कविता

मंद जाहल्या तारका.......

मंतरलेले दिवस ते
चंद्र होता साक्षीला,
पुनवेच्या राती रुपेरी
प्रेमरंगी तुजसवे नाहल्या.

रात्र होती तरुण
अन यौवनी मी तुजसवे,
मोरपंखी मधुर स्वप्नात तू
गंध रातराणीचा दरवळे.

मदहोश मी, बेधुद तू
चंद्र मजकवे सामावला,
हलकेच डोकाउनी नभातून
तारकाहि गाली लाजल्या.

आजही रात्र तैसीच आहे
गंध तोच रातराणीचा दरवळे
? ? ? ? ? ? ?
चंद्र नाही आज मजकवे
तारकाहि मंदावल्या.नभीच्या

निरंजन वहाळेकर

सभ्यतेची अभिरूची : नागपुरी तडका

छातीचं झाकण आता बोम्लीवर आलं
हात्तीच्या बैनमाय भलतंच झालं ...... !!

चॅनल पाहावं कोणतंय तं उघडेबंब नाचते
टीव्ही पाह्यतांना पोरासंग, मायबाप लाजते
सभ्यतेची अभिरूची लईच दिसते न्यारी
अब्रू गेली ढोड्यात अन नोट झाली प्यारी
आता उघडं काय, झाकलं काय, सारखंच झालं
हात्तीच्या बैनमाय भलतंच झालं ...... !!

यशोधराचे 'प्रार्थना' हे अप्रतिम छंद्काव्य वाचून आम्हाला काही छंद आठवले नसते तरच नवल. सादर आहे ;)

ठेवतो अपेक्षा
मिळेल दर्शन
जिन्यात लपेन
आज तुझ्या..

एकाएकी तुझे
प्रकटती तात
कैसे बोलतात
अरे चोरा!...

फोकलाया पाठी
काठी बाभळीची
कन्यका तुमची
माझी ताई!...

अवकळा उरे
'सरली' जाणीव
उरली नेणीव
आवर रे...

छंदः परद्वार

चतुरंग

हातचा
===============
.
.
हाती अर्धाच प्याला,
म्हणता सौख्य कळेना..
अवीट जीवन गोडवा,
मग जिभेवरी रुळेना..
.
स्वीकार मीच न केला,
माझ्या अपूर्णतेचा..
आसवांच्या अंध धारा,
राहिल्या देत ठेचा..
.
हाती अर्धाच प्याला,
जो तो बघे रिकामा..
धडपडा जीव "वेडा",
हताश नि निकामा..
.
जन्म आशा निराशा,
मन आंदोल साहवेना..
हातचा आधार विसरता,
जीवनी संघर्ष चुकेना..
.
हाती अर्धाच प्याला,
म्हणता सौख्य कळेना..
हा सोहळा असण्याचा,
हृदयांतरी खुलेना..!
.
बेरजेत मोजावयाचा,
हातचा राहून गेला..