शांतरस

रात्र काळी, चंद्र भाळी
तरूण चांदणी नवी नव्हाळी
नशा आगळी, सूर पाघळी
सळसळणार्‍या रानोमाळी

पिसे जीवाला, वेड मनाला
झुळझुळ वारा, गंध ओला
कोण काजवा, उगा हासला
तीट लावतो अंधाराला

नक्षत्रांच्या सहस्र माळा
धरेच्या गळा, साज आगळा
पहाट वेळा, धुक्याची कळा
रंग केशरी, या आभाळा

गारठलेली, धरा ल्यायली
शुभ्र धुक्याच्या, गर्द शाली
सूर्यकणांची मैफ़ल सजली
क्षितिजावरच्या, भव्य महाली

पहाट लेणे, रूप देखणे,
किलबिल गाणे, नवे उखाणे
शब्द रंगणे, मनी गुंफ़णे
कविते, हे तर तुझेच देणे..!

- प्राजु

सर्च: 'आभास' + मैत्र =
काही चॅट्स (आणि मेल्स)
काही अटॅचमेंटसह,
अनंत ओळींची मोजणी.
सिलेक्ट ऑल... म्यूट,
(ताजेतवानेपणा
स्क्रीनचा, स्क्रीनचाच...)
अदृष्याचा "आभास"!
दीर्घ संवाद, एकाच कमांडमुळं,
'म्यूट'ल्याच्या आभासातून
वास्तवात आणणारी
एक बदललेली प्रतिमा;
काचेमागच्या पार्‍यानेच
स्थिरावत पुढं आणलेली!!
---
संवाद अन् सुसंगती,
बोल आणि भांडणे...
वाद अन् विसंगती,
बडबड आणि मोजणे...
प्रतिवाद अन् युक्तिवाद,
स्पष्टता आणि हसणे...
संताप अन् अबोला,
हताशा आणि समजावणे...
खुलासे अन् सबबी,
आर्तता आणि खचणे...

पुन्हा नवी धून छेड, जुने राग गाऊ नको
वाट चुकवेल वाट, वळणांनी जाऊ नको

रानवारा अंगणात, गुणगुणेल कानात,
तुला वेळूच्या बनात बोलावेल; जाऊ नको

धुंद केवड्याचे रान, गंधमुग्ध पान पान,
हरपून गेले भान, असे वेड लावू नको

माझ्या भाळी गोंदले तू गर्द पळसाचे ऋतू
भावबंधाचे हे सेतू ओलांडून जाऊ नको

येता सांज अंधारून, कशी निघू रे घरून?
काळवेळ विसरून आर्त साद देऊ नको

नको घाई, जरा थांब; पावसात चिंब चिंब
ओंजळीत चार थेंब, टिपून ते घेऊ नको

***********************************************

मेघांचे उत्सव रिमझिमणारे
जलदांचे अन गूढ चिंतन
समीर बावरा निरंतर गातो
आषाढातील जलदाच्या वेणा...

निळे सावळे घन थरथरणारे
दव-बिंदूचे अन हळवे स्पंदन
विहग स्वरांचे सुखे मिरवती
शुभ्र क्षणांचा सुरेल मेणा...

गीत अधरीचे ते हुळहुळणारे
थिजलेल्या अन मौनाचे मंथन
मेघही वळले होवून आतूर
अन जलधारांची अक्षयवीणा...

ते मुग्ध इशारे प्रतिबिंबांचे
रुजलो अन होवून हिरवे पाते
लंघून सार्‍या सीमा शब्दांच्या
एकटा कोरतो मौनाच्या लेण्या...

.
झाल्या चुकाही आणि उरल्या जरी उणीवा ।
त्यांचे स्मरून शल्य, निर्दोष कार्य व्हाया ॥
किती मार्ग उन्नतीचे, शिकवून वर्ष मिटले ।
त्यांनी सुपंथ क्रमू या, नवनीत या युगाचा ॥

२०१० हे नवे वर्ष आपणास, आयुरारोग्यपूर्ण शांती-समाधानाचे,
भरभराटीचे आणि सुखसमृद्धीचे ठरो हीच हार्दिक शुभेच्छा!

https://nvgole.blogspot.com/
या माझ्या अनुदिनीवरही आपले स्वागतच आहे.
.

चला उरलेल्या आयुष्याला,
नव्याने सामोरे जाऊ परत!

आणि करुया एका नव्या वर्षाचे,
जोमाने स्वागत!

सोबत असू द्यावी,
शुभ विचारांची संगत!

मग वाढेल,
जीवन जगण्यातील रंगत!

चला तर मग करूया,
२०१० चे जोमाने स्वागत...!!!

"निरोप नवव्या वर्षाचा, स्वागत नव्या वर्षाचे..."

वाटेने अनवाणी जाता ,केला मी इतरांचा हेवा
मनात म्हटलं " साधी तरि चप्पल मला दे रे देवा"
.... ..
पाय घातला चपलेत आणि वाटलं आता जिंकलं जग
चप्पल मात्र जुनी पुराणी वाटु लागली लगेच मग
म्हटलं "आतi नवीन हवी,सुन्दर आणि सुखदायी
तेवढं जर दिलंस देवा आणखी काही मागणार नाही"
...........
ते ही मिळालं मग वाटलं एक आता पुरत नाही
अजुन एक,अजुन एक हौस काही भागत नाही.
हे हवं ..ते ही हवं.. मिळवुन ना तर खेचुन घ्यावं
जगामधलं सारं सुख माझ्या पायाखाली हवं
उरापोटी धावुन शेवटी, केलंच सारं जमा भोवती
पर्वाच केली नाही जरी, तुटली सारी नाती-गोती
..........

विचारामागे
येती विचारं
मन बिचारं
थांबेचिना

धाऊन दमले
दमून थांबले
असे काहीसे
होईचना

विचारं हेच
अस्तित्व माझे
परत्तत्व मला
ठाउक नाही

मनाबिनाच्या
पलीकडले ते
असे काहीसे
असते काही...?

असते नसते
ठाउक नाही
उगा कशाला
मोहक भास

उगा कशाला
मनात अपुल्या
"आहे- नाही" चा
द्वंद्व समास

कळी काळाची
उलटी गिनती
अंक अखेरचा
ठाउक नाही

श्वासही आहे
चालू परंतू
थांबेल कधी
विश्वास नाही

क्रांती ताईंची सुंदर गझल ते जीवच वेडे होते वाचुन आणि वर्षअखेर जवळ आल्याने नेहमीप्रमाणे अ‍ॅप्रायझल आठवलं : 8} ~X(

असो..

ते जीवच वेडे होते, जुंपुन काम करणारे
टेचात पुढे ते येती, मागे पुढे करणारे

त्यांच्या न्यायाचा डंका, उंदरास मांजर साक्षी!
मागावुन प्रमोशन घेती, काहिच न करणारे

आपलेच आपण गाती पोवाडे मर्दुमकीचे,
म्यनेजर म्हणवती स्वतःला, 'काडि'चे न कळणारे

माहित जरी वरवरचे, आतून रिकामी घोडी,
ते देखावे बघणारे, हे देखावे करणारे!