चतुरंगानी दाखवलेली भाजणी, आणी थालीपीठ बघुन भुक चाळवली, म्हणलं आपण पण पाककृती टाकावी.

आंतरजालावर दिवाळी फराळ चालू असताना ही खमंग भाजणी हाती लागली लगोलग थालीपीठ लावून टाकले!

तिचा माझा संसार, तसा 'वेल सेट' आहे इथे 'मी', तिथे 'ती'... मध्ये 'इंटरनेट' आहे जग कुठच्या कुठे गेलय ? म्हणून तर... घराच्याच कोपर्‍यात, मांडलं युग 'जेट' आहे कोण म्हणतो आहे इथे, फक्त 'खिडाक्यां'चे राज्य आमच्यासाठी 'विन्डो' , आख्खं इंडीया 'गेट' आहे माणसांचा वावर...

निम्मा पैसा तुझा दारुत उडुन गेला अन उरला सुरला टॅक्ससाठी मान्ड्ला गेला का असा तु मंद मित्र घेवुन जातात फेसाळत्या उत्साहात स्वर्गभास अन्धारलेल्या बारच्या कामीनींवर पैसा उडवण्यासाठी *** कडुकारल्यासारखा रस पिउन फुलता अन शरीरे ताबा जाउनी झुलती का असा तु मंद मित्र कधिच घेत नाहित त्यांच्या बिलाचा फास अन वेटर घेवुन जातो क्रेडीट कार्ड तु स्वॅप रोज चोळामोळा झालेल्या अर्थव्यवस्थेच्या रान्गेत असलेल्या बॅन्ककरप्सीसाठी

तू सांगितलंस म्हणून सगळीकडच्या मिसळींची चव घेताना बरी मिसळ सापडली होती तेंव्हा... तेव्हा म्हणालास, गल्ली, बोळातल्या आणि पेठेतल्या कुठल्याही मिसळी खातोस कशाला? मिसळ एकाच ठिकाणी खायची, अन् ती पण डब्बल हाणायची. मिसळीची खरी चव एकच-तिथलीच खायला जाण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द तुझे निर्णायक ठरले कारण गाव तर तुझंच होतं मला फारसं माहित नसणारं *** गेल्या कळेला फेरी मारून मी आलो होतो आता पुन्हा एकदा कळ आलीय ताकद नसली तरी जायचं आहे एकाच फेरीत पोट साफ करायचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण मिसळ खायची हाव तर आहेच तू मिसळ खात असशील! मनसोक्त, नेहमीसारखीच मीही खाणार!!

(प्रेरणा: मिभोकाकांनी दिलेली सुपारी) तू सांगितलंस तेव्हा पट्टीची सुगरण कशी समजून घेताना मोदकांसाठी सामान लिहू लागले तेव्हा तेव्हा म्हणालास ... "नारळ, पिठी, गूळ, आणि मीठाच्या भानगडीत पडतेस कशाला? मोदक दोघांसाठीच आहे, अन पाककला इतरांसाठी. मोदकाची जात एकच - उकडीची" तेव्हा तुझे हेच शब्द आधार वाटले पण जोशींचं दुकान बंद दिसलं माझा आधारच काढून घेणारं *** गेल्या अंगारकी चतुर्थीला आपण सावरलो होतो पुन्हा पंचांग पहायचं राहिलं आता मोजून खरेदी करायचं आहे वाढू लागलेलं वजन कमी करण्याचा खटाटोप तरी करावा लागेलच कारण जुन्या कपड्यात मावण्याचं स्वप्न

तू सांगितलंस म्हणून मेकॅनिक्स् चं प्रकरण समजून घेताना फोर्सेसचे कम्पोनन्ट्स् लिहू लागलो तेव्हा... तेव्हा म्हणालीस, एफ् साइन् थिटा, एफ् कॉस् थिटाच्या या प्रकरणात पडतोसच कशाला? 'प्रकरण' दोघांसाठी असतं, अन् मेकॅनिक्स् फक्त मार्क मिळविण्यासाठी प्रकरणाची जात एकच - लफडं हीच लफडं करण्याची वेळ आली तेव्हा हेच शब्द माझ्यावर आघात ठरले कारण तुझ्या प्रकरणात नाव भलत्याचंच होतं माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या वार्षिक परीक्षेत मी बोंबललो होतो पुन्हा वार्षिक परीक्षा आलीय... आता पास व्हायचंच आहे मागे खाल्लेली गटांगळी विसरण्याचा खटाटोप तरी करावाच लागेल, कारण पास होण्याचं एक स्वप्न त्यातलंच! तू आपटली असशीलच!

श्रावणसरांचं 'व्याकरण' एकदमच जबरी निघालं आणि मग त्याचं शिकरण करायची जबाबदारी जर माहिती असून घेतली नसती तर ती विडंबनपंथाशी प्रतारणा झाली असती, म्हणून मग.... तू सांगितलंस म्हणून नात्यांचं शिकरण समजून घेताना संबंधांचा कुस्करा शोधू लागले तेव्हा... तेव्हा म्हणालास, ‘’सासू, नणंद, दीर आणि जावेच्या या खेळात पडतेसच कशाला? नातं दोघांसाठी असतं, अन् शिकरण नातेवाईकांसाठी. "नवर्‍याची जात एकच - कामचुकार हीच" लग्न ठरवण्याची वेळ आली तेव्हाचे हे शब्द ऐकून गपगार झाले कारण त्या लग्नात नातं दोघांचं होतं पण माझा आधारच काढून घेणारं! *** गेल्या अवकाळी स्वयंपाकघरात मी ब

दोस्ता, कुठे बेपत्ता झालास? बऱ्याच दिवसांत गाठभेट नाही! भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! अगदी डिलक्स नाही, पण शोभेलसा बार पाहू, व्होड्का मिळेलच तिथे; नाही तर ओल्ड मंक सांगू, अर्धा सोडा, अर्धे पाणी; संगतीला विल्स घेऊ, आपण दोघंही ब्राह्मण, त्यामुळं चिकन चिली मागवू, दोस्ता, भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! कोकण, विदर्भ, मराठवाडा, उरलेला महाराष्ट्र, प्रश्नांचा नाही तुटवडा, हवे तर बेळगाव मांडू, मुंबईला फोडण्याच्या आरोळीचा माग घेऊ, डावे-उजवे करीत करीत, आपण चिअर्स म्हणू, दोस्ता, भेट एकदा, समाज बदलण्याची चर्चा करू! सेझ, खासगीकरण, उदारीकरणाचा समतेत पाय, राज्याच्या घसरलेल्या नंबरावर नाही कोणताच

क्रांतीताईंची सुंदर 'भैरवी' वाचुन आणी चतुरंगांची (भैरवी) पाहुन म्हणलं आपण पण भैरवी ऐकवावी ;) ह. घे. एक एक शब्द जोड, भावनांचा मेळ नाही शब्दबंबाळ फार्स हा, यमकाचा खेळ नाही विसर टोमणे सारे, पाड लेखनेही मोठी, कोण कसे बोलते हे, ऐकण्याला वेळ नाही तुझे ढापलेले सारे, लेख इथे सिध्द झाले वेड घेउन पेडगावला जाण्याचे काम नाही सर्कीटांनी लेखकाशी उभे दावे मांडलेले अस्त्र विरजणाचे हे, थांबण्याचे नाव नाही मार खाणार आता, सावरुन घे स्वतःला तिखटावाचून काही, मिसळीची चव नाही