रुतल्या कोर-कपारी दारी अगणित वांछा संसारी निवडुंग कुंपणी मी तैसा चाकरी करी खडकाळ तिरी निश्चल काटेरी खोड असे माळल्या विशाखा संभारी राखणे देखणे बहुतांचे अंकीत होतसे सहज उरी निरपेक्ष साधना जन्मभरी जड देह उभा; जळ गाभारी अवकाळहि माझा काळ नसे मी चिरंजीव तव दरबारी ...............अज्ञात