मिसळपाव
निघताना....
मी हळूहळू पण निश्चितपणे
पार दिसेनाशी होईन
तेव्हा तू चौकट ओलांड,
आणि निघताना.....
आपल्या हसल्याबोलल्या
आवाजांची फूले घेऊन ये
आपल्यातल्या गहिवरांचे
कढ, न हिंदकळता आण
मी न ओलांडलेली अंतरे
तू सहजच पार करुन ये
माझे न उच्चारलेले नाव
चारचौघांत सरळच घे
सगळे उठून जातील तेव्हा
आपल्यातल्या शब्दांची
आरास मांड
त्यानंतर आपोआप दिवा लागेल
तुझ्या डोळ्यांतले पाणी विझेल
मग मी मुक्त होऊन रेषा होईन
तुझ्या तळहातांवर खोल रुतेन..
तू हळूहळू पण निश्चितपणे
पार दिसेनासा होऊन
माझ्याजवळ पोहचेपर्यंत...
काव्यरस