हास्य

निम्मा पैसा तुझा दारुत उडुन गेला अन उरला सुरला टॅक्ससाठी मान्ड्ला गेला का असा तु मंद मित्र घेवुन जातात फेसाळत्या उत्साहात स्वर्गभास अन्धारलेल्या बारच्या कामीनींवर पैसा उडवण्यासाठी *** कडुकारल्यासारखा रस पिउन फुलता अन शरीरे ताबा जाउनी झुलती का असा तु मंद मित्र कधिच घेत नाहित त्यांच्या बिलाचा फास अन वेटर घेवुन जातो क्रेडीट कार्ड तु स्वॅप रोज चोळामोळा झालेल्या अर्थव्यवस्थेच्या रान्गेत असलेल्या बॅन्ककरप्सीसाठी

तू सांगितलंस म्हणून सगळीकडच्या मिसळींची चव घेताना बरी मिसळ सापडली होती तेंव्हा... तेव्हा म्हणालास, गल्ली, बोळातल्या आणि पेठेतल्या कुठल्याही मिसळी खातोस कशाला? मिसळ एकाच ठिकाणी खायची, अन् ती पण डब्बल हाणायची. मिसळीची खरी चव एकच-तिथलीच खायला जाण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द तुझे निर्णायक ठरले कारण गाव तर तुझंच होतं मला फारसं माहित नसणारं *** गेल्या कळेला फेरी मारून मी आलो होतो आता पुन्हा एकदा कळ आलीय ताकद नसली तरी जायचं आहे एकाच फेरीत पोट साफ करायचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण मिसळ खायची हाव तर आहेच तू मिसळ खात असशील! मनसोक्त, नेहमीसारखीच मीही खाणार!!

(प्रेरणा: मिभोकाकांनी दिलेली सुपारी) तू सांगितलंस तेव्हा पट्टीची सुगरण कशी समजून घेताना मोदकांसाठी सामान लिहू लागले तेव्हा तेव्हा म्हणालास ... "नारळ, पिठी, गूळ, आणि मीठाच्या भानगडीत पडतेस कशाला? मोदक दोघांसाठीच आहे, अन पाककला इतरांसाठी. मोदकाची जात एकच - उकडीची" तेव्हा तुझे हेच शब्द आधार वाटले पण जोशींचं दुकान बंद दिसलं माझा आधारच काढून घेणारं *** गेल्या अंगारकी चतुर्थीला आपण सावरलो होतो पुन्हा पंचांग पहायचं राहिलं आता मोजून खरेदी करायचं आहे वाढू लागलेलं वजन कमी करण्याचा खटाटोप तरी करावा लागेलच कारण जुन्या कपड्यात मावण्याचं स्वप्न

तू सांगितलंस म्हणून मेकॅनिक्स् चं प्रकरण समजून घेताना फोर्सेसचे कम्पोनन्ट्स् लिहू लागलो तेव्हा... तेव्हा म्हणालीस, एफ् साइन् थिटा, एफ् कॉस् थिटाच्या या प्रकरणात पडतोसच कशाला? 'प्रकरण' दोघांसाठी असतं, अन् मेकॅनिक्स् फक्त मार्क मिळविण्यासाठी प्रकरणाची जात एकच - लफडं हीच लफडं करण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द माझ्यावर आघात ठरले कारण तुझ्या प्रकरणात नाव भलत्याचंच होतं माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या वार्षिक परीक्षेत मी बोंबललो होतो पुन्हा वार्षिक परीक्षा आलीय... आता पास व्हायचंच आहे मागे खाल्लेली गटांगळी विसरण्याचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण पास होण्याचं एक स्वप्न त्यातलंच! तू आपटली असशीलच!

श्रावणसरांचं 'व्याकरण' एकदमच जबरी निघालं आणि मग त्याचं शिकरण करायची जबाबदारी जर माहिती असून घेतली नसती तर ती विडंबनपंथाशी प्रतारणा झाली असती, म्हणून मग.... तू सांगितलंस म्हणून नात्यांचं शिकरण समजून घेताना संबंधांचा कुस्करा शोधू लागले तेव्हा... तेव्हा म्हणालास, ‘’सासू, नणंद, दीर आणि जावेच्या या खेळात पडतेसच कशाला? नातं दोघांसाठी असतं, अन् शिकरण नातेवाईकांसाठी. "नवर्‍याची जात एकच - कामचुकार हीच" लग्न ठरवण्याची वेळ आली तेव्हाचे हे शब्द ऐकून गपगार झाले कारण त्या लग्नात नातं दोघांचं होतं पण माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या अवकाळी स्वयंपाकघरात मी ब

दोस्ता, कुठे बेपत्ता झालास? बऱ्याच दिवसांत गाठभेट नाही! भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! अगदी डिलक्स नाही, पण शोभेलसा बार पाहू, व्होड्का मिळेलच तिथे; नाही तर ओल्ड मंक सांगू, अर्धा सोडा, अर्धे पाणी; संगतीला विल्स घेऊ, आपण दोघंही ब्राह्मण, त्यामुळं चिकन चिली मागवू, दोस्ता, भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! कोकण, विदर्भ, मराठवाडा, उरलेला महाराष्ट्र, प्रश्नांचा नाही तुटवडा, हवे तर बेळगाव मांडू, मुंबईला फोडण्याच्या आरोळीचा माग घेऊ, डावे-उजवे करीत करीत, आपण चिअर्स म्हणू, दोस्ता, भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! सेझ, खासगीकरण, उदारीकरणाचा समतेत पाय, राज्याच्या घसरलेल्या नंबरावर नाही कोणताच

क्रांतीताईंची सुंदर 'भैरवी' वाचुन आणी चतुरंगांची (भैरवी) पाहुन म्हणलं आपण पण भैरवी ऐकवावी ;) ह. घे. एक एक शब्द जोड, भावनांचा मेळ नाही शब्दबंबाळ फार्स हा, यमकाचा खेळ नाही विसर टोमणे सारे, पाड लेखनेही मोठी, कोण कसे बोलते हे, ऐकण्याला वेळ नाही तुझे ढापलेले सारे, लेख इथे सिध्द झाले वेड घेउन पेडगावला जाण्याचे काम नाही सर्कीटांनी लेखकाशी उभे दावे मांडलेले अस्त्र विरजणाचे हे, थांबण्याचे नाव नाही मार खाणार आता, सावरुन घे स्वतःला तिखटावाचून काही, मिसळीची चव नाही

फारा दिवसानी थोडा निवांतपणा मिळाला आणि समोर क्रांतीताईंची सुरेख 'भैरवी' दिसली, मग काय विचारावे?!..;) एक एक बोट जाड, चाखण्याची वेळ नाही 'भरती'चा प्रवास हा, थांबण्याची वेळ नाही आली पहा भजी गोल, घाल पुरणास पोटी, 'कट' कसा चुकला हे सांगण्याची वेळ नाही मनी असलेले सारे बेत इथे सिद्ध झाले, वेड्या मना, तुझी काजू 'सांडण्याची' वेळ नाही वारुणीचे टेबलाशी उभे ग्लास मांडलेले, रात्र चाखण्याची आहे, झिंगण्याची वेळ नाही 'बेड'पेच दिसे आता, आवरून घे सुरेला, घोरण्यावाचून काही 'रंग'ण्याची वेळ नाही! चतुरंग

(संदीप-सलिलच्या चाहत्यांची क्षमा मागून) अताशा असे हे मला काय होते. कुण्या बारचे मद्य ओठात येते. कसा पाहता पाहता तर्र होतो. नशा केवढी 'एक' पेगात येते. कधी वीट येतो तुझ्या श्रावणाचा. कसा तांबडा रंग हो लोचनांचा. नको ड्राय डे रोज यावी गटारी, असा योग यावा सुरा प्राशण्याचा. असा ऐकु येतो सायरनचा इशारा.

ह्या काही चारोळ्या मी तिच्यासाठी लिहिल्या होत्या...पण तिला सांगण्याची वेळच आली नाही ..... जाउद्या मंडळी..ते पुन्हा कधीतरी... १. पारिजातक सकाळ सकाळ अंगणात पडतो पारिजातकाचा सडा जसा| रांगोळी काढताना तुला पाहिलं जीव झाला माझा वेडा तसा || २. तिळ तू जवळ असलीस की पडतं चंद्राचं चांदणं | चंद्राचा डागच मला जास्त आवडतो म्हणून तर तुझ्या गालावरच्या तिळाला न्याहाळणं || ३. असणे-नसणे तू समोर असतेस तेंव्हा बोलू देत नाहीस | तू समोर नसतेस तेंव्हा झोपू देत नाहीस || ४.वाट वाट बघत माझी होतीस उभी तू स्टॉपवर | मुद्दामच उशीर केला जीव जडलाय तुझ्या लटक्या रागावर || ५.