कविता — मिसळपाववरील मराठी कवितांचा विशाल संग्रह. प्रेम, निसर्ग, समाज, विरह आणि जीवनानुभव यांवरच्या हजारो मराठी कविता, गझल, मुक्तक आणि चारोळ्या येथे वाचा व आपली कविताही प्रकाशित करा.
मी लहान असताना आमच्याकडे अपूर्व नावाचं डायजेस्ट (रीडर्स डायजेस्ट सारखं) येत असे. तेव्हा एकदा त्यात “मला दारू चढत नाही” अशी एक अफलातून कविता आली होती. काळाबरोबर ती विस्मृतीत गेली. पण हल्लीच आणखी कसलातरी संदर्भ शोधताना महाराष्ट्र टाईम्सच्या वेबसाईटवर ती दिसली आणि परमानंद जाहला.
हात नका धरू हाती, सोडा मज थोडी
लांब नाही जायची नको ओढा ओढी
तुमच्या अशा वागण्यानं वेगळं वाटं खास
शृंगाराच्या राती थांबा आज विनवीते तुम्हास ||१||
(धृपदात थोडी आलापी घेतली आहे त्यामुळे धृपद जरा लाबंल्यासारखे वाटेल. प्रत्यक्षात
विठ्ठल उभा राहीला |
मी तो डोळा पाहीला || एवढेच धृपद आहे. )
दगड.........
दगडांना आपणच देव बनवतो,
दगडांनी एकमेकां ची टाळकी फोडतो,
दगडांनी ठेचून कुणी बळीहि घेतो,
अन दगडाच्या देवालाच अर्पण करतो.
दगड जोडून सेतू बनतो,
दगड आकारून ताजमहाल घडतो,
दगड तोडून कुणी बावरी खणतो,
आज काश्मिरात दगड बॉम्बहि होतो,
घडवणारे,जोडणारे, अन विध्वंसक,
हात मात्र सारखेच असतात,
“ माणूस ” जातीतील,
माणसाचेच असतात.
दगडांच आपलं बरं असते
भल्याबुऱ्याची त्यांना जाण नसते
विध्वंसक हातांच डोकं मात्र
“ जाणत्या ” पुढारयांकडे गहाण असते.
निरंजन वहाळेकर
किती वारी चालू आता किती दिंडी चालू
संसारातून सोडवी आता नको वेळ घालू
आतूरले डोळे माझे वाहे चंद्रभागा
तुझ्या भेटीसाठी गातो मुखी अभंगा ||१||
किती ग्रंथ वाचले अन म्हटल्या मी ओव्या
संतांच्या साथीने कितीक आरत्या म्हणाव्या
शिणलो रे मी आता होई पापभंगा
तुझ्या भेटीसाठी गातो मुखी अभंगा ||२||
फ़ुलझडी..........!!!!
तो....
चार शिष्य,चार चेले, चार चमचे
मागेपुढे चालायला, उदोउदो करायला
कायम आपल्या दावणीला बांधून
स्वत:च स्वत:विषयी लिहिलेले पोवाडे
गाऊन घेतो त्यांचेकडून
आणि एवढ्या शिदोरीच्या बळावर
वाढवू पाहतो.... आपल्या श्रेष्ठत्वाच्या कक्षा......!!
ते....
ते भक्तही तल्लीन होतात
लोळवून घेत स्वत:ला त्याच्या चरणावर
वारंवार त्याच्या पायाच्या धुळीचा
मस्तकाच्या मध्यभागी टिळा लावत... होतात बेभान
जणुकाही त्या चरणाखेरीज अन्य सर्वकाही निस्तेज,निष्प्रभ
अशी स्वत:चीच मनसमजावणी करत... सदासर्वकाळ....!!
कधी रागाने फटकारलं,
तरी नंतर समजूत काढणाराही तोचं असतो.
त्याच्यासोबत सगळ्या गोष्टी share करता याव्या
असा best friend ही तोचं असतो.
आपल्या वाईट संगतीबद्दल
रागावणारा तोच असतो.
पण चांगल्या friends सोबत जाण्याची
मोकळीक देणाराही तोचं असतो.
अपयशात धीर देऊन
नवीन उमेद जागवणाराही तोचं असतो.
आणि यशाच्या आनंदात
आपल्या बरोबर नाचणाराही तोच असतो.
आपल्याला स्वावलंबी व सक्षम बनवण्यास
प्रयत्नशील असणाराही तोचं असतो.
स्वतः उपाशी राहून आपल्याला
जेवू घालणाराही तोचं असतो.
गणित माझं पक्कं आहे.
देण्यातले भागाकार ,घेण्यातले गुणाकार
अधिक उण्यांचा हा व्यवहार ,
नित्य करतो निर्विकार.
बेरजेत मी तरबेज आहे
वजाबाकीत मी हात्चा आहे
अधिक उण्याच्याच्या या व्यवहारात ,
मी मोठा लुच्चा आहे .
गणिताकडून अगणिताकडे ,
जाण्याची मनी आस आहे
विश्वरुपी कोड्याच्या ,
उत्तराचा ध्यास आहे.
गणित जमलं उत्तर जमलं ,
ताळा काही जमेचना
व्यवहारातला हत्च्चा ,
या गणितात रमेचना.
ईश्वराच्या अस्तित्वाचं ,
गणित मग मांडून पाहीलं
गुणाकार भागाकार अन् घनमुळाने ,
त्याचं मूळ शोधू पाहिलं .
कृपया आंतरजालीय आथवा प्रत्यक्ष मैत्रीचा ह्या कवितेशी काहीही संबंध जोडू नये
माझा एक मित्र हरवलाय
मीच घातलेल्या पसा-यात
एकदा चालत होतो रस्त्याने
घालून हातात हात
मधे खड्डा, खड्ड्यात मी
हातातून सुटलेला हात
इतकच आठवतय मला
त्यानंतर दिसलाच नाही परत
माहीत आहे मला
आहे तो इथेच माझ्या आसपास
पहातोय मला टपो-या डोळ्यांनी
हसतोय गालातल्या गालात
देतेय हा friendship band ---------XXXXXXXX------- त्याच्यासाठी
म्हणाव रूसू नकोस ये परत
परत नाही रे करणार असं
नाही सोडून जाणार हात
स्वप्नांची सोनेरी किरणे
कष्टांच्या दवबिंदूवर पडू दे.
त्यातून उज्ज्वल यशाचे
इंद्रधनु दिसू दे.
कल्पनांच्या सागरी लाटावर
स्वैरपणे स्वार होवू दे.
त्यातून निसर्गाचे अनेक
पैलू उलगडू दे.
जिज्ञासेच्या पावसात नेहमीचं
चिंब भिजून जाऊ दे.
मनाच्या उत्तुंग भरारीला
अगदी आकाशही कमी पडू दे.
असेच काही माझ्या हातून
घडुन जाऊ दे.
त्या यशाने मायबापांच्या
कष्टाचे पांग फेडू दे.
अंतर्मनातील सुगंध गुलाबपरी
सार्‍या आसमंतात दरवळू दे.
ज्योतीप्रमाणे अखंड कार्य
करण्याची सुबुद्धी लाभू दे.
मिसळपाव