प्रेमपत्र

लेखनविषय:
प्रेमपत्र पहिले तिचे , सर्व काहीं सांगत होते. आतुरलेल्या भावनांना , शब्द्फुलांनी सजवले होते. सजवलेला प्रत्येक शब्द , फुलाप्रमाणे भासत होता . अवखळ तिच्या नखरयापरी, मनामध्ये ठसत होता . पत्र जेंव्हा वाचुन झाले , आनंदाला उधाण आले .

नकोना नकोना आता नकोना

काव्यरस
नकोन नकोना आता नकोना तो: ऐ ये ना ती: अंहं नकोना, नकोना तो: नकोना नकोना आता नकोना ||धृ|| ती: अवेळी या वेळी तू सतावी मला इथे नाही कुणी आवर स्व:ताला तो: नको करू बहाणे का छळशी मला छळण्याचा खेळ बरा जमतो तूला तू जवळ ये अथवा मला जवळ घे ना ||१|| ती: अंहं नकोना

रानवाटा शोधतांना

काव्यरस
रानवाटा शोधतांना रानवाटा शोधतांना हरवले माझे मन ||धृ|| हरवले मीच मला, गेलो तुला सापडून सोनसकाळी एकेदिनी | एकांती रानीवनी नजरेच्या टापूमधे | अथांग निळे पाणी डोळा हलकेच दिसे | मुर्ती साजरी छान ||१|| गंध शोधीत जाता | रुप समोर येई वाटेतून चालतांना | शब्द सलज्ज होई अलगद थरथर | ओठी आली दिसून ||२|| चालतांना दशदिशा | मला न उरले भान आभाळाने धरतीस | दिले भरून दान सावलीत उन्हाच्या | तळपती जिव दोन ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ०७/०८/२०१०

अधुरा चंद्र

लेखनविषय:
चंद्र म्हणतो चांदणीला येशील का मला भेटायला । अरे, येऊ कशी भेटायला काहितरी प्रेम नको का मला वाटायला । आगं तुझ्यासाठी दिवसभर होरपळतो रात्रभर शोध घेत हिँडतो एवढं पुरे नाहि का माझ्या प्रेमात पडायला । आरे, एवढं तर सर्वजन करतात, काहितरी हावं न विषेश तुझ्यात जे पाहिजे मला पटायला । यापेक्षा विषेश काहिच नाहि मजकडे , माझे सर्वस्वच तुला अर्पिले हे तुला कधी पटेल कि नाहि कुणास ठावुक माझ्याबद्दल तुला प्रेम वाटेल की नाहि कुणास ठावुक ।

निस्सिम प्रेम

लेखनविषय:
काव्यरस
'ती' इतकी सुंदर की, अप्सराही तिच्याकडुन beauty tips घेते. 'तिला' पाहून नदी ही स्वतःभोवती गिरकी घेते. 'तिच्या ' गालावरची खळी पाहून फुलपाखरेही हळूच लाजतात. 'तिचा' स्पर्श झाल्यावर गुलाब अधिकचं लाल होतात. 'ती' इतकी कोमल की, मोरपीसं 'तिला' काट्यासारखे रुततात. 'तिचे नयनरुपी तारे बघितल्यावर आकाशातले झगमगाटही फिके पडतात. 'तिच्या' चेहर्‍यावरची बट पाहतांना वाराही वाहता-वाहता स्तब्ध होऊन जातो. 'तिचे' प्रतिबिंब बघितल्यावर चंद्रही हलकेचं 'त

' ती '

लेखनविषय:
तुझ्यासोबत फिरताना बघ , मला किती छान वाटत॑. एवढ मोठ असुन सुदधा , जग किती लहान वाटत॑. फिरताना जेव्हा तुझा हात , माझ्या हातात येतो. या छोट्या भावविश्वाचा, मी मग राजा होतो. राजाकडे सर्व काही आहे, पण राणीची उणीव भासते. अन " ती " मात्र खुशाल , वेडावत तो॑ड भरुन हसते

कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही?

काव्यरस
अरे आमच्या कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही? आवडते म्हणूनी लोणी मागतो माझ्यासंगे गोपाळ फिरवीतो उगाच माझी खोडी काढूनी तुम्ही लोणी मज देत नाही कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? दही दुध शिंक्यात टांगले हाती माझ्या न लागे असे ठेवले संवंगड्यासवे काढाया जाता म्हणता दही मी चोरून खाई कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? पाणवठ्यावरी जाता स्नाना करीता उगाचच तुमची वस्त्रे विसरता न जाणोनी कोठे शोधीता आळ मजवर मग का घेई? कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०७/२०१०

मंद जाहल्या तारका.....

काव्यरस
मंद जाहल्या तारका....... मंतरलेले दिवस ते चंद्र होता साक्षीला, पुनवेच्या राती रुपेरी प्रेमरंगी तुजसवे नाहल्या. रात्र होती तरुण अन यौवनी मी तुजसवे, मोरपंखी मधुर स्वप्नात तू गंध रातराणीचा दरवळे. मदहोश मी, बेधुद तू चंद्र मजकवे सामावला, हलकेच डोकाउनी नभातून तारकाहि गाली लाजल्या. आजही रात्र तैसीच आहे गंध तोच रातराणीचा दरवळे ? ? ? ? ? ? ? चंद्र नाही आज मजकवे तारकाहि मंदावल्या.नभीच्या निरंजन वहाळेकर
Subscribe to प्रेमकाव्य