कविता

निःशब्द तळ्याच्या काठी, रात्रीचे चांदणे झुलते
नि:संग फकिरी अवघी, मग कवितेसाठी झुरते... १

नादास मोह शब्दांचे, शब्दास शाप अर्थांचे
मौनाच्या देहावरती, गाण्याचे गोंदण होते.... २

रात्रीस वेध दिवसांचे, दिवसास कूस रात्रीची
सजणीचा उसवता श्वास, दिवसाचे सार्थक होते... ३

श्वासास तडे मृत्यूचे, मृत्यूत नभाशी संग
मिसळता मीच माझ्यात, श्वासात कस्तुरी भिनते... ४

उःशाप विषादावरचा आकाश सांगूनी गेले
भेदून व्यूह मन सगळे कृष्णा सामोरे जाते....५

तुज उशीर झाला सजणे, शब्दांच्या तुटल्या तारा
देहात भिनूनी आता, निर्वाण प्रतीक्षा करते.... ६

नशीबाने वारंवार पेकाटात लाथ घातली
तरी लाळघोट्या कुत्र्यासारखं पुन्हा पुन्हा
शेपूट कधी पायात घालून
तर कधी हलवत हलवत
त्याच्याच मागे मागे फिरणं..
संपलं एकदाचं ते मरत मरत जगणं !

तसा मी प्रयत्न बऱ्याचदा केला होता
काळाचं लक्ष वेधून घेण्याचा
त्याला जवळ बोलावण्याचा
पण त्यालाही कधी वाटलं नाही
मान वर करून पाहावंसं
मला मुक्त करावंसं..
आणि मी फक्त लाथाच खाल्ल्या...
कधी शेपूट पायात घालून
कधी हलवून... हलवून...

मुसमुसण्याने तिच्या जाग आली मला,
जवळ घेऊन म्हणालो,' काय झाले बाई ग, इतके मुसमुसायला?'
शिरली अलगद कुशीत माझ्या, लागली हमसाहमसून रडायला,
कळेचना मलाही कसे शांत करू मी हिला,
कवटाळून हृदयाशी थोपटले किंचीत इथे तिथे,
राहिचना, शेवटी मस्त चुंबून गालावर, थोपटले जरा कुल्ह्यांवर,
जमेचना शांत करणे, तेंव्हा हाक मारून पत्नीला म्हणालो,
.
.
.
.
.'अग! सांभाळ जरा आपल्या छकुलीला, दुपटे बदल तिचे'..

रुतल्या कोर-कपारी दारी
अगणित वांछा संसारी
निवडुंग कुंपणी मी तैसा
चाकरी करी खडकाळ तिरी

निश्चल काटेरी खोड असे
माळल्या विशाखा संभारी
राखणे देखणे बहुतांचे
अंकीत होतसे सहज उरी

निरपेक्ष साधना जन्मभरी
जड देह उभा; जळ गाभारी
अवकाळहि माझा काळ नसे
मी चिरंजीव तव दरबारी

...............अज्ञात

क्षणामागूनी क्षण धावती, काट्यामागुनी काटा
अंधारातुनी नित्य उजळती चहुबाजुनी वाटा
सुवर्ण झगमग दूर दावते संधीप्रकाश खोटा
मृगतृष्णेच्या पाठी व्याकूळ नीज हरविल्या खाटा

शर्यतीतल्या बाजारातूनी माल विकाया सारा
गुणवत्ता ना मोल ठरविते बोल वल्गना धारा
कवडीमोल ती मोलमजूरी फोल डोईचा भारा
शक्ती मिळवी घामच येथे तोल युक्तीचा न्यारा

बुद्धीच्या राज्यात जिंकतो तर्कविचारी घोडा
दौडत राही सतत धडाधड नाही उसंत थोडा
रात्रंदिन जप मंत्र एकला झोडा तोडा जोडा
मजल्यावरती मजले चढतो गगनचुंबी वाडा

सुप्रभात .. शुभ रजनी ...
कशासाठी दोस्त ?

अफजलगुरू कसाब
मजेत मस्त

आपण महागाईने
नेहमीच त्रस्त

गृहिणी टंचाईत
नित्य चिंताग्रस्त

सामान्यांची स्वप्ने
धुळीत उध्वस्त

नेतेमंडळीचे दौरे
कायम जबरदस्त

जनतेची कमाई
दलालाकडून फस्त

सभागृह नेहमी
गोंधळातच व्यस्त

गुड मॉर्निंग... गुड नाईट...
कशासाठी दोस्त ? "

सरले ते पळ,......मन भरुनी
जपले सय समरांगण मी,.... ओल्या नयनी
ओतीत मधाळ पखाली;.... मनमानी
हिंदोळा झुलवित,.... खेळ खेळतो कोणी

ही भातुकली;.. डोळ्यात आणते पाणी
कधि गतवचनांची स्मरते आणीबाणी
विखुरल्या कथा परि पंख पेरते राणी;..
शब्दात नाहते; हृदयस्वरांची; बिंबित अबलख वाणी

बहु मुळे तळाशी दुर्वा शिरी ठिकाणी
मोगरी कळ्यांची गंधित सवेस वेणी
लाटेस किनारा; किनार्‍यालगत; अगणित; व्रत लेणी
ह्या खुणा जपाच्या;.... चिरजीवीत कहाणी

............................अज्ञात