कविता

नाव चालते नावीका रे नाव चालते नावीका रे ............................. वाराभरली शीडे खुणावी, पैलतीराला निघाया रे ||धॄ|| जन्मभरिची ओझी घेती, दोन किना-या मधे तैरती रंगमंच हा वाही कुणाचा, पाण्या वरती रे... | १ | पल्याड जावे हीच आकांक्षा, कुणी मागता तुजला भिक्षा धीराने तू वल्हवित नेशी, चिंता कसली रे.. | २ | तरी कशाला चिंता वाहे, कर्मदरिद्री तया म्हणावे अज्ञान्याला कशी कळावी, ओळख तुझी ही रे | ३ | नाव चालते नावीका रे ................................ - संध्या

प्रेम करतो मी तुझ्यावर मनात हे काही सांगता येईना तुझ्या कानात | सांगावे हे तुजला घेउनी हातात हात म्हणुनी मी आलो घेउनी लाल गुलाब || पण पहिले तर आधीच होता लाल गुलाब तुझ्या हातात मग मी हिरमुसलो मनातल्या मनात | कारण झाला होता उशीर प्रेम व्यक्त करण्यात मग मी विचार केला काय अर्थ या जगण्यात ??|| निघून गेलो समुद्रा पाशी प्राण त्यागण्यास '' मग मात्र परत आले माझ्या लक्षात | काय आहे हरकत जिने सकाळी हा "लाल गुलाब" दिला हातात तिलाच हो म्हणण्यात ?? || मोरया .....

लचकत मुरडत चाले कामिनी दिपवत चमकत चपळ दामिनी वो बावळी ओ सावळी अगं ए चंचल क्षणभर थांब ना थांब ना थांब ना पैंजणवाले जप जरा, इथेच कुठे मन आहे, पायतळी येवो ना जशी दामिनी ती, मेघांतून उडे थोडी चाले पुढे, हलकेच वळे उचल ए, नयन तव काळे पण एवढे समज की, कुणाची लागो हाय ना कुठे जाशी अशी मदिराशी पिऊन मदमस्त पवन पदरात भरून आहे सारे जगच मस्तीभरे पाहा पण कधी, ऋतुआधी, रात काळी, येवो ना कधी ऐसे न हो, काही गोष्ट घडे फिरकी ही माझी, तुझा नाच बने नाच ना, ना बनून चकोरी घुंगरू कधी, स्पंदन माझे, होवोत ना एक राज की बात, सांगत आहेत किशोरदा. मात्र त्यांना शब्द कुणी पुरवले आहेत?

एकांत; क्षणाच्या भवती क्षण; उभा जणू की सवती द्वय पाश; लटकती नाती मन अस्थिर झोक्यावरती वाटे जग सारे हलते पण तिथेच स्थित ते असते फांदीवर गोत ऋणांचे मातीवर पाउल नसते पेटत्या अजून मशाली वार्‍यावर प्रतिमा झुलते कधि दूर दूरचे दिसते हृदयी स्पंदन काहुरते ..........................अज्ञात

चांदव्याचे प्रीत गाणे ऐकता नभ रंगते | कुणी येथे विरहिणी अन वाट त्याची पाहते || .... क्षितीज पार सांज धून सूर अनवट छेडते | अंतरात कुणी माझ्या जीव गोंदून ठेवते || आर्त माझ्या मन्मनीचे सख्या तुला समजेल का | विरह व्याकूळ वेदनेचा अर्थ तुज उमगेल का || सांडते घरदार मागे सोडते जनरीत ही | अंतरीची संगिनी मज सांग तू करशील का || --सागर लहरी

एक सुंदर अरबी गाणे.... एक सुंदर तरुणी घराच्या दरवाज्यात उभी राहून तिने केलेल्या कोणत्याश्या गावच्या प्रवासाची आठवण सांगत्ये आहे .... त्या गावातील आबाल -वृद्ध तिच्या मोहक सौदर्यावर लुब्ध झालेले दिसतात... एक लहानसा मुलगा तिच्या येण्याच्या वाटेवर तिला देण्यासाठी एक सूर्यमुखीचे फूल घेऊन उभा असतो, तर एक वृद्ध फळविक्या तिला मोफत फळ देण्यात धन्यता मानतो... ती त्या गावाच्या गल्ल्या-बोळातून फिरताना तिच्या पायातला दागिना हरवतो, आणि तो ज्याला सापडला, त्या तरूणाकडे बघून ती गोडशी हसते....

या आईला तर काही, काही कळत नाही.. ------------------------------------------ या आईला तर काही, काही कळत नाही ओरडत असते सदानकदा..जरा ब्रेक नाही.. झोपेतच उठवून नेते..खाण्यासाठी रागे भरते इतक्या सक्काळी सक्काळी ..भूक लागत नाही या आईला तर काही....काही कळत नाही .................................|१| दूध पितांना कार्टून जरा, पाहू देत नाही.. बाबा बघतात बातम्या त्यांना, काही म्हणत नाही सारखी सारखी घड्याळ बघते..बसू देत नाही बाथरूममधे ओढत नेते..रडू देत नाही या आईला तर काही....काही कळत नाही..................................|२| कपडे, भांग, पावडर, शूज..

माणुस म्हणुन जगुक बघण्या त्याकाही आता पैसे पडतत. आजार पळवुक लावुक घर विकुक बघतत. पोराचा शिक्षाण करुचा झाला तर शिक्षाण नको पण देणगी आवारा मारे, म्हणुक लावतत. नोकरी करुक जाता हरामखोर लाच मागतत. जिवन जगण्या सोपा नाय देवाक आपली काळजी आसा. जिवन जगुन थकल्यावर आराम सरणाचो त्यानेच दिलेलो असा.. जिवन जगुन थकल्यावर आराम सरणाचो त्यानेच दिलेलो असा..