शांतरस
पोरी पदर घे उन लागलं
पोरी पदर घे उन लागलं
चाल: येथे ऐका
आगं पोरीsss पदर घे ग
उन लागलं गssss
रंग काळल गss
आता ग पोरी पदर घे उन लागलं
आता ग पोरी पदर घे ग उन लागलं
उन लागलं ग
रंग काळल
पोरी पदर घे उन लागलं
आता ग पोरी पदर घे ग उन लागलं
बाहेर पडती तू गं दुपारमधनं
वेगी चाल रस्ता सारा पायाखालनं
उन आहे जाळ आसं चैत्रातलं
पोरी पदर घे ग उन लागलं
आता ग पोरी पदर घे उन लागलं
वर्तूळ
चढावा कोणी
हिरकंच जंगलात जाई पायवाट
बारीकशी त्यात
उत्तूंग मंदिराचा डेरेदार कळस
जाई नभात
नभात निळ्या जलद सावळा
एकटा भटका
आरसपानी तलावात न्याहळे स्व:ताला
पुर्ण करी एका वर्तूळाला
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
१३/०५/२०१०
वार्यावरती भुरभुरती केस
पाठमोरी दिसता, प्रश्न मजला कोण तू आहेस? ||धृ||
तसाच बांधा अन रंगही कांतीचा
गतस्मृतीत रममाण, विसरलो मी जग
काय अवस्था केलीस? ||१||
वार्यावरती भुरभुरती केस....
ओळखीचे ते रूप मनामध्ये खोल
आवेग अनावर, खेचतो मज तुजसमीप
ताबा न मनावर ||२||
वार्यावरती भुरभुरती केस....
कशास जुने काढावे, नवे आचरावे
एकदा वळून बघ, समजते मज जरी
तू तीच नसतेस ||३||
आभास
तुझं माझं नातच आभासांचं
कधी खूप खूप खोल वाटणारं,
थेट जाउन हृदयाला भिडणारं,
काळजाला हात घालणारं,
पण कधी क्षणात उथळ होणारं,
अनोळखी वाटणारं !
मग खरं काय असतं ?
ते खूप खोलवर घाव घालणारं,
हृदयाला साद घालणारं ?
का पाण्याची वाफ व्हावी
त्याप्रमाणे क्षणात उडून जाणारं ?
शेवटी आभासच सारे !
त्यात खरं काय आणि खोटं काय !
तुझं माझं नातच आभासांचं
शब्दांशिवायच भावना बोलणारं,
मुकेपणानेच एकमेकांना साद घालणारं,
हुरहुर लावणारं, धुंदी आणणारं,
पण कधी कधी हे मुकेपणसुद्धा बोलेनासं होतं
निशब्दता पण अनोळखी होते.
ओढ
क्षणात हसले क्षणात रुजले,
वसंता तूझे गीत कोवळे..
दंवे सुखाने तृणही रमले,
कळ्यात हळवे भ्रमर गुंतले !
प्राजक्त फुले गंध दरवळे,
फुलूनी आली बकुळफूले..
गुलाब गाली ओज झळकले,
समीरानेही अंग झटकले !
माळरानी रानफुल एकले,
त्यानेही तव गीत ऐकले..
तोर्यात उभी निशिगंधा बोले,
मला सख्याचे वेड लागले !
हळुवार तुझी चाहूल वसंता,
बघ वसुधेने बाहू पसरले ..
विरह व्याकुळ प्रिया जणू ,
भेटाया तुज मन आसावले !
विशाल
कामगार आम्ही कामगार असतो
कामगार आम्ही कामगार असतो
कामगार आम्ही कामगार असतो
ठिणगी ठिणगी एक होतो
धमन्यातले रक्त जाळतो
मोठ्या आगीचे एकक असतो
कामगार आम्ही कामगार असतो
देशाच्या प्रगतीची ओळख असतो
वेगवेगळे हात एकवटतो
तुकड्यातुकड्यांचे एकसंध निर्मीतो
कामगार आम्ही कामगार असतो
श्रमांचे आम्ही मोल असतो
कपाळावरच्या भाग्यरेषांतूनी
घामाच्या नद्या वाहवतो
कामगार आम्ही कामगार असतो
भक्कम हातांच्या मुठी वळवतो
वज्रालाही पिघळवतो
मनगटासारखे कांबवतो
मी मराठी बोलतेय...
मी महाराष्ट्राची भाषा
संवादाची दिशा आणि आशा
मी असते तुमच्या मनामनांत
मी असते तुमच्या संवादात
आठवा मला शब्दाशब्दांत
साठवा मला पानापानांत
सदा ठेवा मला जीवंत
पाहू नका माझा अंत
करू नका माझी उपेक्षा
ही माझी एकच अपेक्षा!
महाराष्ट्र दिनाच्या शुभेच्छा...
-- तुमचीच लाडकी ,मराठी
धनी माझं कसं येईना अजून
धनी माझं कसं येईना अजून
कितीक बसावं सजून धजून
वाट पाहूनी डोळं थकलं
धनी माझं कसं येईना अजून ||धृ||
रातीचा मी शिणगार केला
शेज सजवूनी गजरा माळला
शालू नेसूनी तयार झाले
कुंकू ल्याले भांगातून ||१||
धनी माझं कसं येईना अजून
कुठं आसलं कुना ठावं
लवकर येतो म्हनलं होतं
लढाईतून परतून ||२||
धनी माझं कसं येईना अजून
मिसळपाव