मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

प्रेमकाव्य

पण बोलणार नाही...

नगरीनिरंजन ·
काव्यरस
द.मा.मिरासदारांची एक 'कोणे एके काळी' नावाची कथा आहे. त्यात एका राजाचे मन जिच्यावर बसले आहे अशा एका सुंदर आणि चतुर स्त्रीचे हृदय जिंकण्यासाठी त्या राजाचा विदूषक त्याची मदत करतो असे कथानक आहे. श्रीमंत नगरशेठची मुलगी असलेली ती ललना राजाच्या बुद्धीची पारख करण्यासाठी जी सांकेतिक कोडी घालते आणि त्यांचा अर्थ लावून तो विदूषक तिच्याच भाषेत तिला कसे संदेश पाठवतो याचं बहारदार वर्णन कथेत आहे.

लग्नगीतः पतीची ग वाट पाही, मंडपी सजली नवरी

पाषाणभेद ·
काव्यरस
लग्नगीतः पतीची ग वाट पाही, मंडपी सजली नवरी
पतीची ग वाट पाही, मंडपी सजली नवरी येईल ग राजकुमार, घेवून जाईल घोड्यावरी ||धृ|| हिरवा शालू तूला सासू आणील ग शालूत तू खुलून दिसशील ग शालूसंगे आणायला सांग पैठणी भरजरी कोरस: येईल ग राजकुमार, घेवून जाईल घोड्यावरी ||१|| पाटल्या बांगड्या तूला सासरा आणील ग गळा कोल्हापुरी साज तुला करील ग वाकेसरी आणायला सांग साजा बरोबरी कोरस: येईल ग राजकुमार, घेवून जाईल घोड्यावरी ||२|| अनवट

कशी दिसते दिसते लाडाची लाडी तुमची

पाषाणभेद ·
काव्यरस
कशी दिसते दिसते लाडाची लाडी तुमची
मी नेसली नेसली, साडी अंजीरी ग रंगाची कशी दिसते दिसते, लाडाची लाडी तुमची ||धृ|| गजरा माळला माळला, शेवंती फुलांचा डोई घेतला घेतला, पदर लाल बुट्टीचा भांगी भरलं भरलं, कुंकू सवाष्णीचं आहे मौलीक मौलीक, माझं कपाळीचं लेणं नको नजर लागो या वैभवाला कुणाची कशी दिसते सांगा लाडाची लाडी तुमची ||१|| गळा घातला घातला, चंद्रहार सोन्याचा मंगळसुत्र मिरवीते मिरवीते, ऐवज धन्याचा कानात घातले घातले, कर्णफुले झोकाची

गौळण: अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको

पाषाणभेद ·
काव्यरस
गौळण: अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको
अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको हात धरूनी वाट माझी तू अडवू नको ||धृ|| नेहमीची मी गवळणबाई, जाते आपल्या वाटंनं डोक्यावरती ओझं आहे, लोणी आलंय दाटून बाजारात मला जावूदे, वाट माझी अडवू नको अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको ||१|| लांबून मी आले बाई, जायचे अजून कितीक लांब चालून चालून थकून गेले, करू किती मी काम इथे थांबले थोडा वेळ, दम माझा तोडू नको अरे कान्हा तू मजला असा छेडू नको ||२|| सासू माझ

युगलगीतः मी सिता अन तुमी माझं राम

पाषाणभेद ·
काव्यरस
युगलगीतः मी सिता अन तुमी माझं राम
हिरो: तुझ्या डोईचे केस हाय लांब लांब लांब तुझ्या डोईचे केस हाय लांब तू कोनाची प्वार हाय सांग सांग सांग तू कोनाची प्वार हाय सांग ||१|| हिरोईन: तू वांड पोरगा या गावचा, जा रे तू लांब लांब लांब वांड पोरगा गावचा, जा रे तू लांब माझ्या बापाच्या नावाशी काय तुझं काम काम काम माझ्या बापाच्या नावाशी काय काम ||२|| हिरो: तरणी ताठी पोर चालली, ठुमकत तू रस्त्यानं पाहून जीव झाला खुळा, तुझ्या अशा चा

नाट्यगीतः सोडा हातातल्या हाता नाथा आता

पाषाणभेद ·
काव्यरस
नाट्यगीतः सोडा हातातल्या हाता नाथा आता
सोडा हातातल्या हाता नाथा आता हातातल्या हाता अहो सोडा हातातल्या हाता नाथा हातातल्या हाता ||धृ|| मनाचीये गुंत्यामधे होssओssहोssओ मनाचीये गुंत्यामधे नका अडकू आता नाथा सोडा हातातल्या हाता ||१|| आले जरी दुरवरूनी आssआssआssआss आले जरी मोहीम करूनी का बळेची ओढता नाथा आता सोडा हातातल्या हाता ||२|| सासू सासरे दिर जावा हंssअंssअंssअंss सासू सासरे दिर जावा बोल बोलतील असे एकांती पाहता नाथा आता नका....नका सोडा हातातल्या ह

कव्वाली : आता कोठे, मी कोठे तू? दुर निघुनी गेलो

पाषाणभेद ·
काव्यरस
मंडळी, कव्वालीचा 'लुत्फ' लुटा!
कव्वाली : आता कोठे, मी कोठे तू? दुर निघुनी गेलो
"भेटूया पुन्हा कधीतरी", का बोलूनी गेलो? आता कोठे, मी कोठे तू? दुर निघुनी गेलो ||धृ|| अवखळ नजरेला नजर भेटे वरचेवरी गाली हसतांना पडे त्यावर खळी होतसे काय काळजात कुणाला ठावे लक्कन हाले ते एवढेच मला जाणवे नकळत तुझ्या पाशात का गेलो ओढलो आता कोठे, मी कोठे तू?

शेतकरी गीतः हाती नांगर आडवा धरा

पाषाणभेद ·
काव्यरस
शेतकरी गीतः हाती नांगर आडवा धरा
हिरवीनः धनी ऐका माझं बी जरा हाती नांगर आडवा धरा आपली जमीन हळूच उकरा ||धृ|| हिरो: पाउस पानी काही नाही पेरणीचीबी तयारी नाही हातावर हात ठेवून निसती उभी कशाला कामाचा करते पुकारा?

ओले अश्रू

स्वप्निल मन ·
काव्यरस
कधी येशील तू? मी तुझी वाट बघतोय आभाळ भरून आलंय ढगही गडगडताहेत माझ्या मनातला टाहो जणू तेच व्यक्त करताहेत बघ, त्याचा चेहरा कसानुसा झालाय तु नाही आलीस तर लवकरच ते रडायला लागेल त्याच्या अश्रूंनी मलाही भावूक करेल पण मी रडणार नाही त्याला साथ देणार नाही आणि जर आलच रडायला तर सरळ पावसात भिजत राहीन कोणालाच माझे अश्रू दिसू देणार नाही कारण माझ्या रडण्याचे बोल तुला लावलेलं मला सहन होणार नाही