शांतरस

https://vidagdha.wordpress.com/meghadoot_purna/

प्रस्तुत दुव्यावर मेघदुत आहे मराठी रसग्रहणासहित पण क्रमशः आहे ....
तरि यापुढिल दुवा अथवा सम्पुर्ण मेघदुतचे मराठी रसग्रहण कोणाकडे उपलब्ध असल्यास देण्याचे करावे .......
धन्यवाद!!

आमची प्रेरणा https://misalpav.com/node/11516
पूर्वी कार्यकर्ते हे चळवळीचा भाग असत. हल्ली भाडोत्री कार्यकर्ते आणावे लागतात.
अशाच एका भाडित्री कार्यकर्ते पुरविणार्‍या संस्थेची विनवणी....

चैत्र महिन्याशी करूया

पुन्हा मैत्र...

नव्या वर्षाचे रंगवूया

सुखद चित्र...

सर्वांना गुढीपाडव्याच्या गोड शुभेच्छा...

--- निमिष सोनार, पुणे

दरवर्षी नव्या पुस्तकांना घातलेल्या कव्हरसारखं
या पावसातही तुझ्या आठवणींना
लपेटून घेतलं मी कवितेत.
हळूच दुडले काही दिवस
एकमेकांसोबतचे
शाकारली स्वप्नांची कौलं
नि पडलो जरासा वाचत मजेत
नव्या छपराखाली त्याची वाट बघत
चवदार शब्दांचे घुटके घेत

पण वाचता वाचता डोळा लागताच
हा कोसळून गेला धबाधबा
माझी फिरकी घेत.

जाग येऊन बेघर झालो पुन्हा
नि फुटक्या कौलांचा तो ढीग
घेतला पुन्हा कवेत.

आता
आधी कौलं घालू की वाचन संपवू
इतकाच प्रश्न आहे.

पुन्हा बेघर व्हायची भीती वाटते ना!

जन्मा येण्या कारण तू, प्रितीचं अभिसारण तू
सारे जीवन फ़ुलवणारी, सुखाची पाखरण तू

वसंताचं आगमन तू, कंच हिरवा श्रावण तू
सावळ्या नभी फ़ुललेलं, शरदाचं चांदण तू

सळसळणारं यौवन तू, निळंजांभळं गगन तू
क्षितिजावरती पसरणारं, लोभस सूर्यकिरण तू

लावण्याची उधळण तू, नात्यांमधली गुंफ़ण तू
अनेक धागे बांधणारं, एक अतूट बंधन तू

दु:खाला लिंपण तू, मायेचं शिंपण तू
गंधभरल्या फ़ुलाफ़ुलांचं, सुंदर मोहक अंगण तू..

शुभशकुनांचं तोरण तू, मांगल्याचं औक्षण तू
झिजतानाही दरवळाणारं, देव्हार्‍यातलं चंदन तू

आता रोजच यावसं वाटतं तुझ्याकडे,
तसे तुझ्या माझ्यामधिल आस्तित्वाचा शोध मला माझ्या जन्मापसुनच लागला,
पण आता तुझ्या ओढीने मी खुपच व्याकुळ होते,
माझे अश्रु शिंपडल्याशिवाय तू तुझ्या नीद्रेतून जागा होत नाहिस
एरवी तुझे माझ्यातील आस्तित्व तू जरा देखिल जाणवु देत नाहिस

गंध आवडला फुलाचा म्हणून... ... फूल मागायचं नसतं.
गंध आवडला फुलाचा म्हणून फूल मागायचं नसतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं
जगण्याचं हे ध्येय मनात आपणच बाणवायचं आसतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....

परक्यांपेक्षा आपलीच माणसं आपल्याला नेहमी दगा देतात
एकमेकांच्या पाठीवर मग् नजरे आडून वार होतात
भळभळणा-या जखमेतून विश्वास घाताचं रक्त वाहतं
छिन्नविछीन्न जखमेला तेव्हा आपणच पुसायचं असतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....

रिक्त म्हणू की संपृक्त
मनाची ही अवस्था
शांत निवांत तृप्त
स्वस्थ अस्वस्थता..

नाविन्याची ओढ नाही
जीवनाशी तेढही नाही
मिळालं न मागता
कसली मागणीही नाही

विरक्तीचा विचारही नाही
संसाराची आसक्तीही नाही
येतो असा क्षण कधी
'मी का आहे' हा प्रश्नही नाही

स्मृती चित्रे