मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

पैशाचे झाड- भाग ४

अतरंगी ·

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 01/26/2023 - 21:53
सबसे बडा रोग क्या कहेंगे लोग ही जर गोष्ट समजली तर बऱ्याच गोष्टी सहज सुलभ होतात. तसेच, अंथरूण पाहून पाय पसरावे ही पण गोष्ट समजली पाहीजे. रिण काढून सण कशाला करायचे हा जुना विचार झाला. माझ्यापुरते बोलायचे झाले तर शून्यातून सुरवात आसल्या मुळे सर्व सण रिण करूनच करावे लागले. पण कर्ज काढताना अंथरूणाचा नेहमीच विचार केला. पहिली गाडी कर्ज काढूनच घेतली. सहकारी म्हणाले एवढी काय जरूर आहे,माझा विचार मांडला,जर सेव्हिंग खर्च केले तर इमर्जन्सी मधे मोठी रक्कम कुठून उभी करणार. कर्जावरचे व्याज व सेव्हिंग मधले व्याज जर गणीत केले तर फक्त, दोन टक्के व्याजाने मोठी रक्कम मिळते, इमर्जन्सी साठी पैसे तयार व हौसही भागली. शिवाय म्हातारपणात गाडी घेतली तर मुले,जावई सुना चालवणार. बाबा तुम्ही मागे बसा म्हणणार. सहकार्मचार्यानां पटले व पुढच्याच महिन्यात सात आठ गाड्या हापिसात उभ्या राहू लागल्या. माझ्यामते आपलं राहतं घर ही गुंतवणूक किंवा अ‍ॅसेट नसून लाएबिलिटी असते. काही अंशी सहमत पण तरीसुद्धा या करता वेगळेच तर्क दिले तर कदाचित लेखातला हिरो कर्ज काढायला तयार होईल. प्रत्येकाची परिस्थिती वेगळी,प्रकृती,स्वभाव वेगळा त्यामुळेच विचारही वेगळे. घराची जबाबदारी उचलताना सर्वाचा विचार करावा लागतो आपली मते थोपल्यास बाकीच्यांची घुसमट होते. पैसे कमवा पण पैशाचे झाड लावून पुढच्या पिढीला आळशी बनवू नका. झाडाचे प्रजोत्पादन दिवस संपले की पुढची पिढी रस्त्यावर येऊ शकते. पूत सपूत तो क्या धन सिंचे पूत कपूत तो क्या धन सिंचे सुवर्णमध्य काढून मस्त जगा... कविवर्य बोरकर म्हणतात, तापल्या आहेत तारा तोंवरी गाऊन घे स्वप्‍न आहे लोचनीं हें तोंवरी पाहून घे रे फुलांचा बाण आहे, अमृताची वेदना नी सुखाच्या आंत आहे शापणारी यातना त्राण आहे तोंवरी सप्राण हें साहून घे कर्नल तपस्वी म्हणतात, म्हणून म्हणतो....... जीव आहे तोवर जगून घ्या डोळे आहेत तोवर बघून घ्या काय माहिती....... तेलात तळत्याल का अप्सरा भेटत्याल ? मेल्यावर काय होईल त्याच उत्तर मेल्या शिवाय कळणार नाही म्हणून म्हणतो..... इहलोकीचा स्वर्ग पुन्हा मिळणार नाही येणारा दिवस जगून घ्या काय माहिती.... देवदूत येतील का यमदूत नेतील पुनर्जन्म देतील का तिथचं ठेवून घेतील म्हणून म्हणतो....... आजच्या करता जगा उद्याचा विचार फार करू नका... तुलसीदास म्हणतात, पहले रचा प्रारब्ध पिछे रचा शरीर तुलसी चिंता क्यू करे तू भज ले रघुवीर याचाही विचार करावा. म्हणणे एवढेच की प्रत्येक गोष्टीवर आपले नियंत्रण नाही हे ही तेवढेच खरे. लेख चांगला आहे. विषय उत्तम रितीने वाचकांपर्यंत पोहचला आहे.

टर्मीनेटर Sat, 01/28/2023 - 16:34
वाचतोय... छान सुरु आहे मालिका! अभ्याचे काही विचार पटले, काही नाही पटले... पण ते चालायचेच. वरती कर्नल साहेबांनी लिहिलंच आहे की,
प्रत्येकाची परिस्थिती वेगळी,प्रकृती,स्वभाव वेगळा त्यामुळेच विचारही वेगळे.
पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत!

nutanm Sun, 01/29/2023 - 08:58
शेवटी सर्व आपल्या आवडी व घरातलयाच्या आवडी यावर सर्व अवलंबून आहे• आम्ही दोघे मिळवते असल्याने थोडीफार हाैसमाैज आधी सर्व जबाबदार्या संपवून मगच आमचे भारतभर हिंडणे व चांगल्या चांगल्या हाॅटेलात 5 star नव्हे, पण आम्हाला आवडलेल्या A grade hotel त व गुजराथी हाॅटेलात सवड मिळेल तेव्हा यथेच्छ जेवणे व मुंबई बघत भरपूर फिरणे, जी मुंबई जन्मापासून रहात असून ही बघणे कधीच संपत नाही ती बंबई मेरी जान असलेली मुबई !!

nutanm Sun, 01/29/2023 - 08:58
शेवटी सर्व आपल्या आवडी व घरातलयाच्या आवडी यावर सर्व अवलंबून आहे• आम्ही दोघे मिळवते असल्याने थोडीफार हाैसमाैज आधी सर्व जबाबदार्या संपवून मगच आमचे भारतभर हिंडणे व चांगल्या चांगल्या हाॅटेलात 5 star नव्हे, पण आम्हाला आवडलेल्या A grade hotel त व गुजराथी हाॅटेलात सवड मिळेल तेव्हा यथेच्छ जेवणे व मुंबई बघत भरपूर फिरणे, जी मुंबई जन्मापासून रहात असून ही बघणे कधीच संपत नाही ती बंबई मेरी जान असलेली मुबई !!

कर्नलतपस्वी गुरुवार, 01/26/2023 - 21:53
सबसे बडा रोग क्या कहेंगे लोग ही जर गोष्ट समजली तर बऱ्याच गोष्टी सहज सुलभ होतात. तसेच, अंथरूण पाहून पाय पसरावे ही पण गोष्ट समजली पाहीजे. रिण काढून सण कशाला करायचे हा जुना विचार झाला. माझ्यापुरते बोलायचे झाले तर शून्यातून सुरवात आसल्या मुळे सर्व सण रिण करूनच करावे लागले. पण कर्ज काढताना अंथरूणाचा नेहमीच विचार केला. पहिली गाडी कर्ज काढूनच घेतली. सहकारी म्हणाले एवढी काय जरूर आहे,माझा विचार मांडला,जर सेव्हिंग खर्च केले तर इमर्जन्सी मधे मोठी रक्कम कुठून उभी करणार. कर्जावरचे व्याज व सेव्हिंग मधले व्याज जर गणीत केले तर फक्त, दोन टक्के व्याजाने मोठी रक्कम मिळते, इमर्जन्सी साठी पैसे तयार व हौसही भागली. शिवाय म्हातारपणात गाडी घेतली तर मुले,जावई सुना चालवणार. बाबा तुम्ही मागे बसा म्हणणार. सहकार्मचार्यानां पटले व पुढच्याच महिन्यात सात आठ गाड्या हापिसात उभ्या राहू लागल्या. माझ्यामते आपलं राहतं घर ही गुंतवणूक किंवा अ‍ॅसेट नसून लाएबिलिटी असते. काही अंशी सहमत पण तरीसुद्धा या करता वेगळेच तर्क दिले तर कदाचित लेखातला हिरो कर्ज काढायला तयार होईल. प्रत्येकाची परिस्थिती वेगळी,प्रकृती,स्वभाव वेगळा त्यामुळेच विचारही वेगळे. घराची जबाबदारी उचलताना सर्वाचा विचार करावा लागतो आपली मते थोपल्यास बाकीच्यांची घुसमट होते. पैसे कमवा पण पैशाचे झाड लावून पुढच्या पिढीला आळशी बनवू नका. झाडाचे प्रजोत्पादन दिवस संपले की पुढची पिढी रस्त्यावर येऊ शकते. पूत सपूत तो क्या धन सिंचे पूत कपूत तो क्या धन सिंचे सुवर्णमध्य काढून मस्त जगा... कविवर्य बोरकर म्हणतात, तापल्या आहेत तारा तोंवरी गाऊन घे स्वप्‍न आहे लोचनीं हें तोंवरी पाहून घे रे फुलांचा बाण आहे, अमृताची वेदना नी सुखाच्या आंत आहे शापणारी यातना त्राण आहे तोंवरी सप्राण हें साहून घे कर्नल तपस्वी म्हणतात, म्हणून म्हणतो....... जीव आहे तोवर जगून घ्या डोळे आहेत तोवर बघून घ्या काय माहिती....... तेलात तळत्याल का अप्सरा भेटत्याल ? मेल्यावर काय होईल त्याच उत्तर मेल्या शिवाय कळणार नाही म्हणून म्हणतो..... इहलोकीचा स्वर्ग पुन्हा मिळणार नाही येणारा दिवस जगून घ्या काय माहिती.... देवदूत येतील का यमदूत नेतील पुनर्जन्म देतील का तिथचं ठेवून घेतील म्हणून म्हणतो....... आजच्या करता जगा उद्याचा विचार फार करू नका... तुलसीदास म्हणतात, पहले रचा प्रारब्ध पिछे रचा शरीर तुलसी चिंता क्यू करे तू भज ले रघुवीर याचाही विचार करावा. म्हणणे एवढेच की प्रत्येक गोष्टीवर आपले नियंत्रण नाही हे ही तेवढेच खरे. लेख चांगला आहे. विषय उत्तम रितीने वाचकांपर्यंत पोहचला आहे.

टर्मीनेटर Sat, 01/28/2023 - 16:34
वाचतोय... छान सुरु आहे मालिका! अभ्याचे काही विचार पटले, काही नाही पटले... पण ते चालायचेच. वरती कर्नल साहेबांनी लिहिलंच आहे की,
प्रत्येकाची परिस्थिती वेगळी,प्रकृती,स्वभाव वेगळा त्यामुळेच विचारही वेगळे.
पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत!

nutanm Sun, 01/29/2023 - 08:58
शेवटी सर्व आपल्या आवडी व घरातलयाच्या आवडी यावर सर्व अवलंबून आहे• आम्ही दोघे मिळवते असल्याने थोडीफार हाैसमाैज आधी सर्व जबाबदार्या संपवून मगच आमचे भारतभर हिंडणे व चांगल्या चांगल्या हाॅटेलात 5 star नव्हे, पण आम्हाला आवडलेल्या A grade hotel त व गुजराथी हाॅटेलात सवड मिळेल तेव्हा यथेच्छ जेवणे व मुंबई बघत भरपूर फिरणे, जी मुंबई जन्मापासून रहात असून ही बघणे कधीच संपत नाही ती बंबई मेरी जान असलेली मुबई !!

nutanm Sun, 01/29/2023 - 08:58
शेवटी सर्व आपल्या आवडी व घरातलयाच्या आवडी यावर सर्व अवलंबून आहे• आम्ही दोघे मिळवते असल्याने थोडीफार हाैसमाैज आधी सर्व जबाबदार्या संपवून मगच आमचे भारतभर हिंडणे व चांगल्या चांगल्या हाॅटेलात 5 star नव्हे, पण आम्हाला आवडलेल्या A grade hotel त व गुजराथी हाॅटेलात सवड मिळेल तेव्हा यथेच्छ जेवणे व मुंबई बघत भरपूर फिरणे, जी मुंबई जन्मापासून रहात असून ही बघणे कधीच संपत नाही ती बंबई मेरी जान असलेली मुबई !!
लेखनप्रकार
भाग १. https://www.misalpav.com/node/51032 भाग २ https://www.misalpav.com/node/51038 भाग ३ https://www.misalpav.com/node/51041 विनितची तब्येत हळूहळू सुधरायला लागली होती. तोडकं मोडकं का होईना समोरच्याला कळेल असे तो बोलायला लागला होता, शरीराची पण थोडीफार हालचाल करायला लागला होता. विनितला आलेल्या अ‍ॅटॅक नंतर नेहमीच्या मैफिलींमधे जरा खंड पडलाच होता. बर्‍याच महिन्यांनी अचानक एके दिवशी नित्याने प्लॅन बनवला. त्याच्याच घरी पार्टी ठेवली होती. बरेच दिवस झाल्याने सगळेच एकमेकांना भेटायला आतुर होते. वेळात वेळ काढून सगळेच जमले.

पैशाचे झाड भाग :-३

अतरंगी ·
लेखनप्रकार
भाग १. https://www.misalpav.com/node/51032 भाग २ https://www.misalpav.com/node/51038 " अभ्या कुठे आहेस?" " गावातच आहे, का रे?" "विनितला पॅरेलेसिसचा अ‍ॅटॅक आलाय, रुबीला नेलंय. " " निघतो लगेच. पंधरा मिनिटात पोचतो.' एकेचाळीसाव्या वर्षी अ‍ॅटॅक यायला विनितची अनुवंशिक जाडी, त्याचे कामाचे स्वरुप, खाण्या पिण्याच्या सवयी, सगळेच कारणीभुत होते. कमी हालचाल, त्यात त्याला व्यायमाची फार आवड नव्हती. सगळेच जमेल तसे धावत पळत रुबीला पोचले. सगळ्यांनाच हा मोठा धक्का होता. रोजच्या बसण्या ऊठण्यातल्या मित्रावर ओढवलेली ही परिस्थिती , त्याची ती अवस्था पाहून सगळ्यांच्या तोंडचे पाणी पळाले होते.

पैशाचे झाड भाग :-२

अतरंगी ·

कर्नलतपस्वी Tue, 01/24/2023 - 10:16
दोन्ही भाग वाचले. आवडले.असे पर्याय निवडून जगण्याची संधी फार कमी लोकांना मिळते. ज्यांना ती मिळते ते खरोखर समाधानी,आनंदी असतात का ? कदाचित ते पण आपल्याच बोटीत बसलेले तर नाही. विचार करण्यासारखा विषय आहे.

कर्नलतपस्वी Tue, 01/24/2023 - 10:16
दोन्ही भाग वाचले. आवडले.असे पर्याय निवडून जगण्याची संधी फार कमी लोकांना मिळते. ज्यांना ती मिळते ते खरोखर समाधानी,आनंदी असतात का ? कदाचित ते पण आपल्याच बोटीत बसलेले तर नाही. विचार करण्यासारखा विषय आहे.
लेखनप्रकार
पैशाचे झाड भाग : १. https://www.misalpav.com/node/51032 हो नाही करत शेवटी ऐन वेळी कोणाचेही कॅन्सल न होता, कोणतेही विघ्न न येता, ठरल्याप्रमाणे सगळा गृप कोकण ट्रिपला निघाला. बर्‍याच दिवसांनी सगळे जण एकत्र ट्रिपला निघाल्यामुळे थट्टा मस्करीला पार ऊत आला होता. क्षणाक्षणाला हसण्याचे फवारे फुटत होते. नवे- जुने संदर्भ घेऊन एकेकावर धपाधप जोक्स पडत होते. प्रत्येक वेळेस मुले गाडीतच पेग भरायला लागली की आनंदच्या मनात धाकधूक होत होती. अजून नव्या गाडीची नवलाई संपली नव्हती. पाच जणात दोन खंबे कधी संपले पत्ता पण नाही लागला. खंबे संपले तसे सगळ्यांनाच भुकेची जाणीव झाली.

पैशाचे झाड- भाग १

अतरंगी ·
लेखनप्रकार
"हॅलो" "बोल" " कुठे आहेस?" " घरी" "किती वेळ लागेल?" "का?" "अरे, का म्हणजे? तू येतोएस ना? सगळे थांबले आहेत?" "कोण थांबले आहेत? आणि कुठे?" विनितला कळेचना की, हा असा का बोलतोय? "अरे तू गृपवर मेसेज नाही पाहीले का?" "नाही, माझा स्मार्ट फोन बंद आहे. काय झालं? " "नित्याच्या घरी सगळे बसलोय ये लवकर.." "स्टॉक आहे की घेऊन येऊ?" "अरे तीन खंबे आहेत, सगळे आज लोळत नाहीतर झिम्मा खेळतच घरी जाणार आहेत.

'खास' पुस्तकलेखकांचे अंतरंग

हेमंतकुमार ·

टर्मीनेटर Tue, 01/10/2023 - 17:58
लेख आवडला! मराठी-वाङ्मयाच्या इतिहासात असा प्रयोग सर्वप्रथम माझे 'ऑल टाईम फेवरीट' लेखक कै. सुहास शिरवळकर ह्यांनी, साल नक्की नाही आठवत पण मला वाटतं २००० साली दिलीपराज प्रकाशन तर्फे प्रकाशित झालेल्या त्यांच्या फलश्रुती ह्या पुस्तकातून केला होता. फलश्रुती. -------------------------------------- लोकप्रिय लेखनाने लोकप्रिय लेखानासंदार्भातली निर्मिती-प्रक्रिया उलगडून दाखवणारं मराठी-वाङ्मयाच्या इतिहासातील पाहिलं पुस्तक --------------------------------------- ह्या पुस्तकातून सुहास शिरवळकरांनी त्यांच्या गाजलेल्या कादंबऱ्यांची/पुस्तकांची निर्मिती प्रक्रिया अतिशय सुरेखपणे मांडली आहे.
गेल्या काही वर्षात मला एकाच लेखकाच्या मोठ्या आकाराच्या पुस्तकापेक्षा या प्रकारची पुस्तके अधिक आवडतात.
जेब्बात! मग तर हे पुस्तक तुम्ही आवर्जून वाचावे अशी आग्रही शिफारस मी करतो. जाता जाता त्यांनी पुस्तकात व्यक्त केलेल्या मनोगतातील एक आणि 'जाई' ह्या त्यांच्या कादंबरी संबंधित त्यांनी मांडलेल्या विचारांबाद्दलचा एक असे दोन उतारे खाली देऊन माझे दोन शब्द संपवतो 😀
फलश्रुती आपल्या हातात एक कादंबरी पडते. ती नवीकोरी आहे, वा जुनी आहे, यापेक्षा, ती वाचलेली नसेल तर आपण आनंदित होतो. आता, आपल्याला नवं काहीतरी वाचायला मिळणार, या उत्साहात आपण ती वाचायला घेतो. वाचत असतानाच, आपलं मन जागोजागी आपली मतं मेंदूकडे नोंदवत असतं. काही ठिकाणी आनंद व्यक्त होतो... काही जागा चकित करणाऱ्या असतात... काही जागांना उत्स्फूर्तपणे दाद दिली जाते... काही वेळा नाराजी व्यक्त होते निषेध, वा संतापही - नोंदवला जातो. आणि या सगळ्या प्रतिक्रियांचं योग्य ते मूल्यमापन करून, कादंबरीच्या अखेरीस, आपला मेंदू निष्कर्ष काढून देतो, तोच आपला अभिप्राय म्हणून आपण जाहीर करतो ! दिनक्रमातले काही तास वेचून, वाचक जेव्हा कादंबरी वाचतो, त्यावेळी, त्यावरील भला / बुरा अभिप्राय नोंदवण्याचा त्याला अधिकार प्राप्त होतो. परंतु, काही तास वाचनासाठी देऊन, ज्या कादंबरीला आपण एका शब्दात डोक्यावर घेतो, किंवा तिला पायदळी तुडवतो, तिच्या निर्मितीसाठी लेखकाच्याही आयुष्यातला एक कालखंड कायमसाठी भूतकाळात जमा झालेला असतो! आपल्या अभिप्रायाने हा कालखंड सार्थ ठरतो, किंवा निरर्थ ठरतो ! या अर्थाने, प्रतिक्रिया या भावी लेखनासाठी निर्णायक महत्त्वाच्या असतात. मात्र, या विवक्षित कादंबरीच्या निर्मितीप्रक्रियेत त्या हस्तक्षेप करू शकत नाहीत ! कादंबरी काय, लघुकथा काय, किंवा कविता काय ... कलाकृतीच्या पूर्णत्वामागे, विचाराचं / कल्पनेचं बीज पडणं-ते रुजणं— त्या संदर्भातल्या विस्कळीत विचार-मंथनातूनच एक दिशा सापडणं- या दिशेने ठामपणे विचारांचा प्रवास सुरू होणं- या प्रवासात आकृति- बंधाचे सांगाडे उभे राहाणं... हे सगळं अनिवार्यपणे येतं....
जाई या कादंबरीच्या निमित्ताने मला वाचकांची जी पत्रं आली; आजही येतात, त्यातून काही मुद्दे निश्चितपणे स्पष्ट होतात. एक म्हणजे, आत्मनिवेदन पद्धतीचा मी केलेला अवलंब अतिशय योग्य होता. कारण, 'जाई'च्या शोकांताने व्यथित झालेल्या बऱ्याच सहृदय वाचकांनी ‘जाईला फसवून तुम्ही काय मिळवलं?' असा खडा सवाल मला केला आहे. त्याहीपुढे जाऊन, काहींनी 'परमेश्वर तुम्हाला कधीच माफ करणार नाही ! आयुष्यात तुम्ही कधी सुखी होणार नाही!' असा तळतळून शापही दिला आहे! दुसरी गोष्ट म्हणजे, आपल्या जीवनातही एक 'जाई' कशी आली होती, याची कबुली काहींनी दिली आहे, तर 'अशी' जाई जीवनात आली, तर तिच्यासाठी सर्वस्वाचा त्याग करण्याची मानसिक तयारी अनेकांनी मला दाखवली आहे! - हे मी, मला वाचकांची पत्रं कशी येतात, आणि ते माझ्या लेखनावर कसं प्रेम करतात, हे दाखविण्यासाठी सांगत नाहीये. हे वाचक जर समाजाचं काही अंशी प्रतिनिधित्व करीत असतील, तर यातली सर्वांत महत्त्वाची बाब माझ्या मते ही आहे, की 'विवाहबाह्य' संबंधातल्या स्त्रीकडे पाहण्याचा समाजाचा जो कलुषित दृष्टिकोण असतो, तो ‘जाई’च्या वाट्याला आलेला नाहीये! 'जाई'ला सर्वांचं प्रेम आणि सहानुभूती प्राप्त आहे; शेखरला फक्त न्याय मिळाला आहे ! हे खूपच आशावादी आहे. एखाद्या अवघड विषयाला हात घालण्यामागचा हेतू लक्षात घेऊन, वाचक त्या लेखनाचं स्वागत करतात, हेच यात सिद्ध झाले आहे. - सुहास शिरवळकर

In reply to by टर्मीनेटर

हेमंतकुमार Tue, 01/10/2023 - 19:06
फलश्रुती.
केवळ सुरेख ! त्या पुस्तकाबद्दल कुतूहल चाळवणारा तुमचा प्रतिसाद खूप आवडला.

Nitin Palkar Tue, 01/10/2023 - 19:24
एका वेगळ्याच प्रकारच्या पुस्तकाबद्दल खूप छान माहीती. टर्मिनेटर यांनी लिहिलेला सविस्तर प्रतिसाद देखील खासच.

In reply to by Nitin Palkar

कर्नलतपस्वी Wed, 01/11/2023 - 10:32
पुर्वी सैन्यात ऐज्युकेशन कोअर हा एक स्वतंत्र विभाग होता,आता नाही.यांची भरती डायरेक्ट हवालदार पदावर होत असे व ते सैनीकांना हिन्दी,मॅप रीडिंग व इंग्रजी शिकवत. याच बरोबर युनिट मधे वाचनालय हा एक अविभाज्य घटक असे.सर्व भाषेतील पुस्तके तीथे मिळणार्‍या एज्युकेशन ग्रांट मधून घेतली जात. इथेच सैन्य इतीहासा बरोबरच प्रेमचंद, श्रीलाल शुक्ल,रामधारी सिह दिनकर अशा अनेक दिग्गज हिन्दी साहीत्यीक, राणू, गुलशन नंदा प्रेम कथाकार,हेराल्ड राॅबिन्स,कुक,अगाथा ख्रिस्ती,वुडहाऊस इत्यादी वाचायला मिळाले. १९८४ हे गाजलेले जाॅर्ज ओवरवेल यांचे पुस्तक इथेच वाचले. मातृभाषेतील पुस्तके काही प्रमाणात होमसिकनेस कमी करण्यास मदत करायची. जुनी पुस्तके रद्दीत परावर्तित करत. त्यातली काही मी ठेवून घ्यायचो. ब्रह्मलिखीत हे हस्तसामुद्रिक विषयावर १९५० मधे लिहीलेले पुस्तक आजही माझ्या संग्रहात आहे. सांगायचा उद्देश, १९४९ साली व्यंकटेश माडगूळकर यांचे गावाकडच्या गोष्टी हे पुस्तक ऐंशी मधे वाचनात आले होते. ते मागच्याच वर्षी माझ्या संग्रही दाखल झाले. माडगूळकरांनी पुस्तकाच्या प्रस्तावनेत आपले मनोगत माझ्या लिखाणा मागची कळसुत्रे या शीर्षकात लिहीले ते आता वाचले. जे लिहीलय ते आजही तितकेच लागू पडते. काही खास लेखक,पुस्तके मनात छाप सोडून जातात यात शंकाच नाही.

हेमंतकुमार Wed, 01/11/2023 - 11:54
खास अभिप्रायांबद्दल सर्वांना धन्यवाद.!
काही खास लेखक,पुस्तके मनात छाप सोडून जातात
अगदीच. मी कोसला वयाच्या विशीत वाचली तेव्हा अगदी म्हणजे अगदीच भारावून गेलो होतो. पुढे पन्नाशीत दुसऱ्यांदा वाचली तेव्हा 'ठीक आहे' इतपत मत झाले होते. तरीसुद्धा मुळात त्या पुस्तकाने जी छाप मनात सोडली होती ती कायम आहे.

राजेंद्र मेहेंदळे गुरुवार, 01/12/2023 - 17:26
एखादा लेखक गोष्ट लिहिताना किवा कवी कविता लिहिताना, त्याच्या मनात काय काय कल्लोळ उठत असतील आणि ते कागदावर ओतण्यासाठी त्याची कशी धांदल होत असेल असे काय काय मनात येउन गेले. हे पुस्तक मिळवुन वाचले पाहीजे. अवांतर- नेमाड्यांची कोसला मलातरी काही आवडली नाही. कदाचित त्या वातावरणात वाढलेले लोक ते जास्त रिलेट करु शकत असतील. रंगनाथ पठारेंची सातपाटील कुलवृत्तांत उत्सुकतेने विकत घेउन वाचली. पण काही ठिकाणी चर्‍हाट तर काही ठिकाणी रस भरीत अशी काहीतरी भेळ वाटली. वेळ मिळाल्यास लिहिन त्यावर.

हेमंतकुमार गुरुवार, 01/12/2023 - 17:50
नेमाड्यांची कोसला मलातरी काही आवडली नाही.
>> अगदीच शक्य आहे ! या पुस्तकाबाबत टोकाची अनुकूल व प्रतिकूल मते आतापर्यंत शेकड्यांनी व्यक्त झालेली आहेत. कोसलाबद्दल खुद्द नेमाडे प्रस्तुत पुस्तकात काय म्हणतात बघा :
“कोसलामुळे माझी दुसरी कितीएक क्षेत्रातली जीव लावून केलेली महत्त्वाची कामे दुय्यम-तिय्यम आणि काही तर किरकोळ समजली गेली. मलाच ती सांगावी लागताहेत हे त्याहून वाईट. कोसलाचे हेही मला डाचते. एवढी शिरजोरी ?”

हेमंतकुमार गुरुवार, 01/12/2023 - 17:50
नेमाड्यांची कोसला मलातरी काही आवडली नाही.
>> अगदीच शक्य आहे ! या पुस्तकाबाबत टोकाची अनुकूल व प्रतिकूल मते आतापर्यंत शेकड्यांनी व्यक्त झालेली आहेत. कोसलाबद्दल खुद्द नेमाडे प्रस्तुत पुस्तकात काय म्हणतात बघा :
“कोसलामुळे माझी दुसरी कितीएक क्षेत्रातली जीव लावून केलेली महत्त्वाची कामे दुय्यम-तिय्यम आणि काही तर किरकोळ समजली गेली. मलाच ती सांगावी लागताहेत हे त्याहून वाईट. कोसलाचे हेही मला डाचते. एवढी शिरजोरी ?”

मित्रहो गुरुवार, 01/12/2023 - 20:21
तुमच्या लेखाने पुस्तक वाचण्यातली उत्सुकता वाढली. आशा बगे यांच्या कथा वृत्तपत्रात यायच्या तसे वाचत होतो. आता फारसे आठवत नाही. कोसला विशिष्ट हेतुने लिहिली होती असेच वाटते. तरुणपणी वाचली तर त्यातला निराशावाद ती जगण्यातली निरर्थकता भावते. नंतर ते तितके भावत नाही. एक काळ असा होता ज्यात निराशावादी लिखाणाचा ट्रेंड होता.

सुधीर कांदळकर Fri, 01/20/2023 - 08:38
प्रतिसादाला फारच उशीर झाला. कारण अशाच प्रकारच्या एका पुस्तकाचा उल्लेख मला करायचा होता. पण त्या पुस्तकाचे तपशीलच आठवत नाहीत. गेल्या शतकातील उल्लेखनीय पुस्तकांचा परामर्ष त्यात होता. गोविंदराव तळवलकर, कुमार केतकर, अरुण साधू, रविंद्र पिंगे असे कुणीतरी मान्यवर त्या पुस्तकाचे संकलक होते. कुणाला आठवत असल्यास लिहितील. असो! एका छान लेखाबद्दल धन्यवाद.

हेमंतकुमार Fri, 01/20/2023 - 10:31
१.
एक काळ असा होता ज्यात निराशावादी लिखाणाचा ट्रेंड होता.
खरंय. अगदी १९४५ मधील The Catcher in the Rye या सारखी पाश्चात्य उदा. पण आहेत. .. २.
गेल्या शतकातील उल्लेखनीय पुस्तकांचा परामर्ष
रोचक असावा. बघूया शोधून

हेमंतकुमार Fri, 01/20/2023 - 10:35
मूळ लेख लांबलचक होऊ नये म्हणून मी त्यातील काही निवडक लेखांबद्दलच लिहिले. पुस्तकातील अन्य लेखनातले काही वेचक-वेधक: १. लक्ष्मण माने(उपरा) : त्यांनी हे आत्मकथनात्मक पुस्तक अनिल अवचट यांच्या प्रोत्साहनाने व आग्रहामुळे लिहिले. पुस्तक गाजल्यानंतर मानेंवर अशी जाहीर टीका झाली, की “एक कैकाडी इतकं चांगलं पुस्तक कसं लिहू शकतो आणि त्याला एवढे यश कसं काय मिळू शकतं? त्याला ते नक्कीच अनिल अवचट यांनी लिहून दिले असेल”. अर्थात दोन्ही लेखकांनी त्याचे खंडन केले. २. ‘पांगिरा’बद्दल विश्वास पाटील : “या पुस्तकावरून याच नावाचा मराठी चित्रपट तयार झाला आहे. तो मूळ आशयापासून दूर गेलेला आहे. चित्रपट आणि नाटक ही दोन्ही माध्यमे बरीच परावलंबी असतात. कादंबरी ही एका आईच्या मांडीवर सानाची थोर होते. मात्र, चित्रपट उद्योगात बाळाला अनेक आयांच्या आणि दायांच्याही अंगाखांद्यावरून प्रवास करावा लागतो”.

हेमंतकुमार Tue, 01/31/2023 - 09:11
धन्यवाद. ...... नाशिकच्या कुसुमाग्रज प्रतिष्ठानचा अतिशय बहुमनाचा ‘जनस्थान पुरस्कार’ (२०२३) ज्येष्ठ कथा-कादंबरीकार आशा बगे यांना जाहीर झाला आहे. अभिनंदन !

हेमंतकुमार Sun, 02/05/2023 - 20:57
ज्येष्ठ कथा-कादंबरीकार रंगनाथ पठारे यांना ‘महाराष्ट्र फाउंडेशन’ (अमेरिकेचा)चा २०२२चा ‘दिलीप वि. चित्रे स्मृती साहित्य जीवनगौरव पुरस्कार’ मिळाला. त्यांच्यावरील लेख : रंगनाथ पठारे : हा स्वतःसह वाचकांशीही कठोरपणे वागणारा लेखक आहे, तरी वाचकांना तो आवडतो, यातच त्याचे श्रेष्ठत्व आहे

टर्मीनेटर Tue, 01/10/2023 - 17:58
लेख आवडला! मराठी-वाङ्मयाच्या इतिहासात असा प्रयोग सर्वप्रथम माझे 'ऑल टाईम फेवरीट' लेखक कै. सुहास शिरवळकर ह्यांनी, साल नक्की नाही आठवत पण मला वाटतं २००० साली दिलीपराज प्रकाशन तर्फे प्रकाशित झालेल्या त्यांच्या फलश्रुती ह्या पुस्तकातून केला होता. फलश्रुती. -------------------------------------- लोकप्रिय लेखनाने लोकप्रिय लेखानासंदार्भातली निर्मिती-प्रक्रिया उलगडून दाखवणारं मराठी-वाङ्मयाच्या इतिहासातील पाहिलं पुस्तक --------------------------------------- ह्या पुस्तकातून सुहास शिरवळकरांनी त्यांच्या गाजलेल्या कादंबऱ्यांची/पुस्तकांची निर्मिती प्रक्रिया अतिशय सुरेखपणे मांडली आहे.
गेल्या काही वर्षात मला एकाच लेखकाच्या मोठ्या आकाराच्या पुस्तकापेक्षा या प्रकारची पुस्तके अधिक आवडतात.
जेब्बात! मग तर हे पुस्तक तुम्ही आवर्जून वाचावे अशी आग्रही शिफारस मी करतो. जाता जाता त्यांनी पुस्तकात व्यक्त केलेल्या मनोगतातील एक आणि 'जाई' ह्या त्यांच्या कादंबरी संबंधित त्यांनी मांडलेल्या विचारांबाद्दलचा एक असे दोन उतारे खाली देऊन माझे दोन शब्द संपवतो 😀
फलश्रुती आपल्या हातात एक कादंबरी पडते. ती नवीकोरी आहे, वा जुनी आहे, यापेक्षा, ती वाचलेली नसेल तर आपण आनंदित होतो. आता, आपल्याला नवं काहीतरी वाचायला मिळणार, या उत्साहात आपण ती वाचायला घेतो. वाचत असतानाच, आपलं मन जागोजागी आपली मतं मेंदूकडे नोंदवत असतं. काही ठिकाणी आनंद व्यक्त होतो... काही जागा चकित करणाऱ्या असतात... काही जागांना उत्स्फूर्तपणे दाद दिली जाते... काही वेळा नाराजी व्यक्त होते निषेध, वा संतापही - नोंदवला जातो. आणि या सगळ्या प्रतिक्रियांचं योग्य ते मूल्यमापन करून, कादंबरीच्या अखेरीस, आपला मेंदू निष्कर्ष काढून देतो, तोच आपला अभिप्राय म्हणून आपण जाहीर करतो ! दिनक्रमातले काही तास वेचून, वाचक जेव्हा कादंबरी वाचतो, त्यावेळी, त्यावरील भला / बुरा अभिप्राय नोंदवण्याचा त्याला अधिकार प्राप्त होतो. परंतु, काही तास वाचनासाठी देऊन, ज्या कादंबरीला आपण एका शब्दात डोक्यावर घेतो, किंवा तिला पायदळी तुडवतो, तिच्या निर्मितीसाठी लेखकाच्याही आयुष्यातला एक कालखंड कायमसाठी भूतकाळात जमा झालेला असतो! आपल्या अभिप्रायाने हा कालखंड सार्थ ठरतो, किंवा निरर्थ ठरतो ! या अर्थाने, प्रतिक्रिया या भावी लेखनासाठी निर्णायक महत्त्वाच्या असतात. मात्र, या विवक्षित कादंबरीच्या निर्मितीप्रक्रियेत त्या हस्तक्षेप करू शकत नाहीत ! कादंबरी काय, लघुकथा काय, किंवा कविता काय ... कलाकृतीच्या पूर्णत्वामागे, विचाराचं / कल्पनेचं बीज पडणं-ते रुजणं— त्या संदर्भातल्या विस्कळीत विचार-मंथनातूनच एक दिशा सापडणं- या दिशेने ठामपणे विचारांचा प्रवास सुरू होणं- या प्रवासात आकृति- बंधाचे सांगाडे उभे राहाणं... हे सगळं अनिवार्यपणे येतं....
जाई या कादंबरीच्या निमित्ताने मला वाचकांची जी पत्रं आली; आजही येतात, त्यातून काही मुद्दे निश्चितपणे स्पष्ट होतात. एक म्हणजे, आत्मनिवेदन पद्धतीचा मी केलेला अवलंब अतिशय योग्य होता. कारण, 'जाई'च्या शोकांताने व्यथित झालेल्या बऱ्याच सहृदय वाचकांनी ‘जाईला फसवून तुम्ही काय मिळवलं?' असा खडा सवाल मला केला आहे. त्याहीपुढे जाऊन, काहींनी 'परमेश्वर तुम्हाला कधीच माफ करणार नाही ! आयुष्यात तुम्ही कधी सुखी होणार नाही!' असा तळतळून शापही दिला आहे! दुसरी गोष्ट म्हणजे, आपल्या जीवनातही एक 'जाई' कशी आली होती, याची कबुली काहींनी दिली आहे, तर 'अशी' जाई जीवनात आली, तर तिच्यासाठी सर्वस्वाचा त्याग करण्याची मानसिक तयारी अनेकांनी मला दाखवली आहे! - हे मी, मला वाचकांची पत्रं कशी येतात, आणि ते माझ्या लेखनावर कसं प्रेम करतात, हे दाखविण्यासाठी सांगत नाहीये. हे वाचक जर समाजाचं काही अंशी प्रतिनिधित्व करीत असतील, तर यातली सर्वांत महत्त्वाची बाब माझ्या मते ही आहे, की 'विवाहबाह्य' संबंधातल्या स्त्रीकडे पाहण्याचा समाजाचा जो कलुषित दृष्टिकोण असतो, तो ‘जाई’च्या वाट्याला आलेला नाहीये! 'जाई'ला सर्वांचं प्रेम आणि सहानुभूती प्राप्त आहे; शेखरला फक्त न्याय मिळाला आहे ! हे खूपच आशावादी आहे. एखाद्या अवघड विषयाला हात घालण्यामागचा हेतू लक्षात घेऊन, वाचक त्या लेखनाचं स्वागत करतात, हेच यात सिद्ध झाले आहे. - सुहास शिरवळकर

In reply to by टर्मीनेटर

हेमंतकुमार Tue, 01/10/2023 - 19:06
फलश्रुती.
केवळ सुरेख ! त्या पुस्तकाबद्दल कुतूहल चाळवणारा तुमचा प्रतिसाद खूप आवडला.

Nitin Palkar Tue, 01/10/2023 - 19:24
एका वेगळ्याच प्रकारच्या पुस्तकाबद्दल खूप छान माहीती. टर्मिनेटर यांनी लिहिलेला सविस्तर प्रतिसाद देखील खासच.

In reply to by Nitin Palkar

कर्नलतपस्वी Wed, 01/11/2023 - 10:32
पुर्वी सैन्यात ऐज्युकेशन कोअर हा एक स्वतंत्र विभाग होता,आता नाही.यांची भरती डायरेक्ट हवालदार पदावर होत असे व ते सैनीकांना हिन्दी,मॅप रीडिंग व इंग्रजी शिकवत. याच बरोबर युनिट मधे वाचनालय हा एक अविभाज्य घटक असे.सर्व भाषेतील पुस्तके तीथे मिळणार्‍या एज्युकेशन ग्रांट मधून घेतली जात. इथेच सैन्य इतीहासा बरोबरच प्रेमचंद, श्रीलाल शुक्ल,रामधारी सिह दिनकर अशा अनेक दिग्गज हिन्दी साहीत्यीक, राणू, गुलशन नंदा प्रेम कथाकार,हेराल्ड राॅबिन्स,कुक,अगाथा ख्रिस्ती,वुडहाऊस इत्यादी वाचायला मिळाले. १९८४ हे गाजलेले जाॅर्ज ओवरवेल यांचे पुस्तक इथेच वाचले. मातृभाषेतील पुस्तके काही प्रमाणात होमसिकनेस कमी करण्यास मदत करायची. जुनी पुस्तके रद्दीत परावर्तित करत. त्यातली काही मी ठेवून घ्यायचो. ब्रह्मलिखीत हे हस्तसामुद्रिक विषयावर १९५० मधे लिहीलेले पुस्तक आजही माझ्या संग्रहात आहे. सांगायचा उद्देश, १९४९ साली व्यंकटेश माडगूळकर यांचे गावाकडच्या गोष्टी हे पुस्तक ऐंशी मधे वाचनात आले होते. ते मागच्याच वर्षी माझ्या संग्रही दाखल झाले. माडगूळकरांनी पुस्तकाच्या प्रस्तावनेत आपले मनोगत माझ्या लिखाणा मागची कळसुत्रे या शीर्षकात लिहीले ते आता वाचले. जे लिहीलय ते आजही तितकेच लागू पडते. काही खास लेखक,पुस्तके मनात छाप सोडून जातात यात शंकाच नाही.

हेमंतकुमार Wed, 01/11/2023 - 11:54
खास अभिप्रायांबद्दल सर्वांना धन्यवाद.!
काही खास लेखक,पुस्तके मनात छाप सोडून जातात
अगदीच. मी कोसला वयाच्या विशीत वाचली तेव्हा अगदी म्हणजे अगदीच भारावून गेलो होतो. पुढे पन्नाशीत दुसऱ्यांदा वाचली तेव्हा 'ठीक आहे' इतपत मत झाले होते. तरीसुद्धा मुळात त्या पुस्तकाने जी छाप मनात सोडली होती ती कायम आहे.

राजेंद्र मेहेंदळे गुरुवार, 01/12/2023 - 17:26
एखादा लेखक गोष्ट लिहिताना किवा कवी कविता लिहिताना, त्याच्या मनात काय काय कल्लोळ उठत असतील आणि ते कागदावर ओतण्यासाठी त्याची कशी धांदल होत असेल असे काय काय मनात येउन गेले. हे पुस्तक मिळवुन वाचले पाहीजे. अवांतर- नेमाड्यांची कोसला मलातरी काही आवडली नाही. कदाचित त्या वातावरणात वाढलेले लोक ते जास्त रिलेट करु शकत असतील. रंगनाथ पठारेंची सातपाटील कुलवृत्तांत उत्सुकतेने विकत घेउन वाचली. पण काही ठिकाणी चर्‍हाट तर काही ठिकाणी रस भरीत अशी काहीतरी भेळ वाटली. वेळ मिळाल्यास लिहिन त्यावर.

हेमंतकुमार गुरुवार, 01/12/2023 - 17:50
नेमाड्यांची कोसला मलातरी काही आवडली नाही.
>> अगदीच शक्य आहे ! या पुस्तकाबाबत टोकाची अनुकूल व प्रतिकूल मते आतापर्यंत शेकड्यांनी व्यक्त झालेली आहेत. कोसलाबद्दल खुद्द नेमाडे प्रस्तुत पुस्तकात काय म्हणतात बघा :
“कोसलामुळे माझी दुसरी कितीएक क्षेत्रातली जीव लावून केलेली महत्त्वाची कामे दुय्यम-तिय्यम आणि काही तर किरकोळ समजली गेली. मलाच ती सांगावी लागताहेत हे त्याहून वाईट. कोसलाचे हेही मला डाचते. एवढी शिरजोरी ?”

हेमंतकुमार गुरुवार, 01/12/2023 - 17:50
नेमाड्यांची कोसला मलातरी काही आवडली नाही.
>> अगदीच शक्य आहे ! या पुस्तकाबाबत टोकाची अनुकूल व प्रतिकूल मते आतापर्यंत शेकड्यांनी व्यक्त झालेली आहेत. कोसलाबद्दल खुद्द नेमाडे प्रस्तुत पुस्तकात काय म्हणतात बघा :
“कोसलामुळे माझी दुसरी कितीएक क्षेत्रातली जीव लावून केलेली महत्त्वाची कामे दुय्यम-तिय्यम आणि काही तर किरकोळ समजली गेली. मलाच ती सांगावी लागताहेत हे त्याहून वाईट. कोसलाचे हेही मला डाचते. एवढी शिरजोरी ?”

मित्रहो गुरुवार, 01/12/2023 - 20:21
तुमच्या लेखाने पुस्तक वाचण्यातली उत्सुकता वाढली. आशा बगे यांच्या कथा वृत्तपत्रात यायच्या तसे वाचत होतो. आता फारसे आठवत नाही. कोसला विशिष्ट हेतुने लिहिली होती असेच वाटते. तरुणपणी वाचली तर त्यातला निराशावाद ती जगण्यातली निरर्थकता भावते. नंतर ते तितके भावत नाही. एक काळ असा होता ज्यात निराशावादी लिखाणाचा ट्रेंड होता.

सुधीर कांदळकर Fri, 01/20/2023 - 08:38
प्रतिसादाला फारच उशीर झाला. कारण अशाच प्रकारच्या एका पुस्तकाचा उल्लेख मला करायचा होता. पण त्या पुस्तकाचे तपशीलच आठवत नाहीत. गेल्या शतकातील उल्लेखनीय पुस्तकांचा परामर्ष त्यात होता. गोविंदराव तळवलकर, कुमार केतकर, अरुण साधू, रविंद्र पिंगे असे कुणीतरी मान्यवर त्या पुस्तकाचे संकलक होते. कुणाला आठवत असल्यास लिहितील. असो! एका छान लेखाबद्दल धन्यवाद.

हेमंतकुमार Fri, 01/20/2023 - 10:31
१.
एक काळ असा होता ज्यात निराशावादी लिखाणाचा ट्रेंड होता.
खरंय. अगदी १९४५ मधील The Catcher in the Rye या सारखी पाश्चात्य उदा. पण आहेत. .. २.
गेल्या शतकातील उल्लेखनीय पुस्तकांचा परामर्ष
रोचक असावा. बघूया शोधून

हेमंतकुमार Fri, 01/20/2023 - 10:35
मूळ लेख लांबलचक होऊ नये म्हणून मी त्यातील काही निवडक लेखांबद्दलच लिहिले. पुस्तकातील अन्य लेखनातले काही वेचक-वेधक: १. लक्ष्मण माने(उपरा) : त्यांनी हे आत्मकथनात्मक पुस्तक अनिल अवचट यांच्या प्रोत्साहनाने व आग्रहामुळे लिहिले. पुस्तक गाजल्यानंतर मानेंवर अशी जाहीर टीका झाली, की “एक कैकाडी इतकं चांगलं पुस्तक कसं लिहू शकतो आणि त्याला एवढे यश कसं काय मिळू शकतं? त्याला ते नक्कीच अनिल अवचट यांनी लिहून दिले असेल”. अर्थात दोन्ही लेखकांनी त्याचे खंडन केले. २. ‘पांगिरा’बद्दल विश्वास पाटील : “या पुस्तकावरून याच नावाचा मराठी चित्रपट तयार झाला आहे. तो मूळ आशयापासून दूर गेलेला आहे. चित्रपट आणि नाटक ही दोन्ही माध्यमे बरीच परावलंबी असतात. कादंबरी ही एका आईच्या मांडीवर सानाची थोर होते. मात्र, चित्रपट उद्योगात बाळाला अनेक आयांच्या आणि दायांच्याही अंगाखांद्यावरून प्रवास करावा लागतो”.

हेमंतकुमार Tue, 01/31/2023 - 09:11
धन्यवाद. ...... नाशिकच्या कुसुमाग्रज प्रतिष्ठानचा अतिशय बहुमनाचा ‘जनस्थान पुरस्कार’ (२०२३) ज्येष्ठ कथा-कादंबरीकार आशा बगे यांना जाहीर झाला आहे. अभिनंदन !

हेमंतकुमार Sun, 02/05/2023 - 20:57
ज्येष्ठ कथा-कादंबरीकार रंगनाथ पठारे यांना ‘महाराष्ट्र फाउंडेशन’ (अमेरिकेचा)चा २०२२चा ‘दिलीप वि. चित्रे स्मृती साहित्य जीवनगौरव पुरस्कार’ मिळाला. त्यांच्यावरील लेख : रंगनाथ पठारे : हा स्वतःसह वाचकांशीही कठोरपणे वागणारा लेखक आहे, तरी वाचकांना तो आवडतो, यातच त्याचे श्रेष्ठत्व आहे
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
गेल्या साठ वर्षात मराठी साहित्यात अनेक प्रकारची पुस्तके प्रकाशित झाली आहेत. त्यामध्ये कथा, कादंबरी, कविता, नाटक, चरित्रे आणि संकीर्ण अशा साहित्यप्रकारांचा समावेश आहे. प्रकाशित झालेल्या पुस्तकांपैकी काही पुस्तके काही वाचकांना आवडली व भावली. त्यातली काही खऱ्या अर्थाने गाजली, काही गाजवली गेली तर अन्य काही दुर्लक्षित राहिली. या कालखंडात अनेक लेखकांनी सातत्याने लेखन केले. त्यापैकी काही लेखक खरोखर वाचकप्रिय झाले. अशा लेखकांच्या काही पुस्तकांनी एक साहित्यिक मानदंड निर्माण केला.

कांतारा ए लेजेंड

अनुस्वार ·

यश राज Sun, 10/30/2022 - 17:37
कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.
चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते
अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

यश राज Sun, 10/30/2022 - 17:37
कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.
चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते
अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

In reply to by यश राज

अनुस्वार Sun, 10/30/2022 - 21:12
'वराह रूपम' हे गीत आणि चित्रपटाचे पार्श्वसंगीत अव्वल दर्जाचे आहे. 'कोला' नृत्यातील एक विशिष्ट मर्मभेदी आवाज तर चित्रपट संपला तरी कानात घुमत राहतो.

In reply to by वामन देशमुख

अनुस्वार Mon, 10/31/2022 - 21:23
आपल्याला आवड असल्यास मुळ भाषेत पाहणे कधीही उत्तम. आणि तसंही कांताराचं हिंदी डबींग जरा घाईत उरकलंय असं वाटलं. डबींग चा दर्जा आणखी चांगला हवा होता.

गणेशा Mon, 10/31/2022 - 23:27
कांतारा अतिशय सुंदर चित्रपट आहे, मास्टरपीस असे म्हणता येणार नाही परंतु एक उत्क्रुष्ट कलाकृती म्हणुन या सिनेमा कडे पाहता येईल.. आलेगाव (शिरूर) ला यात्रेला देव -दानव असे कोला type युद्ध दरवर्षी पाहतो.. त्यामुळे हा सिनेमा जास्तच जवळचा वाटला.. ऋषभ शेट्टी भारीच...

Bhakti Tue, 11/01/2022 - 10:57
फक्त क्लायमॅक्स पाहण्यासाठी थेअटरला जावं का हा प्रश्न आहे.सिनेमा ओव्हर रेटेड आहे असेही वाचलं.त्यामुळे OTT वर पाहणार आहे.अगदी ..तुम्बाड कधीही सरस असणारं.त्यात अनेक भावनांच मिश्रण आहे.

In reply to by Bhakti

अनुस्वार Tue, 11/01/2022 - 13:12
बाकी चित्रपटही सुंदरच आहे. लक्षात राहण्यासारखा अनुभव येईल. फक्त तुम्बाड सारखं काहीतरी पाहायला मिळेल या अपेक्षेने गेलात तर‌ हिरमोड होईल.

श्वेता२४ Wed, 11/02/2022 - 11:20
बहुदा मी फारच अपेक्षेने गेले होते. पण मला अजुनही कळत नाहीय हा सिनेमा मला तितकासा का आवडला नाही. या चित्रपटाची आणि तुम्बाडची तुलनाच होऊ शकत नाही. पूर्णपणे वेगळ्या कथा , विषय व मांडणी आहे. या सिनेमातून नेमका काय संदेश द्यायचा आहे हे समजलं नाही. अंगात देव येणं हे खरं आहे व काही ्मानवीय/दैवी प्रसंग खरे असतात असंच या सिनेमातून दिसतंय. खरंतंर हा श्रद्धेचा विषय होऊ शकतो. त्यामुळे तितकासा भिडला नाही. हो. पण ही फॅन्टसी आहे असं समजून मी या सिनेमाकडे आता पाहते तेव्हा आता या सिनेमाच्या काही ठळक गोष्टी जाणवतात. जसं की आदिवासींचे निसर्गाशी असलेले नाते त्यावरचे त्यांचे अवलंबित्व. शिवा त्या इन्सपेक्टरला म्हणतो की या जंगलात माझ्या आधिच्या कित्येक पिढ्या तुमचे सरकार अस्तित्वात असण्यापूर्वीपासून राहतात. तुमच्या सरकारने त्यांची परवानगी घेतली होती का? हा संवाद खाडकन डोळे उघडणारा आहे. आधी जय भीम व आता कंतारा यामुळे आदिवासींचे निसर्गाशी जोडले गेलेले जीवन अजून समजून आले एवढे नक्की. त्यानुसार हा सिनेमा एक समृद्ध करणारा अनुभव आहे. नायकाचा व इतर सर्व पात्रांचा अभिनय उत्कृष्ट व नैसर्गिक. क्लायमॅक्स मस्तच.

In reply to by श्वेता२४

अनुस्वार Wed, 11/02/2022 - 12:27
सध्या सार्वजनिक जीवनात कोणतीही गोष्ट चर्चेत असली की‌ प्रत्येकाला शक्य तितक्या प्रकारे त्यावर टिप्पणी करायचीच असते (बऱ्याचदा निव्वळ मनाच्या थापा). मग अशाने कितीही टाळले तरी या गोष्टींबद्दल चक्क आपलीही काही मतं/अपेक्षा तयार होतात. तुम्बाड ची अपेक्षा ठेवून गेले आणि कांतारा निदान त्या दिवसापुरता तरी अगदीच सामान्य चित्रपट वाटला असा अनुभव माझ्या काही मित्रांनी घेतल्याने मी सावध होतो. म्हणून मुळ लेखात मी एक चित्रपट म्हणून कांतारा छान अनुभव आहे एवढंच नमुद केलंय.‌ याच सामाजिक दबावामुळे [ FOMO (fear of missing out) ] मी KGF Chapter 2 चित्रपटगृहात पाहायला गेलो आणि PVR मधील आयुष्यातली पहिली झोप पूर्ण करून आलो.

यश राज Sun, 10/30/2022 - 17:37
कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.
चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते
अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

यश राज Sun, 10/30/2022 - 17:37
कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.
चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते
अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

In reply to by यश राज

अनुस्वार Sun, 10/30/2022 - 21:12
'वराह रूपम' हे गीत आणि चित्रपटाचे पार्श्वसंगीत अव्वल दर्जाचे आहे. 'कोला' नृत्यातील एक विशिष्ट मर्मभेदी आवाज तर चित्रपट संपला तरी कानात घुमत राहतो.

In reply to by वामन देशमुख

अनुस्वार Mon, 10/31/2022 - 21:23
आपल्याला आवड असल्यास मुळ भाषेत पाहणे कधीही उत्तम. आणि तसंही कांताराचं हिंदी डबींग जरा घाईत उरकलंय असं वाटलं. डबींग चा दर्जा आणखी चांगला हवा होता.

गणेशा Mon, 10/31/2022 - 23:27
कांतारा अतिशय सुंदर चित्रपट आहे, मास्टरपीस असे म्हणता येणार नाही परंतु एक उत्क्रुष्ट कलाकृती म्हणुन या सिनेमा कडे पाहता येईल.. आलेगाव (शिरूर) ला यात्रेला देव -दानव असे कोला type युद्ध दरवर्षी पाहतो.. त्यामुळे हा सिनेमा जास्तच जवळचा वाटला.. ऋषभ शेट्टी भारीच...

Bhakti Tue, 11/01/2022 - 10:57
फक्त क्लायमॅक्स पाहण्यासाठी थेअटरला जावं का हा प्रश्न आहे.सिनेमा ओव्हर रेटेड आहे असेही वाचलं.त्यामुळे OTT वर पाहणार आहे.अगदी ..तुम्बाड कधीही सरस असणारं.त्यात अनेक भावनांच मिश्रण आहे.

In reply to by Bhakti

अनुस्वार Tue, 11/01/2022 - 13:12
बाकी चित्रपटही सुंदरच आहे. लक्षात राहण्यासारखा अनुभव येईल. फक्त तुम्बाड सारखं काहीतरी पाहायला मिळेल या अपेक्षेने गेलात तर‌ हिरमोड होईल.

श्वेता२४ Wed, 11/02/2022 - 11:20
बहुदा मी फारच अपेक्षेने गेले होते. पण मला अजुनही कळत नाहीय हा सिनेमा मला तितकासा का आवडला नाही. या चित्रपटाची आणि तुम्बाडची तुलनाच होऊ शकत नाही. पूर्णपणे वेगळ्या कथा , विषय व मांडणी आहे. या सिनेमातून नेमका काय संदेश द्यायचा आहे हे समजलं नाही. अंगात देव येणं हे खरं आहे व काही ्मानवीय/दैवी प्रसंग खरे असतात असंच या सिनेमातून दिसतंय. खरंतंर हा श्रद्धेचा विषय होऊ शकतो. त्यामुळे तितकासा भिडला नाही. हो. पण ही फॅन्टसी आहे असं समजून मी या सिनेमाकडे आता पाहते तेव्हा आता या सिनेमाच्या काही ठळक गोष्टी जाणवतात. जसं की आदिवासींचे निसर्गाशी असलेले नाते त्यावरचे त्यांचे अवलंबित्व. शिवा त्या इन्सपेक्टरला म्हणतो की या जंगलात माझ्या आधिच्या कित्येक पिढ्या तुमचे सरकार अस्तित्वात असण्यापूर्वीपासून राहतात. तुमच्या सरकारने त्यांची परवानगी घेतली होती का? हा संवाद खाडकन डोळे उघडणारा आहे. आधी जय भीम व आता कंतारा यामुळे आदिवासींचे निसर्गाशी जोडले गेलेले जीवन अजून समजून आले एवढे नक्की. त्यानुसार हा सिनेमा एक समृद्ध करणारा अनुभव आहे. नायकाचा व इतर सर्व पात्रांचा अभिनय उत्कृष्ट व नैसर्गिक. क्लायमॅक्स मस्तच.

In reply to by श्वेता२४

अनुस्वार Wed, 11/02/2022 - 12:27
सध्या सार्वजनिक जीवनात कोणतीही गोष्ट चर्चेत असली की‌ प्रत्येकाला शक्य तितक्या प्रकारे त्यावर टिप्पणी करायचीच असते (बऱ्याचदा निव्वळ मनाच्या थापा). मग अशाने कितीही टाळले तरी या गोष्टींबद्दल चक्क आपलीही काही मतं/अपेक्षा तयार होतात. तुम्बाड ची अपेक्षा ठेवून गेले आणि कांतारा निदान त्या दिवसापुरता तरी अगदीच सामान्य चित्रपट वाटला असा अनुभव माझ्या काही मित्रांनी घेतल्याने मी सावध होतो. म्हणून मुळ लेखात मी एक चित्रपट म्हणून कांतारा छान अनुभव आहे एवढंच नमुद केलंय.‌ याच सामाजिक दबावामुळे [ FOMO (fear of missing out) ] मी KGF Chapter 2 चित्रपटगृहात पाहायला गेलो आणि PVR मधील आयुष्यातली पहिली झोप पूर्ण करून आलो.
कटाक्ष - मुळ‌ कन्नड चित्रपट नाट्य, थरारपट वेळ - २ तास ३० मिनिटे हिंदी परभाषीकरण (डबिंग) ओळख - नावातल्या 'ए लेजेंड' नुसार चित्रपटाची कथा एका आख्यायिकेवर बेतलेली आहे. कर्नाटकातील काही ग्रामीण लोकसंस्कृतींमध्ये आढळणाऱ्या 'भूता कोला' या परंपरेशी संबंधित ही आख्यायिका सांगून चित्रपटाची सुरुवात होते. चित्रपटात या परंपरेचा केवळ 'कोला' असा उल्लेख असून या कार्यक्रमाच्या उत्सव मुर्तीला 'देव' म्हणतात. हे देव गावातील कुणीही व्यक्ती असू शकते. एरवी सामान्य माणूस म्हणून जगणाऱ्या या व्यक्तीच्या शरीरात 'कोला'च्या वेळी वनदेव संचारतात अशी मान्यता असते.

Sports Diplomacy means क्रीडा राजनय

पराग१२२६३ ·
लेखनप्रकार
यंदाच्या क्रीडा हंगामाचा शेवट नोव्हेंबर-डिसेंबरमध्ये कतारमध्ये होणाऱ्या विश्वचषक फुटबॉल स्पर्धेनं होणार आहे. कतारमध्ये होणाऱ्या फुटबॉल विश्वचषक स्पर्धेच्या माध्यमातून तो देश आपली प्रतिमा उंचावण्यासाठी नक्कीच प्रयत्न करणार आहे. या वर्षी ग्रँड स्लॅम टेनिस स्पर्धा, बीजिंग हिवाळी ऑलिंपिक आणि पॅरालिंपिक, बर्मिंगहॅम राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धा, महिला क्रिकेट विश्वचषक यांच्यासह अनेक आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा पार पडल्या. मात्र चीनमध्ये अजूनही COVID-19 ची स्थिती गंभीर असल्यामुळं सप्टेंबर 2022 मध्ये होणारी आशियाई क्रीडा स्पर्धा एक वर्ष पुढं ढकलण्यात आली आहे.

Sports Diplomacy means क्रीडा राजनय

पराग१२२६३ ·
लेखनप्रकार
यंदाच्या क्रीडा हंगामाचा शेवट नोव्हेंबर-डिसेंबरमध्ये कतारमध्ये होणाऱ्या विश्वचषक फुटबॉल स्पर्धेनं होणार आहे. कतारमध्ये होणाऱ्या फुटबॉल विश्वचषक स्पर्धेच्या माध्यमातून तो देश आपली प्रतिमा उंचावण्यासाठी नक्कीच प्रयत्न करणार आहे. या वर्षी ग्रँड स्लॅम टेनिस स्पर्धा, बीजिंग हिवाळी ऑलिंपिक आणि पॅरालिंपिक, बर्मिंगहॅम राष्ट्रकुल क्रीडा स्पर्धा, महिला क्रिकेट विश्वचषक यांच्यासह अनेक आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा पार पडल्या. मात्र चीनमध्ये अजूनही COVID-19 ची स्थिती गंभीर असल्यामुळं सप्टेंबर 2022 मध्ये होणारी आशियाई क्रीडा स्पर्धा एक वर्ष पुढं ढकलण्यात आली आहे.

खरचं गरज आहे का?

कर्नलतपस्वी ·

कर्नलतपस्वी Mon, 09/26/2022 - 22:41
पोलीसा पेक्षा पण बारीक निरीक्षण करताय की राव. खुनी,चोर,दरोडेखोर लगेच पकडताल. सॅल्युट. मोबाईल मुआ दांडीयामुळं बिथरलाय.

व!!कविता आवडली. पण तरीही वयाच्या काही टप्प्यांवर काही जणाना सेक्सॉलॉजिस्ट्ची मदत लागु शकते. जसे आपण ईतर डॉक्टरांकडे(डोळे/दात्/ईतर तक्रारी) त्या त्या वेळी जाउन सल्ला/ औषधे घेतो तसेच. त्यामुळे"खरच गरज आहे का?" याचे उत्तर होय असु शकते.

कर्नलतपस्वी Mon, 09/26/2022 - 22:41
पोलीसा पेक्षा पण बारीक निरीक्षण करताय की राव. खुनी,चोर,दरोडेखोर लगेच पकडताल. सॅल्युट. मोबाईल मुआ दांडीयामुळं बिथरलाय.

व!!कविता आवडली. पण तरीही वयाच्या काही टप्प्यांवर काही जणाना सेक्सॉलॉजिस्ट्ची मदत लागु शकते. जसे आपण ईतर डॉक्टरांकडे(डोळे/दात्/ईतर तक्रारी) त्या त्या वेळी जाउन सल्ला/ औषधे घेतो तसेच. त्यामुळे"खरच गरज आहे का?" याचे उत्तर होय असु शकते.
लेखनविषय:
ढवळ्या शेजारी पवळा बांधला वाण नाही पण गुण लागला पेरणा एकदा सुट्टीवर गेलो होतो. टाईमपास म्हणून डॉक्टर मित्राच्या दवाखान्यात बसलो होतो. बऱ्यापैकी गर्दी होती. रोगी येत होते, मित्र त्यांना तपासून औषधे गोळ्या, इंजेक्शन इ. देत होता. मला पण बर्‍यापैकी वैद्यकीय क्षेत्रात अनुभव म्हणून त्याच विषयावर अधून मधून गप्पा चालू होत्या. मित्र रोगी तपासत असताना मी रोडवर येणारे जाणारे बघत आपले मनोरंजन करत होतो. कुणी ओळखीचा आसेल तर हाय,हॅलो. कधी आला,कधी जाणार टाईप विचारपूस.

मला आवडली (न समजार्‍या) इतर भाषेतील गाणी

Trump ·

कर्नलतपस्वी Fri, 09/23/2022 - 08:42
ट्रम्पभौ धाग्या बद्दल अभिनंदन आणी आभार. माणसाचं मन म्हणजे गारूड्याची पोतडी. धागा वाचून झटकन १९८२-८३ च्या काळात ,चाळीस वर्ष मागे गेले. आयुष्यात काही गोष्टी विसरतच नाहीत. एक आमचा मिझोरमचा मित्र होता,नाव "लियाना" आडनाव कधीच क्ळले नाही. नारायण धारपांच्या गुढ कथे सारखेच व्यक्तीमत्व. फारसा इतरां बरोबर मिसळत नसे. जेवणात फक्त भात,उकडलेली कोबीची पानं किवां चिकन,मटण,अंडे. मसालेदार पदार्थ आजिबात खात नसे. हुषार पण अंतर्मुख, मेहनती पण कुठलेही नॉन्सेन्स खपवून न घेणारा. परिणामाची पर्वा नाही कुठल्याही टोकाला जाऊ शकायचा. दारू कितीही पीली तरी कधीच चढलेली दिसली नाही. माझ्याशी कशी काय पत्रीका जुळली माहीत नाही. बाकी लोकं "यडा" आहे म्हणून नादी लागायची नाही. मला मात्र खुप आवडायचा. मलातर स्थितप्रज्ञ वाटायचा. फावल्या वेळात गिटार घेऊन इंग्रजी गाणी ऐकत बसायचा. संगीत मलापण आवडायचं. तो नेहमी एक गाणं ऐकायचा,त्याचे शब्द खालील प्रमाणे. इंग्रजीतील उच्चार फारसे कळायचे नाहीत पण संगीत मात्र गारूड करून गेले, आजही त्याची लय, आठवण आली की मनात रूंजी घालते. कदाचित तुम्हालाही आवडेल.लिकं खाली दिली आहे. आज अंतरजालावर शोधून वाचल्यावर रचना किती सशक्त आहे याचाही प्रत्यय आला. " Got nine million nine hundred ninety nine thousand nine hundred ninety nine tears to go And then I don't know if I'll be over you The sun didn't shine this morning it's been raining the whole day through Suddenly without warning you found somebody new That's when the first tear came falling from my eyes I'm beginning to feel the pain seeing nothing but cloudy skies Got nine million nine hundred Well I'll be over you You're out tonight with your new love I'm far far from your mind Trying to get over you love could take a whole lifetime I can't believe you could want anybody else so no one could take my place At least that's what I keep telling myself as the tears fall down my face Got nine million nine hundred I'll be over you Got nine million nine hundred Got nine million nine hundred" 9,999,999 Tears" is a 1976 hit single by Dickey Lee. The song was written and originally recorded by American country music artist Razzy Bailey. https://secondhandsongs.com/performance/455905 मित्राने कुठलेही प्रमोशन घेण्यास नकार दिला व लवकरच सेना सोडून निघून गेला.जाताना मी लखनऊ मधेच होतो आवर्जून भेटून गेला. उन्मुक्त पक्षी होत,पिंजऱ्यात किती दिवस राहणार. हम पंछी उन्मुक्त गगन के पिंजरबद्ध न गा पाएँगे, कनक-तीलियों से टकराकर पुलकित पंख टूट जाएंगे। हम बहता जल पीनेवाले मर जाएंगे भूखे-प्यासे, कहीं भली है कटुक निबोरी कनक-कटोरी की मैदा से," हिन्दीचा प्रसिद्ध व माझे आवडते कवी,शिव मंगल सिह,'सुमन' यांची रचना.

In reply to by कर्नलतपस्वी

Trump Fri, 09/23/2022 - 11:32
माणसाचं मन म्हणजे गारूड्याची पोतडी. धागा वाचून झटकन १९८२-८३ च्या काळात ,चाळीस वर्ष मागे गेले. आयुष्यात काही गोष्टी विसरतच नाहीत.
हो, अगदी बरोबर. कोणती गोष्ट कधी आणि कशी माणसाला आवडेल ते सांगु शकत नाही.

त्यात अजुन एका गाण्याची भर घालतो https://youtu.be/s_04SR1nCnA काही जणांना हे गाणे पहाताना डोळ्याला त्रास होईल, अशांनी डोळे बंद करुन ऐकावे. मला अर्थात बघायला आणि ऐकायला दोन्ही आवडते. पैजारबुवा,

वामन देशमुख Fri, 09/23/2022 - 09:27
इंडिलाचं Dernière Danse माझंही आवडतं गाणं आहे. त्याशिवाय, शहरातील धकाधकीच्या आयुष्यापासून दूर कुठेतरी जावंसं वाटतं, अश्या भावना व्यक्त करणारं "उरू वेलपोता मामा" हे गाणं इथं देतो. एकदाच ऐकलं तरी पुन्हा-पुन्हा ऐकावसं वाटेल. --- तिसऱ्या व चौथ्या गाण्याचा विडिओ दिसत नाही; शेअरची परवानगी नाही.

Bhakti Fri, 09/23/2022 - 12:22
विद्या वोक्स (Vidya Vox) Pallivallu Bhadravalkakam गीता गोविंदम मधली सगळी गाणी येंती.. वचिंनदम अजून (मुद्दाम इंग्लिशमध्ये लिहितेय ,तसे सर्च करता येतात) -Inkum Inkum -Jal Jal Jalpatham -Padi padi leche -Oh may lovely lalana -Ramuloo Ramulaa -Rowdy Baby *अल्लूचे सगळे गाणे.

सुरिया Fri, 09/23/2022 - 12:23
एकदम नेत्र्सुखद म्हणता येईल असा डान्स आणि चित्रिकरण. धनुष आणि साईपल्लवी दोघेही नैसर्गिक अभिनयासोबत उत्तम नृत्यासाठीही ओळखले जातात. हे गाणे अगदी नीट पाहिले तर त्यात बर्‍ञाचशा स्टेप्स सलग आहेत आणि त्या तितक्याच अवघड आहेत पण धनुष सहजतेने नाचतो तर साईपल्लवी प्रचंड आनंद घेत एकदम जोशात परफॉर्म करते. एकदम फ्रेश लुक असलेले हे गाणे माझे फेवरिट आहे.

सुरिया Fri, 09/23/2022 - 12:50
ह्या गणेशोत्सवात हर हर शंभु सतत कानावर पडत होते. अभिलिप्सा पांडा नावाच्या ओरिसाच्या १८ वर्षाच्या मुलीने म्हणलेले हे गाणं यु ट्युबवर प्रचंड हिट झाले. अभिलिप्सा ४ वर्षाची असल्यापासून संगीत शिकतेय. घरात आजि आजोबापासून संगीताचा वारसा असलेल्या ह्या कराटे ब्लॅक बेल्ट होल्डर मुलीचा गायन करतानाचा कॉन्फीडन्स आणि आवाजातले टेक्श्चर खतरनाक आहे.

गायिका नॅन्सी अजरेम आणि या गाण्यावर हा त्यांचा लेख अजून एक, याचे शब्द आवडतातच पण ठेका जास्त आवडतो पैजारबुवा,

वरच्या यादीत हे गाणे बसत नाही, पण तरी सुध्दा डोक्यात जाम घर करुन बसले आहे. आपल्या महाग्रुंच्या मुंबई अ‍ॅन्थमला पण थोबाडात मारेल असे हे गाणे आहे पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

अजुन एक दोन अ‍ॅड करतो. डोळे आणि कानातून रक्ताच्या चिळकांड्या उडायची शक्यता असल्याने नवख्या लोकांनी टॉवेल वगैरे बांधून या कलाकृतींचा आस्वाद घ्यावा १) सलाम सेठ २) जावेद भाई ३) एम एस जी यांचे सिस्टम हिल गया.

श्वेता२४ Fri, 09/23/2022 - 15:32
समंथा व नागा चैतन्य यांच्या माजिली या सिनेमातील गाणी तसेस समंथाच्या थेरी या सिनेमातील तीच्या लग्नाचे गाणे खूप आवडते. उच्चार लक्षात राहत नाहीत.

कॉमी Sat, 09/24/2022 - 20:54
रॅटाटुई सिनेमात शेवटी हे गाणे आहे ते प्रचंड आवडते. (फ्रेंच) गॉड मस्ट बी क्रेझी भाग २ मध्ये ह्या गाण्याचा एक स्निपेट ऐकला, तो आवडला म्हणून मूळ गाणे शोधले. हे "शोशालोझा" गाणे खाणी मध्ये काम करणाऱ्या आफ्रिकन पुरुषांचे गाणे आहे. एकाच वेळी आशादायक आणि खिन्न वाटते मला हे गाणे ऐकून. आणि आफ्रिकेबद्दल बोलतोय आहे तर अभूतपूर्व व्होकल्स आणि श्रवण अनुभव असणारे लायनकिंग मधले हे गाणे घ्यायलाच हवे- एक आवडलेले ऍनिमे शीर्ष गीताचे भारतीय गायकाकडून सादरीकरण-

रामचंद्र Sat, 09/24/2022 - 21:09
'अमे हसीबा' ... काहीसे जुन्या वळणाचे पण गोड उडिया गाणे आहे. शब्दही थोडेफार परिचित वाटतात. खऱ्याखुऱ्या तरुणमंडळींचे गाणे वाटते. https://youtu.be/x__HoVg9Etk

रामचंद्र Sat, 09/24/2022 - 21:26
चाल लावून एखादं गाणं बसवणं या मल्याळी गाण्यात छान दाखवलंय. https://youtu.be/ZzrR2emvpIE हे एका मल्याळी चित्रपटातल्या विनोदी गाण्यावर बेतलं आहे पण याचे शब्द हे 'डमी' शब्द आहेत, कुठल्याही भाषेतले नाहीत. काही जणांना नक्कीच परिचित असेल. https://youtu.be/ZzrR2emvpIE करुणरसातले हे उडिया गाणे. यातली प्रत्येक चित्रचौकट पहात रहावी अशीच आहे. https://youtu.be/pmPq8SaR4bI जगन्नाथभक्तीचे हे एक प्रसन्न उडिया गाणे https://youtu.be/GhVM7p_jAns

तुषार काळभोर Tue, 09/27/2022 - 08:13
सदासर्वकाळ आवडणारी आणि न समजणार्‍या भाषेतील ही काही गाणी १. नव्वदीच्या दशकात प्रत्येक शाळकरी मुलाचा आवडता पाश्चात्य गायक - २. मद्रदेशी अवचित पाहायला मिळालेल्या सुब्रमणियपुरम चित्रपटातील हे एक सुंदर प्रेमगीत. ३. काही वर्षांपूर्वी जगाला वेड लावलेलं गंगनम स्टाईल! ४. सिद्धार्थ आणि जेनेलिया ही नावे माहिती नसताना कॉलेजच्या नवीन दिवसांत आवडलेली ही दोन गाणी (चॅनल व्ही वर त्यावेळी पहिल्यांदाच अ-हिंदी आणि अ-इंग्रजी गाणी वाजली असतील!) गर्लफ्रेंड - डेटिंग - ५. त्याच सुमारास व्हीजे गौरवच्या चॅनल व्ही वरील एका शोमध्ये हे गाणं आठवड्यातून तीन-चार वेळा तरी आवडीने पाहायचो. हिप-हॉपशी माझी ओळख करून देणारं गाणं : शॉन पॉल - गेट बिझी ६. ब्लफमास्टरच्या बुरे-बुरे गाण्यामुळे अशर आणि त्याचं बोरो-बोरो गाणं माहिती झालं. ७. पुढे अशर आणि अनीला मिर्झा यांचं हे चोरी चोरी गाणं प्रचंड आवडलं : ८. मध्येच एक रोमानियन गाणं आवडलं : Cine e inima mea - Song by Copilu' De Aur and Laura Vass ९. बॉलिवूड वरून प्रभावित असलेलं त्यांचं अजून एक गाणं : https://www.youtube.com/watch?v=KAT5uku3hT4 (व्हिडीओ टाकणार्‍याने एम्बेडींग ब्लॉक केलंय.)

डेझर्ट रोज... गाण्याच्या सुरवातीला आणि मधे मधे जे इतर भाषेतले शब्द येतात त्याचा अर्थ समजत नसला तरी त्याची चाल फारच आवडते https://www.youtube.com/watch?v=C3lWwBslWqg आणि हे वेंगाबॉइज चे ब्राझिल https://www.youtube.com/watch?v=UQ6LGrr8iEg पैजारबुवा,

चांदणे संदीप Tue, 09/27/2022 - 11:40
मराठी आणि हिंदी सोडून इतर भाषेतलं हे पहिलं गाणं मी एका केरळी मित्राकडून घेऊन मनापासून ऐकलेलं, तेव्हा यूट्यूब इतक प्रचलित नव्हत, वर्ष २०११. या गाण्यातली मेलडी अशी आहे की कितीही वेळ ऐकतच रहाव वाटतं. सं - दी - प

टर्मीनेटर Tue, 09/27/2022 - 13:49

माझीही थोडीशी भर.

खाली दिलेल्या मला आवडणाऱ्या गाण्यांपैकी काही संस्कृत, स्पॅनीश, हिंदी + पंजाबी / काश्मिरी, अरबी, अरबी + फ्रेंच अशा (हिंदी सोडून) मला न समजणाऱ्या भाषांतील असल्याने त्यांचा समावेश केला आहे.

गोविंद दामोदर माधवेति - पंडित जसराज

Govinda Damodar Madheveti - Pandit Jasraj

भाषा: संस्कृत


देवकी - कर्णामृता

Devaki - Karnamrita

भाषा: संस्कृत


डॉन ओमर - डाले डॉन डाले

Don Omar - Dale Don Dale (Audio)

भाषा:स्पॅनीश


भाषा:स्पॅनीश

लास केचप - द केचप सॉंग

Las Ketchup - The Ketchup Song


Khaled - C'est La Vie

भाषा: अरबी + फ्रेंच


सम्मी मेरी वार | उमेर जस्वाल & कुर्तलेन बलोच

Sammi Meri Waar| Umair Jaswal & Quratulain Balouch

भाषा: हिंदी + पंजाबी


मन अमेदियम | गुल पनरा & आतिफ अस्लम

Man Aamadeh Am| Gul Panrra & Atif Aslam

भाषा: हिंदी + काश्मिरी


हेलवा या बॅलदी | डालीडा

Dalida - Helwa Ya Balady

भाषा: अरबी


सलाम वालेकुम | साद

Saad "Salaam Alaikoum"

भाषा: अरबी (हे गाणं इतर वेळेपेक्षा पब/डिस्को मधे ऐकायला जाम मजा येते)


In reply to by तुषार काळभोर

टर्मीनेटर Mon, 10/03/2022 - 12:53
येस्स... १९९१ मधे आलेल्या दी दी ह्या खालेदच्या गाण्याने धुमाकुळ घातला होता. १९९३ मधे 'श्रीमान आशिक' चित्रपटात ह्या गाण्याची "लडकीयोंसे ना मिलो तुम, लडकीया तो है बलाए" रुपी भ्रष्ट नक्कलही करण्यात आली होती. पुढे २०१६ मधे आलेल्या 'एअर लिफ्ट' चित्रपटातील "दिल चिज तुझे देदी..." ह्या गाण्यासाठीही दी दी प्रेरणादायी ठरले हे विशेष. (दोन्ही गाण्यांचे व्हिडीओ एम्बेड करण्याची परवानगी नाही)

Marathi_Mulgi Fri, 09/30/2022 - 13:02
अलाईपयुदे मधले 'स्नेहिदने' म्हणजेच साथियां मधल्या 'चुपके से' चे ओरिजिनल https://youtu.be/T8mYfvUPKtA ९६ नामक तामिळ पिक्चरमधील 'इरविंगु तिवाय' https://youtu.be/b3-lyX9O6kY ऍंड्रीआ बोसेली व सारा ब्राईटमनचे 'टाईम टू से गुडबाय' https://youtu.be/4L_yCwFD6Jo निर्मोण (कोंकणी) चित्रपटातले कोंकणी अंगाईगीत, डोळ मोजि बाई, निद मोजि बाई https://youtu.be/qko6xqISGg0 महानंदा चित्रपटातले 'माजे राणी माजे मोगा' https://youtu.be/2YQqSQMTh-U

In reply to by Marathi_Mulgi

वामन देशमुख Fri, 09/30/2022 - 17:38
अलाईपयुदे मधले 'स्नेहिदने' म्हणजेच साथियां मधल्या 'चुपके से' चे ओरिजिनल हे माहित नव्हते, पण तेलुगु "सखी"मधले "स्नेहीतुडा स्नेहीतुडा रहस्य स्नेहीतुडा" हे मात्र नेहमीच ऐकतो. https://www.youtube.com/watch?v=EBEbLsCub5w रसिकांसाठी गाण्याच्या पंक्ती - स्नेहीतुडा स्नेहीतुडा रहस्य स्नेहीतुडा चिन्न चिन्न ना कोरीकले अल्लुकुन्ना स्नेहीतुडा इदै सकलम् सर्वम् इदै वलुपु गेलुपु श्वास तुदीवरकु वेलिगे वेदम् वांछलन्नी वरमैन प्राणबंधम् स्नेहीतुडा स्नेहीतुडा रहस्य स्नेहीतुडा

मदनबाण Fri, 09/30/2022 - 18:21

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- पञ्चमी पञ्चभूतेशी पञ्च-संख्योपचारिणी । शाश्वती शाश्वतैश्वर्या शर्मदा शम्भुमोहिनी ॥

Trump Sun, 10/02/2022 - 22:07
धन्यवाद सर्वांचे. सगळ्यांनी स्वतःच्या आवडीची गाणी सामाईक केलीत ते पाहुन आनंद झाला. एकमेकांच्या सोबतीने आज लोकांचा आणि माझा आनंद वाढल्याचे पाहुन अतिशय छान वाटले. ज्यांनी फक्त दुवे किंवा गाण्यांची नावे लिहीली आहेत त्यांनी जर युटुब किंवा तत्सम ठिकाणावरील गाणी जर प्रतिसादामध्येच दृष्यस्वरुपात दिलीत जर इतरांना तो आनंद घेणे सहज सोपे होईल. येथे तांत्रिक माहिती मिळेल. https://www.misalpav.com/comment/1154503#comment-1154503

मनोज पुणेकर Mon, 10/03/2022 - 10:38
कोक स्टुडिओचे मन अमादेअम हे गाणे त्याच्या प्रेझेंटेंशन, ऑर्केस्ट्रा आणि मुख्य म्हणजे गुल पनारामुळे चांगलेच लक्षात राहिले होते, त्यामुळे युट्युबवर बऱ्याचवेळा बघितले गेले. एक दिवस त्याचे ओरिजनल फारसी गाणे पाहा म्हणून युट्युबने सुचवले. गोगोश या इराणी गायिकेचे हे मूळ गाणे आता जास्त आवडते झाले आहे. https://www.youtube.com/watch?v=HxvUQ1PSqfs कोक स्टुडिओची आवृत्ती https://www.youtube.com/watch?v=U_DSCLqgZCo

सिरुसेरि Mon, 10/03/2022 - 18:00
माहितीपुर्ण धागा . "लिसा लिसा " या गाजलेल्या तामिळ चित्रपटाची माहिती व त्यामधील गाण्यांची लिंक या http://www.misalpav.com/node/49670 या धाग्यामधे दिली आहे . या लिंक खालील प्रमाणे . चित्रपटाची व चित्रपटातील गाण्यांची लिंक ---- चित्रपट -- https://www.youtube.com/watch?v=LGzLeiynP0E&list=WL&index=31 गाणी -- https://www.youtube.com/watch?v=Bpsqt2yEdr0&list=WL&index=19 https://www.youtube.com/watch?v=5RBmGknjfQw&list=WL&index=17 https://www.youtube.com/watch?v=GlPLnk9ryGU https://www.youtube.com/watch?v=5LSmS0Xb_ko

पॉल पॉट Mon, 10/03/2022 - 23:37
१९९७ साली आलेल्या ह्या गाण्याने अक्षरशः धूमाकूळ घातला होता त्या काळात. वर कुणीच कसा ऊल्लेख केला नाही ह्याचं आश्चर्य वाटलं. ७०-८० च्या दशकात जन्मलेल्यांची पहिली पसंती होती हे गाणं. ती घटना ती वर्णने आणी तो सिनेमा. https://youtu.be/3gK_2XdjOdY.

वामन देशमुख गुरुवार, 12/01/2022 - 08:35
' किसी की मुस्कुराहटों पे हो निसार हे राज कपूर चे गाणे तेलुगू भाषेत आहे का? कुणाला माहित असल्यास कृपया लिंक द्यावी. धन्यवाद. हिंदी गाण्याची लिंक - https://youtu.be/69pPYkGiEAQ

कर्नलतपस्वी Fri, 09/23/2022 - 08:42
ट्रम्पभौ धाग्या बद्दल अभिनंदन आणी आभार. माणसाचं मन म्हणजे गारूड्याची पोतडी. धागा वाचून झटकन १९८२-८३ च्या काळात ,चाळीस वर्ष मागे गेले. आयुष्यात काही गोष्टी विसरतच नाहीत. एक आमचा मिझोरमचा मित्र होता,नाव "लियाना" आडनाव कधीच क्ळले नाही. नारायण धारपांच्या गुढ कथे सारखेच व्यक्तीमत्व. फारसा इतरां बरोबर मिसळत नसे. जेवणात फक्त भात,उकडलेली कोबीची पानं किवां चिकन,मटण,अंडे. मसालेदार पदार्थ आजिबात खात नसे. हुषार पण अंतर्मुख, मेहनती पण कुठलेही नॉन्सेन्स खपवून न घेणारा. परिणामाची पर्वा नाही कुठल्याही टोकाला जाऊ शकायचा. दारू कितीही पीली तरी कधीच चढलेली दिसली नाही. माझ्याशी कशी काय पत्रीका जुळली माहीत नाही. बाकी लोकं "यडा" आहे म्हणून नादी लागायची नाही. मला मात्र खुप आवडायचा. मलातर स्थितप्रज्ञ वाटायचा. फावल्या वेळात गिटार घेऊन इंग्रजी गाणी ऐकत बसायचा. संगीत मलापण आवडायचं. तो नेहमी एक गाणं ऐकायचा,त्याचे शब्द खालील प्रमाणे. इंग्रजीतील उच्चार फारसे कळायचे नाहीत पण संगीत मात्र गारूड करून गेले, आजही त्याची लय, आठवण आली की मनात रूंजी घालते. कदाचित तुम्हालाही आवडेल.लिकं खाली दिली आहे. आज अंतरजालावर शोधून वाचल्यावर रचना किती सशक्त आहे याचाही प्रत्यय आला. " Got nine million nine hundred ninety nine thousand nine hundred ninety nine tears to go And then I don't know if I'll be over you The sun didn't shine this morning it's been raining the whole day through Suddenly without warning you found somebody new That's when the first tear came falling from my eyes I'm beginning to feel the pain seeing nothing but cloudy skies Got nine million nine hundred Well I'll be over you You're out tonight with your new love I'm far far from your mind Trying to get over you love could take a whole lifetime I can't believe you could want anybody else so no one could take my place At least that's what I keep telling myself as the tears fall down my face Got nine million nine hundred I'll be over you Got nine million nine hundred Got nine million nine hundred" 9,999,999 Tears" is a 1976 hit single by Dickey Lee. The song was written and originally recorded by American country music artist Razzy Bailey. https://secondhandsongs.com/performance/455905 मित्राने कुठलेही प्रमोशन घेण्यास नकार दिला व लवकरच सेना सोडून निघून गेला.जाताना मी लखनऊ मधेच होतो आवर्जून भेटून गेला. उन्मुक्त पक्षी होत,पिंजऱ्यात किती दिवस राहणार. हम पंछी उन्मुक्त गगन के पिंजरबद्ध न गा पाएँगे, कनक-तीलियों से टकराकर पुलकित पंख टूट जाएंगे। हम बहता जल पीनेवाले मर जाएंगे भूखे-प्यासे, कहीं भली है कटुक निबोरी कनक-कटोरी की मैदा से," हिन्दीचा प्रसिद्ध व माझे आवडते कवी,शिव मंगल सिह,'सुमन' यांची रचना.

In reply to by कर्नलतपस्वी

Trump Fri, 09/23/2022 - 11:32
माणसाचं मन म्हणजे गारूड्याची पोतडी. धागा वाचून झटकन १९८२-८३ च्या काळात ,चाळीस वर्ष मागे गेले. आयुष्यात काही गोष्टी विसरतच नाहीत.
हो, अगदी बरोबर. कोणती गोष्ट कधी आणि कशी माणसाला आवडेल ते सांगु शकत नाही.

त्यात अजुन एका गाण्याची भर घालतो https://youtu.be/s_04SR1nCnA काही जणांना हे गाणे पहाताना डोळ्याला त्रास होईल, अशांनी डोळे बंद करुन ऐकावे. मला अर्थात बघायला आणि ऐकायला दोन्ही आवडते. पैजारबुवा,

वामन देशमुख Fri, 09/23/2022 - 09:27
इंडिलाचं Dernière Danse माझंही आवडतं गाणं आहे. त्याशिवाय, शहरातील धकाधकीच्या आयुष्यापासून दूर कुठेतरी जावंसं वाटतं, अश्या भावना व्यक्त करणारं "उरू वेलपोता मामा" हे गाणं इथं देतो. एकदाच ऐकलं तरी पुन्हा-पुन्हा ऐकावसं वाटेल. --- तिसऱ्या व चौथ्या गाण्याचा विडिओ दिसत नाही; शेअरची परवानगी नाही.

Bhakti Fri, 09/23/2022 - 12:22
विद्या वोक्स (Vidya Vox) Pallivallu Bhadravalkakam गीता गोविंदम मधली सगळी गाणी येंती.. वचिंनदम अजून (मुद्दाम इंग्लिशमध्ये लिहितेय ,तसे सर्च करता येतात) -Inkum Inkum -Jal Jal Jalpatham -Padi padi leche -Oh may lovely lalana -Ramuloo Ramulaa -Rowdy Baby *अल्लूचे सगळे गाणे.

सुरिया Fri, 09/23/2022 - 12:23
एकदम नेत्र्सुखद म्हणता येईल असा डान्स आणि चित्रिकरण. धनुष आणि साईपल्लवी दोघेही नैसर्गिक अभिनयासोबत उत्तम नृत्यासाठीही ओळखले जातात. हे गाणे अगदी नीट पाहिले तर त्यात बर्‍ञाचशा स्टेप्स सलग आहेत आणि त्या तितक्याच अवघड आहेत पण धनुष सहजतेने नाचतो तर साईपल्लवी प्रचंड आनंद घेत एकदम जोशात परफॉर्म करते. एकदम फ्रेश लुक असलेले हे गाणे माझे फेवरिट आहे.

सुरिया Fri, 09/23/2022 - 12:50
ह्या गणेशोत्सवात हर हर शंभु सतत कानावर पडत होते. अभिलिप्सा पांडा नावाच्या ओरिसाच्या १८ वर्षाच्या मुलीने म्हणलेले हे गाणं यु ट्युबवर प्रचंड हिट झाले. अभिलिप्सा ४ वर्षाची असल्यापासून संगीत शिकतेय. घरात आजि आजोबापासून संगीताचा वारसा असलेल्या ह्या कराटे ब्लॅक बेल्ट होल्डर मुलीचा गायन करतानाचा कॉन्फीडन्स आणि आवाजातले टेक्श्चर खतरनाक आहे.

गायिका नॅन्सी अजरेम आणि या गाण्यावर हा त्यांचा लेख अजून एक, याचे शब्द आवडतातच पण ठेका जास्त आवडतो पैजारबुवा,

वरच्या यादीत हे गाणे बसत नाही, पण तरी सुध्दा डोक्यात जाम घर करुन बसले आहे. आपल्या महाग्रुंच्या मुंबई अ‍ॅन्थमला पण थोबाडात मारेल असे हे गाणे आहे पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

अजुन एक दोन अ‍ॅड करतो. डोळे आणि कानातून रक्ताच्या चिळकांड्या उडायची शक्यता असल्याने नवख्या लोकांनी टॉवेल वगैरे बांधून या कलाकृतींचा आस्वाद घ्यावा १) सलाम सेठ २) जावेद भाई ३) एम एस जी यांचे सिस्टम हिल गया.

श्वेता२४ Fri, 09/23/2022 - 15:32
समंथा व नागा चैतन्य यांच्या माजिली या सिनेमातील गाणी तसेस समंथाच्या थेरी या सिनेमातील तीच्या लग्नाचे गाणे खूप आवडते. उच्चार लक्षात राहत नाहीत.

कॉमी Sat, 09/24/2022 - 20:54
रॅटाटुई सिनेमात शेवटी हे गाणे आहे ते प्रचंड आवडते. (फ्रेंच) गॉड मस्ट बी क्रेझी भाग २ मध्ये ह्या गाण्याचा एक स्निपेट ऐकला, तो आवडला म्हणून मूळ गाणे शोधले. हे "शोशालोझा" गाणे खाणी मध्ये काम करणाऱ्या आफ्रिकन पुरुषांचे गाणे आहे. एकाच वेळी आशादायक आणि खिन्न वाटते मला हे गाणे ऐकून. आणि आफ्रिकेबद्दल बोलतोय आहे तर अभूतपूर्व व्होकल्स आणि श्रवण अनुभव असणारे लायनकिंग मधले हे गाणे घ्यायलाच हवे- एक आवडलेले ऍनिमे शीर्ष गीताचे भारतीय गायकाकडून सादरीकरण-

रामचंद्र Sat, 09/24/2022 - 21:09
'अमे हसीबा' ... काहीसे जुन्या वळणाचे पण गोड उडिया गाणे आहे. शब्दही थोडेफार परिचित वाटतात. खऱ्याखुऱ्या तरुणमंडळींचे गाणे वाटते. https://youtu.be/x__HoVg9Etk

रामचंद्र Sat, 09/24/2022 - 21:26
चाल लावून एखादं गाणं बसवणं या मल्याळी गाण्यात छान दाखवलंय. https://youtu.be/ZzrR2emvpIE हे एका मल्याळी चित्रपटातल्या विनोदी गाण्यावर बेतलं आहे पण याचे शब्द हे 'डमी' शब्द आहेत, कुठल्याही भाषेतले नाहीत. काही जणांना नक्कीच परिचित असेल. https://youtu.be/ZzrR2emvpIE करुणरसातले हे उडिया गाणे. यातली प्रत्येक चित्रचौकट पहात रहावी अशीच आहे. https://youtu.be/pmPq8SaR4bI जगन्नाथभक्तीचे हे एक प्रसन्न उडिया गाणे https://youtu.be/GhVM7p_jAns

तुषार काळभोर Tue, 09/27/2022 - 08:13
सदासर्वकाळ आवडणारी आणि न समजणार्‍या भाषेतील ही काही गाणी १. नव्वदीच्या दशकात प्रत्येक शाळकरी मुलाचा आवडता पाश्चात्य गायक - २. मद्रदेशी अवचित पाहायला मिळालेल्या सुब्रमणियपुरम चित्रपटातील हे एक सुंदर प्रेमगीत. ३. काही वर्षांपूर्वी जगाला वेड लावलेलं गंगनम स्टाईल! ४. सिद्धार्थ आणि जेनेलिया ही नावे माहिती नसताना कॉलेजच्या नवीन दिवसांत आवडलेली ही दोन गाणी (चॅनल व्ही वर त्यावेळी पहिल्यांदाच अ-हिंदी आणि अ-इंग्रजी गाणी वाजली असतील!) गर्लफ्रेंड - डेटिंग - ५. त्याच सुमारास व्हीजे गौरवच्या चॅनल व्ही वरील एका शोमध्ये हे गाणं आठवड्यातून तीन-चार वेळा तरी आवडीने पाहायचो. हिप-हॉपशी माझी ओळख करून देणारं गाणं : शॉन पॉल - गेट बिझी ६. ब्लफमास्टरच्या बुरे-बुरे गाण्यामुळे अशर आणि त्याचं बोरो-बोरो गाणं माहिती झालं. ७. पुढे अशर आणि अनीला मिर्झा यांचं हे चोरी चोरी गाणं प्रचंड आवडलं : ८. मध्येच एक रोमानियन गाणं आवडलं : Cine e inima mea - Song by Copilu' De Aur and Laura Vass ९. बॉलिवूड वरून प्रभावित असलेलं त्यांचं अजून एक गाणं : https://www.youtube.com/watch?v=KAT5uku3hT4 (व्हिडीओ टाकणार्‍याने एम्बेडींग ब्लॉक केलंय.)

डेझर्ट रोज... गाण्याच्या सुरवातीला आणि मधे मधे जे इतर भाषेतले शब्द येतात त्याचा अर्थ समजत नसला तरी त्याची चाल फारच आवडते https://www.youtube.com/watch?v=C3lWwBslWqg आणि हे वेंगाबॉइज चे ब्राझिल https://www.youtube.com/watch?v=UQ6LGrr8iEg पैजारबुवा,

चांदणे संदीप Tue, 09/27/2022 - 11:40
मराठी आणि हिंदी सोडून इतर भाषेतलं हे पहिलं गाणं मी एका केरळी मित्राकडून घेऊन मनापासून ऐकलेलं, तेव्हा यूट्यूब इतक प्रचलित नव्हत, वर्ष २०११. या गाण्यातली मेलडी अशी आहे की कितीही वेळ ऐकतच रहाव वाटतं. सं - दी - प

टर्मीनेटर Tue, 09/27/2022 - 13:49

माझीही थोडीशी भर.

खाली दिलेल्या मला आवडणाऱ्या गाण्यांपैकी काही संस्कृत, स्पॅनीश, हिंदी + पंजाबी / काश्मिरी, अरबी, अरबी + फ्रेंच अशा (हिंदी सोडून) मला न समजणाऱ्या भाषांतील असल्याने त्यांचा समावेश केला आहे.

गोविंद दामोदर माधवेति - पंडित जसराज

Govinda Damodar Madheveti - Pandit Jasraj

भाषा: संस्कृत


देवकी - कर्णामृता

Devaki - Karnamrita

भाषा: संस्कृत


डॉन ओमर - डाले डॉन डाले

Don Omar - Dale Don Dale (Audio)

भाषा:स्पॅनीश


भाषा:स्पॅनीश

लास केचप - द केचप सॉंग

Las Ketchup - The Ketchup Song


Khaled - C'est La Vie

भाषा: अरबी + फ्रेंच


सम्मी मेरी वार | उमेर जस्वाल & कुर्तलेन बलोच

Sammi Meri Waar| Umair Jaswal & Quratulain Balouch

भाषा: हिंदी + पंजाबी


मन अमेदियम | गुल पनरा & आतिफ अस्लम

Man Aamadeh Am| Gul Panrra & Atif Aslam

भाषा: हिंदी + काश्मिरी


हेलवा या बॅलदी | डालीडा

Dalida - Helwa Ya Balady

भाषा: अरबी


सलाम वालेकुम | साद

Saad "Salaam Alaikoum"

भाषा: अरबी (हे गाणं इतर वेळेपेक्षा पब/डिस्को मधे ऐकायला जाम मजा येते)


In reply to by तुषार काळभोर

टर्मीनेटर Mon, 10/03/2022 - 12:53
येस्स... १९९१ मधे आलेल्या दी दी ह्या खालेदच्या गाण्याने धुमाकुळ घातला होता. १९९३ मधे 'श्रीमान आशिक' चित्रपटात ह्या गाण्याची "लडकीयोंसे ना मिलो तुम, लडकीया तो है बलाए" रुपी भ्रष्ट नक्कलही करण्यात आली होती. पुढे २०१६ मधे आलेल्या 'एअर लिफ्ट' चित्रपटातील "दिल चिज तुझे देदी..." ह्या गाण्यासाठीही दी दी प्रेरणादायी ठरले हे विशेष. (दोन्ही गाण्यांचे व्हिडीओ एम्बेड करण्याची परवानगी नाही)

Marathi_Mulgi Fri, 09/30/2022 - 13:02
अलाईपयुदे मधले 'स्नेहिदने' म्हणजेच साथियां मधल्या 'चुपके से' चे ओरिजिनल https://youtu.be/T8mYfvUPKtA ९६ नामक तामिळ पिक्चरमधील 'इरविंगु तिवाय' https://youtu.be/b3-lyX9O6kY ऍंड्रीआ बोसेली व सारा ब्राईटमनचे 'टाईम टू से गुडबाय' https://youtu.be/4L_yCwFD6Jo निर्मोण (कोंकणी) चित्रपटातले कोंकणी अंगाईगीत, डोळ मोजि बाई, निद मोजि बाई https://youtu.be/qko6xqISGg0 महानंदा चित्रपटातले 'माजे राणी माजे मोगा' https://youtu.be/2YQqSQMTh-U

In reply to by Marathi_Mulgi

वामन देशमुख Fri, 09/30/2022 - 17:38
अलाईपयुदे मधले 'स्नेहिदने' म्हणजेच साथियां मधल्या 'चुपके से' चे ओरिजिनल हे माहित नव्हते, पण तेलुगु "सखी"मधले "स्नेहीतुडा स्नेहीतुडा रहस्य स्नेहीतुडा" हे मात्र नेहमीच ऐकतो. https://www.youtube.com/watch?v=EBEbLsCub5w रसिकांसाठी गाण्याच्या पंक्ती - स्नेहीतुडा स्नेहीतुडा रहस्य स्नेहीतुडा चिन्न चिन्न ना कोरीकले अल्लुकुन्ना स्नेहीतुडा इदै सकलम् सर्वम् इदै वलुपु गेलुपु श्वास तुदीवरकु वेलिगे वेदम् वांछलन्नी वरमैन प्राणबंधम् स्नेहीतुडा स्नेहीतुडा रहस्य स्नेहीतुडा

मदनबाण Fri, 09/30/2022 - 18:21

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- पञ्चमी पञ्चभूतेशी पञ्च-संख्योपचारिणी । शाश्वती शाश्वतैश्वर्या शर्मदा शम्भुमोहिनी ॥

Trump Sun, 10/02/2022 - 22:07
धन्यवाद सर्वांचे. सगळ्यांनी स्वतःच्या आवडीची गाणी सामाईक केलीत ते पाहुन आनंद झाला. एकमेकांच्या सोबतीने आज लोकांचा आणि माझा आनंद वाढल्याचे पाहुन अतिशय छान वाटले. ज्यांनी फक्त दुवे किंवा गाण्यांची नावे लिहीली आहेत त्यांनी जर युटुब किंवा तत्सम ठिकाणावरील गाणी जर प्रतिसादामध्येच दृष्यस्वरुपात दिलीत जर इतरांना तो आनंद घेणे सहज सोपे होईल. येथे तांत्रिक माहिती मिळेल. https://www.misalpav.com/comment/1154503#comment-1154503

मनोज पुणेकर Mon, 10/03/2022 - 10:38
कोक स्टुडिओचे मन अमादेअम हे गाणे त्याच्या प्रेझेंटेंशन, ऑर्केस्ट्रा आणि मुख्य म्हणजे गुल पनारामुळे चांगलेच लक्षात राहिले होते, त्यामुळे युट्युबवर बऱ्याचवेळा बघितले गेले. एक दिवस त्याचे ओरिजनल फारसी गाणे पाहा म्हणून युट्युबने सुचवले. गोगोश या इराणी गायिकेचे हे मूळ गाणे आता जास्त आवडते झाले आहे. https://www.youtube.com/watch?v=HxvUQ1PSqfs कोक स्टुडिओची आवृत्ती https://www.youtube.com/watch?v=U_DSCLqgZCo

सिरुसेरि Mon, 10/03/2022 - 18:00
माहितीपुर्ण धागा . "लिसा लिसा " या गाजलेल्या तामिळ चित्रपटाची माहिती व त्यामधील गाण्यांची लिंक या http://www.misalpav.com/node/49670 या धाग्यामधे दिली आहे . या लिंक खालील प्रमाणे . चित्रपटाची व चित्रपटातील गाण्यांची लिंक ---- चित्रपट -- https://www.youtube.com/watch?v=LGzLeiynP0E&list=WL&index=31 गाणी -- https://www.youtube.com/watch?v=Bpsqt2yEdr0&list=WL&index=19 https://www.youtube.com/watch?v=5RBmGknjfQw&list=WL&index=17 https://www.youtube.com/watch?v=GlPLnk9ryGU https://www.youtube.com/watch?v=5LSmS0Xb_ko

पॉल पॉट Mon, 10/03/2022 - 23:37
१९९७ साली आलेल्या ह्या गाण्याने अक्षरशः धूमाकूळ घातला होता त्या काळात. वर कुणीच कसा ऊल्लेख केला नाही ह्याचं आश्चर्य वाटलं. ७०-८० च्या दशकात जन्मलेल्यांची पहिली पसंती होती हे गाणं. ती घटना ती वर्णने आणी तो सिनेमा. https://youtu.be/3gK_2XdjOdY.

वामन देशमुख गुरुवार, 12/01/2022 - 08:35
' किसी की मुस्कुराहटों पे हो निसार हे राज कपूर चे गाणे तेलुगू भाषेत आहे का? कुणाला माहित असल्यास कृपया लिंक द्यावी. धन्यवाद. हिंदी गाण्याची लिंक - https://youtu.be/69pPYkGiEAQ
लेखनविषय:
मिपावरील (खफवरील) पुरंदर चर्चेवरुन गाडी कधी आ आंटेवर पोचली आणि मन अगदी जुन्या आठवणीत निघुन गेले. महाराष्ट्रात अगदी न समजार्‍या गाण्यांनी धुमाकुळ माजवला होता, आणि अजुनही आहे.