कविता

अजपाचे संगती | एकारली वृत्ती | ठाके सीता-पती | सन्निधानी || स्व-स्थ राहोनी | राम नाम ध्यानी | लाभे पुण्य खाणी | आत्म वृत्ती || आत्मवृत्तीची कळा | प्रेमे पाही सकळा | दिसे सर्वत्र सावळा | चरा- चरी || नाम जप गोडी | जरी लाभे थोडी | साधने तोकडी | बाकी होती || याजन याजन | दान तीर्थाटन | सद्गुरुवाचोन | शून्य होय || सद्गुरू माउली | देई नाम साउली | तेणे लोभावली | जिव्हा माझी || सागर लहरी - ११.७.२०१०

मीरा हसुनी सांगे राधेला रोजच भेटे श्रीहरी मजला हेवा मी करू तरी कसला तो माझ्यातच भरुनी उरला सकाळी माझ्या शेजेवरी सूर्यकिरण बनुनी येतो अल्लड उधळीत उषा लाडिक चाळा तो करितो स्नानासाठी मी जाता माझ्यास्तव तो जल होतो मी माळंता फुले सुगंधी तोच तयातुनी परीमळतो गंध उगळता त्याच्यासाठी चंदन बनुनी तो झिजतो माला गुंफता जाईची तो सूत्र म्हणुनी वावरतो मी नेसता वस्त्र रेशमी तो तयातील मार्दव बनतो मी करिता शृंगार दर्पणी तो सौंदर्य माझे होतो मी छेडीता वीणा विरागी तो तारांचे अंतर बनतो पायी बांधता मी घुंगरू नादमधुर तो झंकारून उठतो रात्री माझ्या गवाक्षातुनी चंद्र बनुनी पाझरतो नक्षत्रांचे

मिपावरील थोर विडंबनकार, संपादक व आता बल्लवाचार्य केशवसुमार यांना समर्पित.

उठ रे मराठी गड्या तू चल सीमेवर