Skip to main content

हास्य

आपली तर काय.....

लेखक वपाडाव यांनी सोमवार, 14/11/2011 14:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपली तर काय लायकीच नाय तू जोड्यांचे ब्रांडेड शो रूम आपण फलाटावरील चांभाराचे चवाळे पण नाय ! आपली तर काय..... .................तू McD चा pizza .................आपण मैद्याचा पाव पण नाय ! .................आपली तर काय... तू विशालकाय वडाचं झाड़ आपण लाजाळुचे पान पण नाय ! आपली तर काय.... .................तू Rehman चे "जय हो" .................आपण प्रीतम चे चोरलेले गाणं पण नाय
काव्यरस

(सौंदर्याचे प्रौक्षण करुनि)

लेखक मेघवेडा यांनी शुक्रवार, 28/10/2011 20:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
प्राजुच्या दिवाळीच्या कवितेचं मागल्या वर्षी विडंबन केलं होतं. यंदाही प्रयत्न करतो आहे! म्हटलं तर विडंबन म्हटलं तर निराळी कविता. कसंही.
काव्यरस

(हा कोणत्या दिशेला आहे प्रयास अजुनी)

लेखक चतुरंग यांनी सोमवार, 17/10/2011 19:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
ग्रासस्टांझाज ने केलेली गजल आम्हाला आवडली त्यावर आमची ही दाद ;) हलकेच मलम लावू, किति या बुडास अजुनी? हा कोणत्या दिशेला आहे प्रयास अजुनी? ही प्यांट फाटली अन्, तुटल्या जरी वहाणा 'क्षितिजा' दिसे बरी हा, भलताच ध्यास अजुनी? 'ज्योती' लगेच पटवू, ही वल्गना कशाला? वणवा उठेल कानी, 'नियती'स आस अजुनी! उद्दाम कन्यका या काका म्हणोत मजला उत्स्फूर्त खोकल्याची लपवीत ढास अजुनी! ही स्यांडले खुणेची नेती मला घराशी! होतो मुशाफिरीचा 'रंग्या'स भास अजुनी! (इतरत्र पूर्वचाचणीसिद्ध)
काव्यरस

ती... धूंद

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी गुरुवार, 13/10/2011 14:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
काल पासुन ज.कुं.च्या धाग्यावर ती'ची हवा फार पसरली आहे... तिकडं एक कविता टाकलीये,,,हिला पण तिकडेच टाकावी अश्या विचारात होतो,पण हिचं आमच्या मनाशी जुळलेलं चित्र पहाता,हे त्या चित्राशी जरा विसंगत होइल हे भय वाटल्यानी हिला अता इकडे सोडतोय,,,आणी असाही हिचा छंद तिच्या छंदाशी जुळणारा नाहीच... मग म्हटलं मिटर गेजची गाडी ब्रॉड गेजवर कशाला सोडा...म्हनुनच हीला या ठेसनात आनलीये...बगा जमलीये का ते जरा... हो..येक ह्रायलच ...
काव्यरस

दगडाची गोष्ट

लेखक पाषाणभेद यांनी शनिवार, 01/10/2011 03:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
दगडाची गोष्ट
(सदरची कविता शिक्षकांनी अंगविक्षेपासहीत विद्यार्थ्यांच्या पुढे सादर केली तर परिणामकारक होते.)
प्रास्ताविक: निट बसा सगळे लक्ष द्या इकडे एक गोष्ट सांगतो लक्ष द्या तिकडे आरंभ: एक खेडेगाव असते तिथे एक नदी वाहते विषयविवेचन: त्या नदीत असतो एक दगड मोठ्या दगडांसारखाच छोटा दगड इतर दगड खुष असत हा मात्र असतो सतत रडत नायकाचे आत्मकथन: "मी काही कामाचा नाही कोणाच्या उपयोगाचा नाही देव करण्याइतका मोठा नाही वाळूत मावण्यासारखा छोटाही नाही कु
काव्यरस

आजचा सवाल-'?'

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी सोमवार, 26/09/2011 10:01 या दिवशी प्रकाशित केले.
मानव जेंव्हा अदीम अवस्थेतून पुढे सरकला,त्या काळात धर्म कल्पना बाल्यावस्थेत होत्या,पुरुष प्रक्रुती यांच्या मिलनातून स्रुष्टी घडली...हा सामान्यतः भारतीय पौरुषी धर्मांचा पाया आहे.ही कल्पना कमी अधिक फरकानी सगळीकडे आलेली आहे. याच कल्पनेला आधारभूत मानून पुढचा पुरुष/प्रक्रुती यांचा आजचा सवाल-जबाब लिहिला आहे... पु-मरणं येऊ दे याचे तेंव्हा,काशास चिंता आज करू?

पाव्हण्यानं डोळा मारला

लेखक पाषाणभेद यांनी सोमवार, 26/09/2011 04:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाव्हण्यानं डोळा मारला
ह्या पाव्हण्यानं डोळा मारला ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग बाजारात बसले मी ग भाजी विकायला समोर आला अन लागला भाव पुसायला हातात घेवून पाही खालीवर जुडी मेथीची दे आसं म्हनला ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग आजूबाजूला जमली गर्दी मला ग त्याची नव्हती वर्दी शुक शुक करतोय, हात हालवतोय समोर उभा तो राह्यला ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग नजर माझी गिर्‍हाईकांवर नव्हती काही त्याच्यावर हात घालूनी खिशातमधी नोटा त्यानं काढल्या ग मला जवळ ये आसं म्हनला ग वागणं त्याचं वंगाळ नव्हतं समजलं मला काय खरं ते व्हतं चष्मा न
काव्यरस

)माझं सामान हे...(

लेखक राजेश घासकडवी यांनी शुक्रवार, 23/09/2011 07:42 या दिवशी प्रकाशित केले.
शैलेंद्र यांनी रसग्रहणाची परंपरा पुढे चालवत धनाजीराव वाकडे यांच्या 'माझं हे सारं सामान गं सखू...' या कवितेवर लेख लिहिला. ती कविता व तो लेख या दोन्हीवर एकंदरीतच धमाल, हहपुवा वगैरे प्रतिसाद पाहून थोडी निराशा झाली. शैलेंद्र यांनीदेखील ही कविता काहीशी गमतीदार असल्याप्रमाणे तिचा अर्थ लावलेला आहे. माझं नेहेमीच असं मत पडलेलं आहे की लेखकाच्या रचनेचा अभ्यास हा त्याच्या इतर रचनांच्या संदर्भात घेतला पाहिज.
काव्यरस

मिसळपाववरील कवितांची रसग्रहणं # माझं हे सारं सामान गं सखू...

लेखक शैलेन्द्र यांनी गुरुवार, 22/09/2011 17:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
घासू गुरुजींनी सुरु केलेल्या कविता रसग्रहणाच्या उपक्रमाने प्रभावीत होवून आपणही तिथे एखाद फुल सोडाव असं बरेच दिवस वाटत होत, पण योग्य फुल गवसत नव्हत, इतक्यात मिपाचे ताज्या दमाचे, नव्या रक्ताचे तरुण ताठर कवी श्री धनाजीराव वाकडे यांची माझं हे सारं सामान गं सखू... ही कविता वाचनात आली आणी योग्य फुलं गवसल्याचा आनंद झाला. खरतर ही कविता इतकी रसरशीत आहे, की मधमाशीच्या मकरंद गोळा करण्याच्या कौशल्याऐवजी लहान व्रात्य मुलाच्या बर्फगोल्यातून रस ओढायच्या कौशल्याचीच येथे गरज पडावी..
काव्यरस