कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
पाऊस गाणी
===========
झर झर झडी
त्यात कागद होडी
खट्याळ थोडी
ति लोभस दडी..
खळ खळ घळी
पाहता गाली खळी
भज्याची थाळी
नि विजेची टाळी..
रंग रंग दारी
त्यात फुलली दरी
सण उत्सव घरी
नि दंगली सारी..
चिंब चिंब गाणी
गाती पाऊस ठाणी
खोटीच नाणी
नि पाणीच पाणी..
सर सर हट्टी
तिची पोरांशी गट्टी
शाळेला सुट्टी
नि डोक्यावर पट्टी..
गर्द गर्द झाडी
त्यात संतत झडी
भिजली गढी
नि पुराची कडी..
टीप टीप बरी
की झडच खरी
असो काही जरी
झरो रिमझीम सरी..
अरूपाचे रूप | श्रीहरी स्वरूप
पाहता तद्रूप | जीव होई
भक्तांचियासाठी | चंद्रभागेकाठी
उभा जगजेठी | पंढरीत
दीनांचा कैवारी | सावळा मुरारी
संकटात तारी | पांडुरंग
भाव तेथे देव | नांदतो सदैव
कैवल्याची ठेव | अंतरात
मायबाप, भ्राता | तूच सखा, त्राता
रुक्मिणीच्या कांता | दे दर्शन
कायम सुरु असतो आठवणींचा लपंडाव
भावनांचा, शब्दांचा, अन नात्यांचा लपंडाव
कधी नाती माझ्यापासून लपतात
तर कधी मी त्यांच्यापासून ...
कधी शब्द माझ्यापासून लपतात
तर कधी मी त्यांच्यापासून ...
इच्छांचेही तेच , नात्यांचेही तेच
प्रेमाचेही तेच अन आप्तांचेही तेच ...
माझे मन, अन माझ्या सावल्या
माझे विचार, अन माझे प्रतिबिंब
ह्यांनी मांडलेला लपाछपिचा डाव
आयुष्य माझे म्हणजे एक लपंडाव
आलाय पाउस ...चिंब भिजून घे
तळहातावर थेंबांचा स्पर्श.......मनात साठवून घे..
थेंबांची सरसर,थेंबांचा नाद...कानामध्ये साठवून घे
पाउस आलाय ... भिजून घे
ओल्या ओल्या मातीचा गहिरा गंध....तुझा आहे
पानांचा ओला ओला हिरवा रंग.... तुझा आहे
चेहऱ्यावर पडणारा प्रत्येक थेंब.....तुझ्यासाठी आहे
आला आहे पाउस..भिजून घे
ढगांचही मन भरून आलय...... तुझ्यासारखं
मनातल्या मनात...त्याच गहिवरण समजून घे...
आला आहे पाउस...भिजून घे..
पाउस आणी निसर्ग
पाउस हा नसतो फक्त आनंदाचा उरुस
तर पाउस हा असतो
आभाळाच्या लेकरांनी
विश्वाच्या ओसरीत घातलेला धुडगुस
पाउस म्हणजे आभाळाने धरणीला
दिलेला असतो एक नजराणा
आणी
पाउस म्हणजे आकाशाचा धरतीला भेट्ण्याचा
असतो एक खोटा बहाणा
या जलदाच चैतन्य भेटत असत
जेव्हा प्रितीत
तेव्हा पाउस घेत असतो
स्रुजनाला आपल्या
गोड मिठीत
तहान विसरुन मेघ जेव्हा
जलधारा शिंपुन होतात अधु
धरणी मात्र होते तेव्हा
हिरवा शालु नेसलेली नववधु
माझ्या हृदयीच्या छेडूनी सप्त तारा
आरोह अवरोहा संगे चाले मन भरारा
असलेच कितीक राग नित्य नवे ऐकले ||१||
झंकारूनी स्वरांना घेवूनी रोज ताना
ओठी माझ्या येई फुलोनी नवा तराणा
कसले आता गाणे कसले नवे तराणे ||२||
आले माहेरी माहेरी माझ्या विठाईच्या दारी
फारा दिसांनी ग झाली माझी पंढरीची वारी
वाट बदलली तरी काही ओळखीच्या खुणा
नव्या रानराईतही निशिगंध फुले जुना
खुल्या आकाशी चांदणं रात चंद्राने भिजली
नभमाईच्या केसात चंद्रशब्दांच्याही ओळी
काही भेटल्या ग सया सया आठ-आठवाच्या
वारी सरली गुजात जुन्या हास-आसवाच्या
नवे सौंगडी भेटले, जिवाभावाचे मैतर
नव्या आठवांची घेते घेते भरून घागर
आता पाय स्पर्शू किती घेऊ आशीर्वाद किती
किती मातीचे ओघळ ओघळवू मी या हाती
माझी पंढरीची वाट वाट सूर्याची पूर्वीची
आता पश्चिमेची ओढ ओढ लागली प्रियाची
फार फार दिवसांपूर्वी लिहीलेली ही विनोदी कविता आहे.
वाचा. हसा.विसरा. या क्याटेगरीतली.
जुने जालसंदर्भ शक्य तितके पुसून टाकले आहेत .
अजूनही काही सापडले तर ते हसण्यावारी न्यावेत ही विनंती.
अर्ज-ए-पेश है रफीक जुमाणीची प्रेमकविता.
*********************************************************************************************
मी हलवीत बसतो गल्ल्यामधली पाव-अधेली नाणी
कशी कळावी तुला प्रेमळे दिलकी आणिबाणी.
"हल्का कथ्था छोडबे कुत्ते" सांगू नको गर्जूणी
मी पिंक दिलाचा ग्यासूद्दीन तू खिडकीत्ली पदमीणी.
एकाच विषयावर दोन , दोन विडंबनं येण्याचा प्रकार दोनदा घडला, मग आम्हाला काही नतद्रष्ट शंका आल्या...
एका स्थळात लिहिली, वीडंबने हि दोन
शंका विचारणारे, नतद्रष्ट आम्ही कोण?
पहिलेच काव्य येई नावाने केसुरंगा
केशवसुमार देती पुढचे विरुद्ध अंगा
दावीत दोन्हि रंगा पाध्ये चतूर दोन?
शंका विचारणारे , नतद्रष्ट आम्ही कोण?
काल जालभ्रणकरताना मिपाच्या दिशेने बराच धुरळा उडलेला दिसला. नक्की काय झाले पाहण्यासाठी आम्ही तिथे गेलो तर काही जालकंटक आणि पाध्ये यांच्यात चौपाटीवर खडाजंगी चालू होती.. धोरणे, अन्याय , आणीबाणी, गुंड, आयोजक, यजमान, कुत्रे, डुक्कर, इंदिरा गांधी वगैरे वगैरे शब्द फेकाफेकी सुरु होती. ही सगळी धुळवड बघून मन विषण्ण झाले आणि आम्ही भलतेच गाणे गुणगुणायला लागलो............
एका स्थळात लिहिली, जी धोरणे सुरेख
फुटले बरेच फाटे, नतद्रष्ट काही लोक
कोणी विचारले ना, अपुल्या मतास सांगा
समजाऊनी तयांचा चालूच राही दंगा
अन पाहुनि तयांना, चेकाळती अनेक
फुटले बरेच फाटे, नतद्रष्ट काही लोक
मिसळपाव