसुणी मी धरावी, नुसतेच तू बघावे ! मी काम करताना , रोजचेच तू नटावे ! ते काम का करावे, समजूनही कळे ना दमलो अती श्रमाने, की पाय चालवेना ! ना घेतली विश्रांती, कामात व्यस्त आहे घरातला नेहमी चा नोकर दूर राहे? धुणे अटीतटीचे, घासता भांडी संपेना चुकवीन बायकोला, ऐसी युक्ति मिळे ना ! की सूड घेई काळ, भलता च हा तुरुंग देण्यास खोल घाव, छळण्यात गुढरंग ? फसलो असा कसा हा, ते आजला कळेना ? आज मी बसून आहे, बायको जेवू घाले ना राहिले तसेच काम, की भाकरी फुगे ना ! --------------------------------------------- मुळ गाणे - अजुन

सदैव माणसा, पुढेच जायचे भविष्य ना पुन्हा कधी बघायचे सदा तुझ्यापुढे, असे महा दशा सदैव फसवी टॅरोट्ची दिशा हळूच ग्रह हे,राशीस ग्रासती मधेच या नाडी, निर्गाठ मारती बारा जागेतुनी, हळूच जायचे प्रलोभने तुला हे स्वामी दाविती ही जन्मकुंडली तूलाच बाधिती, मंगळ, शनी हा तुला न थांबवी न चंद्र ग्रहणे, आयुष्य घडवी न भविष्य तुझे, असे घडायचे सदैव माणसा, पुढेच जायचे भविष्य ना पुन्हा कधी बघायचे ( 'भविष्याच्या अंतरंगात' डोकावणारा ) अमोल --------------------------------------------------------- मुळ गाणे - सदैव सैनिका, पुढेच जायचे न मागुती तुवा, कधी फिरायचे

अजब यांना 'जायचे आहे कुठे?' हा पडलेला प्रश्न बघून, आम्हाला बहुतेक रोज रात्री पडणारा प्रश्न डोळ्यांसमोर न येता तरच नवल! काल रात्री प्रश्न पडला, खायचे आहे कुठे? चापली अंडा-करी, 'संदेश'* तो आहे कुठे?... ओळखीचे भेटले ते लोक सारे हासती ढेरपोट्या कसरतीला चालला आहे कुठे?... सॅलडे तर येत होती, जात होती नेहमी मी म्हणालो, पण मला लाडू बघू आहे कुठे?... दिसत असती तीच ती स्वप्ने मला का सारखी? कोण तो?