कविता

पाक चे पि.ओ.के, चीन चे अकसाई, आतातर म्हणे, अरुणाचल आमचा नाही, येतच आहेत, बंगदेशचे विस्थापित अजुनही। विचार करुन होते मनाची लाही लाही, किती सोसणार घाव आता माझी आई, किती अजुन २६/११, आपले म्हणुन सोसायचे। तंगड्यां वर तंगडे ठेवून अजुन सुद्धा बसायचे? राष्ट्रर्पण

पराक्रमी असा मी : हझल माझ्या मनात नाही, कसलाच भेद येतो पोटात भूक त्याच्या, जेवून मीच घेतो ना लोभ,मोह,माया, नाहीच लालसाही उष्टे,जुने-पुराने वाटून दान देतो त्याच्या खुजेपणावर, त्यानेच मात केली टुणकण उडून गजरा, वेणीत खोचते तो आधार लेखनीला खंबीर मेज आहे सोडून मेज केवळ खुर्चीस का लढे तो? प्रेमात सावलीच्या सुर्यास पारखा मी अंधार ही अताशा संगे मलाच नेतो उद्रेक धूर्ततेचा आता अपार झाला, तो लावतो शिडी अन, उंटीण चुंबते तो ना साम्यवाद रुजला, नाही समाजवादी तो धन्यवाद केवळ पंजास आवडे तो ते गाडगिळ असो वा, अथवा टिळक, मुटे ते नावात एक धागा का अभय आढळे तो?

आज भल्या पहाटे , कुठुन हा मोगरा दरवळला. झोपेमध्येच डोळ्यासमोर , तुझा मुखडा सुर्यासारखा अवतरला. मग त्या सोनेरी किरणात , मी सर्वांगी न्हाऊन निघालो. तुझ्या मदहोश हसण्यामध्ये , नकळत स्वत:ला हरवुन गेलो. जेंव्हा पुर्ण जाग आली , तुझ्या गालावर खुलली होती लाली. खरं सांग प्रिये , ही करामत आपोआप झाली , की सकासकाळी माझ्या ओठांनी ,

“ म्याच फिक्सिंग “ अजय होतो आजवर हार नव्हती पाहिली, पाहिली ती बारबार इष्कात तुझिया पाहिली. विजयांत स्वजनांच्या अश्रू ढाळू ते आम्ही नव्हे, हर्ष विजयाचा तुझा हिराऊ तेहि आम्ही नव्हे. जिंकण्याचा आनन्द तुजला पराजित आम्ही ऎसे नसे, पाहण्या सदैव विजयी तुला “म्याच फिक्सिंग “ अमुचेच असे.. निरंजन वहाळेकर

मैत्री चिरायु होवो..Long Live Friendship. येथील माझ्या सर्व मित्र मैत्रिंणींसाठी... --------------------------------------- नको सम्राटपट मजला नको इंद्रपद देवा.. मित्राचा हात सदा.. खांद्यावरती रहावा... नको स्वर्गीय अमृत मजला नको पंचपक्वान गोडधोड मित्रासोबत खाता लागे शिळी भाकर मजला गोड.. नको अफाट पैसा मजला.. नको गाडीबंगला काही... मैत्रीची लाभो श्रीमंती सदैव मजला.. बाकी मागणे काही नाही.. नको मानमरातब मजला.. मिरवणुकीची गर्दी नको ती.. डोळे मिटता न्यावे मजला.. मित्रांनी वाजतगाजत खांद्यावरती... Happy Friendhisp Day to All.! ---------योगेश जोशी.

मन आतुर झाले तेव्हा ती खूप दूर होती.... मग मी वायुवेगाने तिच्या दिशेने धावत गेलो.... ती तिथेच अजून निश्चल उभी असलेली पाहून माझे मन मोर झाले.... आता, पुढे होउन तिला कवेत घेणार तोच कळून चुकले की.. फाटत चालली आहे खाली धरती अन् तिच्या आसवांचा समुद्र रिता झाला आहे माझ्या या हातावरती...... - सुभाष अक्कावार, नाशिक.

एक पाहुणी पोरगी पाणी शेंदायला येते आणि जराश्या उन्हानं फूल पळसाचं होते कसे खुणावती डोळे कसे खुणावती हात जणू अंधार राहतो आजूबाजूच्या डोळ्यात आडापुढची खिडकी मुका हवेत सोडते आणि पाहुण्या पोरीच्या मनी मोहोळ फुटते ..सारा दीस आडावर तरी भरे ना घागर एक पाहुणी पोरगी गेली विसरून घर.. वैभव देशमुख

A builder builded a temple he wrought it with grace & skill pillars & groins & arches all fashioned to work his will men said as the saw it's beauty, "it shall never know decay great is thy skill o builder! thy fame shall endure for aye!" A mother builded a temple with loving & infinite care planning each arch with patience lying each stone with prayer None praised her unceasing efforts none knew of her wonderous plan for the temple the mother builded was unseen by the eyes of man Gone is the builder's temple crumpled into the dust low lies each stately pillar food for consum

अरे आमच्या कृष्णा तू आमच्या संगे खेळत का नाही? आवडते म्हणूनी लोणी मागतो माझ्यासंगे गोपाळ फिरवीतो उगाच माझी खोडी काढूनी तुम्ही लोणी मज देत नाही कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? दही दुध शिंक्यात टांगले हाती माझ्या न लागे असे ठेवले संवंगड्यासवे काढाया जाता म्हणता दही मी चोरून खाई कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? पाणवठ्यावरी जाता स्नाना करीता उगाचच तुमची वस्त्रे विसरता न जाणोनी कोठे शोधीता आळ मजवर मग का घेई? कशास मग तुम्हासंगती मी खेळाया येई? - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ३०/०७/२०१०