कविता

गर्दी दाटून आली नव्याने काळ्या मेघांची अंबरात,, व्हावी धरणीवरी सुखाने ओल्या थेंबाची बरसात.. आतुरली ही घरणी, आतुरले सारे पक्षी आस लावी मनाला निळ्या आभाळाची नक्षी, भरलेले आकाश दवाने पुन्हा बसरु दे निमिषात , व्हावी धरणीवरी सुखाने ओल्या थेंबांची ब़रसात.. पंख पसरुनी मयुर हा जणु गातो मनी गाणे गंध दाटला मातीचा सुर छेडीले चातकाने ओढे,नाले,सरिता,डबके पुन्हा भरावी क्षणात व्हावी धरणी वरी सुखाने ओल्या थेंबाची बरसात..

पाणी पितो ती नदी आमची नाही अन्न गिळतो ती शेतं आमची नाहीत आकाश पक्षी चंद्र झाडं हे तर राहूच द्या ही कुत्री मांजरं बदकं कोंबड्या पण आमची नाहीत! युनिसेफची गुळगुळीत पुस्तकं अन तुळतुळीत मडमा WHO ची झटपट औषधं अन चाकपाक डॉक्टर्स RedCross चं जगभरातील वैविध्यपूर्ण एकच रक्त युनोने थाटलेले Waterproof तंबू अन मिनरल बाटल्या यातलं काहीच आमचं नाही! नाही हो, आमची माणसं इतकी दयावान नाहीत! ती रासवट आहेत, मारतात, मरतात तलवारीने गळे चिरतात, रक्ताच्या कुर्बान्या देतात महाहिंसक माणसं! त्यांच्या कर्तृत्वामुळेच तर आम्ही आज तुमच्यामध्ये आलो....... पण तुमच्यात आलो म्हणजे तुमचे नाही झालो, होऊ शकत नाही! एक काम कर

प्रपोज केले तुला फालतू साॅरी म्हणाली मला काल तू झाले गेले विसरून जातो रूप तुझे ते चुलीत घाल तू तुझा ध्यास तो घडीभराचा मुंडासा बांधला वराचा वधू ठिकाणी तुला पाहिले डोळे केले उगा लाल तू होतो मी प्रेमवीर मानी प्रेमाची साधना तूफानी लाजवाब हा नकार देऊन मनात केलीस उलाढाल तू होती नव्हती सरली आशा उठल्या नाकावरच्या माशा खोट्या साय्रा शपथा घालून तरसविले मज सालोसाल तू खरी चूकी माझीच असावी फसलो तव जालात कसा मी फिरलो सदैव मागे मागे जनावरासम तुझ्या पालतू कवी:चिमू(निवृत्ती)

हां पावसाळी गारवा तुझा सहवास हवा हवा उन्हाच्या त्या काहिलीला स्पर्श हळवा नवा नवा जल भरल्या मेघानाही हळूच स्पर्शे गारवा तप्त झाल्या निळाईला स्पर्श हळवा नवा नवा आतुरलेल्या धरेलाही स्पर्श जीवनाचा हवा मोहरुन उठली ती ही जाणून स्पर्श हळवा नवा

श्रावण सर जेंव्हा कोसळत असेल आठ्वण माझी ति काढत बसली असेल रात्र भर नक्किच निट झोपली नसेल आठवणीने ति बिछान्यावर तळमळत असेल माझ्या आठवणीने ति मनोमन् मोहरली असेल् केवड्याची नाजुक् तनु रोमंचीत् झाली असेल् तो निर्दयी श्रावण् वारा आग् भडकावत् असेल् ह्रुदयाची धडधड तिची वाढली असेल प्रणय् रात्रीचे मदन् चाळे आठवित् असेल् प्रेमपत्रे वाचताना अश्रुंची धार लागली असेल मी ठीक तर आहे ना असे काळजीने श्रावण मेघास ति विचारत असेल माझ्या फोटोकडे ति बघत बसली असेल ह्र्‌दया जवळ घेवुन चुंबन वर्षाव करीत असेल कदाचीत मी ये‌ईल या वेड्या आशेने साज श्रुंगार करीत बसली असेल कसे सांगु सखे, मी निराळ्या दुनियेत आहे सिमेवर लढत

अपराजित जगज्जेता पकडले त्याने काळाला. दंभ अमरतेचा विजयी गुंगीचा. कळलेच नाही त्याला काळ कसा निसटला सूर्यास्त कसा झाला. अखेर हात रिक्तच राहिले पराजित योद्धाचे.

साद आहे घातली, प्रतिसाद द्यावा नेमका नाही तर जा उडत तुम्ही , मीही आहे खम्मका… अतृप्त नाही , चिमण नाही, ना जयंत, अनाहिता मोजक्याच प्रतिक्रियांना मग करू मी ब्लेम का ? कट्ट्यास जाऊ, ग्रुप करू मार्ग साधा सरळसा ही रीत पाळायास आहे बोल तुजला टैम का ? नवीन दिसला आयडी की मांत्रिकाला आणुनी बकरा नवा कापायचा हा पुराणा गेम का? सोड वाद विवाद तू अन शांत चित्ते ऱ्हा इथे सेम या मिपावरी तुझे नि माझे प्रेम का? डिस्क्लेमर - या कवितेचा आणि मात्रा व्रुत्ताचा वगैरे काहीही संबंध नाही . खम्मका या शब्दात कसा ठसका ठासून भरला आहे.

मराठीचे कवतुक नाही पहिले उरले उरेल ही बोली भाषा कोणी मोठयाने बोलिले "मिपा" सम धन्वंतरी कशा उगा चिंता वाहे? शाश्वताच्या वाणीतून सत्य जणू हुंकारले इंद्रायणी तीरि पहा कोण उन्मेष उसळे ज्ञानेशाच्या काळजात लक्षदीप उजळले