मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

कॅपिटल आय आणि स्माॅल आय.

आजी ·

कंजूस 04/10/2023 - 09:24
अगदी. मनातलं. सर्वांशी हसून राहावं पण अलिप्त राहावं. वयाचं अंतर असतं. ते बोलले तरी ते वरून असतं,आतून मात्र टाळत असतात हे पक्कं लक्षात ठेवावं. आपल्या आपणात रमलं की सर्व जग आपलंच.

धर्मराजमुटके 04/10/2023 - 11:40
आतून मात्र टाळत असतात हे पक्कं लक्षात ठेवावं याच्याशी थोडीशी असहमती. अर्थात नियम अपवादानेच सिद्ध होतात.

मुक्त विहारि 04/10/2023 - 10:46
गेली 5-6 वर्षे, वृद्धांच्या साठीच सेवा करत असल्याने, मी माझ्या पुरते काही नियम आखून घेतले आहेत ... ---- माणसांचा प्रवास ...WWW ते MMM... तरूण पणी W ....Wealth W .... Wisely Investment W ... Wine ( ताकद आणि उर्जा असे पर्यंत, जे जे आवडत आहे, त्याचा आनंद घ्या ...) निवृत्ती नंतर, आपण कधी निवृत्त व्हायचे? हे प्रत्येकाने ठरवावे .. M = Medical facilities M = (Young) Manpower M = (Sufficient) Money ------- वरील नियम हे माझ्या पुरते आहेत आणि मानवी जीवन हे एका साच्यात बसत नाही ... कुणाला प्रतिसाद द्यायचा आणि कुणाला नाही, हा माझा वैयक्तिक अधिकार आहे ...

राजेंद्र मेहेंदळे 04/10/2023 - 13:04
छान लेख!! पण ईतकी स्पष्टता असणारे लोक कितीसे असतात? मग एकाच छताखाली राहुन २ किवा ३ पिढ्यांचा संघर्ष आणि त्यातुन कटुता येते. तरीही नाती तशीच ओढत माणसे एका छताखाली जगतात. मग कोणत्याही एका पिढीला सुख मिळत नाही. विषय खोल आहे, त्यामुळे थांबतो.

कर्नलतपस्वी 04/10/2023 - 16:28
मावळत्या सूर्य म्हणजे तापहीन मार्तंड. मावळतीवरचे बदलते रंग बघत बुडून जाणे एव्हढेच हातात उरते. स्पष्टता असो नसो, मावळत्या दिनकराची फक्त फक्त उरते ती फरपट आणी मग वाटते....... देखा है ज़िंदगी को कुछ इतने क़रीब से चेहरे तमाम लगने लगे हैं अजीब से

Bhakti 04/10/2023 - 13:33
खुप छान! अजून तीस -चाळीस वर्षांनी मी अशीच आजी होवो ;):)

अमरेंद्र बाहुबली 04/10/2023 - 20:58
आत्ता कमीहेत. कारण आता सासू ह्या कमजोर आघाडीवर लढताहेत. ऊद्या सून नावाचा तगडा खेळाडू मैदानात ऊतरला की भक्तीताईंचा कस लागनार. मग चीडचीड होणार, भांडणे मग रूसवे फूगवे. : ) मग भक्तीआजीही असे धागे काढनार…. :)

निनाद 05/10/2023 - 05:18
मुख्य म्हणजे राहत्या घरावर आपलाही कायदेशीर हक्क हवा. "खायचं ताट द्यावं पण बसायचा पाट कधी देऊ नये"म्हणतात ते घेण्यासारखं आहे. अगदी संपूर्ण सहमत आहे!

प्रकाश घाटपांडे 05/10/2023 - 11:47
लेख खूपच छान आहे. पण भावे प्रयोग आहे. स्वतःला मोल्ड करता आले पाहिजे आणि नेमके तेच या वयात अवघड असते. जोडीदाराबरोबर सहजीवन सुद्धा या वयात अवघड जाते.

चित्रगुप्त 05/10/2023 - 18:16
खूप छान लिहीले आहे आजी. आपल्याला आयुष्याच्या अगदी शेवटल्या दिवसापर्यंतची साथ म्हणजे अपले शरीर आणि आपले छंद यांची. या दोन्हींची जपणूक हर प्रयत्नांनी करत राहिले पाहिजे. माझ्यापुरते बोलायचे तर नुकतीच बहात्तर वर्षे पूर्ण झाली. वर्षातला बराचसा काळ मुला-नातवंडासोबतच रहातो. नातवंडांबरोबर घालवत असलेला काळ सर्वोत्तम. बाकी शक्य तितकी मदत मुलांच्या घरांसंबंधीच्या बाबतीत करतो. उदा. सुतारकाम, दुरुस्तीबद्दल नकाशे वगैरे बनवणे, बागकाम इत्यादि. नुक्तीच मोठी दगडी पाळ मुलासोबत काम करून बनवली. खूप मजा आली. बाकी बाबतीत अलिप्तता. चित्रकला, संगीत आणि मिपात रमणे. आहार-विहार वगैरेसंबंधी जागरूकता बाळगणे. नातवंडांना एरव्ही कुणी शिकवणार नाही असे काही शिकवणे, उदा. चित्रकला, ५०-६० च्या दशकातले सिनेसंगीत, नाट्यसंगीत, वॉल्ट्झ, मोझार्ट वगैरे ऐकवणे, आणि वाजून दाखवणे वगैरे. मी दुपारी झोपतो तेंव्हा दोन वर्षांची नात उठवून म्हणते, "आबा ऊथ, पिंतिंग कल" तेंव्हा जे काही वाटते, ते शब्दात मांडता येणार नाही.

सस्नेह 06/10/2023 - 18:12
सर्व मुद्दे पटणेबल. आता काही वर्षांत येऊ घातलेल्या साठीत प्रवेश करताना हे उपयोगी होईल. :)

आजी 12/10/2023 - 15:21
माझ्या या लेखाला भरपूर वाचने लाभली आणि तुम्हां सर्वांचे भरभरून प्रतिसादही मिळाले.फार बरं वाटलं आणि आनंद झाला.वाचकांचं उदंड प्रेम मिळालं तर लेखकाला दुसरे काय हवे! सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

राघव 12/10/2023 - 19:21
मागेही एकदा प्रतिसादात लिहिलं होतं.. आजही तसंच वाटतंय. हा लेख वाचून आदरार्थी अनेकवचन मोडून पडलं बघ! :-) आजी, तुझं लेखन हे नेहमीच वेगळं, सहज आलेलं आणि थेट भिडणारं असतं! इतकं सहज सोपं राहणं ही पातळीच अगदी निराळी आहे, आश्वस्त करणारी आहे आणि पुढील मार्ग दाखवणारी देखील आहे! खूप आवडले! :-) (रंगास्टाईल) खुद के साथ बातां :- तुला ही सहजता अंगी लाख बाणवायची आहे रे राघवा, पण ती अशी प्रयत्नपूर्वक मिळवता येत नाही त्याचं काय? त्यासाठी स्वभाव बदलायला हवाय.. कसं?

मुक्त विहारि 12/10/2023 - 20:36
एकत्र कुुंबपद्धती असेल तर, आपले दैनंदिन कार्यक्रम, मुलांचे आणि नातवंडांचे कार्यक्रम उरकले की मग करायचे आणि चार माकडे बनायचे १. मुलांचे वादविवाद ऐकायचे नाहीत २. विचारल्या शिवाय सल्ला द्यायचा नाही ३. ते करत असलेला अनावश्यक खर्च बघायचा नाही ४. पुस्तक किंवा मासिके वाचत झोपायचे पाचवा पर्याय सर्वोत्तम आहे सरळ उत्तम वृद्धाश्रम गाठायचा आपलाच टीव्ही आणि आपलाच ग्लास, नो झंझट

कंजूस 04/10/2023 - 09:24
अगदी. मनातलं. सर्वांशी हसून राहावं पण अलिप्त राहावं. वयाचं अंतर असतं. ते बोलले तरी ते वरून असतं,आतून मात्र टाळत असतात हे पक्कं लक्षात ठेवावं. आपल्या आपणात रमलं की सर्व जग आपलंच.

धर्मराजमुटके 04/10/2023 - 11:40
आतून मात्र टाळत असतात हे पक्कं लक्षात ठेवावं याच्याशी थोडीशी असहमती. अर्थात नियम अपवादानेच सिद्ध होतात.

मुक्त विहारि 04/10/2023 - 10:46
गेली 5-6 वर्षे, वृद्धांच्या साठीच सेवा करत असल्याने, मी माझ्या पुरते काही नियम आखून घेतले आहेत ... ---- माणसांचा प्रवास ...WWW ते MMM... तरूण पणी W ....Wealth W .... Wisely Investment W ... Wine ( ताकद आणि उर्जा असे पर्यंत, जे जे आवडत आहे, त्याचा आनंद घ्या ...) निवृत्ती नंतर, आपण कधी निवृत्त व्हायचे? हे प्रत्येकाने ठरवावे .. M = Medical facilities M = (Young) Manpower M = (Sufficient) Money ------- वरील नियम हे माझ्या पुरते आहेत आणि मानवी जीवन हे एका साच्यात बसत नाही ... कुणाला प्रतिसाद द्यायचा आणि कुणाला नाही, हा माझा वैयक्तिक अधिकार आहे ...

राजेंद्र मेहेंदळे 04/10/2023 - 13:04
छान लेख!! पण ईतकी स्पष्टता असणारे लोक कितीसे असतात? मग एकाच छताखाली राहुन २ किवा ३ पिढ्यांचा संघर्ष आणि त्यातुन कटुता येते. तरीही नाती तशीच ओढत माणसे एका छताखाली जगतात. मग कोणत्याही एका पिढीला सुख मिळत नाही. विषय खोल आहे, त्यामुळे थांबतो.

कर्नलतपस्वी 04/10/2023 - 16:28
मावळत्या सूर्य म्हणजे तापहीन मार्तंड. मावळतीवरचे बदलते रंग बघत बुडून जाणे एव्हढेच हातात उरते. स्पष्टता असो नसो, मावळत्या दिनकराची फक्त फक्त उरते ती फरपट आणी मग वाटते....... देखा है ज़िंदगी को कुछ इतने क़रीब से चेहरे तमाम लगने लगे हैं अजीब से

Bhakti 04/10/2023 - 13:33
खुप छान! अजून तीस -चाळीस वर्षांनी मी अशीच आजी होवो ;):)

अमरेंद्र बाहुबली 04/10/2023 - 20:58
आत्ता कमीहेत. कारण आता सासू ह्या कमजोर आघाडीवर लढताहेत. ऊद्या सून नावाचा तगडा खेळाडू मैदानात ऊतरला की भक्तीताईंचा कस लागनार. मग चीडचीड होणार, भांडणे मग रूसवे फूगवे. : ) मग भक्तीआजीही असे धागे काढनार…. :)

निनाद 05/10/2023 - 05:18
मुख्य म्हणजे राहत्या घरावर आपलाही कायदेशीर हक्क हवा. "खायचं ताट द्यावं पण बसायचा पाट कधी देऊ नये"म्हणतात ते घेण्यासारखं आहे. अगदी संपूर्ण सहमत आहे!

प्रकाश घाटपांडे 05/10/2023 - 11:47
लेख खूपच छान आहे. पण भावे प्रयोग आहे. स्वतःला मोल्ड करता आले पाहिजे आणि नेमके तेच या वयात अवघड असते. जोडीदाराबरोबर सहजीवन सुद्धा या वयात अवघड जाते.

चित्रगुप्त 05/10/2023 - 18:16
खूप छान लिहीले आहे आजी. आपल्याला आयुष्याच्या अगदी शेवटल्या दिवसापर्यंतची साथ म्हणजे अपले शरीर आणि आपले छंद यांची. या दोन्हींची जपणूक हर प्रयत्नांनी करत राहिले पाहिजे. माझ्यापुरते बोलायचे तर नुकतीच बहात्तर वर्षे पूर्ण झाली. वर्षातला बराचसा काळ मुला-नातवंडासोबतच रहातो. नातवंडांबरोबर घालवत असलेला काळ सर्वोत्तम. बाकी शक्य तितकी मदत मुलांच्या घरांसंबंधीच्या बाबतीत करतो. उदा. सुतारकाम, दुरुस्तीबद्दल नकाशे वगैरे बनवणे, बागकाम इत्यादि. नुक्तीच मोठी दगडी पाळ मुलासोबत काम करून बनवली. खूप मजा आली. बाकी बाबतीत अलिप्तता. चित्रकला, संगीत आणि मिपात रमणे. आहार-विहार वगैरेसंबंधी जागरूकता बाळगणे. नातवंडांना एरव्ही कुणी शिकवणार नाही असे काही शिकवणे, उदा. चित्रकला, ५०-६० च्या दशकातले सिनेसंगीत, नाट्यसंगीत, वॉल्ट्झ, मोझार्ट वगैरे ऐकवणे, आणि वाजून दाखवणे वगैरे. मी दुपारी झोपतो तेंव्हा दोन वर्षांची नात उठवून म्हणते, "आबा ऊथ, पिंतिंग कल" तेंव्हा जे काही वाटते, ते शब्दात मांडता येणार नाही.

सस्नेह 06/10/2023 - 18:12
सर्व मुद्दे पटणेबल. आता काही वर्षांत येऊ घातलेल्या साठीत प्रवेश करताना हे उपयोगी होईल. :)

आजी 12/10/2023 - 15:21
माझ्या या लेखाला भरपूर वाचने लाभली आणि तुम्हां सर्वांचे भरभरून प्रतिसादही मिळाले.फार बरं वाटलं आणि आनंद झाला.वाचकांचं उदंड प्रेम मिळालं तर लेखकाला दुसरे काय हवे! सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

राघव 12/10/2023 - 19:21
मागेही एकदा प्रतिसादात लिहिलं होतं.. आजही तसंच वाटतंय. हा लेख वाचून आदरार्थी अनेकवचन मोडून पडलं बघ! :-) आजी, तुझं लेखन हे नेहमीच वेगळं, सहज आलेलं आणि थेट भिडणारं असतं! इतकं सहज सोपं राहणं ही पातळीच अगदी निराळी आहे, आश्वस्त करणारी आहे आणि पुढील मार्ग दाखवणारी देखील आहे! खूप आवडले! :-) (रंगास्टाईल) खुद के साथ बातां :- तुला ही सहजता अंगी लाख बाणवायची आहे रे राघवा, पण ती अशी प्रयत्नपूर्वक मिळवता येत नाही त्याचं काय? त्यासाठी स्वभाव बदलायला हवाय.. कसं?

मुक्त विहारि 12/10/2023 - 20:36
एकत्र कुुंबपद्धती असेल तर, आपले दैनंदिन कार्यक्रम, मुलांचे आणि नातवंडांचे कार्यक्रम उरकले की मग करायचे आणि चार माकडे बनायचे १. मुलांचे वादविवाद ऐकायचे नाहीत २. विचारल्या शिवाय सल्ला द्यायचा नाही ३. ते करत असलेला अनावश्यक खर्च बघायचा नाही ४. पुस्तक किंवा मासिके वाचत झोपायचे पाचवा पर्याय सर्वोत्तम आहे सरळ उत्तम वृद्धाश्रम गाठायचा आपलाच टीव्ही आणि आपलाच ग्लास, नो झंझट
आता मी वानप्रस्थाश्रमात प्रवेश केलाय. सत्तरी ओलांडली. माझ्यासारखे अनेकजण आहेत ज्यांनी साठी, सत्तरी ओलांडली आहे. साठीनंतरच खरं तर वानप्रस्थाश्रम सुरु होतो. कसं वागायचं वानप्रस्थाश्रमात? प्रश्न पडतो ना? त्याची उत्तरे अनेक आहेत. पहिलं म्हणजे आपण मुलाबाळांच्या संसारात "कॅपिटल आय" न होता "स्माॅल आय" व्हायचं. अहंकार, मीपणा झटकून टाकायचा. कॅपिटल आय तरुणपणी असतो. अंगात मस्ती मुसमुसत असते. माज असतो. जोश असतो. मनगटात ताकद असते. मनात ऊर्मी , उत्साह संचारलेला असतो. मी काहीही करेन असा अहंकार असतो. "कर्तुं,अकर्तुं, अन्यथा कर्तुम्"अशी ताकद असते. जिद्द असते . क्षमता असते. कर्तबगारी असते.
मांडणी
समाज
जीवनमान
प्रकटन
विचार

कायरोप्रॅक्टिस chiropractic method therapy

सिरुसेरि ·

गवि 02/10/2023 - 22:11
मॉडर्न मेडिसिनमध्ये कायरोप्रॅक्टरला अधिकृत मान्यता अथवा स्थान नाही. निसर्गोपचार, पुष्प औषधी, मॅग्नेट इत्यादि थेरपीजप्रमाणे ते समांतर उपचार समजले जातात. साधारणपणे मणक्यांची अलाईनमेन्ट करून / सुधारून , दाब देऊन किंवा विशिष्ट हालचाली , ताण यांचा वापर करून हे साध्य केले जाते अशी साधारण माहिती ऐकिवात आहे. या अलाईनमेन्ट नीट केल्याने आजार बरे होतात अशी त्या उपचारांची थियरी आहे. जसे शरीरातील विद्युत किंवा अन्य प्रवाह, सर्किट यांतील बिघाडांनी आजार होतात असे ॲक्युपंक्चरमध्ये समजले जाते. (चुभुद्याघ्या. विधाने ढोबळ असू शकतात.)

धर्मराजमुटके 02/10/2023 - 22:34
भारतामध्ये कायरोप्रॅक्टिस चा वापर हा परदेशाच्या तुलनेत कमी व अनोळखी आहे का ? हो. कायरोप्रॅक्टिस chiropractic method therapy ला वैद्यक शास्त्राची मान्यता आहे का ? माहित नाही. इथे भारतात लोक आपले शरीर छिन्नी हातोड्याने ठोकून घ्यायला तयार असतात तिथे हा प्रश्न गैरलागू ठरावा. अधिक माहितीसाठी ही चित्रफित पहा. भारतामध्ये किंवा एकुणच , physiotherapists च्या तुलनेत chiropractor कायरोप्रॅक्टर चे तज्ञ कमी आहेत का ? नाही. एका गल्लीत जाऊन physiotherapists च्या नावाने हाक मारली तर १० जण ओ देत बाहेर येतात. कायरोप्रॅक्टर मात्र कमी आहेत. भारतामध्ये कायरोप्रॅक्टिस chiropractic method therapy च्या शिक्षणासंबधीत वेगळ्या संस्था आणी clinics , hospitals आहेत का ? हो. शिक्षण देणार्‍या संस्था आहे पण त्यात नावाजलेले कोणी नाही. वैयक्तिक अनुभव : आमच्या हिचे बाळांतपण होण्याअगोदर अंग दुखत असेल तेव्हा ती दोन्ही बाजूने कंबरेची हाडे कडाकड मोडत असे. बाळांतपणानंतर ते बंद झाले. अंगदुखी नंतर हाडे मोडत नाहीत आणि कंबर खूप दुखते अशी तिची नेहमीची तक्रार असायची. खूप औषधोपचार करुनही गुण न आलयाने तिला ठाण्यात डॉ. रवि शिंदे यांचेकडे नेले. त्यांनी ५ मिनिटात शरीरात असतील नसतील तेवढी हाडे मोडून २५०० रुपये चे बिल आणि कॅल्शीअम वाढ्ण्यासाठी १२०० रुपयांचे कसले तरी सफेद दिसणारे आयुर्वेदीक द्रावण दिले. त्या दिवशी हिच्या चेहर्‍यावर २ मिनिटासाठी वेदना आणि पुढील सहा महिन्यांसाठी आनंद दिसला. अजून ५-६ वेळा या सांगीतले पण पुढे जाणे झाले नाही. पहिल्यापेक्षा हिची कंबरदुखीची तक्रार कमी झाली आहे.

स्वधर्म 02/10/2023 - 22:51
डॉ रॉबीन कुक यांची मेडीकल थ्रिलर पुस्तके बरीच वाचली आहेत. त्यांची एक कादंबरी इंटरव्हेन्शन (https://www.goodreads.com/book/show/6013077-intervention) ही कायरोप्रॅक्टर लोकांच्या उपचारामुळे कसे मृत्यू झाले ते शोधणार्या एका शवतपासणी करणार्या नायकाचीच आहे. पुस्तक अर्थातच चांगले आहे, पण कायरोप्रॅक्टीस हे काहीसे छद्मविज्ञान असल्यासारखे लेखकाचे मत आठवते.

चित्रगुप्त 03/10/2023 - 06:31
पृवी मला बरेचदा कमरेत उसण भरायची. कारण अगदी क्षुल्लक असायचे, उदाहरणार्थ नळाला रबरी पाईप जरा जोर लावून लावणे वगैरे. उसण भरल्यावर चालणे फिरणे अशक्य व्हायचे. मग मुलगा (तो तेंव्हा फिजियोथेरॅपी शिकत होता) गाडीत मला कसेबसे बसवून जवळच्या एका खेडेगावात असलेल्या पहिलवानाकडे घेऊन जायचा. तो एका कुशीला झोपवून एका झटक्यात कंबर ठीक करायचा. लगेचच चालता वगैरे यायचे. अलोकडे मात्र खूप वर्षात हा त्रास झालेला नाही. झटित प्रचिती येत असल्याने 'मॉडर्न मेडिसीनची मान्यता' आहे की नाही वगैरे प्रश्न गैरलागू आहेत. ताबडतोब परिणाम होतो यापेक्षा आणखी मोठे सर्टिफिकेट कोणते असू शकेल? मुलाच्या शिक्षणात हे झटका देऊन बरे करणे नव्हते, पण त्याने ते पहिलवानाकडून शिकून घेतले होते. बाकी यालाच कायरोथेरापी म्हणतात किंवा कसे, हे मला ठाऊक नाही.

गवि 03/10/2023 - 08:13
विशिष्ट समस्येवर विशिष्ट उपाय ही एक वेगळी गोष्ट आहे. आणि सर्वच समस्यांवर एक विशिष्ट थेरपी ही वेगळी गोष्ट आहे. उसण भरणे हा एक आजार झाला. उदा. काही प्रकारच्या वेदनेवर गरम शेक हा उपाय योग्य असेल. काही प्रकारात तोच गरम शेक अपायकारक , अधिक चिघळवणारा उपाय असू शकेल. तोंडाने इन्फेक्शन कमी करण्याच्या गोळ्या घेणे अशा केसमध्ये योग्य उपाय असेल. एक विशिष्ट उपाय एका विशिष्ट प्रकारात लागू होत असेल, पण अमुक एका थियरीनेच विविध आजार बरे करणे ही पद्धत त्यामुळे सिद्ध होत नाही.

निनाद 05/10/2023 - 12:03
असे वाटते की तुम्ही सर्व अल्टरनेटिव्ह थेरपी द्वेष्टे आहात! शेवटी मॉडर्न मेडिसीन मॉडर्न मेडिसीन म्हणजे काय असते? ते पण तर या थेरपीज मधून सिद्ध झालेले उपाय आयात करत राहतात...

गवि 05/10/2023 - 12:46
शेवटी मॉडर्न मेडिसीन मॉडर्न मेडिसीन म्हणजे काय असते? ते पण तर या थेरपीज मधून सिद्ध झालेले उपाय आयात करत राहतात...
यू सेड इट.. अगदी योग्य. तिथे जे स्वीकारले जाते ते अधिक कसोट्यांतून जाऊन आलेले आणि अधिक स्टँडर्ड असण्याची शक्यता जास्त असते. त्यात फायदे नुकसान दोन्हींची स्पष्ट नोंद असते आणि कबुली असते. एखाद्या मालमत्तेची खरेदी करताना ती एसबीआयकडून लोनसाठी प्रि - अप्रूव्हड असेल तर कसा अधिक दिलासा असतो तत्सम. कोणीतरी छगनलाल छंगानी नामक सावकार त्याला मान्यता देत असण्यापेक्षा, किंवा कोणी एकेकट्या व्यक्ती त्या जमिनीचे टायटल क्लिअर आहे असे तोंडी सांगत असण्यापेक्षा हे एसबीआय रेकग्नीशन अधिक बरे वाटते इतकेच. बाकी द्वेष असा कोणाचा नाही. ज्याला जे आवडते ते करावे.

कॉमी 03/10/2023 - 16:00
हा प्रकार पाळीव प्राण्यांसोबत सुध्दा केल्याचे युट्यूबवर व्हिडिओ आहेत. फायदे होतात का हे नक्की माहीत नाही पण चुकीचे केले तर तोटे होतात हे नक्की माहीत आहे. त्यामुळे असल्या प्रकारापासून लांब रहावे हेच उत्तम.

चित्रगुप्त 03/10/2023 - 22:51
फायदे होतात का हे नक्की माहीत नाही पण चुकीचे केले तर तोटे होतात हे नक्की माहीत आहे. त्यामुळे असल्या प्रकारापासून लांब रहावे हेच उत्तम.
-- 'मॉडर्न मेडिसिन' मधेसुद्धा चुकीचा औषधोपचार, गरज नसता लाखो रुपयांच्या चाचण्या करवणे, गरज नसता दिलेले औषध, जन्मभरासाठी औषधाचा ससेमिरा मागे लावणे, चुकीचे निदान, गरजेपेक्षा जास्त औषध देणे, अशा अनेक प्रकारांमुळे होणारे तोटे, पेशंटाचा मृत्यु होणे वगैरे उदाहरणे भरपूर सापडतात. तस्मात असल्या मेडिसिनवाल्यांपासूनही लांब रहावे हे उत्तम, असेही म्हणता यावे.

कॉमी 04/10/2023 - 13:34
मॉडर्न मेडीसिन मध्ये बऱ्याच चाळण्या असतात. त्यातून काही खडे निसटून आपल्यापर्यंत येत असतील पण म्हणून चालण्या नसलेले कशाला घ्या ?

कंजूस 03/10/2023 - 18:01
उसण काढणारे लोक पूर्वी असत. दहा वर्षांपूर्वी नेरळ गावात गेलो होतो एका बरोबर. त्याच्या गुडघ्यात दुखायचं. माझा खांदा अवघडला होता. ते काढणारा पन्नास वयाचा मनुष्य होता. "काय होतंय? कुठे दुखतंय?" असं विचारत पटकन काही झटका दिला आणि एकदम मोकळं वाटलं. (अट - काही पैसे देऊ करायचे नाहीत. संतापायचा.)

कर्नलतपस्वी 04/10/2023 - 18:36
हाडवैद्य म्हणून खेडेगावात प्रसिद्ध असायचे. अजूनही भिंतीवर हाड बसवून मिळेल आशी जाहिरात दिसते. मिळाल्यास फोटो डकवतो.

अनिकेत वैद्य 06/10/2023 - 17:19
ह्याच विषयावर आज एक Whatsapp फॉरवर्ड आला आहे. मुंबईतले डॉ. कनाल ह्यांच्याबाबत माहिती दिली आहे. मिपा च्या धोरणात बसत असेल तर तो लेख इथे डकवतो. (लेखातील मजकुराच्या सत्यतेबाबत मला माहिती नाही.)

नो वन 08/10/2023 - 06:01
इथे कॅनडा मधे विमा मधे कव्हर आहे chiropracticए therapy. माझे एका हाताचा कोपरा खुप दुखत होता, emergency मध्ये जन्याची वेल आलेली..रात्री एकदं दुखायला लागलं.. उल्टी झालं सारखे झालं.. फॅमिली डॉक्टर ने मला रेफर केले कायरोप्रॅक्टिव्ह वाल्या काडे.. त्यने एक्सरे काडून उपचार दिलेली.. त्यानं shocks दिला आणि tractionदिलेले.. 1 महिना उपचार चालू होती... नंतर त्रास झाला नाही. Google: How long does it take to become a chiropractor in Canada? The minimum educational requirement is 3 years of a bachelor's degree followed by a 4-year Doctor of Chiropractic (DC) degree program.

गवि 02/10/2023 - 22:11
मॉडर्न मेडिसिनमध्ये कायरोप्रॅक्टरला अधिकृत मान्यता अथवा स्थान नाही. निसर्गोपचार, पुष्प औषधी, मॅग्नेट इत्यादि थेरपीजप्रमाणे ते समांतर उपचार समजले जातात. साधारणपणे मणक्यांची अलाईनमेन्ट करून / सुधारून , दाब देऊन किंवा विशिष्ट हालचाली , ताण यांचा वापर करून हे साध्य केले जाते अशी साधारण माहिती ऐकिवात आहे. या अलाईनमेन्ट नीट केल्याने आजार बरे होतात अशी त्या उपचारांची थियरी आहे. जसे शरीरातील विद्युत किंवा अन्य प्रवाह, सर्किट यांतील बिघाडांनी आजार होतात असे ॲक्युपंक्चरमध्ये समजले जाते. (चुभुद्याघ्या. विधाने ढोबळ असू शकतात.)

धर्मराजमुटके 02/10/2023 - 22:34
भारतामध्ये कायरोप्रॅक्टिस चा वापर हा परदेशाच्या तुलनेत कमी व अनोळखी आहे का ? हो. कायरोप्रॅक्टिस chiropractic method therapy ला वैद्यक शास्त्राची मान्यता आहे का ? माहित नाही. इथे भारतात लोक आपले शरीर छिन्नी हातोड्याने ठोकून घ्यायला तयार असतात तिथे हा प्रश्न गैरलागू ठरावा. अधिक माहितीसाठी ही चित्रफित पहा. भारतामध्ये किंवा एकुणच , physiotherapists च्या तुलनेत chiropractor कायरोप्रॅक्टर चे तज्ञ कमी आहेत का ? नाही. एका गल्लीत जाऊन physiotherapists च्या नावाने हाक मारली तर १० जण ओ देत बाहेर येतात. कायरोप्रॅक्टर मात्र कमी आहेत. भारतामध्ये कायरोप्रॅक्टिस chiropractic method therapy च्या शिक्षणासंबधीत वेगळ्या संस्था आणी clinics , hospitals आहेत का ? हो. शिक्षण देणार्‍या संस्था आहे पण त्यात नावाजलेले कोणी नाही. वैयक्तिक अनुभव : आमच्या हिचे बाळांतपण होण्याअगोदर अंग दुखत असेल तेव्हा ती दोन्ही बाजूने कंबरेची हाडे कडाकड मोडत असे. बाळांतपणानंतर ते बंद झाले. अंगदुखी नंतर हाडे मोडत नाहीत आणि कंबर खूप दुखते अशी तिची नेहमीची तक्रार असायची. खूप औषधोपचार करुनही गुण न आलयाने तिला ठाण्यात डॉ. रवि शिंदे यांचेकडे नेले. त्यांनी ५ मिनिटात शरीरात असतील नसतील तेवढी हाडे मोडून २५०० रुपये चे बिल आणि कॅल्शीअम वाढ्ण्यासाठी १२०० रुपयांचे कसले तरी सफेद दिसणारे आयुर्वेदीक द्रावण दिले. त्या दिवशी हिच्या चेहर्‍यावर २ मिनिटासाठी वेदना आणि पुढील सहा महिन्यांसाठी आनंद दिसला. अजून ५-६ वेळा या सांगीतले पण पुढे जाणे झाले नाही. पहिल्यापेक्षा हिची कंबरदुखीची तक्रार कमी झाली आहे.

स्वधर्म 02/10/2023 - 22:51
डॉ रॉबीन कुक यांची मेडीकल थ्रिलर पुस्तके बरीच वाचली आहेत. त्यांची एक कादंबरी इंटरव्हेन्शन (https://www.goodreads.com/book/show/6013077-intervention) ही कायरोप्रॅक्टर लोकांच्या उपचारामुळे कसे मृत्यू झाले ते शोधणार्या एका शवतपासणी करणार्या नायकाचीच आहे. पुस्तक अर्थातच चांगले आहे, पण कायरोप्रॅक्टीस हे काहीसे छद्मविज्ञान असल्यासारखे लेखकाचे मत आठवते.

चित्रगुप्त 03/10/2023 - 06:31
पृवी मला बरेचदा कमरेत उसण भरायची. कारण अगदी क्षुल्लक असायचे, उदाहरणार्थ नळाला रबरी पाईप जरा जोर लावून लावणे वगैरे. उसण भरल्यावर चालणे फिरणे अशक्य व्हायचे. मग मुलगा (तो तेंव्हा फिजियोथेरॅपी शिकत होता) गाडीत मला कसेबसे बसवून जवळच्या एका खेडेगावात असलेल्या पहिलवानाकडे घेऊन जायचा. तो एका कुशीला झोपवून एका झटक्यात कंबर ठीक करायचा. लगेचच चालता वगैरे यायचे. अलोकडे मात्र खूप वर्षात हा त्रास झालेला नाही. झटित प्रचिती येत असल्याने 'मॉडर्न मेडिसीनची मान्यता' आहे की नाही वगैरे प्रश्न गैरलागू आहेत. ताबडतोब परिणाम होतो यापेक्षा आणखी मोठे सर्टिफिकेट कोणते असू शकेल? मुलाच्या शिक्षणात हे झटका देऊन बरे करणे नव्हते, पण त्याने ते पहिलवानाकडून शिकून घेतले होते. बाकी यालाच कायरोथेरापी म्हणतात किंवा कसे, हे मला ठाऊक नाही.

गवि 03/10/2023 - 08:13
विशिष्ट समस्येवर विशिष्ट उपाय ही एक वेगळी गोष्ट आहे. आणि सर्वच समस्यांवर एक विशिष्ट थेरपी ही वेगळी गोष्ट आहे. उसण भरणे हा एक आजार झाला. उदा. काही प्रकारच्या वेदनेवर गरम शेक हा उपाय योग्य असेल. काही प्रकारात तोच गरम शेक अपायकारक , अधिक चिघळवणारा उपाय असू शकेल. तोंडाने इन्फेक्शन कमी करण्याच्या गोळ्या घेणे अशा केसमध्ये योग्य उपाय असेल. एक विशिष्ट उपाय एका विशिष्ट प्रकारात लागू होत असेल, पण अमुक एका थियरीनेच विविध आजार बरे करणे ही पद्धत त्यामुळे सिद्ध होत नाही.

निनाद 05/10/2023 - 12:03
असे वाटते की तुम्ही सर्व अल्टरनेटिव्ह थेरपी द्वेष्टे आहात! शेवटी मॉडर्न मेडिसीन मॉडर्न मेडिसीन म्हणजे काय असते? ते पण तर या थेरपीज मधून सिद्ध झालेले उपाय आयात करत राहतात...

गवि 05/10/2023 - 12:46
शेवटी मॉडर्न मेडिसीन मॉडर्न मेडिसीन म्हणजे काय असते? ते पण तर या थेरपीज मधून सिद्ध झालेले उपाय आयात करत राहतात...
यू सेड इट.. अगदी योग्य. तिथे जे स्वीकारले जाते ते अधिक कसोट्यांतून जाऊन आलेले आणि अधिक स्टँडर्ड असण्याची शक्यता जास्त असते. त्यात फायदे नुकसान दोन्हींची स्पष्ट नोंद असते आणि कबुली असते. एखाद्या मालमत्तेची खरेदी करताना ती एसबीआयकडून लोनसाठी प्रि - अप्रूव्हड असेल तर कसा अधिक दिलासा असतो तत्सम. कोणीतरी छगनलाल छंगानी नामक सावकार त्याला मान्यता देत असण्यापेक्षा, किंवा कोणी एकेकट्या व्यक्ती त्या जमिनीचे टायटल क्लिअर आहे असे तोंडी सांगत असण्यापेक्षा हे एसबीआय रेकग्नीशन अधिक बरे वाटते इतकेच. बाकी द्वेष असा कोणाचा नाही. ज्याला जे आवडते ते करावे.

कॉमी 03/10/2023 - 16:00
हा प्रकार पाळीव प्राण्यांसोबत सुध्दा केल्याचे युट्यूबवर व्हिडिओ आहेत. फायदे होतात का हे नक्की माहीत नाही पण चुकीचे केले तर तोटे होतात हे नक्की माहीत आहे. त्यामुळे असल्या प्रकारापासून लांब रहावे हेच उत्तम.

चित्रगुप्त 03/10/2023 - 22:51
फायदे होतात का हे नक्की माहीत नाही पण चुकीचे केले तर तोटे होतात हे नक्की माहीत आहे. त्यामुळे असल्या प्रकारापासून लांब रहावे हेच उत्तम.
-- 'मॉडर्न मेडिसिन' मधेसुद्धा चुकीचा औषधोपचार, गरज नसता लाखो रुपयांच्या चाचण्या करवणे, गरज नसता दिलेले औषध, जन्मभरासाठी औषधाचा ससेमिरा मागे लावणे, चुकीचे निदान, गरजेपेक्षा जास्त औषध देणे, अशा अनेक प्रकारांमुळे होणारे तोटे, पेशंटाचा मृत्यु होणे वगैरे उदाहरणे भरपूर सापडतात. तस्मात असल्या मेडिसिनवाल्यांपासूनही लांब रहावे हे उत्तम, असेही म्हणता यावे.

कॉमी 04/10/2023 - 13:34
मॉडर्न मेडीसिन मध्ये बऱ्याच चाळण्या असतात. त्यातून काही खडे निसटून आपल्यापर्यंत येत असतील पण म्हणून चालण्या नसलेले कशाला घ्या ?

कंजूस 03/10/2023 - 18:01
उसण काढणारे लोक पूर्वी असत. दहा वर्षांपूर्वी नेरळ गावात गेलो होतो एका बरोबर. त्याच्या गुडघ्यात दुखायचं. माझा खांदा अवघडला होता. ते काढणारा पन्नास वयाचा मनुष्य होता. "काय होतंय? कुठे दुखतंय?" असं विचारत पटकन काही झटका दिला आणि एकदम मोकळं वाटलं. (अट - काही पैसे देऊ करायचे नाहीत. संतापायचा.)

कर्नलतपस्वी 04/10/2023 - 18:36
हाडवैद्य म्हणून खेडेगावात प्रसिद्ध असायचे. अजूनही भिंतीवर हाड बसवून मिळेल आशी जाहिरात दिसते. मिळाल्यास फोटो डकवतो.

अनिकेत वैद्य 06/10/2023 - 17:19
ह्याच विषयावर आज एक Whatsapp फॉरवर्ड आला आहे. मुंबईतले डॉ. कनाल ह्यांच्याबाबत माहिती दिली आहे. मिपा च्या धोरणात बसत असेल तर तो लेख इथे डकवतो. (लेखातील मजकुराच्या सत्यतेबाबत मला माहिती नाही.)

नो वन 08/10/2023 - 06:01
इथे कॅनडा मधे विमा मधे कव्हर आहे chiropracticए therapy. माझे एका हाताचा कोपरा खुप दुखत होता, emergency मध्ये जन्याची वेल आलेली..रात्री एकदं दुखायला लागलं.. उल्टी झालं सारखे झालं.. फॅमिली डॉक्टर ने मला रेफर केले कायरोप्रॅक्टिव्ह वाल्या काडे.. त्यने एक्सरे काडून उपचार दिलेली.. त्यानं shocks दिला आणि tractionदिलेले.. 1 महिना उपचार चालू होती... नंतर त्रास झाला नाही. Google: How long does it take to become a chiropractor in Canada? The minimum educational requirement is 3 years of a bachelor's degree followed by a 4-year Doctor of Chiropractic (DC) degree program.
अलिकडेच यु ट्युबवर कायरोप्रॅक्टिस chiropractic method therapy या physiotherapy शी संलग्न असलेल्या थेरपीचे video बघितले . बहुतेक करुन orthopedic problems ( सांधे दुखी , स्नायु आखडणे , bones lock होणे ) , व मायग्रेन ( neuro therapy ) अशा ठिकाणी chiropractic therapy वापरली जाते असे दिसले . या chiropractic therapy क्षेत्रातील तज्ञांना chiropractor कायरोप्रॅक्टर असे ओळखले जाते . हे video बघुन कुतुहल तसेच काही प्रश्न डोक्यात आले . भारतामध्ये कायरोप्रॅक्टिस चा वापर हा परदेशाच्या तुलनेत कमी व अनोळखी आहे का ?
मांडणी
प्रकटन

अमेरिका 13 - फोबिया ते युफोरिया

निमी ·

राजेंद्र मेहेंदळे 22/09/2023 - 11:39
लेख आवडला. अमिताभ चा संवाद--ईंग्लिश इज अ व्हेरी फन्नी लँग्वेज, TO इज टू, बट GO इज नॉट गू जास्त टेन्शन घ्यायचे नाही, जमतील तसे ठोकुन द्यायचे. या बाबती युरोपियन लोक भारी, ईतके चित्र विचित्र उच्चार की आपले भारतीय ईंग्लिश बरे

राजेंद्र मेहेंदळे 22/09/2023 - 11:39
लेख आवडला. अमिताभ चा संवाद--ईंग्लिश इज अ व्हेरी फन्नी लँग्वेज, TO इज टू, बट GO इज नॉट गू जास्त टेन्शन घ्यायचे नाही, जमतील तसे ठोकुन द्यायचे. या बाबती युरोपियन लोक भारी, ईतके चित्र विचित्र उच्चार की आपले भारतीय ईंग्लिश बरे
अमेरिकेत पाऊल ठेवल्यावर इमिग्रेशन काउंटरवर 'इंग्रजीचा फोबिया' मोफत मिळतो.. आणि आपण भारतीय 'मुफ्त' या शब्दाचे इतके भुकेले का असतो कळत नाही..पण नको असणाऱ्या मोफत वस्तूही आपण सहज गोळा करतो. 'लागेल कधीतरी!' 'देईन कोणालातरी!' ह्या आणि अशा विधानांचे पांघरूण घेऊन आपण असंख्य - अगम्य वस्तू केवळ मोफत मिळाल्याने, न नाकारता घरी आणतो. विमान प्रवासात दिलेले आणि न वापरलेले डिस्पोजेबल काटे - चमचे किंवा केक, बटर इत्यादी वस्तू सॅक मध्ये घेतलेल्याच असतात. काहीजण तर विमान प्रवासात थंडीसाठी किंवा झोपताना घेण्यासाठी दिलेली शाल निरोप समारंभात - सत्कारात मिळालेली शाल समजून घरीच घेऊन येतात.
मांडणी
विचार

हांगचौमध्ये आपलं स्वागत!

पराग१२२६३ ·

कर्नलतपस्वी 22/09/2023 - 15:52
विवेक देशपांडे,औरंगाबाद यांची या खेळासाठी पंच म्हणून नेमणूक झाली आहे.तो स्वता: अंतर राष्ट्रीय खेळाडू आहे. माझ्या मेव्हण्याचा मुलगा. वयाच्या चार वर्षांपासून खेळत आहे. आई वडिलांकडून सतत प्रोत्साहन मिळत गेले.

वामन देशमुख 23/09/2023 - 17:20
तुमचे वेगळ्या विषयांवरचे लेख नेहमीच आवडतात. आशियाई स्पर्धा खेळाडू चाहते व प्रेक्षक यांना शुभेच्छा. --- यासंदर्भातील ही बातमी वाचण्यात आली. चीनने अरुणाचलमधील 3 खेळाडूंना हँगझोऊ येथे आशियाई खेळांसाठी प्रवेश नाकारल्याने भारताने तीव्र निषेध नोंदवला, क्रीडामंत्र्यांनी भेट रद्द केली

कर्नलतपस्वी 22/09/2023 - 15:52
विवेक देशपांडे,औरंगाबाद यांची या खेळासाठी पंच म्हणून नेमणूक झाली आहे.तो स्वता: अंतर राष्ट्रीय खेळाडू आहे. माझ्या मेव्हण्याचा मुलगा. वयाच्या चार वर्षांपासून खेळत आहे. आई वडिलांकडून सतत प्रोत्साहन मिळत गेले.

वामन देशमुख 23/09/2023 - 17:20
तुमचे वेगळ्या विषयांवरचे लेख नेहमीच आवडतात. आशियाई स्पर्धा खेळाडू चाहते व प्रेक्षक यांना शुभेच्छा. --- यासंदर्भातील ही बातमी वाचण्यात आली. चीनने अरुणाचलमधील 3 खेळाडूंना हँगझोऊ येथे आशियाई खेळांसाठी प्रवेश नाकारल्याने भारताने तीव्र निषेध नोंदवला, क्रीडामंत्र्यांनी भेट रद्द केली
Team India हांगचौ आशियाई क्रीडा स्पर्धांसाठी रवाना झालेलं भारतीय क्रीडापटूंचं पहिलं पथक कोरोनामुळं एक वर्ष लांबणीवर पडलेल्या 19व्या आशियाई क्रीडा स्पर्धा 23 सप्टेंबरपासून 8 ऑक्टोबरपर्यंत चीनमधल्या हांगझाऊमध्ये (चिनी भाषेतील उच्चार - हांगचौ) पार पडत आहेत.
मांडणी
वावर
क्रीडा
प्रकटन
लेख
बातमी
माहिती
विरंगुळा

अमेरिका 12 - भय इथले संपत नाही

निमी ·

स्नेहा.K. 14/09/2023 - 22:03
बऱ्याचदा 'तिकडे' काय आहे, हे 'इकडून' दिसत नाही. पालक भारतात आणि मुले युरोप अमेरिकेत किंवा पालक मराठवाडा-विदर्भातील गावात आणि मुले पुणे किंवा बंगळूरात एखाद्या काचेच्या इमारतीत. दोन्ही परिस्थिती सारख्याच. भय दोन्हीकडे तेच. पालकांच्या अपेक्षा आणि अपेक्षाभंग तेच.

स्नेहा.K. 14/09/2023 - 22:03
बऱ्याचदा 'तिकडे' काय आहे, हे 'इकडून' दिसत नाही. पालक भारतात आणि मुले युरोप अमेरिकेत किंवा पालक मराठवाडा-विदर्भातील गावात आणि मुले पुणे किंवा बंगळूरात एखाद्या काचेच्या इमारतीत. दोन्ही परिस्थिती सारख्याच. भय दोन्हीकडे तेच. पालकांच्या अपेक्षा आणि अपेक्षाभंग तेच.

निमी 15/09/2023 - 09:10
हो..अगदी बरोबर! म्हणूनच 'जावे त्यांच्या वंशा तेव्हा कळे' असे दोन्हीकडे होते. मुलं आणि आई-वडील दोघेही आपल्या जागेवरून दुसऱ्या जागेकडे बघत असतात.

राजेंद्र मेहेंदळे 15/09/2023 - 12:06
एखाद दोन महीने नोकरी नाही म्हणुन कोणी तुम्हाला हाकलुन तरी देणार नाही. पण परदेशात तुमचे नशीब तुमच्या व्हिसाशी बांधलेले असते. तुम्ही स्टुडंट व्हिसा वर आहात का वर्क व्हिसावर का ग्रीन कार्ड अशा इमिग्रेशनच्या बर्‍याच भानगडी असतात. कधी कधी काही कंपन्या तुमचा व्हिसा स्पॉन्सर करायला तयार असतात, पण ईतरवेळी ह्या भानगडीत त्याना पडायचे नसते, त्यामुळे व्हॅलिड व्हिसा नसलेले किवा संपत आलेले उमेदवार आधीच वगळले जातात. मग देश सोडण्या शिवाय पर्याय नसतो. अशा वेळी पाण्यातुन बाहेर काढलेल्या माशाप्रमाणे तडफड होते. दुसरी तर्‍हा म्हणजे कुठेही राहायचे तरी पोटापाण्याचे प्रश्न सोडवावेच लागतात. किती दिवस पदरचे पैसे खर्च करुन परदेशात राहणार? त्यामुळे दुसर्‍या प्रकारची मंडळी, (व्हिसा आहे पण नोकरी नाही) मिळेल ते काम करुन तिथे राहायची धडपड करतात. मग ऑफिस असिस्टंट, टॅक्सी चालवणे,सुपरस्टोर मधे काम करणे(काउंटर जॉब किवा हमाली सुद्धा) असे काहीही करावे लागते. ईथल्या सारखे आले मनात म्हणुन केले पाळणाघर सुरु, किवा घेतली स्वयंपाकाची कामे, लागले केस कापायला किवा ईलेक्ट्रिशियन/प्लंबरचे काम करायला असे चालत नाही. त्याची वेगवेगळी लायसन्स घ्यावी लागतात. एक मात्र चांगले आहे, टॅक्सी ड्रायव्हर आणि आय टी ईंजिनीयर च्या कमाईत खूप जास्त फरक नसतो, आणि श्रमाला किंमत दिली जाते. त्यामुळे कुठलेही काम हलके समजले जात नाही.

स्नेहा.K. 14/09/2023 - 22:03
बऱ्याचदा 'तिकडे' काय आहे, हे 'इकडून' दिसत नाही. पालक भारतात आणि मुले युरोप अमेरिकेत किंवा पालक मराठवाडा-विदर्भातील गावात आणि मुले पुणे किंवा बंगळूरात एखाद्या काचेच्या इमारतीत. दोन्ही परिस्थिती सारख्याच. भय दोन्हीकडे तेच. पालकांच्या अपेक्षा आणि अपेक्षाभंग तेच.

स्नेहा.K. 14/09/2023 - 22:03
बऱ्याचदा 'तिकडे' काय आहे, हे 'इकडून' दिसत नाही. पालक भारतात आणि मुले युरोप अमेरिकेत किंवा पालक मराठवाडा-विदर्भातील गावात आणि मुले पुणे किंवा बंगळूरात एखाद्या काचेच्या इमारतीत. दोन्ही परिस्थिती सारख्याच. भय दोन्हीकडे तेच. पालकांच्या अपेक्षा आणि अपेक्षाभंग तेच.

निमी 15/09/2023 - 09:10
हो..अगदी बरोबर! म्हणूनच 'जावे त्यांच्या वंशा तेव्हा कळे' असे दोन्हीकडे होते. मुलं आणि आई-वडील दोघेही आपल्या जागेवरून दुसऱ्या जागेकडे बघत असतात.

राजेंद्र मेहेंदळे 15/09/2023 - 12:06
एखाद दोन महीने नोकरी नाही म्हणुन कोणी तुम्हाला हाकलुन तरी देणार नाही. पण परदेशात तुमचे नशीब तुमच्या व्हिसाशी बांधलेले असते. तुम्ही स्टुडंट व्हिसा वर आहात का वर्क व्हिसावर का ग्रीन कार्ड अशा इमिग्रेशनच्या बर्‍याच भानगडी असतात. कधी कधी काही कंपन्या तुमचा व्हिसा स्पॉन्सर करायला तयार असतात, पण ईतरवेळी ह्या भानगडीत त्याना पडायचे नसते, त्यामुळे व्हॅलिड व्हिसा नसलेले किवा संपत आलेले उमेदवार आधीच वगळले जातात. मग देश सोडण्या शिवाय पर्याय नसतो. अशा वेळी पाण्यातुन बाहेर काढलेल्या माशाप्रमाणे तडफड होते. दुसरी तर्‍हा म्हणजे कुठेही राहायचे तरी पोटापाण्याचे प्रश्न सोडवावेच लागतात. किती दिवस पदरचे पैसे खर्च करुन परदेशात राहणार? त्यामुळे दुसर्‍या प्रकारची मंडळी, (व्हिसा आहे पण नोकरी नाही) मिळेल ते काम करुन तिथे राहायची धडपड करतात. मग ऑफिस असिस्टंट, टॅक्सी चालवणे,सुपरस्टोर मधे काम करणे(काउंटर जॉब किवा हमाली सुद्धा) असे काहीही करावे लागते. ईथल्या सारखे आले मनात म्हणुन केले पाळणाघर सुरु, किवा घेतली स्वयंपाकाची कामे, लागले केस कापायला किवा ईलेक्ट्रिशियन/प्लंबरचे काम करायला असे चालत नाही. त्याची वेगवेगळी लायसन्स घ्यावी लागतात. एक मात्र चांगले आहे, टॅक्सी ड्रायव्हर आणि आय टी ईंजिनीयर च्या कमाईत खूप जास्त फरक नसतो, आणि श्रमाला किंमत दिली जाते. त्यामुळे कुठलेही काम हलके समजले जात नाही.
इथल्या वास्तव्यात 'प्लीज, इफ यू डोन्ट माईंड..कॅन आय आस्क यु ए क्वेश्चन?' अशी प्रांजळ आवाजात विनंती करून काही जणांना/जणींना मी काही प्रश्न विचारले. माझा हेतू हा होता की, मानसतज्ञ म्हणून काम करताना अन्य देशांत आणि प्रामुख्याने भारतात वयाची 18 ते 21 वर्षे घालवलेली मुलं/मुली इथे येतात. त्यांना किती आणि कोणकोणत्या अडचणींना सामोरे जावं लागतं? भारतात असणाऱ्या पालकांचा रोल काय असावा..काय नसावा? त्यांच्याकडे पाहणाऱ्या शालेय मित्र-मैत्रिणींपासून, नातेवाईकांचा दृष्टिकोन बदलतो का? हा बदल त्यांना कसा सलतो? इ..इ.. 'आहे मनोहर तरी.. गमते मला उदास!' असे वाटते तेव्हा नेमकं काय करता?
मांडणी
विचार

अमेरिका 11- कथा श्वानप्रेमाच्या.

निमी ·

निमी 14/09/2023 - 15:16
अत्यंत आभारी आहे.. खरं तर हे 21 भागांचे लिखाण मी अमेरिकेत जेमतेम महिना सव्वा महिना होते त्यावेळी केले आहे. अमेरिका अथवा परदेश म्हणजे केवळ छान, उत्तम असे नाही आणि वास्तव मी पाहिले तेच खरे असेही नाही.. हे या लेखमालेतून काहींना समजावे म्हणून इथे पाठवण्याचे ठरवले. आपल्यासारख्या काही व्यक्तींच्या कडून आलेल्या सकारात्मक प्रतिक्रिया पुढील लिखाणास नक्कीच प्रेरणा देणाऱ्या ठरतील. मनःपूर्वक आभारी आहे.

विंजिनेर 14/09/2023 - 05:09
ग्गोग्गोड छान लेख मस्त आहे पण वास्तवाकडे डोळेझाक करणारा वाटला. इथली सर्व कुत्री/मांजरं पाळीवच असतात. भटकी - विमुक्त कुत्री इथं नाहीतच ! ह्याचं कारण इथल्या म्युन्शिपाल्टीची माणसं भटकी/सोडून दिलेली/पळून गेलेली अशी कुत्री/मांजरं पकडून "शेल्टर" मध्ये नेतात. त्या पकडलेल्या प्राण्यांच्या नशीबात नंतर क्वचितच सुखाचे दिवस असतात. त्यातल्या त्यात, काही शेल्टर्स अनाथालयासारखी असतात - बेवारशी प्राणी दत्तक देण्यासाठी आवर्जून प्रयत्न करतात- अशा जागी तुमचं पेट गेलं तर बरेच दिवस आपल्याला कोणी दत्तक घेईल का ह्याची वाट पाहणं असतं. त्याहून दुर्दैवी म्हणजे काही शेल्टर्स पकडल्यानंतर २४-४८ तासांमध्ये मालकाचा ठावठिकाणा लागला नाही तर नाईलाजाने बेवारशी प्राण्याला निजधामास पाठवतात कोविडच्या काळात "एकटे पणाची साथ" म्हणून हौसेखातर आणलेले हजारो कुत्री-मांजरं नंतर "झेपत नाही" म्हणून सोडून दिली आहेत. म्हणून नवीन प्राणी विकत घेताना, शेल्टर्स मधून घ्यावा किंवा अशा ब्रीडर कडून घ्यावा जो/जी पैशाच्या मागे न धावता पिल्लाचा आणि पिल्लाच्या आई-वडिलांचा जिवापाड संभाळ करेल असो. चालूद्या

सर टोबी 14/09/2023 - 10:09
कि सदर लेखात कुत्रांच्या बाबतीत अमेरिकेत सर्व काही कल्पनेहून सुंदर असा काही लेखिकेचा सूर दिसला नाही. त्यामुळे श्वान प्रेमाची दुसरी बाजू असं म्हणून तुमचा विचार मांडू शकला असता.

निमी 14/09/2023 - 15:05
किती योग्य लिहिलय तुम्ही.. माझा सूर तुम्हाला समजला आणि तुम्ही तो समजून घेतला याबद्दल आभारी आहे. मला खरंच दुसऱ्या बाजूबद्दलची अधिक माहिती नाही.

निमी 14/09/2023 - 15:10
आपल्या प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे. हा लेख आपल्याला ग्गोग्गोड का वाटला हे समजले नाही..प्राण्यांबद्दलची ही दुसरी बाजू केवळ परदेशातच नाही तरच स्वदेशातही आहे. अति सर्वत्र वर्जते प्रमाणे अति लाड अथवा अति प्राणी द्वेष नसावा ही सुयोग्य भावना वाटते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 14/09/2023 - 10:13
लेखन वाचतोय. प्रत्येक भागात एक नवा विषय आणि उत्तम मांडणी त्यामुळे वाचन सहज होते. हाही भाग आवडला. देश कोणताही असो, पाळीव प्राणी माणसाच्या मनातला एकाकीपणा घालवतात हे मात्र खरं आहे, आमच्याकडेही पोपट, कुत्री पाळून झाले आहेत. कुत्र्यांचं हसतं खेळतं रुप कोणालाही आवडतं. पण त्याचं जाणं हे फार त्रासदायक असतं. फारसं आयुष्य त्यांच्या वाट्याला येत नाही, आणि मग नको तो त्रास असे व्हायला लागते. असो. लिहिते राहा. पुढील भागास शुभेच्छा. -दिलीप बिरुटे

निमी 14/09/2023 - 15:00
धन्यवाद सर.. तुमच्या सातत्याने मिळणाऱ्या प्रोत्साहनामुळे लेख इथे पाठवण्याचे धाडस होत आहे. मनःपूर्वक धन्यवाद.

धर्मराजमुटके 22/09/2023 - 20:31
आपल्याकड्चे भटके कुत्रे चीनला पाठविण्याऐवजी अमेरीकेला पाठविण्याचा पर्याय जास्त योग्य वाटतो. तिकडे त्यांना घर भेटेल आणि आणि आपल्याला त्रासापासून मुक्ती.

निमी 14/09/2023 - 15:16
अत्यंत आभारी आहे.. खरं तर हे 21 भागांचे लिखाण मी अमेरिकेत जेमतेम महिना सव्वा महिना होते त्यावेळी केले आहे. अमेरिका अथवा परदेश म्हणजे केवळ छान, उत्तम असे नाही आणि वास्तव मी पाहिले तेच खरे असेही नाही.. हे या लेखमालेतून काहींना समजावे म्हणून इथे पाठवण्याचे ठरवले. आपल्यासारख्या काही व्यक्तींच्या कडून आलेल्या सकारात्मक प्रतिक्रिया पुढील लिखाणास नक्कीच प्रेरणा देणाऱ्या ठरतील. मनःपूर्वक आभारी आहे.

विंजिनेर 14/09/2023 - 05:09
ग्गोग्गोड छान लेख मस्त आहे पण वास्तवाकडे डोळेझाक करणारा वाटला. इथली सर्व कुत्री/मांजरं पाळीवच असतात. भटकी - विमुक्त कुत्री इथं नाहीतच ! ह्याचं कारण इथल्या म्युन्शिपाल्टीची माणसं भटकी/सोडून दिलेली/पळून गेलेली अशी कुत्री/मांजरं पकडून "शेल्टर" मध्ये नेतात. त्या पकडलेल्या प्राण्यांच्या नशीबात नंतर क्वचितच सुखाचे दिवस असतात. त्यातल्या त्यात, काही शेल्टर्स अनाथालयासारखी असतात - बेवारशी प्राणी दत्तक देण्यासाठी आवर्जून प्रयत्न करतात- अशा जागी तुमचं पेट गेलं तर बरेच दिवस आपल्याला कोणी दत्तक घेईल का ह्याची वाट पाहणं असतं. त्याहून दुर्दैवी म्हणजे काही शेल्टर्स पकडल्यानंतर २४-४८ तासांमध्ये मालकाचा ठावठिकाणा लागला नाही तर नाईलाजाने बेवारशी प्राण्याला निजधामास पाठवतात कोविडच्या काळात "एकटे पणाची साथ" म्हणून हौसेखातर आणलेले हजारो कुत्री-मांजरं नंतर "झेपत नाही" म्हणून सोडून दिली आहेत. म्हणून नवीन प्राणी विकत घेताना, शेल्टर्स मधून घ्यावा किंवा अशा ब्रीडर कडून घ्यावा जो/जी पैशाच्या मागे न धावता पिल्लाचा आणि पिल्लाच्या आई-वडिलांचा जिवापाड संभाळ करेल असो. चालूद्या

सर टोबी 14/09/2023 - 10:09
कि सदर लेखात कुत्रांच्या बाबतीत अमेरिकेत सर्व काही कल्पनेहून सुंदर असा काही लेखिकेचा सूर दिसला नाही. त्यामुळे श्वान प्रेमाची दुसरी बाजू असं म्हणून तुमचा विचार मांडू शकला असता.

निमी 14/09/2023 - 15:05
किती योग्य लिहिलय तुम्ही.. माझा सूर तुम्हाला समजला आणि तुम्ही तो समजून घेतला याबद्दल आभारी आहे. मला खरंच दुसऱ्या बाजूबद्दलची अधिक माहिती नाही.

निमी 14/09/2023 - 15:10
आपल्या प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे. हा लेख आपल्याला ग्गोग्गोड का वाटला हे समजले नाही..प्राण्यांबद्दलची ही दुसरी बाजू केवळ परदेशातच नाही तरच स्वदेशातही आहे. अति सर्वत्र वर्जते प्रमाणे अति लाड अथवा अति प्राणी द्वेष नसावा ही सुयोग्य भावना वाटते.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 14/09/2023 - 10:13
लेखन वाचतोय. प्रत्येक भागात एक नवा विषय आणि उत्तम मांडणी त्यामुळे वाचन सहज होते. हाही भाग आवडला. देश कोणताही असो, पाळीव प्राणी माणसाच्या मनातला एकाकीपणा घालवतात हे मात्र खरं आहे, आमच्याकडेही पोपट, कुत्री पाळून झाले आहेत. कुत्र्यांचं हसतं खेळतं रुप कोणालाही आवडतं. पण त्याचं जाणं हे फार त्रासदायक असतं. फारसं आयुष्य त्यांच्या वाट्याला येत नाही, आणि मग नको तो त्रास असे व्हायला लागते. असो. लिहिते राहा. पुढील भागास शुभेच्छा. -दिलीप बिरुटे

निमी 14/09/2023 - 15:00
धन्यवाद सर.. तुमच्या सातत्याने मिळणाऱ्या प्रोत्साहनामुळे लेख इथे पाठवण्याचे धाडस होत आहे. मनःपूर्वक धन्यवाद.

धर्मराजमुटके 22/09/2023 - 20:31
आपल्याकड्चे भटके कुत्रे चीनला पाठविण्याऐवजी अमेरीकेला पाठविण्याचा पर्याय जास्त योग्य वाटतो. तिकडे त्यांना घर भेटेल आणि आणि आपल्याला त्रासापासून मुक्ती.
अमेरिकेत अनोळखी माणसे एकमेकांना सुहास्य वदनाने हाय-हॅलो म्हणतात पण ते हवाई सुंदर्यांसारखं नाटकी किंवा बेगडी वाटतं. प्रत्येक अनोळखी व्यक्ती इथे सहजपणे 'कसे आहात' असे विचारते आणि उत्तर देणाराही 'छान..मस्त' असे वापरून गुळगुळीत झालेले खोटे उत्तर चिकटवतो. इथे कामाला किंवा घरकामाला माणसं सहज मिळत नाहीत आणि मिळाली तर ती परवडतीलच असेही नाही. घरातली रोजची भांडी-कपडे अथवा साप्ताहिक कामात घर - गाडीची स्वच्छता स्वतःच करावी लागते. इथल्या लोकांना घरकाम - छंद - नोकरी यातून पुरेसा वेळ मिळत नाही अशी तक्रार ऐकू येते आणि त्याचवेळी इथे वेळ घालवायला आणि एकटेपणावर मात करायला कुत्रं पाळायचा सल्लाही दिला जातो.
मांडणी
विचार

अमेरिक-10 निसर्ग गुणगान

निमी ·

निमी 08/09/2023 - 18:33
नमस्कार लेख आधीच लिहिले आहेत.. फोटो लेखामध्ये घालायला शिकते. खरंच फोटो जास्त चांगली कल्पना देऊ शकतात. सूचनेबद्दल आभारी आहे आणि प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.

निमी 08/09/2023 - 18:33
नमस्कार लेख आधीच लिहिले आहेत.. फोटो लेखामध्ये घालायला शिकते. खरंच फोटो जास्त चांगली कल्पना देऊ शकतात. सूचनेबद्दल आभारी आहे आणि प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.
शितावरून भाताची परीक्षा करता येते, पण सुगरणीची करता येईलच असं नाही. त्याच धर्तीवर इथं एका भूभागावरून देशाची परीक्षा होऊच शकत नाही. प्रत्यक्ष भारतात ज्याप्रमाणे एका राज्यावरून सार्वत्रिक मत भारताबद्दल करताच येणार नाही. काहीसे तसेच इथेही आहे. अमेरिकेतल्या लोकांनी उत्सुकतेपोटी 'भारतात कुठे राहता?' या प्रश्नाला आम्ही 'सांगली-महाराष्ट्र..10 अवर्स फ्रोॅम मुंबई..बाॅम्बे!' असं सांगितल्यावर 'तुमच्याकडे बर्फ पडतो का?' असा प्रश्न विचारून गार केलं. हिमाचल-काश्मीर-लेह लडाख आणि महाराष्ट्र शेजारीच असल्यासारखे जसं त्यांना वाटू शकतं, तसंच काहीसं आपलेही होते.
मांडणी
विचार

अमेरिका ९- झिरो टू..

निमी ·

राजेंद्र मेहेंदळे 01/09/2023 - 13:01
लेख आवडला, पण पेस्ट्ताना गंडलाय अशी जाणीव करून देणं आपलं 'कर्तव्य' मानतात आणि यानंतर सगळी वाक्ये रिपीट झाल्येत. संमं ना सांगुन सुधारता आले तर पहा. आता पुढचा भाग अमेरिकन खाद्य संस्कृतीवर आहे काय?

आनन्दा 01/09/2023 - 14:42
हेच सांगणार होतो.. पण लेखक अमेरिकास्थित असल्यामुळे याला भोचकपणा म्हणतील की काय अशी भीती वाचल्यामुळे थांबलो..

निमी 01/09/2023 - 14:50
लेखिका अर्थात आस्मदिक भारतात राहते आहे आणि जगाच्या पाठीवर कुठेही आपण राहिलो तरी चूक दाखवून देणे आवश्यकच आहे..किमान माझ्या बाबतीत तरी! म्हणून हा भोचकपणा जरुरी आहे

निमी 01/09/2023 - 14:52
यातील तज्ञ व्यक्तींना शक्य असल्यास कृपया आवश्यक दुरुस्ती करावी ही नम्र विनंती.

निमी 01/09/2023 - 17:29
संपादक मंडळ, अत्यंत आभारी आहे. सुयोग्य दुरुस्ती वेळेत केल्याबद्दल..

सुबोध खरे 01/09/2023 - 18:31
Roughly two out of three U.S. adults are overweight or obese (69 percent) and one out of three are obese (36 percent). https://www.hsph.harvard.edu/obesity-prevention-source/obesity-trends-original/obesity-rates-worldwide/#:~:text=Roughly%20two%20out%20of%20three,are%20obese%20(36%20percent). Healthy BMI range: 18.5 kg/m2 - 25 kg/m2 म्हणजेच पाच फूट दहा इंच उंचीच्या पुरुषांपैकी ७० टक्के लोकांचे वजन ७७ किलो पेक्षा जास्त (BMI २५) आणि ३६ टक्के पुरुषांचे वजन ९२ किलो पेक्षा जास्त आहे (BMI ३०) आणि पाच फूट दोन इंच उंचीच्या स्त्रियांपैकी ७० टक्के स्त्रियांचे वजन ६० किलो पेक्षा जास्त (BMI २५) आणि ३६ टक्के स्त्रियांचे वजन ७२ किलो पेक्षा जास्त आहे. (BMI ३०) सध्या आपण स्वतः कुठे आहोत याचा प्रत्येकाने विचार करणे आवश्यक आहे.

MipaPremiYogesh 01/09/2023 - 20:51
बरोबर आहे, माणसेच काय प्राण्यांकडे बघतांना पण असंच असते. एकदा मला थोडा वेगळा कुत्रा दिसला (कुत्रा न म्हणता डॉग म्हणावे), त्यामुळे मी जरा नीट बघत होतो तर त्याची मालकीण म्हणाली any problem ? मी आपला शांतपणे सॉरी म्हणालो आणि निघून गेलो :)

सुबोध खरे 02/09/2023 - 12:05
पाळीव कुत्र्यांमध्ये लठ्ठपणा हि समस्या आताशा फार मोठ्या प्रमाणात आढळून येते. काहीही कष्ट न करता अन्न मिळत गेल्यामुळे पाळीव कुत्रे लडदू होताना आढळतात. विशेषतः लॅब्रॅडॉर

स्नेहा.K. 02/09/2023 - 21:43
अमेरिकेतील वाढीव वजनाचा तेथील restaurant मध्ये मिळणाऱ्या अवाजवी जास्त Portion size सोबत कार्यकारण संबंध नक्कीच आहे. हे एक छोटे उदाहरण - portion size UK vs USA

राजेंद्र मेहेंदळे 01/09/2023 - 13:01
लेख आवडला, पण पेस्ट्ताना गंडलाय अशी जाणीव करून देणं आपलं 'कर्तव्य' मानतात आणि यानंतर सगळी वाक्ये रिपीट झाल्येत. संमं ना सांगुन सुधारता आले तर पहा. आता पुढचा भाग अमेरिकन खाद्य संस्कृतीवर आहे काय?

आनन्दा 01/09/2023 - 14:42
हेच सांगणार होतो.. पण लेखक अमेरिकास्थित असल्यामुळे याला भोचकपणा म्हणतील की काय अशी भीती वाचल्यामुळे थांबलो..

निमी 01/09/2023 - 14:50
लेखिका अर्थात आस्मदिक भारतात राहते आहे आणि जगाच्या पाठीवर कुठेही आपण राहिलो तरी चूक दाखवून देणे आवश्यकच आहे..किमान माझ्या बाबतीत तरी! म्हणून हा भोचकपणा जरुरी आहे

निमी 01/09/2023 - 14:52
यातील तज्ञ व्यक्तींना शक्य असल्यास कृपया आवश्यक दुरुस्ती करावी ही नम्र विनंती.

निमी 01/09/2023 - 17:29
संपादक मंडळ, अत्यंत आभारी आहे. सुयोग्य दुरुस्ती वेळेत केल्याबद्दल..

सुबोध खरे 01/09/2023 - 18:31
Roughly two out of three U.S. adults are overweight or obese (69 percent) and one out of three are obese (36 percent). https://www.hsph.harvard.edu/obesity-prevention-source/obesity-trends-original/obesity-rates-worldwide/#:~:text=Roughly%20two%20out%20of%20three,are%20obese%20(36%20percent). Healthy BMI range: 18.5 kg/m2 - 25 kg/m2 म्हणजेच पाच फूट दहा इंच उंचीच्या पुरुषांपैकी ७० टक्के लोकांचे वजन ७७ किलो पेक्षा जास्त (BMI २५) आणि ३६ टक्के पुरुषांचे वजन ९२ किलो पेक्षा जास्त आहे (BMI ३०) आणि पाच फूट दोन इंच उंचीच्या स्त्रियांपैकी ७० टक्के स्त्रियांचे वजन ६० किलो पेक्षा जास्त (BMI २५) आणि ३६ टक्के स्त्रियांचे वजन ७२ किलो पेक्षा जास्त आहे. (BMI ३०) सध्या आपण स्वतः कुठे आहोत याचा प्रत्येकाने विचार करणे आवश्यक आहे.

MipaPremiYogesh 01/09/2023 - 20:51
बरोबर आहे, माणसेच काय प्राण्यांकडे बघतांना पण असंच असते. एकदा मला थोडा वेगळा कुत्रा दिसला (कुत्रा न म्हणता डॉग म्हणावे), त्यामुळे मी जरा नीट बघत होतो तर त्याची मालकीण म्हणाली any problem ? मी आपला शांतपणे सॉरी म्हणालो आणि निघून गेलो :)

सुबोध खरे 02/09/2023 - 12:05
पाळीव कुत्र्यांमध्ये लठ्ठपणा हि समस्या आताशा फार मोठ्या प्रमाणात आढळून येते. काहीही कष्ट न करता अन्न मिळत गेल्यामुळे पाळीव कुत्रे लडदू होताना आढळतात. विशेषतः लॅब्रॅडॉर

स्नेहा.K. 02/09/2023 - 21:43
अमेरिकेतील वाढीव वजनाचा तेथील restaurant मध्ये मिळणाऱ्या अवाजवी जास्त Portion size सोबत कार्यकारण संबंध नक्कीच आहे. हे एक छोटे उदाहरण - portion size UK vs USA
इथल्या वास्तव्यात काही एटिकेट्स कानाला खडा लावून पाळायचे असतात...नव्हे ते तुम्हांला पाळावेच लागतात. इथे कुणाकडेही टक लावून पाहता येत नाही. आपल्याकडे काहीजण याला सौंदर्याला दाद देणे म्हणतील, तारुण्याचा सन्मान समजतील पण इथे मात्र देखणं ते कुरूप कुणाकडेही पाहणे त्यांना अवमानकारक वाटते. आपल्याकडे ट्रकच्या मागे सुद्धा 'पहा.. पण प्रेमाने' अशी सूचना मुद्दाम लिहिलेली असते. इथे गाड्यांकडे फार काळ प्रेमाने पाहताच येणार नाही अशा सुसाट स्पीडनं त्या जात असतात. बालिका - ललना - कुमारी - तरुणी - काकू - ताई - माई - आक्का - आजी कुणाकुणाकडेही अन्य स्त्री वर्गानेही पाहणे प्रशस्त नाही.
मांडणी
विचार

अमेरिका ८- मेल्टींग पाॅट

निमी ·

निमी 20/08/2023 - 15:13
धन्यवाद.. मनःपूर्वक धन्यवाद आपल्या सकारात्मक प्रतिक्रियेबद्दल.. मला स्वतःला लिहिल्यानंतर हा भाग आवडला होता/आहे. मी स्वांत सुखाय लिहिते.. या विषयातील काही भाग पटला तरी पचायला थोडा जड, अवघड आहे याचीही मला कल्पना आहे. या विषयावर अधिक सविस्तर लेख लिहिण्याचा विचार आहे. प्रतिक्रिया नाही, वाचन होणे आणि त्या विचाराची बी पडणे माझ्यासाठी महत्त्वाचे आहे..सर्व वाचकांचेही मनःपूर्वक आभार.

गवि 20/08/2023 - 15:20
जरा थांबा. लगेच पुष्पगुच्छ देऊ नका. मिपावर शनिवार रविवारी जरा कमीच माणसे असतात हॉटेलात. सोमवारी खूप गर्दी होईल. (हापिसची ब्यांडविडथ वापरून मिपा वाचण्यात जे सुख आहे ते घरून नाही).. ;-))

साहना 21/08/2023 - 12:08
अत्यंत सुरेख लेखन. अमेरिकन समाज खरोखर मेल्टिंग पोट आहे. जितकी आत्मीयता अमेरिकन लोक दाखवतात क्वचित कुणी दाखवतात. युरोपिअन अजिबात नाही. मी अमेरिकेत आले तेंव्हा पहिल्याच आठवड्यात कुणी तरी "आम्ही अमेरिकन लोक" असे संबोधित केले. मला थोडे आश्चर्य वाटले. अर्थांत उडदा माजी काळे गोरे, इतर बाजू ह्या सर्व गोष्टी असतातच पण बहुतांशी अमेरिकन लोक खूप चांगले आहेत. कॅलिफोर्निया ची एक विशेष बाजू म्हणजे इथे अनेक हरहुन्नरी लोक आहेत. असंख्य भारतीय आणि गोरे साधू, संन्यासी, बौद्ध भिक्षु आहेत. खूप वर्षे आधी मी रात्रीची एका पार्क मध्ये होते आणि माझ्या सोबत तेंव्हा माझी एक गोरी रूममेट होती, तिथे मला एक तरुण दिसला तो साधारण २१ वर्षांचा होता. गोरा. आणि त्याच्या पेहेरावावरून तो हिंदू किंवा हिप्पी असावा असा कयास वाटला म्हणून मी त्याच्याशी संवाद साधला. आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे हा मुलगा स्वतःला संन्यासी म्हणत होता आणि चक्क LA पासून काहीही नसताना चालत आला होता. बरोबर फक्त एक झोळी आणि आणखीन एक कपड्याची जोडी. फोन, पैसे काहीही नाही. LA - पालो अल्टो म्हणजे साधारण ५०० किलोमीटर. त्यातील साधारण १५० किलोमीटर त्याला एका अग्नीबंबाने लिफ्ट दिली होती. त्याला मी विचारले कि अन्नाचे काय ? तर त्याच्या सन्यास धर्माप्रमाणे तो इतरांची जेवणे झाल्यावर फक्त तीन ठिकाणी जाऊन शाकाहारी अन्नाची भिक्षा मागतो आणि मिळाले तर खातो. आणि हे सर्व काही तो शेखी मिरवल्याप्रमाणे सांगत नव्हता तर अगदी "मॅटर ऑफ फ़ेक्ट" प्रमाणे. देव कसे तरी अरेंज करतो. असे त्याचे म्हणणे होते. इथे कशाला आलास असे विचारले तर तेंव्हा सांता क्रूझ डोंगरांत एक आश्रम होता तिथे काही दिवस राहून वेद अध्ययन करण्यासाठी आलो आहे असे त्याने सांगितले. मग आम्ही त्याला आमच्या घरी नेले, शॉवर वगैरे करून त्याने मग आमचे जेवण झाल्या नंतरच काही थोडे अन्न घेतले आणि मग तो सकाळी ४ वाजता उठून संध्या वगैरे काही तरी कर्मकांड करून आम्हाला आशीर्वाद देऊन गेला. आमच्या घरांत त्या वेळी ४ मुली आणि २ मुले होती त्यामुळे तसा धोका काहीही नव्हता. त्याच्या तोंडावरच एक प्रकारचे विशेष तेज होते. अन्न जास्त खात नसल्याने थोडा कृश वाटत असला तरी त्याचे डोळे तेजपुंज होते.

राजेंद्र मेहेंदळे 21/08/2023 - 12:52
अमेरिका आहेच मेल्टिंग पॉट, पण भारतातल्या भारतातही सगळी शहरे म्हणजे मेल्टींग पॉटच झाली आहेत आताशा. लेख आवडला, आणि शेवटचा परीच्छेद विचारप्रवर्तक वाटला. भारतात व्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावाने अजुनही बोंबच आहे. तुमच्या घरावर शेजार पाजार्‍यांचे लक्ष असते. कोण कधी येते जाते, कुठे सासू/सुनेचे पटत नाही. कोणाचा मुलगा मुलगी नापास झाले, कोणाचे कोणाशी लफडे आहे वगैरे बातम्या यथास्थित चघळल्या जातात(किवा मोलकरणींद्वारे पोचतात). लिव्ह ईन मध्ये राहणे वगैरे तर दूरच. त्यामुळे कटकट होते खरी. पण त्याचबरोबर सणासुदीला एकमेकांच्या घरी एखादी वाटी पक्वान्न दिले जाते. कुरियर आल्यास ठेवुन घेतले जाते, एक्मेकांच्या घराच्या किल्ल्या ठेवल्या जातात, कोविड काळात आमचे जेवण खाण आठवडाभर शेजार पाजारहुनच येत होते. त्यामुळे वरच्या सगळ्या कटकटींकडे दुर्लक्ष करुन राहतोय आपले गुण्यागोविंदाने भारतातच.

चौकस२१२ 23/08/2023 - 08:23
भारतातही सगळी शहरे म्हणजे मेल्टींग पॉटच झाली आहेत आताशा..... ह......म.... स्थानिक / देश पातळीवर म्हणत येईल पण जागतिक पातळीवर ते होणे अवघड आहे ... साधे उदहारण घ्या , टोरांटो किंवा मेलबर्न मध्ये ग्रीस पासून इंडोनेशियातील मुळ लोक येऊन "कायमची " वास्त्यवयं करून आहेत आणि त्यांनी स्वतःची उपहारगृहे उभारली आहेत .. यातील "कायमचे" हे महत्वाचे मुबंईत पंचतारांकित उपहारगृहात जगभरचे तात्पुरते आचारी येतात हे ठीक आणि मुंबई ची मज्जा हि आहेच पण जागतिक मेल्टिंग पॉट मी अजून तरी म्हणणार नाही

साहना 23/08/2023 - 14:05
मुंबई अत्यंत छान मेल्टिंग पोट आहे. काही नतद्रष्ट राजकीय "कार्यकर्ते" सोडल्यास संपूर्ण समाज अत्यंत सहिष्णू आणि आत्ममग्न आहे, लोकांच्या गोष्टींत नाक खुपसत नाही. पुणेरी लोक जास्त आगाऊ आणि नाक खुपसणारे असले तरी ते बहुतांशी बुमर अंकील छाप आहेत त्यामुळे काही वर्षांत त्यांचा कळप कमी होईल. गोवा आणि केरळ बऱ्यापैकी आंतरराष्ट्रीय मेल्टिंग पॉट वाटला. गोव्यांत इंग्लंड,जर्मनी, स्पेन आणि रशियन लोक स्थायिक झालेले दिसतात. केरळ मध्ये सुद्धा अनेक लोक दिसतात. भारतीय लोक बऱ्यापैकी सहिष्णू आहेत.

तुषार काळभोर 25/08/2023 - 06:57
ज्येष्ठ नागरिक काका लोक्स आमच्या वेळी असं नव्हतं बुवा, आम्ही किती खस्ता खाल्ल्या, आम्ही चार चार किलोमीटर पायी शाळेत जायचो, असे उमाळे आणणारी पिढी व्युत्पत्ती कदाचित बेबी बुमर्स मध्येच असेल. अवांतर: दुसऱ्या महायुद्धानंतर भारतात बुमर्सची लाट होती का?

निमी 21/08/2023 - 15:42
प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे. दखल घेणं, लक्ष घालणं ही चांगली बाबही ठरू शकते.. ही लेखमाला झाल्यावर यावर लिहिलेलं लिखाण आहे ते नक्की पाठवेन :-)

चौकस२१२ 23/08/2023 - 07:56
" मेल्टिंग पॉट" चे काही भावलेले फायदे ( यात खालील देश गृहीत : कानडा / युनाइटेड स्टेट्स / ऑस्ट्रेल्या / न्यू झीलंड / इंग्लंड आणि सिंगापोर आणि काही प्रमाणात युयेई ) - विविधी खाद्यसंस्कृती ( नुसती भारतीय लोणची बघितलंय तर कळेल कि भारतात अगदी मुंबई सारखया शहरात सुद्धा एवढ्या प्रकारची लोणची एका ठिकाणी मिळणार नाहीत ) सुक्या माशाचे किती तरी प्रकार - हवेत सुकवलेले मांस - चीज चे असंखय प्रकार खावे त्यांच्या देशात - कलेतील विविध गुणदर्शन ... ग्रीक पानीयरीं जत्रा / चिनी नववर्ष इत्यादी ....

निमी 23/08/2023 - 08:36
मेल्टिंग पॉट कुठलाही असू दे त्यात काही वेळा तरी मेल्ट होऊन एन्जॉय करता येणे खरंच छान असते, मुंबईची मजा काही वेगळी होती/आहे.. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.

सुनील 23/08/2023 - 17:15
मेल्टिंग पॉट हा शब्द लेखात आणि कित्येक प्रतिसादात अगदी सढळपणे वापलेला दिसतो. अमेरिका हा मेल्टिंग पॉट आहे हे वाक्य बरेचदा ऐकण्यात वा वाचनात येते. पण त्याचा खरा अर्थ काय हे बघायचे झाल्यास बिस्मार्कचे वाक्य तपासावे लागेल. जर्मनीचा पोलादी पुरुष म्हणून ओळखला जाणारा बिस्मार्क याला एकदा विचारण्यात आले होते की, जगावर प्रभाव टाकणारी २० व्या शतकातील सर्वात मह्त्त्वाची बाब कोणती? त्याचे उत्तर त्याने एका वाक्यात दिले - अमेरिकन लोक इंग्रजी बोलतात! (North Americans speak English). इ.स. १६२० साली इंग्लंडहून सुमारे १०० प्रवासी घेऊन मेफ्लॉवर नावाची बोट अमेरिकेच्या किनार्‍याला लागली आणि त्यानंतर केवळ इंग्लंडमधूनच नव्हे तर युरोपातील अनेक देशांतून अमेरिकेत स्थायिक होणार्‍यांची रीघ लागली.हे लोक जर आपापल्या भाषा आणि संस्कृती सांभाळत पृथक राहिले असते तर अमेरिका ही युरोपचीच एक प्रतिकृती बनली असती. परंतु तसे झाले नाही. त्यांच्यात आपापसात रोटी-बेटी व्यवहार झाले आणि त्या सर्वामधून एक इंग्रजी भाषी गोरा अमेरिकन निर्माण झाला. बिस्मार्कच्या म्हणण्याचा मथितार्थ हा होता! तसे अमेरिका हे दोन मेल्टिंग पॉट्स आहेत - एक गोरा आणि दुसरा काळा. बाकी अन्य सगळे एका मोठ्या सॅलड बोलचे घटक आहेत. म्हणजे म्हटले तर पदार्थ एक आहे पण त्याचे घटक वेगवेगळे काढता येतात! तद्वत, अमेरिकेत स्थायिक भारतीय हे सॅलड बोलचे घटक आहेत, मेल्टिंग पॉट्चे नव्हेत!

चामुंडराय 24/08/2023 - 03:30
अगदी अगदी , हेच लिहिणार होतो. मेल्टिंग पॉटच्या ऐवजी सॅलड बोल म्हणणे जास्त संयुक्तिक ठरेल. सॅलड मधले सगळे घटक एकत्र तर असतात परंतु बोल मध्ये स्वतःचे वेगळे अस्तित्व देखील राखून असतात. तद्वत लोकं आपापली संस्कृती, भाषा, अन्न, सणवार इत्यादी कवटाळून बेटांवर राहतात. बाकी लेखमालिका छान आहे. घरबसल्या अमेरिकेचे दर्शन होत आहे.

निमी 24/08/2023 - 06:41
मेल्टिंग पॉट बद्दल अधिक योग्य माहिती दिल्याबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद.. आता सॅलड बोल बद्दलही लिहायचा नक्की विचार करेन..आणि आवश्यक तेथे दुरुस्ती पण करेन.

निमी 20/08/2023 - 15:13
धन्यवाद.. मनःपूर्वक धन्यवाद आपल्या सकारात्मक प्रतिक्रियेबद्दल.. मला स्वतःला लिहिल्यानंतर हा भाग आवडला होता/आहे. मी स्वांत सुखाय लिहिते.. या विषयातील काही भाग पटला तरी पचायला थोडा जड, अवघड आहे याचीही मला कल्पना आहे. या विषयावर अधिक सविस्तर लेख लिहिण्याचा विचार आहे. प्रतिक्रिया नाही, वाचन होणे आणि त्या विचाराची बी पडणे माझ्यासाठी महत्त्वाचे आहे..सर्व वाचकांचेही मनःपूर्वक आभार.

गवि 20/08/2023 - 15:20
जरा थांबा. लगेच पुष्पगुच्छ देऊ नका. मिपावर शनिवार रविवारी जरा कमीच माणसे असतात हॉटेलात. सोमवारी खूप गर्दी होईल. (हापिसची ब्यांडविडथ वापरून मिपा वाचण्यात जे सुख आहे ते घरून नाही).. ;-))

साहना 21/08/2023 - 12:08
अत्यंत सुरेख लेखन. अमेरिकन समाज खरोखर मेल्टिंग पोट आहे. जितकी आत्मीयता अमेरिकन लोक दाखवतात क्वचित कुणी दाखवतात. युरोपिअन अजिबात नाही. मी अमेरिकेत आले तेंव्हा पहिल्याच आठवड्यात कुणी तरी "आम्ही अमेरिकन लोक" असे संबोधित केले. मला थोडे आश्चर्य वाटले. अर्थांत उडदा माजी काळे गोरे, इतर बाजू ह्या सर्व गोष्टी असतातच पण बहुतांशी अमेरिकन लोक खूप चांगले आहेत. कॅलिफोर्निया ची एक विशेष बाजू म्हणजे इथे अनेक हरहुन्नरी लोक आहेत. असंख्य भारतीय आणि गोरे साधू, संन्यासी, बौद्ध भिक्षु आहेत. खूप वर्षे आधी मी रात्रीची एका पार्क मध्ये होते आणि माझ्या सोबत तेंव्हा माझी एक गोरी रूममेट होती, तिथे मला एक तरुण दिसला तो साधारण २१ वर्षांचा होता. गोरा. आणि त्याच्या पेहेरावावरून तो हिंदू किंवा हिप्पी असावा असा कयास वाटला म्हणून मी त्याच्याशी संवाद साधला. आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे हा मुलगा स्वतःला संन्यासी म्हणत होता आणि चक्क LA पासून काहीही नसताना चालत आला होता. बरोबर फक्त एक झोळी आणि आणखीन एक कपड्याची जोडी. फोन, पैसे काहीही नाही. LA - पालो अल्टो म्हणजे साधारण ५०० किलोमीटर. त्यातील साधारण १५० किलोमीटर त्याला एका अग्नीबंबाने लिफ्ट दिली होती. त्याला मी विचारले कि अन्नाचे काय ? तर त्याच्या सन्यास धर्माप्रमाणे तो इतरांची जेवणे झाल्यावर फक्त तीन ठिकाणी जाऊन शाकाहारी अन्नाची भिक्षा मागतो आणि मिळाले तर खातो. आणि हे सर्व काही तो शेखी मिरवल्याप्रमाणे सांगत नव्हता तर अगदी "मॅटर ऑफ फ़ेक्ट" प्रमाणे. देव कसे तरी अरेंज करतो. असे त्याचे म्हणणे होते. इथे कशाला आलास असे विचारले तर तेंव्हा सांता क्रूझ डोंगरांत एक आश्रम होता तिथे काही दिवस राहून वेद अध्ययन करण्यासाठी आलो आहे असे त्याने सांगितले. मग आम्ही त्याला आमच्या घरी नेले, शॉवर वगैरे करून त्याने मग आमचे जेवण झाल्या नंतरच काही थोडे अन्न घेतले आणि मग तो सकाळी ४ वाजता उठून संध्या वगैरे काही तरी कर्मकांड करून आम्हाला आशीर्वाद देऊन गेला. आमच्या घरांत त्या वेळी ४ मुली आणि २ मुले होती त्यामुळे तसा धोका काहीही नव्हता. त्याच्या तोंडावरच एक प्रकारचे विशेष तेज होते. अन्न जास्त खात नसल्याने थोडा कृश वाटत असला तरी त्याचे डोळे तेजपुंज होते.

राजेंद्र मेहेंदळे 21/08/2023 - 12:52
अमेरिका आहेच मेल्टिंग पॉट, पण भारतातल्या भारतातही सगळी शहरे म्हणजे मेल्टींग पॉटच झाली आहेत आताशा. लेख आवडला, आणि शेवटचा परीच्छेद विचारप्रवर्तक वाटला. भारतात व्यक्ती स्वातंत्र्याच्या नावाने अजुनही बोंबच आहे. तुमच्या घरावर शेजार पाजार्‍यांचे लक्ष असते. कोण कधी येते जाते, कुठे सासू/सुनेचे पटत नाही. कोणाचा मुलगा मुलगी नापास झाले, कोणाचे कोणाशी लफडे आहे वगैरे बातम्या यथास्थित चघळल्या जातात(किवा मोलकरणींद्वारे पोचतात). लिव्ह ईन मध्ये राहणे वगैरे तर दूरच. त्यामुळे कटकट होते खरी. पण त्याचबरोबर सणासुदीला एकमेकांच्या घरी एखादी वाटी पक्वान्न दिले जाते. कुरियर आल्यास ठेवुन घेतले जाते, एक्मेकांच्या घराच्या किल्ल्या ठेवल्या जातात, कोविड काळात आमचे जेवण खाण आठवडाभर शेजार पाजारहुनच येत होते. त्यामुळे वरच्या सगळ्या कटकटींकडे दुर्लक्ष करुन राहतोय आपले गुण्यागोविंदाने भारतातच.

चौकस२१२ 23/08/2023 - 08:23
भारतातही सगळी शहरे म्हणजे मेल्टींग पॉटच झाली आहेत आताशा..... ह......म.... स्थानिक / देश पातळीवर म्हणत येईल पण जागतिक पातळीवर ते होणे अवघड आहे ... साधे उदहारण घ्या , टोरांटो किंवा मेलबर्न मध्ये ग्रीस पासून इंडोनेशियातील मुळ लोक येऊन "कायमची " वास्त्यवयं करून आहेत आणि त्यांनी स्वतःची उपहारगृहे उभारली आहेत .. यातील "कायमचे" हे महत्वाचे मुबंईत पंचतारांकित उपहारगृहात जगभरचे तात्पुरते आचारी येतात हे ठीक आणि मुंबई ची मज्जा हि आहेच पण जागतिक मेल्टिंग पॉट मी अजून तरी म्हणणार नाही

साहना 23/08/2023 - 14:05
मुंबई अत्यंत छान मेल्टिंग पोट आहे. काही नतद्रष्ट राजकीय "कार्यकर्ते" सोडल्यास संपूर्ण समाज अत्यंत सहिष्णू आणि आत्ममग्न आहे, लोकांच्या गोष्टींत नाक खुपसत नाही. पुणेरी लोक जास्त आगाऊ आणि नाक खुपसणारे असले तरी ते बहुतांशी बुमर अंकील छाप आहेत त्यामुळे काही वर्षांत त्यांचा कळप कमी होईल. गोवा आणि केरळ बऱ्यापैकी आंतरराष्ट्रीय मेल्टिंग पॉट वाटला. गोव्यांत इंग्लंड,जर्मनी, स्पेन आणि रशियन लोक स्थायिक झालेले दिसतात. केरळ मध्ये सुद्धा अनेक लोक दिसतात. भारतीय लोक बऱ्यापैकी सहिष्णू आहेत.

तुषार काळभोर 25/08/2023 - 06:57
ज्येष्ठ नागरिक काका लोक्स आमच्या वेळी असं नव्हतं बुवा, आम्ही किती खस्ता खाल्ल्या, आम्ही चार चार किलोमीटर पायी शाळेत जायचो, असे उमाळे आणणारी पिढी व्युत्पत्ती कदाचित बेबी बुमर्स मध्येच असेल. अवांतर: दुसऱ्या महायुद्धानंतर भारतात बुमर्सची लाट होती का?

निमी 21/08/2023 - 15:42
प्रतिसादाबद्दल आभारी आहे. दखल घेणं, लक्ष घालणं ही चांगली बाबही ठरू शकते.. ही लेखमाला झाल्यावर यावर लिहिलेलं लिखाण आहे ते नक्की पाठवेन :-)

चौकस२१२ 23/08/2023 - 07:56
" मेल्टिंग पॉट" चे काही भावलेले फायदे ( यात खालील देश गृहीत : कानडा / युनाइटेड स्टेट्स / ऑस्ट्रेल्या / न्यू झीलंड / इंग्लंड आणि सिंगापोर आणि काही प्रमाणात युयेई ) - विविधी खाद्यसंस्कृती ( नुसती भारतीय लोणची बघितलंय तर कळेल कि भारतात अगदी मुंबई सारखया शहरात सुद्धा एवढ्या प्रकारची लोणची एका ठिकाणी मिळणार नाहीत ) सुक्या माशाचे किती तरी प्रकार - हवेत सुकवलेले मांस - चीज चे असंखय प्रकार खावे त्यांच्या देशात - कलेतील विविध गुणदर्शन ... ग्रीक पानीयरीं जत्रा / चिनी नववर्ष इत्यादी ....

निमी 23/08/2023 - 08:36
मेल्टिंग पॉट कुठलाही असू दे त्यात काही वेळा तरी मेल्ट होऊन एन्जॉय करता येणे खरंच छान असते, मुंबईची मजा काही वेगळी होती/आहे.. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद.

सुनील 23/08/2023 - 17:15
मेल्टिंग पॉट हा शब्द लेखात आणि कित्येक प्रतिसादात अगदी सढळपणे वापलेला दिसतो. अमेरिका हा मेल्टिंग पॉट आहे हे वाक्य बरेचदा ऐकण्यात वा वाचनात येते. पण त्याचा खरा अर्थ काय हे बघायचे झाल्यास बिस्मार्कचे वाक्य तपासावे लागेल. जर्मनीचा पोलादी पुरुष म्हणून ओळखला जाणारा बिस्मार्क याला एकदा विचारण्यात आले होते की, जगावर प्रभाव टाकणारी २० व्या शतकातील सर्वात मह्त्त्वाची बाब कोणती? त्याचे उत्तर त्याने एका वाक्यात दिले - अमेरिकन लोक इंग्रजी बोलतात! (North Americans speak English). इ.स. १६२० साली इंग्लंडहून सुमारे १०० प्रवासी घेऊन मेफ्लॉवर नावाची बोट अमेरिकेच्या किनार्‍याला लागली आणि त्यानंतर केवळ इंग्लंडमधूनच नव्हे तर युरोपातील अनेक देशांतून अमेरिकेत स्थायिक होणार्‍यांची रीघ लागली.हे लोक जर आपापल्या भाषा आणि संस्कृती सांभाळत पृथक राहिले असते तर अमेरिका ही युरोपचीच एक प्रतिकृती बनली असती. परंतु तसे झाले नाही. त्यांच्यात आपापसात रोटी-बेटी व्यवहार झाले आणि त्या सर्वामधून एक इंग्रजी भाषी गोरा अमेरिकन निर्माण झाला. बिस्मार्कच्या म्हणण्याचा मथितार्थ हा होता! तसे अमेरिका हे दोन मेल्टिंग पॉट्स आहेत - एक गोरा आणि दुसरा काळा. बाकी अन्य सगळे एका मोठ्या सॅलड बोलचे घटक आहेत. म्हणजे म्हटले तर पदार्थ एक आहे पण त्याचे घटक वेगवेगळे काढता येतात! तद्वत, अमेरिकेत स्थायिक भारतीय हे सॅलड बोलचे घटक आहेत, मेल्टिंग पॉट्चे नव्हेत!

चामुंडराय 24/08/2023 - 03:30
अगदी अगदी , हेच लिहिणार होतो. मेल्टिंग पॉटच्या ऐवजी सॅलड बोल म्हणणे जास्त संयुक्तिक ठरेल. सॅलड मधले सगळे घटक एकत्र तर असतात परंतु बोल मध्ये स्वतःचे वेगळे अस्तित्व देखील राखून असतात. तद्वत लोकं आपापली संस्कृती, भाषा, अन्न, सणवार इत्यादी कवटाळून बेटांवर राहतात. बाकी लेखमालिका छान आहे. घरबसल्या अमेरिकेचे दर्शन होत आहे.

निमी 24/08/2023 - 06:41
मेल्टिंग पॉट बद्दल अधिक योग्य माहिती दिल्याबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद.. आता सॅलड बोल बद्दलही लिहायचा नक्की विचार करेन..आणि आवश्यक तेथे दुरुस्ती पण करेन.
आम्ही मुलीकडे ज्या भागात राहतोय तिथं खरोखरच केवळ अठरापगड जातीच्या नाही तर अनेक विविध देशांमधून लोक रहायला येतात. इथल्या काही राज्यात तर मूळ अमेरिकन फारच कमी आणि बाहेर देशातून वेगवेगळ्या कारणांसाठी येणारे आणि आता इथेच स्थायिक होऊन इथलेच झालेले रहिवासी नागरिक जास्त आहेत. मेक्सिको - एशिया मधून हे प्रमाण अधिक आहे. त्यातही कॅलिफोर्निया, टेक्सास, फ्लोरिडा, न्यूयॉर्क, न्यू जर्सी ह्या राज्यांमध्ये हे प्रमाण सर्वात जास्त आहे. इथे मुद्दाम नमूद करावेसे वाटते की भारतातून येणाऱ्यांचे प्रमाण 6% आहे, तर मेक्सिकन लोकांचे 24% आहे.
मांडणी
विचार

अमेरिका ७ -आराम का व्यायाम

निमी ·

कर्नलतपस्वी 18/08/2023 - 12:10
मुलीच्या घरा जवळच मोठ्ठे राज्यस्तरीय क्रीडांगण होते. इनडोअर, आऊटडोअर, स्केटिंग ते आईस हाॅकी अशा सर्व प्रकारच्या खेळाची सोय. बेसबॉल हा लोकप्रिय खेळ, बहुतेकांच्या आंगणात ट्रॅम्पोलीन व बास्केटबॉल ची सिंगल,स्टॅण्ड अलोन बास्केट होती. मोठ्ठा ट्रॅक होता. नेहमीच सकाळी न चुकता जॉगिंग व संध्याकाळी खेळ बघण्यात रमायचो. असेच एक दिवस व्हॉलीबॉल बघत असताना मला खेळायला येता का म्हणून विचारले. नंतर जेव्हां जेव्हां खेळ बघायला गेलो तेव्हां आवर्जून मैदानात ओढले गेलो. क्रीडांगणाचा रखरखाव अतीशय सुदंर व स्वच्छ होता. पाळीव प्राण्यांसाठी असलेली स्वच्छतागृहे माणसांच्या स्वच्छतागृहा इतकीच स्वच्छ होती. जवळच अत्याधुनिक गोल्फ ग्राउंड होते. सहा महिने नियमित जात असल्याने स्टाफ सुद्धा ओळखायला लागला होता. सर्व काही फुकट होते पण गैरवापर दिसला नाही. मालीका छान चालली आहे. लेखन शैली साधी सोपी, गप्पा मारत आहे असे वाटते.

निमी 18/08/2023 - 14:52
धन्यवाद सर.. खरंच तुम्ही अगदी बरोबर ओळखलं.. मला गप्पा मारायला आणि वेगळी चांगली माहिती ऐकायला, माणसं वाचायला मनापासून आवडते..त्यामुळे तेच ह्या मालिकेत नक्की जाणवेल.

राजेंद्र मेहेंदळे 18/08/2023 - 12:44
छान चाललिये मालिका. मला वाटते भारतात शहरानुसार व्यायामाचे प्रकार्/प्रमाण बदलते. मुंबईत रोज सकाळी ७.१४ आणि ८.१६ ची लोकल पकडायला धावणार्‍या बिचार्‍या मंडळींचा तोच व्यायाम असतो. पुण्यात जरा सुशेगाद जीवनशैली असल्याने पहाटेपासुन रस्त्यावर्/बागेत्,टेकडीवर(पर्वती/तळजाई) प्रातःफेरी करणारे/पळणारे/सायकलिस्ट खूप दिसतात. शिवाय सोलारिस्,डेक्कन जिमखाना,पी वाय सी ईथे महागड्या गाड्या घेउन येणारे आणि भरमसाट पैसे देउन घाम गाळणारेही दिसतात. छोट्यामोठ्या जलतरण तलावांवरही गर्दी असते. सातारा/कोल्हापुरात पहाटे पळायला जाणार्‍यांचे प्रमाण बरेच आहे. ईतर शहरांचेही प्रकार असतील. एकुणात वैद्यकीय सेवा महाग होत चालल्याने का होईना, तब्येत राखण्याचे प्रस्थ वाढत आहे असे दिसते. रच्याकने-अमेरिकेतील वैद्यकीय सेवा/सोयी याबद्दल काही निरिक्षणे असल्यास लिहा. शिक्षण पद्धतीबद्दलही लिहा. कॅनडामध्ये हे दोन्ही जवळपास फुकट( प्राथमिक/माध्यमिक शिक्षण आणि बेसिक आरोग्यसेवा) आहे, जे ओबामांना प्रयत्न करुनही मेडिकल आणि ईन्शुरन्स लॉबीच्या दबावामुळे अमेरिकेत करता आले नाही असे ऐकुन आहे.

निमी 18/08/2023 - 14:55
मेडिकल ट्रीटमेंट,शाळा/ शिक्षण याबद्दल कदाचित अजून पहावे लागेल.. पुढच्या दौऱ्यात त्याचा नक्की विचार करेन. यावेळी खरंतर हे लिखाण मी माझ्या आनंदासाठी केले आणि काही आप्त/मित्रमंडळींनी मिपाची माहिती सांगून प्रोत्साहित केल्याने इथे पाठवण्याचे एक प्रकारे धाडस केले आहे.. तुम्हा अनेकांच्या प्रोत्साहनने खूपच धीर आला.. छान वाटले.

विंजिनेर 19/08/2023 - 00:20
वाचतोय - पुढचे भाग येउद्या असेच. अमेरिकेतली सुबत्ता, स्वच्छता, उत्तम दर्जाची रेस्टॉरंटस, मोठे रस्ते आणि त्यावरून सुळकरून जाणाऱ्या गाड्या इ. आपल्या मनावर प्रथमदर्शनीच छाप टाकतात आणि ते साहजिक आहे. याबरोबर, अमेरिकेतची दुसरी बाजू साधारणतः पांढरपेशा (उच्च) मध्यमवर्गीयांसमोर येत नाही - होमलेस शेल्टर्स,, गन व्हॉयलंस, ड्रग्ज इ. - तुम्हाला ही बाजू कितपत दिसली/जाणवून घेतली हे ही वाचायला आवडेल. श्रीमंतीचा डौल प्रत्येक देशात निराळा असला तरी गरीबीचा चेहेरा सगळीकडे सारखाच असतो :)

पॉपकॉर्न 07/10/2023 - 19:58
अच्यूत गोड्बोलेंच्या एका पुस्तकात त्यांनी याबद्दल खूप छान माहीती दिलेली आहे. ते त्यांच्या एका अमेरीका वारीत कुठल्याही पॉश हॉटेल मध्ये न रहाता गरीब वस्तीत कृष्ण कुटूंबासोबत राहीले त्याचा अनुभव सांगीतला आहे. पुस्तकाचे नाव आता आठवत नाही. मुसाफिर असावे बहूतेक

पर्णिका 24/08/2023 - 04:17
लेख आवडला.
अमेरीकेत मात्र भल्या पहाटे ते उशिरा रात्रीपर्यंत लोक कधीही, कितीही, कसाही, कोणताही व्यायाम करताना दिसतात.
हे मात्र खरे ! सुदैवाने घरातील अन जवळची मित्रमंडळी fitness freak असल्याने ( किंवा मग समानशीलव्यसनेन सख्यम् असे ही म्हणू शकता ) आठवठ्यातून ४-५ दिवस बऱ्यापैकी व्यायाम होतोच. यांत योगा, वॉल्क, स्विमिंग, बॅडमिंटन, टेनिस यांपैकी काहीतरी ठरवतो. वीकांताला वेळ असेल तर ट्रेल, हायकिंग, कॅम्पिंग अशा आऊटडोअर ऍक्टिव्हिटीज जमेल तशा करतो. मुलेही गॉल्फ, बास्केटबॉल, टेबल टेनिस, पिंग पॉंग खेळायची/खेळतात. आता तर कॉलेज गोइंग असल्याने नॅशनल पार्क्स, बीचेस अशा ग्रुप ट्रिप्सही त्यांची ती प्लॅन करतात आणि जाऊनही येतात. एकुणांत व्यायामाबरोबरच निसर्गात वेळ घालवणे/ फिरायला जाणे ही बहुतांशी अमेरिकन लोकांची आवड आहे.

निमी 24/08/2023 - 06:49
सहमत.. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. पुढील काही लेखात विकेंड दर्शनही होईल..परंतु वेगवेगळे व्यायाम आणि त्यासाठीची आवश्यक उपलब्धता चांगल्या स्थितीत असते हे विशेष.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 24/08/2023 - 10:12
जमेल तसे, जमेल तिथे, व्यायाम झाला पाहिजे. शरिराच्या हालचाली झाल्या पाहिजेत. व्यायाम केलाच पाहिजे. व्यायामाचं महत्व सांगणारा भाग, आवडला हे सांगणे न लगे. कोणत्याच व्याधी नसतात तेव्हा व्यायाम केला पाहिजे. आपल्याकडे व्याधी निदर्शनास आल्या की व्यायाम सुरु होतो. व्यायाम जीवनाचा आणि जगण्याचा भाग झाला पाहिजे. अर्थात, मीही काही अपवाद नाही. नियमितता म्हणून आपली नसते. दोन-चार दिवस चाललो. हातपाय झटकले. एक दोन दिवस बॅडमिंटन चांगले सेट झाले की पायबीय मुरगळला की संपलं. संपला आपला व्यायाम. वाचतोय लिहिते राहावे. -दिलीप बिरुटे

मुक्त विहारि 24/08/2023 - 16:09
आमची आपली वंशपरापरागत, अकरा नंबरची बस रोज साधारण पणे, 8-10 किमी, बस चालवायची एकदा तर मी आणि आमचे पिताश्री, वय वर्षे फक्त 85, गंमत म्हणून 12-15 किमी , अकरा नंबरची बस फिरवली मनसोक्त चालणे , इतपतच आमचा व्यायाम ....

कर्नलतपस्वी 18/08/2023 - 12:10
मुलीच्या घरा जवळच मोठ्ठे राज्यस्तरीय क्रीडांगण होते. इनडोअर, आऊटडोअर, स्केटिंग ते आईस हाॅकी अशा सर्व प्रकारच्या खेळाची सोय. बेसबॉल हा लोकप्रिय खेळ, बहुतेकांच्या आंगणात ट्रॅम्पोलीन व बास्केटबॉल ची सिंगल,स्टॅण्ड अलोन बास्केट होती. मोठ्ठा ट्रॅक होता. नेहमीच सकाळी न चुकता जॉगिंग व संध्याकाळी खेळ बघण्यात रमायचो. असेच एक दिवस व्हॉलीबॉल बघत असताना मला खेळायला येता का म्हणून विचारले. नंतर जेव्हां जेव्हां खेळ बघायला गेलो तेव्हां आवर्जून मैदानात ओढले गेलो. क्रीडांगणाचा रखरखाव अतीशय सुदंर व स्वच्छ होता. पाळीव प्राण्यांसाठी असलेली स्वच्छतागृहे माणसांच्या स्वच्छतागृहा इतकीच स्वच्छ होती. जवळच अत्याधुनिक गोल्फ ग्राउंड होते. सहा महिने नियमित जात असल्याने स्टाफ सुद्धा ओळखायला लागला होता. सर्व काही फुकट होते पण गैरवापर दिसला नाही. मालीका छान चालली आहे. लेखन शैली साधी सोपी, गप्पा मारत आहे असे वाटते.

निमी 18/08/2023 - 14:52
धन्यवाद सर.. खरंच तुम्ही अगदी बरोबर ओळखलं.. मला गप्पा मारायला आणि वेगळी चांगली माहिती ऐकायला, माणसं वाचायला मनापासून आवडते..त्यामुळे तेच ह्या मालिकेत नक्की जाणवेल.

राजेंद्र मेहेंदळे 18/08/2023 - 12:44
छान चाललिये मालिका. मला वाटते भारतात शहरानुसार व्यायामाचे प्रकार्/प्रमाण बदलते. मुंबईत रोज सकाळी ७.१४ आणि ८.१६ ची लोकल पकडायला धावणार्‍या बिचार्‍या मंडळींचा तोच व्यायाम असतो. पुण्यात जरा सुशेगाद जीवनशैली असल्याने पहाटेपासुन रस्त्यावर्/बागेत्,टेकडीवर(पर्वती/तळजाई) प्रातःफेरी करणारे/पळणारे/सायकलिस्ट खूप दिसतात. शिवाय सोलारिस्,डेक्कन जिमखाना,पी वाय सी ईथे महागड्या गाड्या घेउन येणारे आणि भरमसाट पैसे देउन घाम गाळणारेही दिसतात. छोट्यामोठ्या जलतरण तलावांवरही गर्दी असते. सातारा/कोल्हापुरात पहाटे पळायला जाणार्‍यांचे प्रमाण बरेच आहे. ईतर शहरांचेही प्रकार असतील. एकुणात वैद्यकीय सेवा महाग होत चालल्याने का होईना, तब्येत राखण्याचे प्रस्थ वाढत आहे असे दिसते. रच्याकने-अमेरिकेतील वैद्यकीय सेवा/सोयी याबद्दल काही निरिक्षणे असल्यास लिहा. शिक्षण पद्धतीबद्दलही लिहा. कॅनडामध्ये हे दोन्ही जवळपास फुकट( प्राथमिक/माध्यमिक शिक्षण आणि बेसिक आरोग्यसेवा) आहे, जे ओबामांना प्रयत्न करुनही मेडिकल आणि ईन्शुरन्स लॉबीच्या दबावामुळे अमेरिकेत करता आले नाही असे ऐकुन आहे.

निमी 18/08/2023 - 14:55
मेडिकल ट्रीटमेंट,शाळा/ शिक्षण याबद्दल कदाचित अजून पहावे लागेल.. पुढच्या दौऱ्यात त्याचा नक्की विचार करेन. यावेळी खरंतर हे लिखाण मी माझ्या आनंदासाठी केले आणि काही आप्त/मित्रमंडळींनी मिपाची माहिती सांगून प्रोत्साहित केल्याने इथे पाठवण्याचे एक प्रकारे धाडस केले आहे.. तुम्हा अनेकांच्या प्रोत्साहनने खूपच धीर आला.. छान वाटले.

विंजिनेर 19/08/2023 - 00:20
वाचतोय - पुढचे भाग येउद्या असेच. अमेरिकेतली सुबत्ता, स्वच्छता, उत्तम दर्जाची रेस्टॉरंटस, मोठे रस्ते आणि त्यावरून सुळकरून जाणाऱ्या गाड्या इ. आपल्या मनावर प्रथमदर्शनीच छाप टाकतात आणि ते साहजिक आहे. याबरोबर, अमेरिकेतची दुसरी बाजू साधारणतः पांढरपेशा (उच्च) मध्यमवर्गीयांसमोर येत नाही - होमलेस शेल्टर्स,, गन व्हॉयलंस, ड्रग्ज इ. - तुम्हाला ही बाजू कितपत दिसली/जाणवून घेतली हे ही वाचायला आवडेल. श्रीमंतीचा डौल प्रत्येक देशात निराळा असला तरी गरीबीचा चेहेरा सगळीकडे सारखाच असतो :)

पॉपकॉर्न 07/10/2023 - 19:58
अच्यूत गोड्बोलेंच्या एका पुस्तकात त्यांनी याबद्दल खूप छान माहीती दिलेली आहे. ते त्यांच्या एका अमेरीका वारीत कुठल्याही पॉश हॉटेल मध्ये न रहाता गरीब वस्तीत कृष्ण कुटूंबासोबत राहीले त्याचा अनुभव सांगीतला आहे. पुस्तकाचे नाव आता आठवत नाही. मुसाफिर असावे बहूतेक

पर्णिका 24/08/2023 - 04:17
लेख आवडला.
अमेरीकेत मात्र भल्या पहाटे ते उशिरा रात्रीपर्यंत लोक कधीही, कितीही, कसाही, कोणताही व्यायाम करताना दिसतात.
हे मात्र खरे ! सुदैवाने घरातील अन जवळची मित्रमंडळी fitness freak असल्याने ( किंवा मग समानशीलव्यसनेन सख्यम् असे ही म्हणू शकता ) आठवठ्यातून ४-५ दिवस बऱ्यापैकी व्यायाम होतोच. यांत योगा, वॉल्क, स्विमिंग, बॅडमिंटन, टेनिस यांपैकी काहीतरी ठरवतो. वीकांताला वेळ असेल तर ट्रेल, हायकिंग, कॅम्पिंग अशा आऊटडोअर ऍक्टिव्हिटीज जमेल तशा करतो. मुलेही गॉल्फ, बास्केटबॉल, टेबल टेनिस, पिंग पॉंग खेळायची/खेळतात. आता तर कॉलेज गोइंग असल्याने नॅशनल पार्क्स, बीचेस अशा ग्रुप ट्रिप्सही त्यांची ती प्लॅन करतात आणि जाऊनही येतात. एकुणांत व्यायामाबरोबरच निसर्गात वेळ घालवणे/ फिरायला जाणे ही बहुतांशी अमेरिकन लोकांची आवड आहे.

निमी 24/08/2023 - 06:49
सहमत.. प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. पुढील काही लेखात विकेंड दर्शनही होईल..परंतु वेगवेगळे व्यायाम आणि त्यासाठीची आवश्यक उपलब्धता चांगल्या स्थितीत असते हे विशेष.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 24/08/2023 - 10:12
जमेल तसे, जमेल तिथे, व्यायाम झाला पाहिजे. शरिराच्या हालचाली झाल्या पाहिजेत. व्यायाम केलाच पाहिजे. व्यायामाचं महत्व सांगणारा भाग, आवडला हे सांगणे न लगे. कोणत्याच व्याधी नसतात तेव्हा व्यायाम केला पाहिजे. आपल्याकडे व्याधी निदर्शनास आल्या की व्यायाम सुरु होतो. व्यायाम जीवनाचा आणि जगण्याचा भाग झाला पाहिजे. अर्थात, मीही काही अपवाद नाही. नियमितता म्हणून आपली नसते. दोन-चार दिवस चाललो. हातपाय झटकले. एक दोन दिवस बॅडमिंटन चांगले सेट झाले की पायबीय मुरगळला की संपलं. संपला आपला व्यायाम. वाचतोय लिहिते राहावे. -दिलीप बिरुटे

मुक्त विहारि 24/08/2023 - 16:09
आमची आपली वंशपरापरागत, अकरा नंबरची बस रोज साधारण पणे, 8-10 किमी, बस चालवायची एकदा तर मी आणि आमचे पिताश्री, वय वर्षे फक्त 85, गंमत म्हणून 12-15 किमी , अकरा नंबरची बस फिरवली मनसोक्त चालणे , इतपतच आमचा व्यायाम ....
भारतात फार कमी लोक स्वतःच्या तब्येतीची-आरोग्याची काळजी घेतात आणि नगण्य लोक मनापासून व्यायाम करतात. अस्मादिकही त्यास अपवाद नाहीत. 'केला पाहिजे' म्हणून, डॉक्टरनी विचारलं तर होकार भरता यावा म्हणून किंवा स्वतःला फसवणं थोडं सोपं जावं म्हणून जितका व्यायाम करणं आवश्यक असेल तेवढाच मी करते. याबाबत थोडा अवमान गिळून कबूल करते की 'कळतंय पण वळत नाही' च्या धर्तीवर 'पटतंय पण उठवत नाही.' अशी पहाटे साखरझोपेत अवस्था असते. व्यायाम हा केवळ प्रातःसमयी करण्याचा असल्याचा पूर्वजांचा योग्य सल्ला आणि आमचा सोयीस्कर गैरसमज आम्ही मोफत पाळल्याने 'भल्या पहाटे ते सकाळी लवकर' इतकाच वेळ व्यायाम करणे आम्ही योग्य मानले आहे.
मांडणी
विचार
Subscribe to मांडणी
© 2026 मिसळपाव