कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
तुझ्या अंगणातला पाऊस
माझ्या अंगणातला पाऊस
शेतात मरमर राबणा-या
ढवळ्या-पवळ्याचा पाऊस
टोपलीतून भाकरी आणणा-या
अनवाणी पावलांचा पाऊस
एका छत्रीत भिजलेल्या
अनेक प्रेमकथांचा पाऊस
रानफूलांच्या वाटेवर
हरवून गेलेला पाऊस
वाफाळलेल्या चहाच्या कपात
चिंब भिजलेला पाऊस
डोक्यावरून घेतलेल्या रजईत
दडून बसलेला पाऊस
पाण्यात भिरभिरणा-या
कागदी होड्यांचा पाऊस
गरागरा फिरणा-या
इवल्याशा छत्रीतला पाऊस
पावसात मनसोक्त भिजणारी
चिमुकली मुलं पाहिली की
आठवतो मला तो पाऊस
चंदामामा वीज विकत घेतो...
सूर्यदादा कडून!
चांदण्याताईंना वीज मोफत वाटतो ...
ओंजळ भरून!
महिनाभर निघते आकाश,
प्रकाशाने उजळून!
महीना संपल्यावर सूर्याकडून येते,
विजबीलही भरभरून!
बील भरले नाही तर सूर्यदादा बघतो...
रागाने थरथरून!
चंद्राची वीज कापतो अमावस्येला...
चंद्राकडे पाठवून!
ढगआजोबा करीती थयथयाट...
चंद्राला विझलेला पाहून!
उडल्या वीजरूपी ठीणग्या अन संतापाच्या जलधारा ...
त्यात पृथ्वीताई निघाली न्हाऊन!
आज,
आपल्या पहिल्यावहिल्या रात्री,
हे गोरेपान पुस्तक, तुझ्या शरीराचे
हळुवार उघडतांना....
सुरूवातीलाच लक्ष वेधून घेतले बघ,
तुझ्या मनाच्या; ईवल्याशा, निरभ्र, निष्पाप, पवित्र
अर्पणपत्रिकेने!
खरे तर; अर्पणपत्रिका टाळूनही...जाता आले असते पुढे
भराभरा, अधीरपणे; पुस्तक संपविण्यासाठी
सगळेजण तसेच तर करतात!
पण... ईतक्या निरागसपणे समर्पित करीत होते,
ते कोवळे कोवळे पान,
स्वतःला; पुस्तकासह की रहावलेच नाही बघ,
आणि वाचू लागलो मी, हळुवारपणे;
मेंदीच्या कोवळ्या पानाने लिहिलेली,
जरी काळरात्र होती ती
तुझ्या कुशीत होती ती
येई ना वेळ पुन्हा हाती ती
थकल्या गात्री ....उत्तर रात्री
श्वास अधीरे... गहिवरे धरित्री.
ये सकाळ अवघा प्रकाश पसरे
कारुण्य पुसे... चंदन पिसे
चंद्र अवघा फिका होई
शब्द रात्रीचा अब्द अब्द
अंधारासह मुका होई
तेजाळ कोणी धगधगीत
पोटात पेटवे भूक भगभगीत
कुणी गाणे गाती धरुनी अवजार हाती
कुणी तरवारी दुधारी परजती
जीव चिमुकला धरुनी हाती
यूद्ध जणू रोजचाच वणवा
तण माजे राखे वरती
खालती वरती विषवल्ली सभोती
गर्जे कुणी आरोळी ऐक्याची
घराण्याची इइभ्रत जपण्याची
अक्षय धन
होतो आजवर रंक मी,
प्रित तुजवर जाहली,
अक्षयदौलत विरह वेदनांचि
ईश्कांत मजला लाभली.
राव सारे विश्वातले,
गेले निष्कांचन मरणासवे,
साथ नुरली संपन्नतेचि,
रंक सगळे मृत्युसवे.
ह्यापरी सामान्य आम्ही नव्हे
अभिमान हा अंतरी
दौलत अन्तिहि मजसवे
धनवान मी सरणावरी
निरंजन वहाळेकर
कुंडलीने घात केला
कसा कुंडलीने असा घात केला
दिशा शोधण्यातच उभा जन्म गेला
असे वाटले की शिखर गाठतो मी
अकस्मात रस्ता तिथे खुंटलेला
विचारात होतो, अता झेप घ्यावी
तसा पाय मागे कुणी खेचलेला
खुली एकही का, इथे वाट नाही
हरेक पथ येथे कुणी हडपलेला?
पटू संसदेचा, तरी दांडगाई
म्हणू का नये रे तुला रानहेला?
दिशा दर्शवेना, मती वाढवेना
कसा मी स्विकारू तुझ्या जेष्ठतेला?
"अभय" चेव यावा अता झोपल्यांना
असे साध्य व्हावे तुझ्या साधनेला
रानवाटा शोधतांना हरवले माझे मन ||धृ||
हरवले मीच मला, गेलो तुला सापडून
सोनसकाळी एकेदिनी | एकांती रानीवनी
नजरेच्या टापूमधे | अथांग निळे पाणी
डोळा हलकेच दिसे | मुर्ती साजरी छान ||१||
गंध शोधीत जाता | रुप समोर येई
वाटेतून चालतांना | शब्द सलज्ज होई
अलगद थरथर | ओठी आली दिसून ||२||
चालतांना दशदिशा | मला न उरले भान
आभाळाने धरतीस | दिले भरून दान
सावलीत उन्हाच्या | तळपती जिव दोन ||३||
जेजूरी गडावर नांदे मल्हारी
देवा तुझी सोन्याची जेजूरी ||धृ||
देव बसलाय उंच गडावर
चला जावू चढू पायर्‍या हजार
गडकोट बांधला करण्या संरक्षण
वेशीतून जावू घेवू देवाचं दर्शन
बेल भंडारा उधळूनी बोला
यळकोट यळकोट जय मल्हारी
देवा तुझी सोन्याची जेजूरी ||१||
यावे गणास गणपती आज
नमन करीतो आम्ही तुम्हास
रसीक जमले तुमचा भास
होवूद्या गौळणवग खास
वंदन करीतो गजाननास ||धृ||
कार्यारंभी वंदन करूनी
गणास आळवी शुभशकूनी
हाती घेतली डफतुणतूणी
द्यावा आशिर्वाद आम्हास
वंदन करीतो गजाननास ||१||
सरस्वतीचे लेणं लिहूनी
गान मंदिरी गाणं गावूनी
नम्र होवूनी तिजला वंदूनी
विनवितो बुद्धी देवीस
वंदन करीतो गजाननास ||२||
मिसळपाव