प्रेमकाव्य

प्रेमपत्र पहिले तिचे ,
सर्व काहीं सांगत होते.
आतुरलेल्या भावनांना ,
शब्द्फुलांनी सजवले होते.
सजवलेला प्रत्येक शब्द ,
फुलाप्रमाणे भासत होता .
अवखळ तिच्या नखरयापरी,
मनामध्ये ठसत होता .
पत्र जेंव्हा वाचुन झाले ,
आनंदाला उधाण आले .
तिच्या मधुर प्रेम वर्षावाने,
मनात प्रेमचांदणे खुलले .
पत्र तिला लिहिण्यासाठी ,
हात माझे सळसळले .
पेन घेतला , कागद घेतला ,

चंद्र म्हणतो चांदणीला
येशील का मला भेटायला ।
अरे, येऊ कशी भेटायला
काहितरी प्रेम नको का मला वाटायला ।
आगं तुझ्यासाठी दिवसभर होरपळतो रात्रभर शोध घेत हिँडतो एवढं पुरे नाहि का माझ्या प्रेमात पडायला ।
आरे, एवढं तर सर्वजन करतात, काहितरी हावं न विषेश तुझ्यात
जे पाहिजे मला पटायला ।
यापेक्षा विषेश काहिच नाहि मजकडे , माझे सर्वस्वच तुला अर्पिले
हे तुला कधी पटेल कि नाहि कुणास ठावुक
माझ्याबद्दल तुला प्रेम वाटेल की नाहि कुणास ठावुक ।

'ती' इतकी सुंदर की,
अप्सराही तिच्याकडुन beauty tips घेते.
'तिला' पाहून
नदी ही स्वतःभोवती गिरकी घेते.

'तिच्या ' गालावरची खळी पाहून
फुलपाखरेही हळूच लाजतात.
'तिचा' स्पर्श झाल्यावर
गुलाब अधिकचं लाल होतात.

'ती' इतकी कोमल की,
मोरपीसं 'तिला' काट्यासारखे रुततात.
'तिचे नयनरुपी तारे बघितल्यावर
आकाशातले झगमगाटही फिके पडतात.

तुझ्यासोबत फिरताना बघ ,
मला किती छान वाटत॑.
एवढ मोठ असुन सुदधा ,
जग किती लहान वाटत॑.
फिरताना जेव्हा तुझा हात ,
माझ्या हातात येतो.
या छोट्या भावविश्वाचा,
मी मग राजा होतो.
राजाकडे सर्व काही आहे,
पण राणीची उणीव भासते.
अन " ती " मात्र खुशाल ,
वेडावत तो॑ड भरुन हसते

अरे आमच्या कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही?

आवडते म्हणूनी लोणी मागतो
माझ्यासंगे गोपाळ फिरवीतो
उगाच माझी खोडी काढूनी
तुम्ही लोणी मज देत नाही
कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई?

दही दुध शिंक्यात टांगले
हाती माझ्या न लागे असे ठेवले
संवंगड्यासवे काढाया जाता
म्हणता दही मी चोरून खाई
कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई?

पाणवठ्यावरी जाता स्नाना करीता
उगाचच तुमची वस्त्रे विसरता
न जाणोनी कोठे शोधीता
आळ मजवर मग का घेई?
कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई?

- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
३०/०७/२०१०