Skip to main content

स्त्री मन..

गुरुवार, 17/05/2012 या दिवशी प्रकाशित केले.
मुसमुसण्याने तिच्या जाग आली मला, जवळ घेऊन म्हणालो,' काय झाले बाई ग, इतके मुसमुसायला?' शिरली अलगद कुशीत माझ्या, लागली हमसाहमसून रडायला, कळेचना मलाही कसे शांत करू मी हिला, कवटाळून हृदयाशी थोपटले किंचीत इथे तिथे, राहिचना, शेवटी मस्त चुंबून गालावर, थोपटले जरा कुल्ह्यांवर, जमेचना शांत करणे, तेंव्हा हाक मारून पत्नीला म्हणालो, . . . . .'अग! सांभाळ जरा आपल्या छकुलीला, दुपटे बदल तिचे'..
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 3822
प्रतिक्रिया 12

प्रतिक्रिया

ahem :P

आता तुम्ही `हास्यरस' म्हणताय आणि कवितेच नांव `स्री-मन आहे म्हणून विचारतो >कवटाळून हृदयाशी थोपटले किंचीत इथे तिथे, राहिचना, शेवटी मस्त चुंबून गालावर, थोपटले जरा कुल्ह्यांवर, जमेचना शांत करणे, तेंव्हा हाक मारून पत्नीला म्हणालो, . . . पत्नी घरात असताना हे डेरिंग?

In reply to by दादा कोंडके

तरी मला संशय होताच! पण कवितेचं नांव `स्त्री-मन' म्हटल्यावर प्रभाकरजी काय टर्न घेतायत ते कळेना. आता त्यांनी व्य. नि. केलाय त्यामुळे खुलासा झाला पण पांढर्‍या शाईपेक्षा (कंसातला मजकूर) बरा. आता प्रतिसादावर उपप्रतिसाद आल्यानं तो बदलता येत नाहीये म्हणून इथे मनःपूर्वक सॉरी म्हणतो.

आवडेश. धाग्याला पंख लागू नयेत अशा शुभेच्छा.

कूरकूरण्याच्या मूळे त्रास झाला मला, जवळ घेऊन म्हणालो,' काय झाले बाई ग, इतके कूरकूर करायला?' अलगद घेतले मी तिला हातात, उघडून बघू लागलो मी तिचे अंग न अंग. द्रव पदार्थ तर होता व्यवस्थित. तेंव्हा हाक मारून पत्नीला म्हणालो, . . . . . .'अग! नीबच तूटलय ह्या पेनाची,जरा नविन नीब आणायला पैसे दे'..

:) मजेशीर! मिपाच्या मुख्य पानावर एकही कविता दिसत नाहीये असं कालच माझ्या लक्षात आलं. कवितेसाठी धन्यवाद पेठकरकाका!

बॅटमॅन, संजय क्षीरसागर, दादा कोंडके, परिकथेतील राजकुमार, वल्ली, मुक्त विहारि, ऋषिकेश, पैसा, aparna akshay आणि यशोधरा तुम्हा सर्वांच्या प्रतिसादांबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद.