विडंबन

चारवांतर = चार ओळी अवांतर

मी टोमणा मारला नाही
मी अपमान हि केला नाही
मी स्वप्नात सुद्धा माझ्या
कधी अवांतरपणा केला नाही !

महाकवी टारवांतर

आमची प्रेरणा :-

मी मोर्चा नेला नाही
मी संप हि केला नाही ....

कवी (?) संदीप खरे

नेहेमी दिसणार्‍या अनेक अनोळखी पण आवडणार्‍या पोरी जेव्हा अचानक दिसायच्या बंद होतात तेव्हा त्यांची प्रकर्षाने आठवण येते आणि मग ज्या त्या मुलीत त्या मुलींचे भास होऊ लागतात. प्रेरणा अर्थात 'भासमान'.

अवचित कोठे, कुण्या दिशेने भासमान ती होते
शेप, चाल, जबराच, माझिया मनास तुडवून जाते

दिसे पोरगी अहा देखणी, प्रसाद मिळतो 'बाटा'
कुठे धुंद ती मित्रमंडळी कुठे झिंगल्या वाटा

बर्फ थोडका ग्लेनफिडिच, अन मादक 'पहिली'धारा
रणरणत्या वा उन्हात घेऊन बियर बैसतो बारा

इतुकेच तूप घेताना वरणावर कळले होते
`अन्ना'ने केली सुटका, `अण्णा'ने छळले होते!

ती आमटी फुळूकपाणी बोलून बदलली नाही
मी डाळ शोधण्या कितीदा, तळ ढवळले होते

मेलेल्या आयुष्याचा त्रास गडे विसरूया
(पाऊल कधी वासाने `मेशी'कडे वळले होते?)

मी वाहिली तेव्हाही अण्णाला शिव्यांची लाखोली
मी नाव त्याच्या बापाचे चुपचाप वगळले होते

याचेच रडू आले की जमले न मला हसणेही
मी रंग त्याच्या कन्येसह कितीक उधळले होते!

नुकतीच त्या स्मरणांची जखम भळभळा वाहिली
दिसभर मग त्या विचारांनी पोट ढवळले होते

सकाळी सकाळी चमत्कारी ह्यांची 'भणंग २' ही गजल वाचून आमच्या मनात विचारांची गर्दी झाली आणि हे लगोलग हे विडंबन बाहेर पडले! ;)

उषःपान झाले सकाळी सकाळी
तुला 'छान' झाले सकाळी सकाळी

चवीला बिडी मस्त ओठात घेता
'धुरापान' झाले सकाळी सकाळी

'तिथे' पोचता पाहिले एकमेका
कसे ध्यान झाले सकाळी सकाळी

जरा 'वेग' आल्यावरी लोक सारे
गतीमान झाले सकाळी सकाळी

इसबगोल सर्वास उ:शाप झाला
बक:ध्यान झाले सकाळी सकाळी

म्हणालाच 'रंगा', तरी शेवटाला
समाधान झाले सकाळी सकाळी

चतुरंग

चाल : चंदनाच्या पाटावर सोन्याच्या ताटावर
मोत्याचा घास तुला भरविते

सोनियाच्या तालावर महाराष्ट्र वारयावर
मुख्यमंत्री आता मी निवडिते. धॄ.

पदावर मुख्य नव्हता
पोलिसांना मंत्री नव्हता
मनी त्याचा सल नव्हता
पित्त्या बसवायचा होता
गुरहाळ चर्चेचे किती घालते ...... १
सोनियाच्या तालावर महाराष्ट्र वारयावर
मुख्यमंत्री आता मी निवडिते. धॄ.

(माझे पहिलेच लिखाण आहे.. चू.भु.द्या.घ्या.)

चाल - हिची चाल तुरुतुरु

घेउन पाणी अनि दारु,चला ग्लास पुर्ण भरु,
खोलुन आता मग हि बाटली
जशी मावळत्या उन्हात,काचेच्या ग्लासात
दारु हि फस फस ली ....

इथे कोणी आस पास ना
दारु ची बाटली खोल ना
तू जरा ग्लास ही भर ना
ओठाना जरा सा हा लाव ना

तू लग बग पिता,करुन ग्लास हा रिता
जिभ गालात हि अडखळली
जशी मावळत्या उन्हात,काचेच्या ग्लासात
दारु हि फस फस ली ....

थोडासा चकणा खाउन
फुकाचि मिळते म्हणून पिउन
बाटली चाचपीत हाथा न
ग्लास हा भरिशि पेगा न

कसं काय पाटील बरं हाय का सांगा बरं हाय का..
काल काय ऐकलं ते खरं हाय का...
सातार्‍याचे तुमी, तासगावचे तुमी, ते न्हाय न्हाय न्हाय लातूरचे तुमी
सांगा आमी काय ऐकलं ते खरं हाय का..

काल म्हनं तुमी मीटिंगला गेला.
मॅडमना राजीनामा देऊन आला.
केली कुनी खोडी, गेली लाल गाडी.
आज काय शिल्लक र्‍हायलंय का..!
आमी काय ऐकलं ते खरं हाय का..
कसं काय पाटील बरं हाय का सांगा बरं हाय का..
काल काय ऐकलं ते खरं हाय का...

रामदास भाउंच्या 'काही कविता' वाचल्यापासून मनात होतं की याच्या एक दशांश जरी काही लिहू शकलो तरी चिक्कार आहे. नंतर मग या कवितांवर चतुरंगांची चॉफेर टोलेबाजी आली.

आज दोन दिवस बातम्या आणि मिपावरील चर्चा वाचून डोक सुन्न झालं होतं. मनात आलं काहीतरी लिहावं आणि हे लिहलं. सद्यस्थिती पाहता याला वडंबन म्हणता येईल का याबद्दल साशंक आहे असो.