कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
ह्या विडंबनाचा कच्चा माल इथे आहे:
हा घोगरा नक्की चोंबडा आहे
माझी पक्की खात्री आहे
तू जेव्हा कधी कॅफेत येतोस
माझ्याशी गुजगोष्टी करतोस
हा घोगरा पचकतो
नक्की हा आपल्या गोष्टी ऐकतो
चोरून ऐकतो वरून बोंबलतो
लक्षलक्ष चिकण्याकळ्या निरखतो
अंगोपांगी आरस्पानी निरखतो
टप्पोर्‍या पोरी 'बरोब्बर' घुमवतो
सुगंधाच्या आठवणींचे उसासे टाकतो
नक्कीच!! नक्कीच!!
कारण आजकाल हा रोज बहकतो
आजकाल घोगरा रोज पचकतो ....!!!
हा मोगरा नक्की चोंबडा आहे
माझी पक्की खात्री आहे
तू जेव्हा कधी स्वप्नात येतोस
माझ्याशी गुजगोष्टी करतोस
हा मोगरा बहरतो
नक्की हा आपल्या गोष्टी ऐकतो
चोरून ऐकतो अन मोहरतो
लक्षलक्ष चांदणकळ्या मिरवतो
अंगोपांगी सौंदर्यानी ऊतू जातो
टप्पोर्‍या फुलांनी डवरून धुमसतो
सुगंधी निश्वास उसासे टाकतो
नक्कीच!!
कारण आजकाल हा रोज बहरतो
आजकाल मोगरा रोज बहरतो ....!!!
“( अ ) द्वितिय ” प्रेम
प्रीतीत संगत तुझी,
मज कधी ना लाभली,
साथ संगत नव्हती कुणाची,
पण वेदनांनी मज दिली.
खेद नाही, राग नाही,
प्रेम तव जरी ला लाभले,
वेदनांशी “इश्क” माझे,
प्रेमांत तुझिया जाहले.
निरंजन वहाळेकर
देवा तू चुकलास....
माणसाला बनवताना मन का दिलेस?
सगळं साठवण्याची कुवत का दिलीस?
टोचत रे खूप आत्ता.....सहन होत नाही
मन दिलेस ते दिलेस.....भावना ही दिल्यास
आत्ता लहान सहान गोष्टींतले...हेतू कळतात...
न कळते तर बरं झालं असतं....
आता केलीस ती चूक केलीस
पुन्हा मात्र चुकू नकोस.....
माणसासारखा बनू नकोस....
माणूस काय...... मुखवटाधारी
काय खरे काय खोटे कैसे समजावे म्या पामरी
मला वाटत तुला सुद्धा प्रश्न पडत असेल कधीतरी ,
की ज्याला निर्मिला मी ,तो मानव आहे का 'तोच ' तरी?
असंच एकदा मित्रमैत्रिणींबरोबर गप्पा मारताना एका मैत्रिणीने केव्हा तरी पहाटे हे गाणं म्हटलं...तर त्यावरून एका मैत्रिणीला याच गाण्यासाठी काही ओळी सुचल्या. मग त्यानंतर सगळ्यांनाच हा फीवर चढला...हे माझेही काही प्रयत्न -
ही कडवी चालीत बसत नसली तरीही त्यातील भावार्थ गाण्याला अनुरूप असा आहे
या शांतशा क्षणांनी मागितली साथही कुणाची
ती साथ मागताना ही रात सरून गेली..
शब्द माझे भिजताना सजवून रात्र गेली
हे शब्द वेदनांचे सुचवून रात्र गेली..
बघा तुम्हालाही अजून काही सुचतंय का?
हे खेळ संचिताचे .....!
काजळील्या सांजवाती, चंद्रही काळोखला
का असा रे तू समुद्रा निर्विकारे झोपला
सर्वसाक्षी तू म्हणाला "सर्वमय आहेस तू"
हस्त माझा रेखतांना का असा भांबावला
हंबरूनी वासराने हंबरावे ते किती
आज गायीने पुन्हा तो मस्त पान्हा चोरला
तृप्त झाल्या क्रुद्ध वाटा, पावले रक्ताळूनी
का कशाला धोंड कोणी जागजागी मांडला
पाठराखा का मिळेना, का मिळेना सोबती
एकलाची झुंजतांना, श्वासही सुस्तावला
घेतले ओठात होते, सप्तकाचे सूर मी
साद ती बेसूर गेली, नाद ही मंदावला
श्रावण सरता भाद्रपद महिना सुरू होता
शुक्ल चतुर्थीला गणपती बसता
आनंदाने...
आनंदाने...
मन भरून आले ||१||
मुर्ती सुंदर सुबक घरी आणली
मंदिर करूनी तिला सजवली
भक्तीभावाने...
भक्तीभावाने हो...
आरती ओवाळूनी गणेशा वंदीले ||२||
या धाग्यातील प्रतिसादांमध्ये मंदार व प्रसाद जोशींनी म्हटले होते:
">कोथरुड थोडं सं रुड वाटटं नाई ?!!
खत्रूड शी यमक जुळतं नै, कोथरूडचं
>>>> ह्यावर एक मस्त कविता लिहिता येईल !!१
चला यमकं जमवुया"
मंग काय? आसली भारी सिच्यूएशन दिल्यावर लगेच लिहून काढली कविता. वाचा तर मग:
खाते ओपनकरण्यासाठी प्रेमपत्राचा अर्ज लिहीला
प्रेमजाणत्या मित्राला ओळखीसाठी तयार केला
इनवर्डला पडला अर्ज, आता सहिशिक्का मारशील का?
तुझ्या दिलाच्या बँकेमध्ये माझे अकाउंट उघडतेस का? ||१||
मिसळपाव