सवय झाली आहे

लेखनविषय:
काव्यरस
सवय झाली आहे (फर्मास इडंबन आलं पाहीजे याच्यावालं बरं का मंडली!) कार्यालयात युपीएससी तून नवीन भरती झाली आहे. नवा साहेब तरणा आहे. पिकले केस अन अनूभव नाही दिसत त्याला. त्याची सवय झाली आता. सोसायटीच्या जिन्यात देवांच्या टाईल्स लावल्या आहेत. तरीही पान, तंबाखुच्या पिंका कोपर्‍यात पडतातच आहेत. मला त्याची सवय झाली आहे. काय सांगावं, पिंका टाकणार्‍यानाही त्याची आता सवय झाली आहे. शाळेत आताशा शिकवत नाही. म्हणून मुलाला ट्यूशन लावली. आमच्या वेळी नव्हत असं काही. असं एकायची सवय झाली. दररोज जाहिराती पहायच्या नोकरी अर्ज नेहमी करायचा मुलाखतीत उत्तरे द्यायची अन 'नंतर कळवू' चा नकार घ्यायचा सव

टाकून द्या ह्या वंगाळ सवयी

लेखनविषय:
काव्यरस
टाकून द्या ह्या वंगाळ सवयी
(सरकारी झैरातीत असल्या कविता असतात का?)
दारू पिवून शरीराचा नाश तुमी का करता मला समजत नाही टाकून द्या हि वंगाळ सवय, लावून घेता कशापायी ||धृ|| दारूमुळं सौंसाराची धुळधाण होई, तिला सोडाया नका करू पण परंतू उगा आजार लावून घ्याल, सांगा माझं म्हनन खरं आहे का नाही? टाकून द्या हि वंगाळ सवय, लावून घेता कशापायी ||१|| असलीच सवय हाये पान तंबाकूची, अन त्ये खावून जागीच थुंकायची दुसरं कायतरी काम करा, उगा म्हनं तंबाकूबिगर येळ माजा जात नाही टाकून

नाच नाचूनी नाचू मी किती

नाच नाचूनी नाचू मी किती
पैंजण वाजे छुम छुम छननन | नाचतांना गेले भान हरपून || थांबायाची वाटे मज भिती | नाच नाचूनी नाचू मी किती || ||धृ|| सुरूवातीला राही अवखळ अदा | मीच झाले माझ्यावर फिदा || नाचण्याचा छंद लागूनी | जडली वेडी प्रिती || ||१|| काळी चंद्रकळा आली नेसून | खडी त्यावरी चमके चमचम || मिलन होता जगदिशाशी | तुझी अन माझी एकच मिती || ||२|| थांबायाची वाटे मज भिती | नाच नाचूनी नाचू मी किती ||

पाणिग्रहण

लेखनविषय:
काव्यरस
पाणिग्रहण......... रुढिन ठसवलेल इतरानि सुचवलेल 8> तु मनोमन असशिल जाणल तर हा हात धर र॑ग रुप शरिर मनि जाचत नसल त्या पलिकडे तुझ मन पोचल तर हा हात धर माझ्या मनिचा भाव माझ्या भावनन्चि गुम्फण हे सर्व तुला पुरेपुर उमगल्...भावल तर हा हात धर या प्रितिच प्रतिबिम्ब तुझ्या मनाच्या आरशात अगदि अस्सच उमटल तर हा हात धर घेण्यापेक्शा देण्या कड रागापेक्शा लोभाकड जर तुझ मन झुकल तर हा हात धर...... लेखक हो तुमच्यासाठि... अपर्णाचा सलामि नगमा चु.भु.द्या.घ्या.

दगडफोड्याचं गाणं (मेहनतीची लावणी: घावावर घाव घाला)

लेखनविषय:
काव्यरस
दगडफोड्याचं गाणं (मेहनतीची लावणी: घावावर घाव घाला) मंडळी, लावणी म्हटली की ती शृंगाराची असावी/असते असा आपला समज. पण लावणी ही त्या पलिकडे जावून आध्यात्मिक किंवा सामाजिक पद्धतीचीही असू शकते. खालील लावणीत आपली नेहमीची हिरवीन थोडं वेगळं बोलतेय. ती काय म्हणते ते बघा तर खरं: दगडफोड्याचं गाणं (मेहनतीची लावणी: घावावर घाव घाला)
काम करोनी म्हेनत घ्येवूनी आपन वाढवू सौंसारा गरज तुमची चिल्यापिल्यांना तशीच गरज आहे मला नजर देवूनी धनी तुमी आता घावावर घाव घाला ||धृ||

सोनसाजिरी पौणिमा..

लेखनविषय:
काव्यरस
पुनवेवरती राग धरूनी, आवस धुसफ़ुसली काळोखाला घेत साथीला, चंद्रकळा लपविली.. भरात आला खेळ मोडला, अवनी थरथरली अवकाशाला रिक्त पाहूनी, मूकपणे रडली उदास झाल्या अवनीसाठी, 'प्रथमा' मग धावली चंद्रकोर ती नाजूक रेखीव, आकाशी सजली रोज नव्याने पुन्हा पुन्हा ती, कोर नटू लागली संध्याराणी तिच्या दर्शने, गोड हसू लागली नव्या यौवनी चंदाराणी, मोहरूनिया गेली तिला रिझविण्या सागरलाटही, उचंबळू लागली लाटांनी मग शुभ्र फ़ुलांची रांगोळी रेखिली क्षितिजावरती सोनसाजिरी, पौणिमा झळकली - प्राजु

रेडिओ

लेखनविषय:
काव्यरस
रेडिओ
लहाणपणी मला पडायचा एक प्रश्न असतील का रेडिओमधील माणसं सुक्ष्म? असतील ही माणसे आपल्यापेक्षा वेगळी एकत्र बसून वाजवतात वाद्ये सगळी एकतर रेडिओचा आकार छोटा गायक, वादक, तबला, पेटी, वाद्ये इतर पसारा केवढा मोठा! खासच असतील ही माणसे एकजात तरीही प्रश्न पडे कशी वाजवतात गाणी एकसाथ? एका गाण्यासाठी लता मंगेशकर येते तिचे गाणे म्हणून ती निघून जाते नंतरच्या गाण्यासाठी किशोर कुमार येतो त्याचेही गाणे म्हणून तो निघून जातो निश्चितच आहे सगळे वेगळे त्याशिवाय का सुरळीत चाले सगळे? हे सगळे प्रश्न मी विचारले माझ्या काका

माझा चारोळी संग्रह (२२ चारोळ्या)

लेखनविषय:
(मी आत्तापर्यंत लिहिलेल्या २२ चारोळ्या मिसळपाव च्या वाचकांसाठी देत आहे! ) ------------------------------------------------------- (१) गुढीवाडव्याच्या शुभेच्छा "चैत्र महिन्याशी करूया पुन्हा मैत्र... नव्या वर्षाचे रंगवूया सुखद चित्र...

रस्ता ओलांडता

लेखनविषय:
काव्यरस
रस्ता ओलांडता आठवते चतुर्थीला गणपतीच्या देवळात आईचा हात धरून दर्शन घेताना आठवते अजून तो भरगर्दीतला रस्ता बाबांचा हात धरून ओलांडताना आठवतं अंधुकसं पहिल्यांदा जेव्हा आईनं शाळेत सोडलं होतं आठवतं जेव्हा, माझ्या हट्टाखातर बाबांनी खांद्यावर घेतलं होतं देवळात असो वा रस्ता ओलांडता किती सुरक्षित आहोत वाटायचे खांद्यावर बसून बाबांच्या मला आपण उंच झालो असे भासायचे पुढे वयाने मोठा, देहाने उंच झालो शाळा- कोलेजात जाऊन सुशिक्षित झालो अन रस्ता पार करता करता जाणवले आपण एकटेच फक्त आता पुढे आलो आई बाबा जसे होते तिथेच राहिले रस्त्याच्या त्या दुसरया बाजूला मधेच
Subscribe to शांतरस